Εγώ είμαι ψιλοάρρωστος αυτές τις μέρες και σίγουρα με επηρέασε.
Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά και το μόνο κομμάτι που θυμάμαι είναι τουλάχιστον φρικιαστικό. Είδα ένα αγαπητό μου πρόσωπο, οικογενειακό βασικά, να πέφτει από κάπου, πιθανά σκάλα, και ενώ ήμουν κοντά και μπορούσα υπό φυσιολογικές συνθήκες να επέμβω, επειδή ήταν όνειρο έμεινα κόκκαλο. Χτύπησε στο κεφάλι και είτε έπεσε λιπόθυμο είτε (χτύπα ξύλο) πέθανε. Το τελευταίο πράγμα που θυμάμαι είναι να είμαι από πάνω του και να προσπαθώ, με δάκρυα, να το συνεφέρω και κόσμο τριγύρω μου. Και φυσικά τρομερές τύψεις που δεν βοήθησα.
Ξύπνησα στις 6:30 το πρωί μέσα στον ιδρώτα, τινάχτηκα μάλλον, και δεν φαντάζεστε την ανακούφιση που πήρα όταν συνειδητοποίησα που βρισκόμουν πραγματικά.