Βρήκαμε παρεάκι για επιτραπέζια. Βασικά ο αδερφός μου μέσω bgg (!), άτομα από/που μένουν Χαλκίδα και μαζευόμαστε 3-5 άτομα.
Ένας είναι ουδέτερος, και οι υπόλοιποι μοιρασμένοι μεταξύ Eurotrash και Americhad (κοινώς strategy και θεματικά αντίστοιχα, περιγράφοντας τα επαρκώς αλλά όχι πλήρως).
Βασικά κι εγώ δεν έχω θέμα, αν και με τραβάνε περισσότερο τα θεματικά, αλλά ιδανικά γυρεύω παιχνίδια που συνδυάζουν αρμονικά πράγματα κι από τις 2 σχολές (βλ. Gloomhaven). Χαβαλές, καφέδες, περιστασιακά και πιτόγυρο ή πίτσα (εντάξει αντιστέκομαι όσο μπορώ επειδή διατροφή ξέρω γω) και μια ωραία περιπέτεια ξεκίνησε...
Προς το παρόν δεν έχουμε ξεκινήσει κάποιο τύπου campaign, το σκεφτόμαστε κάποια στιγμή από τη νέα χρονιά γιατί θέλει δέσμευση. Μάλλον για Gloomhaven θα πάμε...
Αυτά που έχουμε παίξει μέχρι στιγμής, συνοπτικά περιγραφή και αρνητικά-θετικά (όλα το βασικό κουτί, χωρίς κάποιο expansion):
Nemesis: Ουσιαστικά ζεις τις τελευταίες ώρες της ταινίας Alien. Οι ήρωες ξυπνάνε από την AI του σκάφους επειδή κάτι στραβό εντόπισε. Δεν είναι μόνοι τους πλέον. Πρόκειται για (ημι)συνεργατικό παιχνίδι. Κάνεις objective, εξερευνείς, προσπαθείς να κάνεις όσο λιγότερο θόρυβο για να προσελκύσεις τα τέρατα (trust me
bro οι μάχες για τους περισσότερους χαρακτήρες είναι ζόρικη).
Γενικά πρέπει να χρησιμοποιήσεις στο έπακρο τις ιδιαιτερότητες του χαρακτήρα σου. Νικάς με διάφορες συνθήκες, καταρχάς να έχεις κάνει το objective σου. Μπορεί να είναι να βάλεις συγκεκριμένες συντεταγμένες στο πιλοτήριο, να αναλύσεις κάποιο δείγμα από alien tissue κλπ. Κατά δεύτερο πρέπει να προλάβεις να μπείς στις escape pods ή στα hybernation chambers πριν το σκάφος μετά από κάποιους γύρους πραγμαποιήσει hyperjump και σε συνθλίψει η επιτάχυνση.
Αν και έχει αρκετούς κανόνες και ιδιαιτερότητες, τελικά δεν είναι τόσο πολύπλοκο όσο φαίνεται. Περισσότερο πρέπει να έχεις το νου σου να ακολουθείς σωστά τη ροή των διάφορων actions και δεν παρέλειψες κάποιο. Ειδικά όσοι είναι φαν του Alien ή των sci-fi γενικότερα, έχει κανόνες που θα κατανοήσουν ευκολότερα, if that makes sense.
Θετικά: Ατμόσφαιρα φυσικά, ένταση, αγωνία. Οι κανόνες είναι χτισμένοι ΓΥΡΩ από το θέμα του παιχνιδιού. Ιδανικό για παρέα. Πεθάναμε όλοι τελικά αλλά δε βαριέσαι. Από την κούραση δεν πρόσεξα ότι θα μπορούσα να είχα χρησιμοποιήσει το δωμάτιο που σβήνει φωτιές (ο αφρός τρομάζει τους intruders και την κάνουν προς ράντομ κατεύθυνση). Στενά τα περιθώρια αλλά ίσως είχαμε προλάβει να τη σκαπουλάρουμε.
Αρνητικά: Αρκετά εχθρικό προς τον παίκτη. Πολλοί τρόποι για να πεθάνεις πχ σε άλλο session ανατινάχθηκε το σκάφος επειδή είχε πάρει φωτιά σε αρκετά σημεία. Πολύ έντονο το survival στοιχείο (αυτό μπαίνει και στα θετικά αναλόγως ιδιοσυγκρασίας). Αυτό που με ενόχλησε περισσότερο είναι τα πυρομαχικά που είναι υπερβολικά περιορισμένα. Και τα τυχαία HP των εχθρών. Τέλος, όπως είθισται σε αυτή την κατηγορία, έχει τύχη. Και αναφέρομαι στο κομμάτι που δε μπορείς να μανιπουλάρεις.
Anachrony: Worker placement game. Είσαι σε ένα post-apocalyptic μέλλον, μία από τις 4 factions και προσπαθείς με τα περιορισμένα resources του πλανήτη να επιβληθείς απέναντι στις υπόλοιπες. Μηχανικά είναι όπως τα άλλα της κατηγορίας. Τοποθετείς "εργάτες" (εδώ επιστήμονες, μηχανικοί κλπκλπ) σε κάποιο spot στο ταμπλώ και κάνεις το ανάλογο action πχ συλλέγεις resources, χτίζεις κτήρια κλπ. Η πρώτη διαφορά έγκειται ότι στο ότι έχεις το γενικό χάρτη για ταμπλώ και το προσωπικό σου.
Στο γενικό σε περιορίζει το γεγονός ότι το περιβάλλον είναι εχθρικό και πρέπει να βάλεις τους workers σε
power armors exosuits. Όσα τέτοια ενεργοποιήσεις στην αρχή του γύρου, τόσα actions μπορείς να κάνεις. Στο προσωπικό, το περιβάλλον είναι η πόλη σου που είναι ασφαλής υποτίθεται, οπότε στέλνεις τους εργάτες έτσι χύμα. Κτίσματα μπορείς να βάλεις (αναμενόμενα) μόνο στο προσωπικό ταμπλώ. Αυτά δίνουν διάφορα μπόνους, passive ή active, καθώς και κάποια αξία σε victory points (στο τέλος του παιχνιδιού γίνεται μια σούμα στην καταμέτρηση και προφανώς αυτός με τα περισσότερα κερδίζει).
Η δεύτερη ιδιαιτερότητα έγκειται στο ταξίδι στο χρόνο. Τοποθετείς κάποια warps στην εποχή που είσαι και τραβάς κάποια resources (ή εργάτες από "καλύτερες εποχές όταν ήταν διαθέσιμα"). Διάφορα κτίσματα δίνουν την ικανότητα να γυρίσεις στο παρελθόν. Εκεί μπορείς να αποπληρώσεις αυτό το καμουφλαρισμένο δάνειο ή ακόμα και να αγοράσεις κάποια superprojects (εγκαταστάσεις που πιάνουν περισσότερες θέσεις από τα κοινά κτήρια και δίνουν πολύ καλές abilities), τα οποία δεν είχες να αγοράσεις στο current era τους. Το παιχνίδι τελειώνει όταν τελειώσει η track με τις εποχές ή όταν καλυφθούν τα 6 βασικά slots στο main map (μετά από την 4η timeline σκάει μετεωρίτης και τα βασικά slots γίνονται μιας χρήσης).
Αν τα warps πάνω στα timelines δεν έχουν κλείσει (aka πληρωθεί) τσιμπάς σταδιακά paradox που γίνονται anomalies. Τόσο αυτά, όσο και τα απλήρωτα δάνεια από παρελθόντα timelines, χρεώνονται σε αρνητικούς πόντους στο τέλος.
Έχουμε γενικά να κάνουμε με ένα παιχνίδι στρατηγικής, που έχει μεν κάποιο θέμα, χωρίς αυτό όμως να σκεπάζει τους μηχανισμούς, που είναι και το ζουμί.
Θετικά: Καλό βάθος παιχνιδιού, αρκετές επιλογές και στρατηγική. Με 2 παίκτες καλό, με 3 φυσάει.
Αρνητικά: Δυσκολεύομαι να βρω κάποιο. Ίσως η μικρή δόση τύχης στο πως τσιμπάς paradoxes και τα σπάνια resources για τα superprojects (υπάρχουν παρόλα αυτά τρόποι να τα μανιπουλάρεις). Άντε και το ότι οι τσίπηδες βάλανε μόνο σακουλάκια (τουλάχιστον είναι αρκετά) και καθόλου κάποιο insert, ενώ γίνεται ΧΑΜΟΣ από μικρά χάρτινα components.
Επανέρχομαι σε άλλο post για τα υπόλοιπα καθώς βγήκε σεντονάκι...
/pic6205610.png)
boardgamegeek.com
/pic8332880.jpg)
