Πιστεύω ότι το πιο σημαντικό είναι ο... SSD.
Με ένα μέτριας απόδοσης επώνυμο τροφοδοτικό είσαι κομπλέ, αν δεν είσαι τότε μάλλον δεν είναι επώνυμο.
Και γιατί το λέω αυτό τώρα. Αυτή την περίοδο δουλεύω σε 4 διαφορετικά συστήματα, 1 της υπογραφής μου, που μου φαίνεται (και είναι βασικά σε σχέση με τα άλλα 3) πύραυλος. Αλλά νοιώθω ότι αρκετά συχνά περιμένω response και εγώ και το υπόλοιπο σύστημα από τον δίσκο, που θα ήταν τσακ μπαμ με έναν ssd.
2) Το macbook (late 2009) όπου έχω παρατηρήσει ότι σε κάθε σκάλωμα ο επεξεργαστής idlάρει και η ram είναι άδεια, άρα το πρόβλημα είναι στο πτώμα hdd 5400 που έχω επάνω. Με έναν ssd πιστεύω ότι άνετα ανεβαίνει σκαλί σε επιδόσεις.
3) Ο υπολογιστής της κοπέλας μου, που φοράει ένα i3 2330, 8GB RAM και caviar blue, είναι μάλιστα ένα από τα συστήματα που παρατήρησα ότι ο blue πράγματι lagάρει σε σχέση με τον black. Με έναν ssd θα φύσαγε και αυτό.
Τέλος ο καθημερινός μου πονοκέφαλος το c2d που έχω στην δουλειά, που πέρα από κάποιες διεργασίες που πραγματικά λέω (ένα i7 θα με έσωζε τώρα), στις υπόλοιπες φορές που καθυστερώ κάπου (και σε σύστημα δουλειάς το δευτερόλεπτο μετράει) είναι γιατί αργεί ο δίσκος, που έχω μια υποψία ότι δεν είναι καν SATA...
Οπότε λυπάμαι, αλλά πιστεύω ότι έχουμε φτάσει στην εποχή που το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η ταχύτητα του δίσκου και το πραγματικό bottleneck, οπότε ψήφισα ssd. Τα άλλα παλεύονται με μέτρια κομμάτια.