Πως συμβιβάζετε υποχρεώσεις και gaming?

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Πάντως υπάρχει και επιστημονική εξήγηση του θέματος.

H γυναίκα ως απόλυτη έκφραση του συνόλου των ανασφαλειών της μέσα στη σχέση, αντιλαμβάνεται το γκέημινγκ ως απευθείας αντίζηλο, μια δραστηριότητα που έλκει την πλήρη αφοσίωσή μας και την αποκλείει ολοκληρωτικά. Με μια άλλη γυναίκα, νιώθουν -και λατρεύουν- να συναγωνίζονται επ' ίσοις όροις, με τα ίδια όπλα. Με το γκέημ όμως, βρίσκονται εντελώς εκτός συναγωνισμού. Κάποιες, σε μικρότερες ηλικίες, προσποιούνται ενδιαφέρον και ίσως περάσουν και μια φάση που έχουν ένα -περιορισμένο- ενδιαφέρον για κάποιους τίτλους, χωρίς ποτέ όμως να είναι αληθινά αρρωστάκια που θα ξυπνήσουν το πρωϊ να μπουν στο Game Informer να δουν τι ανακοινώθηκε και πού. Φυσικό και θεμιτό.

Και για να σας προλάβω, οι ελάχιστες εξαιρέσεις που υπάρχουν, επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Να βρεις γυναίκα με αληθινά ενδιαφέροντα πέρα από την Ιερή Σχέση και τις προεκτάσεις της, ισοδυναμεί με το να χτυπήσεις πριβέ φλέβα χρυσού. Όχι απλά δεν προσβλέπεις ή ελπίζεις σε αυτό, αν σου τύχει, το καπαρώνεις βράδυ και αρχίζεις να τρέχεις <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />
 
Ξεχάστε τον ύπνο. Αυτό. Όταν είμαι σπίτι πρέπει πολύ απλά να κοιμηθεί η κυρά και φυσικά και ο μπέμπης για να παίξω κανά παιχνίδι. Ragequit, youtube κλπ μπαίνω και με τον μπέμπη. Του αρέσει, χαζεύει. Οπότε αρέσει και στη γυναίκα αφού απασχολώ εγώ τον μικρό και ξεκουράζεται λίγο. Η κλασική ατάκα: "Πάλι μόνη μου με αφήνεις" κάθε φορά που πάω στο gaming room είναι μαχαίρι στη καρδιά οπότε μόνο όταν κάνει νάνι νάνι υπάρχει χρόνος για gaming.

Εγώ όμως έχω κάτι άλλο που βολεύει. Λόγω δουλειάς είμαι 3 βράδια (απογεύματα-βράδια) μακρυά από το σπίτι και έτσι μπορώ να λιώνω όσο θέλω στο λάπτοπ.

Συμβουλή: Όσοι έχετε μωρά σίγουρα θα το καταλαβαίνετε ήδη αλλά μάγκες, τέτοιες στιγμές τις ζεις μια φορά. Αφιερώστε χρόνο στο μπεμπέ σας. Παίξτε μαζί του (όχι Evil Within). Για το μπεμπέ σας είσαστε ο Θεός οπότε φερθείτε και έτσι. Οι τρεις μέρες που δε τον βλέπω εγώ τον μικρό κάθε βδομάδα είναι βάσανο. Να χέσω και το gaming και όλα. Και μην μασάτε. Θα μεγαλώσει και θα λιώνετε μαζί.
 
σοφα λογια απ τον βοράχο. μικρο συμπληρωμα:
γενικα, ως οργανισμοι οι Π.Ε. εχουν θεμα με ΟΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ.
ακριβως η ενδεχομενη προθυμια τους να το καταλαβουν, παλι δε σε φωτιζει. μπορει να ειναι, γιατι:

α. εχουν στοχο να γνωρισουν απο κοντα (για να τον πολεμησουν πιο ευκολα) τον εχθρο που ρουφαει τις ωρες σου με το μπουρι της σομπας, ωρες που θα προτιμουσε να περνατε σε σοπινγκ και σε κουβεντες για το που παει η ρημαδοσχεση.....
β. απο αληθινη αγαπη και ενδιαφερον ΓΙΑ ΣΕΝΑ, αρα και για οτι σ ενδιαφερει...

ω, ναι. κραταμε ενωμενα τα χερακια και προσευχομαστε για το β. τι δειχνει ωστοσο η ζωη? 90% παιζει το α.
επισης, η ισορροπια ειναι πολυ λεπτη. θελουμε αυτονομη προσωπικοτητα διπλα μας, οχι ετεροφωτο δορυφορο. λιανά: ανοιγουμε τα σωψυχα μας και της δειχνουμε τι μας δενει με τα Παιγνιδια και τον Υπολογιστακο μας. τοτε:

α. το προσπαθει με ειλικρινεια και δεν της βγαινει? φάιν. δεν ειναι ολα για ολους. απλα εχουμε προσπαθησει να μεταδωσουμε τι νιωθουμε, αρα ειμαστε ενταξει με μας και με κεινη.
β. το δοκιμαζει, της αρεσει και κολλαει? νταμπλ φάιν (ειδες τι εκανα εκει?). πλησιαζουμε προς την ιδανικη σχεση, οσο αφορα το πισι ρουμ τουλαχιστον...

περα απ τ αστεια, το θεμα ειναι οτι πρεπει να παλευεις για την Ειρηνικη Συνυπαρξη καθε μερα ολη μερα σε ολα τα δωματια... το πισι ρουμ ειναι ωστοσο το καλυτερο ξεκινημα.

ρεηκουί: το φορου που ειδικα τα πρωινα, μου βγαζει κατι το σοβαρο απο τα μεσα μου.. ευτυχως περνωντας η μερα, γινομαι ο φαιδρος, τρολερος (οπως λεει και ο τζενεραλ καστερ) εαυτος μου....
 
Απολαυστικότατο τόπικ, με απολαυστικότατα κείμενα για πρωινό καφεδάκι από μερακλήδες gamers! :thumbsup:

Να προσθέσω και εγώ (αν και τα περισσότερα τα κάλυψαν οι συνgamers), πως όταν θες πάντα θα βρεις λίγο χρόνο για gaming! Εδώ στο στρατό θυσίαζα καμιά ωρίτσα ύπνου (που ξέρουμε πόσο σημαντικός είναι εκεί) για να παίξω κάτω από τις κουβέρτες κανα Heroes 3 στο netbook! Σίγουρα υπάρχουν περιόδοι στην ζωή μας που θα ελωτωθεί η ενασχόληση με το αγαπημένο μας χόμπι, άλλοτε για ευχάριστους λόγους άλλοτε σε ζόρικες real life καταστάσεις, πάντα όμως θα επιστρέψουμε στο γλυκό κάψιμο και στην αγκαλιά των υπέροχων ψηφιακών κόσμων. Με λίγα λόγια : ελέγχεις την κατάσταση και τις συνθήκες και κλέβεις από όπου μπορείς! Ύπνος λέγετε αυτό (εγώ δεν μπορώ πολύ, είμαι γουρούνι στον ύπνο πλέον, θέλω το 6ωρο μου σίγουρα αλλιώς βλέπω αστράκια <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />), τεχνάσματα και διπλωματικά τρικ για να μην μας πάρει χαμπάρι η γυναίκα, δικαιολογίες στην δουλειά για να λιώσεις κάνα 3μερο στο αγαπημένο σου game που μόλις βγήκε κτλ. Πάντα υπάρχει τρόπος <img src="/wink.gif" width="" height="" alt=";)" title=";)" class="bbcode_smiley" /> Το καλό είναι πως σήμερα με τα ιντερνέτια μπορούμε να ασχολούμαστε με τα δευτερόντα πράματα του χόμπι μας από όπου να ναι, δηλαδή να σερφάρουμε να μάθουμε κάνα νέο, να ανταλάξουμε καμιά κουβέντα με συνgamers στα φόρουμ, να διαβάσουμε κάνα άρθρο κτλ. τα οποία είναι απαραίτητα φιξάκια, ειδικά σε μέρες που δεν προλάβαμε να παίξουμε λόγο υποχρεώσεων! Το καλύτερο είναι φυσικά να εξηγούμε στο στενό μας περιβάλλον (φιλικό, ερωτικό, οικογενιακό κτλ.) πως τι να κάνουμε, αυτό είναι το χόμπι μας και το αγαπάμε, κάποια στιγμή το αποδέχονται (τρελή διπλωματία όμως μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή)
 
Πράγματι, ο Αδερφός Σάβαταρ έχει δίκιο. Φούλ εξομολόγηση του ανίερου πάθους μας σε βάθος χρόνου, οδηγεί στην αποδοχή του. Ποτέ στην πλήρη εφηβική νιρβάνα που ονειρευόμαστε, αλλά αρκετή ώστε να κρατάμε τα λογικά μας!
 
Προσωπικά ευτυχώς δεν έχω ακόμη πραγματικές οικογενειακές υποχρεώσεις (aka παιδιά) αλλά επειδή συγκατοικώ πλέον με την κοπέλα μου υποθέτω πως μπορώ να προσθέσω την προσωπική "στρατηγική" που ακολουθώ προκειμένου να μπορώ να απολάυσω μερικές ώρες gaming χωρίς άλλες έγνοιες.

Καταρχάς κάνω όλη τη "μελέτη" πάνω στα topics που με ενδιαφέρουν όσο είμαι στο γραφείο (εργάζομαι ως προγραμματιστής σε εταιρεία ανάπτυξης λογισμικού επομένως έχω αρκετό χρόνο όταν τελειώνω γρήγορα τα assignments μου), κερδίζοντας έτσι "πολύτιμο" χρόνο και παράλληλα κάνω και το 8ωρο εργασίας πιο υποφερτό (αρκεί να μην πάρει χαμπάρι ο slave master μου).

Φαγητό υποχρεωτικά στη δουλειά εκτός και αν θέλω να λιμοκτονήσω μέχρι να γυρίσω σπίτι + να χάσω και άλλο χρόνο για να θρέψω το σάπιο αυτό σώμα (thundercats anyone?). Γυρνώντας λοιπόν σπίτι: Ενασχόληση με κοπέλα/δουλειές του σπιτιού άμεσα: για κάποιο λόγο αν κάνεις κάτι αμέσως μόλις γυρίσεις από τη δουλειά οι περισσότερες γυναίκες αντιδρούν ως εξής: "Μα κοίτα, μόλις γύρισε και χωρίς καν να ξεκουραστεί έκανε τις δουλειές που έπρεπε/ ήθελε να βγούμε-αράξουμε μαζί". Εάν πρώτα κάτσεις στο PC, δεν πα να ξαναχτίσεις όλη την οικοδομή από την αρχή αργότερα, το μόνο που θα ακούσεις είναι: "Μόλις γύρισες το PC σου σκέφτηκες, για εμένα ούτε λίγος χρόνος, για το σπίτι τίποτα, όλα σαν αγγαρεία τα βλέπεις εδώ μέσα".

Αφότου λοιπόν κάνεις τα παραπάνω, είσαι ελεύθερος πλέον να ησυχάσεις. Όσο για τον ύπνο, όπως σοφά έγραψαν οι προηγούμενοι posters: Sleep is for the weak. 5-6 ωρίτσεις max και είμαι εντάξει (προφανώς διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο).

Επομένως: Ξύπνημα 08:00. Δουλειά μέχρι τις 17:00. Δουλειές κλπ μέχρι τις ~20:00. Gaming μέχρι ~01:00. Ταινία - σειρά μέχρι να χάσεις την επαφή με τον μάταιο τούτο κόσμο (ναι, να δει ζομπι να τρώνε κόσμο μαζί σου αν θέλει και άλλο χρόνο. Και μετά να έχει και όρεξη για sex. Δηλαδή εσύ γιατί πρέπει να είσαι ορεξάτος αφού ακούσεις τι θέλει να ψωνίσει). Repeat. Τώρα αν κάποιος θέλει να ασχοληθεί και με κάποια άλλη δραστηριότητα... priorities. Πάντα μπορείς να κόψεις λίγο χρόνο παραπάνω από το gaming... θέλεις όμως? <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />
 
Ευτυχώς έχω ακόμα άπλετο χρόνο και μπορώ να απολαμβάνω όποιο παιχνίδι θέλω χωρίς να θυσιάζω ύπνο ή υποχρεώσεις.

Αυτό το sleep is for the weak με τρομάζει πάντως. Μου αρέσει πολύ ο ύπνος και κλείνω άνετα 8-9 ώρες. Μελλοντικά είμαι σίγουρος ότι θα πρέπει να τον ελαττώσω για να τα προλαβαίνω όλα, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να κοιμάται κάθε μέρα για 5-6 ώρες.
 


Lucky Shamrock wrote:
Sleep is for the weak! <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

Aυτό.
Δεν μπορώ να δώσω Thank σε όλους τους προλαλήσαντες (λόγω εξαιρετικά αργής σύνδεσης)

Δύσκολα τα πράγματα όταν έχεις οικογένεια και μωρό.
Απλά να πώ οτι τα Σ/Κ ξενυχτάω όταν η φαμίλια κοιμάται ή βάζω ξυπνητήρι τα χαράματα για να το φχαριστηθώ όσο γίνεται.
Ο χρόνος για γκέημινγκ στο σπίτι περιορίζεται σε 4-8 ώρες τα Σ/Κ.
Δεν κάνω κάν κουβέντα για το έταιρον ήμιση καθώς -όπως αντίστοιχα και ο Αδερφός Μπρούς- είχα απαντήσει στο "άλλο φόρουμ" κατί σχετικό με "Γκέημινγκ και παντόφλα"... :silly:
Ευτυχώς δε, όταν βρίσκομαι στο γραφείο έχω τη δυνατότητα να παίξω κανα πλατφορμάκι ή Adventure στα μουλωχτά καθώς και όταν είμαι σε ταξίδι (όπως τώρα καλή ώρα) έχω άπλετο χρόνο να ασχοληθώ με παλιά διαμάντια στο νετμπουκ που με έχει βγάλει ασπροπρόσωπο.
HoMM3, Fallout, Baldurs Gate και το πρώτο Xcom έχουν υποστεί πολλαπλά Reruns.
Αυτή τη στιγμή ασχολούμαι με το καταπληκτικό Lone Wolf. :cheers:

 
Η αϋπνία είναι το πρώτο και μακράν χαλαρότερο από τα ενήλικα μαρτύρια στο οποίο συνηθίζεις. Μπαίνεις σε full James Bond mode μετά, βαστιέσαι by any means necessary <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />
 
0AGAN
Δώσε μόνο σε εμένα Thank you, θα μείνει μεταξύ μας. :trollface:

On topic,

Όταν αγαπάς κάτι, χρόνο θα βρείς, ακόμα και αν οι υποχρεώσεις είναι άπειρες και τρέχουν συνέχεια. Εννοείται πως προτεραιότητα είναι η γυναίκα-παιδί, μπλαμπλα (έχουν ήδη ειπωθεί), αλλά μια ώρα από τον ύπνο του, ο τίμγιος gamer θα την φάει σε ένα Fragfest ή ένα Headshot ακόμα (και συνήθως και άλλες 2-3 ώρες moar). Θέμα selfrespect, καθαρά. <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />
 
Πιτσίνιους πρόσεξε καλά γιατί σε αυτό το θρεντ είναι ενσταλλαγμένη σοφία δεκαετιών που εγώ δυστυχώς δεν την βρήκα έτοιμη αλλά έπρεπε να την ξανανακαλύψω σαν τον τροχό.
Το μεγαλύτερο πράγμα που ειπώθηκε εδώ και δεν έχει να κάνει με το gaming αλλά με την γενικότερη ειλικρίνεια και ευ ζην μεταξύ ζευγαριών είναι η ειλικρίνια και το ξεκαθάρισμα στην αρχή μιας σχέσης. Όσο δεν είμαστε απασχολημένοι στο να παρουσιάσουμε ένα πλασματικό εαυτό που τελικά μόνο θα μας βλάψει στο μέλλον (δεν είσαι αυτό που γνώρισα κτλ) και δηλώσουμε με ειλικρίνεια πως υπάρχουν πράγματα με βαρύνουσα σημασία για εμάς τόσο το καλύτερο. Games; Μουσική; Θέλω να περνάω μια μέρα τη βδομάδα με τους κολλητούς; Αν τα έχεις πει όλα από την αρχή τουλάχιστον δεν θα υπάρχουν γκρίζες ζώνες αργότερα. Βέβαια δυστυχώς τις περισσότερες φορές πρέπει να μάθεις με τον σκληρό τρόπο. Η πρώην μου πχ δεν πήγαινε καθόλου το γεγονός πως έπαιζα (2007 εποχή λουκούμι για το gaming) και μουρμούραγε πως την αφήνω μόνη κτλ. Και έκανα το μέγα λάθος να παρατήσω το gaming για χρόνια για να την εξευμενίσω. Τώρα λοιπόν εκτός από το backlog του μποράτσου φαντάσου πως έχω και games πενταετίας.
Και εδώ πάμε και στο επόμενο θέμα. Γενικά η δουλειά μου δεν είναι απαιτητική αν ασχοληθείς δυναμικά όση ώρα είσαι εκεί οπότε έχω πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο. Με την κοπέλα μου μένουμε μαζί και πέρα από το ότι κατανοεί απόλυτα την ανάγκη μου για παιχνίδια πολλές φορές εκκινεί η ίδια gaming sessions και για τους δυο μας όπου παίζει spore και zoo tycoon. Απλά το πρόβλημά μου τις περισσότερες φορές είναι ότι καταλήγω να χαζεύω ένα μισάωρο τη βιβλιοθήκη στον ατμό χωρίς να ξέρω τι να διαλέξω, μετά τρώω καμιά ώρα σε gaming site και λίγο facebook και τσακ πέρασε τόση ώρα χωρίς να κάνω τίποτα τελικά. Το backlog είναι πραγματικά απεχθές και η σκιά του κρέμεται βαριά.
Ύπνο νομίζω πως κάθε άντρας βαρβάτος με υποχρεώσεις 2 witcher και 8 final fantasy δεν νομίζω πως χρειάζεται ημερισίως πάνω από 5 ώρες. Τώρα αν υπάρχουν παιδιά, νομίζω πως αλλάζουν όλα και κυρίως δε θα σε νοιάζει πια και εσένα τον ίδιο για το gaming και άλλες τωρινές απολαύσεις που θα "χάσεις". Απλά νομίζω πρέπει να νιώθεις έτοιμος πριν ξεκινήσεις αυτό το quest.
 
Υποχρεωσεις? Γυναικες?
Μα τι λετε? Ολα θυσια στο βωμο του γαμίνγκ.
Η γυνη θα σε παρατησει αγαπητε ρεητζκουιτα, ο Γκεραλτ θα ειναι παντα εκει για σενα ομως, να το θυμασαι αυτο.

Μου θυμισατε μια αστεια ιστορια τωρα. Καποτε, οταν ημουν ταγμενος στον Κοσμο του Γουορκραφτ και γενικα απωτερος σκοπος της ζωης μου ηταν να σωσω το Αζεροθ απο τον C'Thun, τον Ragnaros, τον Illidan, τον Lich King και ολα τα scrubs που τολμουσαν να μπουνε στην αρενα νομιζοντας πως ειναι καποιοι, ετυχε να βρω μια κοπελια που δε συμφωνουσε με το μονοπατι που χαραζα σο φαρ στη ζωη μου. Αυτο ελειξε κανοντας μου ενα χοντρο τελευταιο σκηνικο μεσω τηλεφωνου (φωνες, βρισιδια χοντρο) ενω εγω την ειχα σε ανοιχτη ακροαση και σκοτωνα το council στο black temple με ανοιχτο μικροφωνο για να δικαιολογησω στο raid το pathetic dps μου.

Φαστ φοργουαρντ 4 χρονια μετα τα φερνει ετσι η μοιρα και ξαναμπλεκουμε. Εγω πλεον καθαρος απο το WoW και την μεθαδονη, αμ ελα που εκεινη ομως, θες απο αντιδραση, θες επειδη της αφησα τραυμα, ειχε αποφασισει να φτασει πλατινουμ, πλαστικ, γουντεν (ξερω γω πωςταλενε) στο LoL. Ε και ενα πολυ ωραιο απογευμα που καθομασταν στο σπιτι σκεπτομενοι την βραδινη μας εξορμηση αποφασισε να παιξει ενα... "γκεημ", το ενα εγινε δυο, καπου στο ενδιαμεσο του δευτερου γκεημ αρχισα να παιρνω τηλεφωνα φιλους μου για το πλαν Β. Οταν τελειωσε το γκεημ στην ερωτηση της "Οκ που θα παμε τελικα?", εγω απαντησα "Μολις κανονισα ενα oneshot d&d 3.5 ravenloft, συγνωμη μωρο μου αλλα η Barovia με χρειαζεται περισσοτερο απο σενα".

Περα απο τα lulzies παντως, οσον αφορα το θεμα γυναικες, δεν πρεπει να το βλεπεις σαν υποχρεωση απ'οσο εχω καταλαβει, αν το νιωθεις καλυτερα να σκοτωνεις νουμπια στο καουντερ απο το να της κανεις την χαρη να την βγαλεις ραντεβουδακι, καντο. Θα μου πειτε, δεν εχεις παντρευτει ακομη μικρε νεανια Νιχιλε, και θα σας πω "exactly".

Οσον αφορα αλλες υποχρεωσεις (καλα οχι και πολλες σε αυτο το σημειο της ζωης μου, σχολη, μπαντα, περιστασιακη δουλεια) συνηθως ειναι τοπ προτεραιοτητα αυτες, απλα δε μπορω να βιντεογκεημισω με καθαρη συνειδηση οταν ξερω οτι θα εχω κρεμασει ατομα για να το κανω.

P.S. Ο Paladin μου εσφαξε τον Count Von Zarovich.
 
Count Von Zarovich. Πόσο πίσω με γύρισες τώρα.

Και πόσο αγνό γέλιο μου πρόσφερες με το "Πάλαντιν" <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />

Είναι *τελείως* αλλιώς όταν είσαι ελεύθερο πουλί και γκομενίζεις ή είσαι στην ευτυχισμένη διάσταση των σχέσεων 1-2 μηνών το ΠΟΛΥ. Τότε επιλέγεις συνειδητά πότε θα ασχοληθείς με γυναίκες και καρφί δε σου καίγεται καθώς ήδη έχεις παίξει 52 ώρες σερί προηγουμένως και βγαίνεις να ξελαμπικάρεις. Η κόλαση ξεκινά σε συγκατοίκηση/μωρουδελοδεινόσαυρο του έρωτα/συνέχεια μαζί μωρό μωράκι μου και τα σχετικά.

Αν ήμουν πάλι νιος, θα είχα επενδύσει σε δραστικά διαφορετικά μονοπάτια της ζωής <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />
 
Hidden content
You need to react to this post in order to see this content.
 


Borracho wrote:
Στο στρατό μαθαίνεις τα αληθινά φυσικά σου όρια στο θέμα του ύπνου</blockquote>

Πού υπηρέτησες; Φτιάξε με τώρα, ψωφάω για στρατιωτικές συζητήσεις :salute:

 
νίχιλου (σορυ που σε λεω ετσι, αλλα δεν υπαρχει ελπιδα με την περιπτωση μου, μάμα τα, δεν βγαζεις ακρη...) δεν ειμαι φαλλοκρατικο γουρουνι, και ναι, ηταν λιγο γαιδουριά αυτο που εκανες, η ανοιχτη ακροαση, θα το παραδεχτω, ΑΛΛΆ:
ΔΑΚΡΥΣΑ φιλε απ το γελιο. κυριως με την εικονα να εχεις ιδρωσει, να βαρας μανιακα ποντικια πληκτρολογια στο raid κι η τυπισα να λεει σε ανοικτη ακροαση για εκδρομες που δεν πηγατε, για τηλεφωνα που δεν σηκωνεις και για πληρη αδιαφορια απο μερους σου προς την έννοια "σχεση".

εισαι αρχοντας.

χρονομαση, εμεις οι 2 ακολουθουμε καπως παραλληλα μονοπατια και σε περιπου παρομοιο χρονικο διαστημα.
ενω υπηρχαν ορκοι για προσωπικα χομπυ και γιατι οχι? για <u>διαφορετικες </u>δρασεις σε <u>διαφορετικα </u>δωματια, τελευταια συναντω πιο συχνα απ οσο θα ηθελα το βλεμμα του-κουταβιου-που-το-παρατησαν-σ-ενα-κατωφλι-ενω-εβρεχε ....
α, και κανει νευρακια οταν ουρλιαζω για τους μαλακες τους αμυντικους μου στο fm ή οταν εντελως λογικα για μενα, πανηγυριζω καποιο απ τα ελαχιστα γκολ που βαζει η King's Lynn, η αρμαδα που καθοδηγω προς το Ονειρο της Skybet Premier.
δηλαδη τι? να πω στον 35αρη στραικερ μη βανεις γκολ γιατι πηγε 12.30 και μπορει να κοιμαται ο διπλα? οχι φιλε, και θα πωρωθω και θα πανηγυρισω και θα αγκαλιασω την οθονη. και βεβαια θα της απαντησω παγερα, αν θελει ας καμει το ιδιο οταν καταφερει και φυτεψει εκεινα κει τα μαρουλακια και καροτακια στο φουμπού στο γαμωφαρμβιλ ή οταν καμει match 3 και βγαλει πιστα στο fishbone με τα ψαρακια (εθιστικοτατο ωστοσο, τσεκαρετε...)

ουφ, αυτο ειναι. ΚΑΘΑΡΣΙΣ. Και τα εβγαλα απο μεσα μου και δεν τσακωθηκα με τον Π.Ε.

ρεηκουι: το φορου που σε ξαπλωνει στο ντιβανι του ψυχαναλυτή, σε ακουει, σε κανει καλά και ολ αυτά, φορ φρή.
 


Omen wrote:


Borracho wrote:
Στο στρατό μαθαίνεις τα αληθινά φυσικά σου όρια στο θέμα του ύπνου</blockquote>

Πού υπηρέτησες; Φτιάξε με τώρα, ψωφάω για στρατιωτικές συζητήσεις :salute:</blockquote>

Έχουμε πολλά να πούμε τελικά αδερφέ...



 
*γέλια τρελά* Υπάρχει στρατοθρέντ και είναι κρίμα να χαλάσουμε αυτό. Αλλά, ΕΛΔΥΚ 2ο ΜΚ/ΤΠ, Λοχίας Κουτσούκος, σκληρή χαρντκορίλα φούλ μάχιμη, υποσχέθηκα στον εαυτό μου πως αν γυρνούσα πίσω με σώας τας φρένας θα έκαμα σε όλη την πλάτη τατουάζ για να το θυμάμαι. Όπως και συνέβη.

Αλλά μπάστα, τώρα που το ξαναβλέπω, μάλλον δεν ήταν πολύ νορμάλ αυτό <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt=":D" title=":D" class="bbcode_smiley" />

Πίσω στη θρεντάρα μας όμως τώρα. Γυναίκες και γκέημινγκ, έννοιες ολότελα ασυμβίβαστες. Το καλύτερο που μου έχει συμβεί είναι να την αποφεύγω με δικαιολογίες του κώλου και να είναι βέβαιη πως οργανώνω κρυφά ραντεβού με άλλα μωράκια ενώ εγώ ηδονίζομαι στην σκέψη πως θα έχω ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΩΡΕΣ γλυκιάς μοναξιάς και απομόνωσης, να βάλω γουισκάρα, γυαλαμπούκα, να τυλιχτώ στην κουβέρτα και να ζήσω το Γκεράλτιο όνειρο <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />
 
Και εγώ ήμουν φουλ μάχιμος....ναύτης. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />
 
sorry κιολα...
δεν μπορειτε να ταξινομησετε τρια κουτακια σπιρτα, αναλογα με την χρηση τους. ηδη ξυνετε το τριχωτο της κεφαλης σας.
ποσες χρησεις εχει ενα κουτακι σπιρτα; αν ειστε 8 χρονων και μεσα σε αυτα βαζετε τα σκουλαρικια της μαμας. πολλες.
μια ημερα εχει 24 ωρες. πεθαναν ανθρωποι σε διαδηλωσεις για να καθιερωθει το 8 ωρες εργασια, 8 ωρες ελευθερος χρονος και 8 ωρες υπνος.

ζουμε σε εποχες που οι 8 ωρες εργασια εχουν αντικατασταθει με 8 ωρες αναμονη στον οαεδ. οποτε παλι μας περισσευουν 16 ωρες.
με 6 ωρες υπνο εισαι κομπλε και δεν γινεσαι οκνηρος. εγω κοιμαμαι 10.
ετσι λοιπον εχουμε 8 ωρες ελευθερο χρονο+ 2 ωρες που γλυτωσαμε απο τον υπνο. = 10 ωριτσες.
2 ωρες για να βγαλετε την καλη σας βολτα και 2 ωρες για να ζουζουνιζετε στο σπιτι. εχετε 6 γεματες ωρες για gaming.
οπως τα λετε, εγω καταλαβα οτι δεν κοιμαστε 48 ωρες για να κερδισετε 59 gaming δευτερολεπτα.

σαββατο-κυριακα. 8 ωρες του οαεδ + οι 6 που εχετε καθε μερα = 14 ωρες.

αν θελεις να τερματισεις το steam αλλα παραλληλα να εχεις γυναικα στο σπιτι σου, το προβλημα παει αλλου. δεν ξερεις τιποτα απο τον κοσμο των ενηλικων.
τωρα κατι ποζεριες, εγω παιζω 18 ωρες καθε μερα, αλλου. αυτα ειναι τυχαια περιστατικα, καποια πολυ μικρη περιοδος και οχι τροπος ζωης. με ψευτομαγκιες δεν εγινε κανεις ρεμπετης.
 
Back
Top