Συγκίνηση *Κλαψ* *Λυγμ*

[kesnar]

Δακρυα χαρας κυλανε καθε φορα που βλεπω βιντεακι απο τα πρωτα μας βηματα στην σελληνη

Επισης στο "Μαθε παιδι μου γραμματα" εκει που λεει "Εδω σκωτωσανε τον Καναβο"...ταινιαρα λεμε!

Αυτα προς το παρων...αν θυμηθω τιποτε αλλο θα σας το πω δεν θα παραλειψω...

 

[irenicus777]

Το http://www.imdb.com/title/tt1028532/" class="bbcode_url">Hachiko μπορώ να πω ότι είχε πετύχει το σκοπό του με τη δική μου περίπτωση (όντας κι εγώ ο ίδιος συνοδοιπόρος εδώ και χρόνια ενός αξιαγάπητου και πιστού τετράποδου), αφήνοντάς με με μια γλυκόπικρη κατάθλιψη. Σε σημείο μάλιστα που, ειλικρινά, δεν αντέχω να ξαναδώ αυτήν την ταινία. Όσοι έχουν σκύλο φαντάζομαι θα με καταλάβουν...

Από την άλλη, στον περιβόητο Τιτανικό (όπου με έσερναν οι ξαδέρφες μου να το δούμε), το περιβόητο "αριστούργημα" που άνοιγε καταρράκτες Νιαγάρα σε όλο το γυναικείο πληθυσμό, πραγματικά κρατιόμουν από το να μη σκάσω στα γέλια. Αφήστε αυτούς τους εύκολους εντυπωσιασμούς και τις ψευτοκαψούρες των τριών ημερών κορίτσια, αν θέλετε πραγματικά συναισθήματα δείτε το "Όσα παίρνει ο ανεμος". Πιο αληθινούς χαρακτήρες είχε.

 

[steel_havoc]

χαχαχα JonIrenicus13 θυμάμαι χαρακτηριστηκά που ειχε παει ενας φίλος μου να δει τον Τιτανικό με την κοπέλα του και οταν βούλιαζε ο ντικάπριο αυτή έκλαιγε και αυτός γελούσε :lol:

 

[nitro912gr]

Χάτσικο ναι, πολύ κλάμα ρε διάολε και να φανταστείς προτιμώ τις γάτες.

Χιντάλγκο είχα δακρύσει σε μια φάση
<span class="bbcode_spoiler">http://youtu.be/jgnJgZ2yQdc
εδώ που είναι στην τελική ευθεία, δε ξέρω, πολύ running free φάση και να βλέπεις τους 2 μπάσταρδους να κερδίζουν, συγκινητικό </span>

Lion King κλασικά
<span class="bbcode_spoiler">http://youtu.be/Xw5bha0ZkRY
πολύ δυνατή σκηνή και η μουσική έπαιξε τα μέγιστα, από τις στιγμές που καταλαβαίνεις πόσο σημαντική είναι η μουσική για να δημιουργήσει συναισθήματα στον θεατή
"Remember..."</span>

Το Cowboy Bebop μου είχε δημιουργήσει επίσης δυνατά συναισθήματα, ειδικά τα τελευταία επεισόδια, δεν δάκρυσα, αλλά σίγουρα με βάρυνε κάπως ψυχολογικά, είχαν συνοδέψει πολλά τσιγάρα και ουίσκια αυτή την παράξενη jazz anime διαδρομή.

 

[johnnypaps]

- Θυμάμαι την πρώτη φορά που είχα δει τον τελευταίο των Μοικανών. Στην τελευταία σεκάνς που εκείνος ο καφρίλος ο ινδιάνος σκοτώνει τον γιο εκείνου του γέρου και την γκόμενα του ήρωα , τα έχασα . Θυμάμαι ότι άρχισα να δακρύζω . Ε την στιγμή που τον προλαβαίνουν και τον καθαρίζουν άρχισα να κλαίω κανονικά από την χαρά μου.
- To Pursuit of hapiness ήταν επίσης πολύ συγκινητικό . Ε άμα κοιμάσαι σε τουαλέτα... <img src="/frown.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />
- Τα Πάθη Του Χριστού .....δεν ξέρω αν πρέπει να μισούμε ή να ευχαριστούμε τον Gibson για αυτή την ταινία.
-''Benny Blanco from the Bronx ? ''
- Επίσης .....
καλά γάμα το θα μου πάρει κανα τρίωρο.....

 

[Bathory]

Πιο πρόσφατα έκλαψα στο τέλος του λοστ. Αντρίκια και ειλικρινή δάκρυα θυμού για την μεγαλύτερη "σε κορόιδευα στη μάπα σου τόσα χρόνια" απάτη όλων των εποχών. Με οδήγησαν στο να ορκιστώ αιματηρή εκδίκηση στους JJ, Carlton Cuse, Lindelof και λοιπούς για τα τόσα χρόνια τσάμπα...

Επίσης, πέρα από κλασικούρες τύπου lion king, toy story, up, wall-e, spirited away, princess mononoke, howl's moving castle, mar adentro κλπ κλπ χύνω δάκρυα σε 5-6 συγκεκριμένα επεισόδια buffy the vampire slayer και όποτε βλέπω αυτόν εδώ τον επικό μονόλογο: http://www.youtube.com/watch?v=K5nUUD8SM0Y

 

[Northlander]

Μου κάνει εντύπωση που για τις ίδιες ταινίες ρίχνουμε σε διαφορετικό σημείο τα tears.

Lion King ---> "Who are you Simba?"
Toy Story 3 ---> Όπου ο Andy αναπολεί/νοσταλγεί και πιστοποιεί πώς ο Woody είναι ο πιστός σου φίλος χωρίς να ξέρει από πίσω όλο το backstory των παιχνιδιών. ΚΛΑΑΑΑΑΑΑΜΑΑΑΑΑΑΑ.
Battlestar Galactica ---> Το τέλος αυτής της επικής σειράς με άφησε κλωνισμένο για αυτό που είδα.
Braveheart
<hr class="bbcode_rule" />
>>>> Είπαμε σταθερή αξία.
Bastion ---> Όλο το soundtrack είναι απλά τρισμέγιστο και με συγκινεί.

Το επικό βίντεο που πόσταρε ο Bathory μαζί με το παρακάτω είναι τα inspirational που έχω κάθε φορά που ξεκινάω την προπόνηση (όποιος έχει δει The Wire θα αναγνωρίσει φωνή <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> ). True manliness (πρέπει να ξεκινήσει thread και για αυτήν την ιδιότητα).

 

[kingslayer]

Την ταινία <οι ζωές των άλλων > την έχει δει κανένας? Πραγματικα καταπληκτική και συγκινιτικη. +1 για toy story 3 k lion king

Και το Amadeus ηταν πολύ συγκινιτικο

 

[Admiral]

Παραδέχομαι οτι χρειάστηκε προσπάθεια για να μη δακρύσω στο φινάλε του Babylon 5, το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι το απόλυτο πρότυπο του πώς να κλείσεις μια σειρά. Συγκινήθηκα ελαφρώς και στην έβδομη σεζόν του The Office (US), όταν έφυγε ο <span class="bbcode_spoiler">Michael Scott</span>
. Οι ταινίες δε με αγγίζουν τόσο, δένομαι πιο πολύ συναισθηματικά με τους χαρακτήρες των τηλεοπτικών σειρών.

 

[Raz]

+1 Kingslayer,εκπληκτική ταινία το Lives of Others.

 

[vagelis_h]

Alucard wrote:
I am Sam, επικό παίξιμο από Sean Penn, όταν τρέχει να βρει την κόρη του με μια τούρτα στα χέρια επειδή έχει αργήσει και γλιστράει στα σκαλιά... Πέθανα μέσα μου εκείνη τη στιγμή όμως...πραγματικά...
</blockquote>

Πραγματικα απο τις πιο συγκινητικες στιγμες.. Θυμαμαι την ειδα πρωτη φορα οταν εδινα για proficiency στα αγγλικα και μας εβαζε ταινιες χωρις υποτιτλους για να σκεφτομαστε μονο αγγλικα... Ποταμια τρεχανε απο τα ματια μου... Φοβερη ταινια..... Ακομα και τωρα που την θυμαμαι βουρκωνω....

Και το Hachiko πολυ συναισθηματικο... Εκλαψα οχι για καποια συγκεκριμενη στιγμη, αλλα για ολη την αφοσιωση και αληθινη αγαπη που ειχε αυτος ο σκυλος για το αφεντικο του.. Αληθινοι φιλοι του ανθρωπου.....

 

[ghostrider1993]

Ας πω κι εγώ... Εκτός απ' τα Hatchiko και pursuit of happiness που αναφέρθηκαν ήδη και είναι πράγματι πολύ συγκινητικά έχω να προσθέσω:
-Την τελευταία μάχη στον "The last samurai"
<span class="bbcode_spoiler">που ο αρχηγός των σαμουράι για την τιμή προτίμησε να τον σκοτώσει ο τομ κρουζ παρά οι αντίπαλοι (άγγλοι οι αμεικανοί αν δεν κάνω λάθος...)</span>
- "The lovely bones", πολύ συγκινητικές ερμηνίες, απίστευτη εικόνα, περνάει πολλά μηνύματα...
- Στο τέλος των "Green street hooligans"
<span class="bbcode_spoiler">Το μίσος με το οποίο σκότωσε στο ξύλο τον ξανθό ο άλλος, που είχε χάσει το παιδι του σε αντίστοιχα επεισόδια μεταξύ ομάδων, έμεινε βαθιά χαραγμένο μέσα μου... </span>
- Στο "3:10 to yuma" με τον Russel Crowe και τον Christian Bale στο τέλος
<span class="bbcode_spoiler">που ο πρώτος φυλακίστηκε από μόνος του έστω και για λίγη ώρα, για να μην απογοητευτεί ο γιός του δεύτερου την ώρα που πέθαινε ο πατέρας του...</span>
+ Για πολλά παιδικά της ντίσνευ και της πίξαρ!!

Και επειδή στο αρχικό πόστ αναφέρονται και τραγούδια, να ένα που μου έρχεται τώρα:
<span class="bbcode_spoiler">https://www.youtube.com/watch?v=Pgum6OT_VH8</span>

Άμα θυμηθώ κι άλλα θα επανέλθω...

 

[Raz]

Από τραγούδι μου ήρθε αυτό.

http://www.youtube.com/watch?v=lDpnjE1LUvE

 

[m4rmelada]

1) I am legend (εδώ δεν χρειάζεται να βάλω spoiler, λογικά όλοι ξέρουν για τι πράγμα μιλώ)
2) Η ζωή είναι ωραία (Μπενίνι)

+ Όλα όσα είπε ο Sandwraith στο αρχικό post

 

[Stamatimenos]

Ghostrider1993 wrote:
-Την τελευταία μάχη στον "The last samurai"
<span class="bbcode_spoiler">που ο αρχηγός των σαμουράι για την τιμή προτίμησε να τον σκοτώσει ο τομ κρουζ παρά οι αντίπαλοι (άγγλοι οι αμεικανοί αν δεν κάνω λάθος...)</span>
</blockquote>
Ω ρε φίλε, ναι! Και εκεί που <span class="bbcode_spoiler">ο γιαπωνεζάκος, δακρυσμένος διατάζει να παύσουν πυρ. Κλάμαα...</span>



kesnar wrote:
Δακρυα χαρας κυλανε καθε φορα που βλεπω βιντεακι απο τα πρωτα μας βηματα στην σελληνη</blockquote>
Ω, ναι. Με πιάνει ώρες-ώρες και μένα.

 

[Brother Bruce]

ταινια: "Breathless" του Jim Mc Bride. oλη η τελευταια σκηνη.
τραγουδια: πολλά. κυρίως αυτό:

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=KngiJUNdsu0

 

[theonirvana]

στο the walking dead οταν <span class="bbcode_spoiler">η clem αναγκαζεται να σκοτωσει τον Lee</span>

 

[firefistmark]

Εγώ πάλι έκλαιγα μικρός με τα δοκιμαντέρ.Πέθαινε το τιγράκι που το λέγανε Θανάση "έτσι το βάφτισε ο speaker" και οτι ο αδερφός του ο Περικλης δε θα τον ξαναβλεπε ποτέ και με πέρνανε τα ζουμιά χαχαχαχα :lol:

 

[andrikos_of_steel]

Δεν το πιστεύω ότι δεν έχει αναφερθεί ακόμα το "Σινεμα ο Παραδεισος"...

Είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών, την έχω δει παρα πολλές φορές, και στο τέλος παντα κλαίω. Για εμένα, όποιος δεν κλαψει ή έστω δεν συγκινηθεί από το φιναλε είναι ανθρωπος με τον οποίο δεν θέλω να έχω παρτίδες.

Επίσης, από animation, έχω ρίξει κουβαδες κλαμα στο τέλος του "Όλα Τα Σκυλια Πανε Στον Παραδεισο"... ακόμα και σήμερα θεωρώ αυτήν την ταινία ένα αριστούργημα.

Adhan, +1 για το καταπληκτικό φιναλε του Babylon 5!

EDIT: Και ο Χατσικο βεβαίως - βεβαίως!!!!

 

[Raz]

andrikos_of_steel wrote:
Δεν το πιστεύω ότι δεν έχει αναφερθεί ακόμα το "Σινεμα ο Παραδεισος"...

Είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών, την έχω δει παρα πολλές φορές, και στο τέλος παντα κλαίω. Για εμένα, όποιος δεν κλαψει ή έστω δεν συγκινηθεί από το φιναλε είναι ανθρωπος με τον οποίο δεν θέλω να έχω παρτίδες.</blockquote>

Όντως καταπληκτική ταινία.Δυστυχώς όμως είδα την κομμένη έκδοση που είχε προβληθεί αρχικά κι έτσι αναγκάστηκα να ψάξω στο internet τη μεγάλη τρύπα που αφορούσε <span class="bbcode_spoiler">την κοπέλα του Τοτό και τι τελικά είχε συμβεί.</span>