The Elder Scrolls V:Skyrim

[sandwraith_]

Προτείνω την άμεση απομάκρυνση του LOL και την αντικαταστασή του απο την DotA 2.

 

[MaverickStrange]

Τα πάνω ή τα κάτω είναι τα καλά? Έχω την αίσθηση πως είναι τα κάτω γιατί δεν έχω παίξει κανένα τους...

 

[fever24]

Το παιχνίδι έχει πολύ όμορφο κόσμο. Τον βρήκα πολύ πιο "γλυκό" από αυτό του oblivion αλλά και πολύ πιο "ευπεπτό" από αυτό του morrowind. Σου επιτρέπει να κάνεις μία μικρή διακοπή από την πραγματικότητα και να "χάνεσαι" σε έναν παράλληλο κόσμο. Προβληματάκια, όπως είναι φυσικό, υπάρχουν χωρίς ωστόσο να καθιστούν τον τίτλο unplayable.
Είχα ένα φίλο στο στρατό που το αγόρασε μόλις βγήκε και το έπαιζε σε λαπτοπ. Μου έλεγε ιστορίες για το παιχνίδι και εγώ κατά βάθος ήθελα να τον "εκτελέσω". Ήρθε τελικά στα χέρια μου τον Αύγουστο, δύο εβδομάδες μετά την απόλυσή μου από τα χακί. Ακόμα δεν έχω "καεί" καθώς δεν μετράω παραπάνω από είκοσι ώρες. Δεν είναι ότι δεν μ αρέσει. Το αντίθετο μάλιστα. Το θεωρώ ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών στο είδος του. Απλά δεν θέλω να το "κάψω". Δεν θέλω να παίξω τον τίτλο στα γρήγορα, χωρίς να του δώσω τον απαιτούμενο χρόνο που του αξίζει για να δείξει το μεγαλείο του. Έτσι, στην παρούσα φάση, ψάχνω το σωστό timing για να χαθώ στον κόσμο του, περιπλανώμενος στο football manager - άλλη μεγάλη αγάπη- και κάνοντας μικρές εκδρομές σε mass effects 3 , borderlands 2, dishonored κ.α. . Κάνοντας τόσους μήνες υπομονή στο στρατό, η προσμονή πλέον "γοητεύει". Αστείο ε;

 

[Brother Bruce]

αστειο ειναι, φήβερ, η μαλλον βαθια ειρωνικο, που τελειωσες απ το στρατο επιτελους κι ερχεσαι εδω και γραφει παλι νεοσυλλεκτος κατω απ τ ονομα σου. δεν πρεπει ν αντεχεται αυτο... :lol:

αυτο που με μαγεψε εμενα στο σκαιριμ, οτι κι αν λενε πολλοί, ειναι η εξερευνηση. αυτη η στιγμη που ενω βλεπεις μια πολη μπροστα σου, λες: καλα μωρε, θα μπω μετά, ας ακολουθησω τωρα αυτο το μονοπατακι δεξια που ισα που φαινεται.. και μετα απο 5 λεπτα ανηφορας, το μονοπατι εχει γινει στενο, το χιονι σε μαστιγωνει και ξαφνικα ακους τον ηχο απο φτερά, κοιτας πανω και βλεπεις το δρακουλινι σε χαμηλο υψος να σε κοβει καλα καλα κανοντας σχεδια για το δειπνο του.

αυτο ειναι για μενα immersion. να παρατας main quest, exp. points και λεβελινγκ και να βρισκεις νεες τοποθεσιες "γεμιζοντας" τον χαρτη σου. και αυτο το πετυχε αριστα η bethesda (εχει κανει άλλες @#*%κίες βεβαια) και οταν βρισκεις μια σπηλια η ενα shrine η ενα καστρο στην ακρη του θεου, όπου ειναι πιθανο να το δουν ελαχιστοι, ειναι σα να σου κλεινει το ματι και να σου λεει: μπραβο μεγαλε, για ψυχακηδες σαν και σενα το φτιαξαμε εδω πανω.

εμενα αυτο με γεμιζει και περα απ τις ατελειες που εχει το παιχνιδι, ειναι το στοιχειο κλειδι.

ΥΓ: μαζι σου και για το fm. σχεση ζωης. βεβαια, ποτε προλαβαινεις να παιξεις κι αλλα πραγματα στο ενδιαμεσο, ειναι το μεγαλο μυστηριο.. υποθετω εχεις κοψει πραγματα υπερτιμημενα, οπως ο νυχτερινος υπνος, οι εξοδοι κλπ. ολοι το κανουμε, μη νιωθεις μονος :lol:

 

[Tsok]

Brother Bruce wrote:
αυτο που με μαγεψε εμενα στο σκαιριμ, οτι κι αν λενε πολλοί, ειναι η εξερευνηση. αυτη η στιγμη που ενω βλεπεις μια πολη μπροστα σου, λες: καλα μωρε, θα μπω μετά, ας ακολουθησω τωρα αυτο το μονοπατακι δεξια που ισα που φαινεται.. και μετα απο 5 λεπτα ανηφορας, το μονοπατι εχει γινει στενο, το χιονι σε μαστιγωνει και ξαφνικα ακους τον ηχο απο φτερά, κοιτας πανω και βλεπεις το δρακουλινι σε χαμηλο υψος να σε κοβει καλα καλα κανοντας σχεδια για το δειπνο του.

αυτο ειναι για μενα immersion. να παρατας main quest, exp. points και λεβελινγκ και να βρισκεις νεες τοποθεσιες "γεμιζοντας" τον χαρτη σου. και αυτο το πετυχε αριστα η bethesda (εχει κανει άλλες @#*%κίες βεβαια) και οταν βρισκεις μια σπηλια η ενα shrine η ενα καστρο στην ακρη του θεου, όπου ειναι πιθανο να το δουν ελαχιστοι, ειναι σα να σου κλεινει το ματι και να σου λεει: μπραβο μεγαλε, για ψυχακηδες σαν και σενα το φτιαξαμε εδω πανω.

εμενα αυτο με γεμιζει και περα απ τις ατελειες που εχει το παιχνιδι, ειναι το στοιχειο κλειδι.
</blockquote>

Δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ μπορεί να συμφωνώ μαζί σου.

 

[fever24]

Brother Bruce wrote:
αστειο ειναι, φήβερ, η μαλλον βαθια ειρωνικο, που τελειωσες απ το στρατο επιτελους κι ερχεσαι εδω και γραφει παλι νεοσυλλεκτος κατω απ τ ονομα σου. δεν πρεπει ν αντεχεται αυτο... :lol:

αυτο που με μαγεψε εμενα στο σκαιριμ, οτι κι αν λενε πολλοί, ειναι η εξερευνηση. αυτη η στιγμη που ενω βλεπεις μια πολη μπροστα σου, λες: καλα μωρε, θα μπω μετά, ας ακολουθησω τωρα αυτο το μονοπατακι δεξια που ισα που φαινεται.. και μετα απο 5 λεπτα ανηφορας, το μονοπατι εχει γινει στενο, το χιονι σε μαστιγωνει και ξαφνικα ακους τον ηχο απο φτερά, κοιτας πανω και βλεπεις το δρακουλινι σε χαμηλο υψος να σε κοβει καλα καλα κανοντας σχεδια για το δειπνο του.

αυτο ειναι για μενα immersion. να παρατας main quest, exp. points και λεβελινγκ και να βρισκεις νεες τοποθεσιες "γεμιζοντας" τον χαρτη σου. και αυτο το πετυχε αριστα η bethesda (εχει κανει άλλες @#*%κίες βεβαια) και οταν βρισκεις μια σπηλια η ενα shrine η ενα καστρο στην ακρη του θεου, όπου ειναι πιθανο να το δουν ελαχιστοι, ειναι σα να σου κλεινει το ματι και να σου λεει: μπραβο μεγαλε, για ψυχακηδες σαν και σενα το φτιαξαμε εδω πανω.

εμενα αυτο με γεμιζει και περα απ τις ατελειες που εχει το παιχνιδι, ειναι το στοιχειο κλειδι.

ΥΓ: μαζι σου και για το fm. σχεση ζωης. βεβαια, ποτε προλαβαινεις να παιξεις κι αλλα πραγματα στο ενδιαμεσο, ειναι το μεγαλο μυστηριο.. υποθετω εχεις κοψει πραγματα υπερτιμημενα, οπως ο νυχτερινος υπνος, οι εξοδοι κλπ. ολοι το κανουμε, μη νιωθεις μονος :lol:</blockquote>
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου... Το παιχνίδι προχωράει πραγματικά σε άλλο επίπεδο με την εξερεύνηση που σε προτρέπει να κάνεις στον κόσμο του. Δεν είναι πλέον μόνο τα quests που πρέπει να κάνεις για να προχωρήσεις στην πλοκή του σεναρίου, αλλά και ο μικρός εξερευνητής που νιώθεις κάθε φορά που χάνεσαι στις αχανείς εκτάσεις του.
Όσον αφορά στις "ατέλειες" που αναφέρεις δεν θα διαφωνήσω ότι υπάρχουν! Ωστόσο σε όλα τα παιχνίδια τις βλέπουμε και πρέπει να παραδεχτείς κάτι: είμαστε λίγο κακομαθημένοι ως gamers. Σε πολλές περιπτώσεις κάνουμε την τρίχα...τριχιά, χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο παρά μόνο για να έχουμε κάτι να πούμε. Δεν συμβαίνει μόνο στο skyrim αλλά σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια αυτό. Όπως και να το κάνουμε δεν είναι ζήτημα μείζονος σημασίας ότι το άλογο π.χ. δεν τρέχει πολύ.

Υγ1. Όσον αφορά το fm, θεωρώ ότι είναι ότι καλύτερο στην αναλογία τίμη / χρόνος που περνάς μαζί του και διασκέδαση που σου προσφέρει... Για κάθε έκδοση που έχει βγει, θυμάσαι και μία ιστορία... Όσο για το χρόνο που σου "ρουφάει" από τη ζωή σου, εγώ τουλάχιστον έχω φροντίσει να συμβαδίζω με την παρακολούθηση κάποιας από τις σειρούλες που παρακολουθώ. Η οθόνη χωρισμένη στα δύο και άγιος ο θεός... Εκτός φυσικά από τα ... ντέρμπι που τα παίζουμε σε full screen...

Υγ. Όσο για το νεοσύλλεκτος δεν θέλω καν να σου απαντήσω :angry: . Ενημερωτικά αν δω κανέναν να με φωνάζει ... ψάρι, έφυγα... :cheer:

 

[Hellion]

Θεωρείτε πως συμβάλει στο immersion το ότι μπορείς να εξερευνείς μέχρι εκεί που γουστάρεις για ώρες, αλλά δεν αφαιρεί καθόλου από αυτό το γεγονός ότι το "urgency factor" είναι ουσιαστικά μηδενικό?

Δηλαδή, δεν νιώσατε σε καμία στιγμή του παιχνιδιού ότι "εδώ ο κόσμος καίγεται κι εγώ κάθομαι και χαζεύω βράχια"?

Όσον αφορά εμένα τουλάχιστον, αυτό είναι παμμέγιστο immersion fail. Ο κόσμος έχει αποτύχει πλήρως στο να σε κάνει να νιώσεις πως πρέπει να ΣΠΕΥΣΕΙΣ να εργαστείς για την σωτηρία του, και απλά προτιμάς να ανακαλύπτεις ερείπια και σπηλιές λες και παίζεις minecraft.

 

[Brother Bruce]

ελπιζω να μην παρεξηγησες για το νεοσυλλεκτος.. σαν ειρωνια της τυχης το ανεφερα. ειμαι απ τους τυπους που ΣΙΧΑΙΝΟΜΑΙ ΜΕ ΛΥΣΑ τα "ψαρωματα", το διαχωρισμο νεων - παλιων κλπ.
για τα υπολοιπα, συμφωνω. παντως, εχει και αρκετα σμηαντικα ελαττωματα το σκαιριμ, απλα στη ζυγαρια τη δικια μου τουλαχιστον, τα θετικα ειναι πολυ περισσοτερα.

χελιον, σε ΟΛΑ τα παιχνιδια συμβαινει αυτο, αλλοτε σε μικροτερο κι αλλοτε σε μεγαλυτερο βαθμο. εκτος απ αυτα που υπαρχει καποιου ειδους χρονικος περιορισμος, τα οποια δεν πλησιαζω ουτε με κονταρι του επι κοντω, λογω ψυχοσυνθεσης. αλλιως σε κανενα παιχνιδι δε θα ειχαν νοημα τα side quests, η εξερευνηση καθε σημειου της οθονης κλπ, που για μενα αποτελουν βασικο συντελεστη της συνολικης εμπειριας του παιχνιδιου. και θα τρεχαμε σαν παλαβοι να τελειωσουμε το main quest, σαν τον τυπο που επαιξε σε 4 ωρες το dishonored και μετα βγηκε κι εκραζε για μικρη διαρκεια.

 

[Tsok]

Hellion wrote:
Θεωρείτε πως συμβάλει στο immersion το ότι μπορείς να εξερευνείς μέχρι εκεί που γουστάρεις για ώρες, αλλά δεν αφαιρεί καθόλου από αυτό το γεγονός ότι το "urgency factor" είναι ουσιαστικά μηδενικό?

Δηλαδή, δεν νιώσατε σε καμία στιγμή του παιχνιδιού ότι "εδώ ο κόσμος καίγεται κι εγώ κάθομαι και χαζεύω βράχια"?

Όσον αφορά εμένα τουλάχιστον, αυτό είναι παμμέγιστο immersion fail. Ο κόσμος έχει αποτύχει πλήρως στο να σε κάνει να νιώσεις πως πρέπει να ΣΠΕΥΣΕΙΣ να εργαστείς για την σωτηρία του, και απλά προτιμάς να ανακαλύπτεις ερείπια και σπηλιές λες και παίζεις minecraft.</blockquote>

Υπάρχει κόσμος (σε αυτούς και εγώ) που το παίζει για την εξερεύνηση κάθε γωνιάς του χάρτη και ταυτόχρονα με αυτό τρέξαν και το σενάριο. Δηλαδή η βάση που δώσαν ήταν στην εξερεύνηση, στο open world. <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Admiral]

Hellion wrote:
Θεωρείτε πως συμβάλει στο immersion το ότι μπορείς να εξερευνείς μέχρι εκεί που γουστάρεις για ώρες, αλλά δεν αφαιρεί καθόλου από αυτό το γεγονός ότι το "urgency factor" είναι ουσιαστικά μηδενικό?</blockquote>

Εκεί έγκειται το μεγαλύτερο λάθος των σεναριογράφων, τόσο στο Oblivion όσο και στο Skyrim. Στο Morrowind αντίθετα η απειλή ήταν αρχέγονη και "υπομονετική", σε βαθμό που οι κάτοικοι του Morrowind είχαν μάθει να ζουν με αυτή.

Και εγώ λατρεύω την εξερεύνηση στα Elder Scrolls, όμως το σενάριο θα πρέπει να προσαρμόζεται στα δεδομένα του gameplay.

 

[Hellion]

Brother Bruce wrote:
χελιον, σε ΟΛΑ τα παιχνιδια συμβαινει αυτο, αλλοτε σε μικροτερο κι αλλοτε σε μεγαλυτερο βαθμο. </blockquote>

Δεν θα το έλεγα. Aφήνοντας στην άκρη τα Fallout, που απλά παίζουν σε άλλο γήπεδο, υπάρχουν games που καταφέρνουν να δένουν το urgency factor αρμονικά με το κυρίως σενάριο και στα οποία, ακόμα και το να περιφέρεσαι στον χάρτη και να κάνεις sidequests, δεν σε αφήνει σε καμία περίπτωση να νομίζεις πως "χμ, ας κάνω ένα break και ας χαζέψω λίγο", αλλά ακόμα και αυτά που κάνεις "on the side" έχουν πλήρη συνάρτηση με τα όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Tα Witcher, το Dishonored και το πρόσφατο Deus Ex μου έρχεται στο νου.

Υπάρχουν και τα άλλα που πολύ απλά δεν έχουν urgency factor. Στο Torment πχ, δεν υπήρχε λόγος να βιαστείς για κάτι και μπορούσες να κάνεις ότι γουστάρεις. Αν θέλουν πράγματι στη Zenimax να δώσουν έμφαση στον sandbox χαρακτήρα των games τους, ίσως πρέπει να απομακρυνθούν λίγο από τα εσχατολογικά games γιατί...δεν τό'χουν.

Θα μου πεις "ε άλλα games τα παραπάνω και άλλο το Skyrim, το Skyrim είναι open-world sandbox ενώ τα άλλα πιο δεμένα σεναριακά". Το δέχομαι. Ας συμφωνήσουμε όμως τότε πως το Skyrim είναι απλά ένα open-world sandbox game σαν τα GTA, αλλά με λίγα στατιστικά για να έχει έτσι ένα επίχρισμα μέτριου RPG, και είμαστε όλοι ευτυχισμένοι <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

<blockquote>Υπάρχει κόσμος (σε αυτούς και εγώ) που το παίζει για την εξερεύνηση κάθε γωνιάς του χάρτη και ταυτόχρονα με αυτό τρέξαν και το σενάριο. Δηλαδή η βάση που δώσαν ήταν στην εξερεύνηση, στο open world. <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

Δεν αντιλέγω. Μοναδική μου σταθερή ένσταση (σε βαθμό γραφικότητας δηλαδή πια <img src="/frown.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> ) είναι αυτή η τάση να χαρακτηρίζεται το game "ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΤΟ ΕΙΔΟΣ ΤΟΥ" για λόγους οι οποίοι στην τελική δεν έχουν και πολλή σχέση με το είδος.

Ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι το Skyrim είναι άσχημο παιχνίδι. Ως RPG λέω ότι δεν είναι αξιόλογο :cheer:

 

[Tom G]

Συμφωνώ με τον Hellion γιατί είναι παλιός και editor.

 

[Hellion]

Tom G wrote:
Συμφωνώ με τον Hellion γιατί είναι παλιός και editor.</blockquote>


/thread

 

[Brother Bruce]

χελιον, ω, ναι. καλα καταλαβες, θα σου πω "ε άλλα games τα παραπάνω και άλλο το Skyrim, το Skyrim είναι open-world sandbox ενώ τα άλλα πιο δεμένα σεναριακά". <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />
μου βανεις το γουιτσερ μεσα κει. τ αλλα 2 δεν τα χω παιξει, γι αυτο δεν ξερω. το γκεραλτ τον αγαπω, αλλα ειναι γραμμικουρα του κερατα. συγκρινεται τωρα ο γουιτσερ οπως ειναι δομημενος σε περιοχες και σε κουεστς με τον αχανη κοσμο του σκαιριμ που εχει 2. 378 τοποθεσιες ξερω γω και 12.991 αποστολες?

πως θα κατσει ο αμοιρος ο ντηζαινερ να τις δεσει ολες με το μειν κουεστ και να τους δωκει βαθος και ουσια? παλι καλα να λεμε. εγω μπηκα στο σκαιριμ και περιμενα οτι οι μισες θα ηταν broken, αφου δεν μπορει να ξερει κανεις την πορεια που θ ακολουθησει ο καθε παικτης. και ομως ειδικα οι κουεστ λαινς των φαξιονς, ειναι μια χαρα σε σχεση με την τεραστια κλιμακα του παιχνιδιου. οκ, θα μπορουσαν οι npcs που συναντας να ηταν πιο αγχωμενοι - τρομαγμενοι ενοψει της απειλης, ή σε καθε βημα να σε βριζουν οτι χασομεράς, αλλά δεν το θεωρω τοσο immersion - breaking που δεν το κανουν. καλο θα ηταν, αλλα νομιζω πως μπαινουμε στα χωραφια της τεραστιας κουβεντας σχετικα με τον ρεαλισμο στα παιχνιδια. π.χ. ποση σημασια εχει το τελειο ιμερσιον, οταν κουβαλας στο ινβεντορυ σου νεκρα μαμουθ, τραπεζια, τσουγκρανες, φυτα αναρριχητικα κι εσωτερικου χωρου και κρατας και 2 σπαθες ενω τρεχεις σε βουνα και λαγκαδια ολη μερα με full body πανοπλια?

οσο για τις ταμπελες, δε με αφορουν πια. δεν ξερω αν ειναι θεμα ηλικιας, ωριμοτητας (αυτο αποκλειεται) η οτιδηποτε αλλο, αλλά δεν πα να το πειτε αξιον, στρατετζι, καζουαλ η φλαιτ σιμιουλειτορ? οσο με αφορα, ειναι θαυμασιο παιχνιδι και αυτο μου αρκει.

 

[fever24]

Συμφωνώ με τον Brother Bruce γιατί ... έχει δίκιο

 

[Hellion]

Ο Γκέραλτ είναι "γραμμικούρα" ως εξέλιξη της πλοκής Act 1-2-3, OK. Ως θέμα "CHOICE/CONSEQUENCE όμως, είναι τόσα έτη φωτός μπροστά, που το Skyrim φαντάζει 16bitο platformer για το Game Boy. Οι ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ επιλογές που παρέχουν τα Witcher (σημαντικές με την έννοια πάντα ότι έχουν κάποια επίπτωση στον κόσμο του παιχνιδιού, ή ακόμα και στο ίδιο το σενάριο) δεν υπάρχουν ούτε κατά διάνοια στο Skyrim.

Οι ταμπέλες έχουν σημασία καθαρά μιλώντας με τους όρους της αγοράς. Αν ο τύπος, και κατ'επέκτασην και οι υπόλοιποι χρήστες, αρχίζουν να θεωρούν το SKYRIM ως <i>"το χαρακτηριστικότερο RPG του αιώνα</i> (μέχρι το επόμενο Elder Scrolls εννοείται) <i>και το πρότυπο με βάση το οποίο πρέπει να σχεδιάζονται όλα τα RPG για να είναι επικερδή/critically accalimed</i>" τότε εγώ προσωπικά θα θλίβομαι σε τέτοιο βαθμό που δεν πρόκειται να ξαναπαίξω "RPG" εις τον αιώνα τον άπαντα.

 

[kuivamaa]

Για μένα urgency factor έχουν αποκλειστικά και μόνο τα παιχνίδια σε real time που σου πετάει ένα countdown και αν δεν το κάνεις εδώ και τώρα τελείωσες.Όλα τα άλλα είναι τεχνητοί περιορισμοί. Και τεχνητό immersion θα ήταν αν στο skyrim η κύρια αποστολή σε απέτρεπε από το να αναλάβεις άσχετες ενδιάμεσα.

 

[Brother Bruce]

συμφωνω σε ολα, χελιον. να μην ξεχναμε ομως οτι ο γουιτσερ βασιζεται σε ετοιμο υποβαθρο (βιβλια, κοσμος, lore) κι η cd projekt παιζει (πολυ επιτυχημενα βεβαια) μονο στο πεδιο choice - consequence και σεναριο. για μενα ειναι υπεραρκετο, αλλα καποιος τριτος μπορει να σου πει οτι κι αυτο δεν ειναι το τελειο αρπιτζι γιατι δεν εχει 50 ειδη εχθρων η γιατι το loοt ειναι περιορισμενο η γιατι δεν εχει 8 πολεις, αλλά 2..
και τι μας κοφτει τι θα πει ο ειδικος τυπος, και τα μετακριτικς για το τι ειναι acclaimed? σε νοιαζει, με νοιαζει? σιγουρα οχι. μπορουμε να το επηρεασουμε? σιγουρα οχι.
ας κλεισουμε συμφωνωντας οτι οι καρτες του γουιτσερ 1 εχουν τα ποιοτικοτερα μπούστα (συμφωνα με άλλους: βυζγιά) στην γκειμινγκ ιστορια.

κουιβαμαα, α γεια σου. μαζι σου κι εγω. μονο που δεν αντεχω το αγχος του countdown και στα παιχνιδια που παιζω. με φτανει η καθημερινοτητα.

 

[fever24]

Hellion wrote:
Ο Γκέραλτ είναι "γραμμικούρα" ως εξέλιξη της πλοκής Act 1-2-3, OK. Ως θέμα "CHOICE/CONSEQUENCE όμως, είναι τόσα έτη φωτός μπροστά, που το Skyrim φαντάζει 16bitο platformer για το Game Boy. Οι ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ επιλογές που παρέχουν τα Witcher (σημαντικές με την έννοια πάντα ότι έχουν κάποια επίπτωση στον κόσμο του παιχνιδιού, ή ακόμα και στο ίδιο το σενάριο) δεν υπάρχουν ούτε κατά διάνοια στο Skyrim.

Οι ταμπέλες έχουν σημασία καθαρά μιλώντας με τους όρους της αγοράς. Αν ο τύπος, και κατ'επέκτασην και οι υπόλοιποι χρήστες, αρχίζουν να θεωρούν το SKYRIM ως <i>"το χαρακτηριστικότερο RPG του αιώνα</i> (μέχρι το επόμενο Elder Scrolls εννοείται) <i>και το πρότυπο με βάση το οποίο πρέπει να σχεδιάζονται όλα τα RPG για να είναι επικερδή/critically accalimed</i>" τότε εγώ προσωπικά θα θλίβομαι σε τέτοιο βαθμό που δεν πρόκειται να ξαναπαίξω "RPG" εις τον αιώνα τον άπαντα.</blockquote>

Μα δεν μιλάει κανείς για το "χαρακτηριστικότατο" παιχνίδι rpg του αιώνα. Δεν νομίζω εξάλλου να μπορεί να χαρακτηρισθεί έτσι κανένα παιχνίδι.
Κάθε τίτλος πρέπει να αξιολογείται με βάση την εποχή που βγήκε, τις ανάγκες των gamers που καλείται να καλύψει βασιζόμενο σε κάποια standart που υπάρχουν και κτίζοντας επάνω σε αυτά.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα -ανάμεσα στα χιλιάδες- το planescape torment. Όπως και να το κάνουμε, αν έβγαινε σήμερα δεν θα τύχαινε της αποδοχής που έχει τώρα από τους Gamers. Ο λόγος; Πολύ απλά σήμερα υπάρχουν διαφορετικά στάνταρτ και διαφορετικές απαιτήσεις από όλους μας. Τώρα ίσως κάποιοι επιμείνουν ότι στα rpg ρόλο δεν παίζουν τα γραφικά αλλά ...
Όχι! Ρόλο παίζουν ΚΑΙ τα γραφικά, όπως παίζει ΚΑΙ η μουσική, ΚΑΙ η ιστορία , Και οι ήρωες, Και οι ανατροπές ΚΑΙ δεκάδες άλλα πράγματα. Το ότι εταιρείες έχουν φτάσει στο σημείο να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στο "φαίνεσθαι" ενός τίτλου, πηγάζει από τη συμπεριφορά των πελατών τους - gamers. Όταν την πλειοψηφία των τελευταίων απασχολεί το αν μπορούν να παίξουν το χ παιχνίδι στη μέγιστη ανάλυση, ακυρώνεται το "άλλοθι" των αυτοαποκαλούμενων hardcore gamers που υποστηρίζουν ότι η ουσία βρίσκεται μόνο σε έναν τομέα , πχ στην ιστορία.

Υγ. Στην ουσία των λεγομένων σου, κρίνοντας από το avatar που έχω επιλέξει, θεωρώ ότι μπορείς να καταλάβεις το σεβασμό που τρέφω στο συγκεκριμένο παιχνίδι - witcher 2-.

 

[Tom G]

Πραγματικά το Witcher 2 είναι από τα παιχνίδια που μπορώ να παίξω πολλές φορές χωρίς να βαρεθώ(το έχω παίξει 5 μέχρι τώρα).

Όσον αφορά το Skyrim που είναι και το προκείμενο,πιστεύω πως για να περάσεις την ώρα σου ευχάριστα και να κάνεις διάφορα πράγματα είναι ότι πρέπει.Ένιωθα τουλάχιστον δέος όταν από τα δάση και τη φύση έφτανα έως τα χιόνια και τη ξεραΐλα.Αν τον αντιμετωπίσεις ως ένα αμιγώς rpg τίτλο τότε ή η άποψη σου περί αυτού του είδους είναι διαφορετική από τον απλό κοσμάκη η δε ξέρεις τι εστί rpg. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Αυτό που ήθελα και δε το είχα ποτέ ήταν οι μάχες που να έχουν αρκετό κόσμο,να βλέπω γύρω μου χάος και απόγνωση καθώς ορμάω με τη two-hand σπαθούγκα μου να ξεκοιλιάσω rebels.Να βλέπω στη πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας στρατό να ετοιμάζεται για τη τελευταία μάχη και να νιώθω σαν ένας απλός πολεμιστής χωρίς το σύμπαν να γυρνάει γύρω από εμένα.