Τι Παίζετε Αυτόν τον Καιρό - Part III

[munkinnousu]

Πού το θυμήθηκες; Ήταν και ένα από τα πρώτα reviews που κάναμε εδώ στην ημιθανή κοινότητα μας.

Για την εποχή του ήταν πολύ καλό και μάλλον αδικημένο.

Πρέπει να μου τράβηξε την προσοχή λόγω Garland, θα το είχα χτυπήσει σε κάνα sale και μετά κάπου ξεχάστηκε. Αφού το τελείωσα, λέω ρε μπας και βρήκα το review σου . Για την εποχή του καλό ήταν, το 2010 ξεκίναγε μιά τετραετία γιά μένα που ασχολιόμουν μόνο με manager και είχα χάσει επαφή με οτιδήποτε άλλο.

 

[shredder]

Τερματισα το SHINOBI ART OF VEGEANCE!! Αλλο ενα παιχνιδι που πρεπει να παιξουμε ολοι οι ninja. Ειναι καλυτερο απο το ninja gaiden rage bound γιατι αυτο εχει και γραφικαρες! Επομενο παιχνιδι με ninja που θα παιξω θα ειναι το assasin creed shadows και μετα μενει το ninja gaiden 4 που βγαινει αυντομα. Πιστευω πως φετος ειναι η καλυτερη χρονια για ολους τους ninja!!

 

[pornostars]

Πριν από λίγο τέλειωσα το Kathy Rain 2: Soothsayer και έχω μείνει στην κυριολεξία άφωνος.

Υψηλής ποιότητας δουλειά, πολύ ωραίοι γρίφοι (το χακάρισμα του υπολογιστή μού έβγαλε την Παναγία, @Sephir· σχεδόν!), ενώ, στην κυριολεξία, ξόδεψα 17 ώρες και 11 λεπτά (δεν κοίταξα walkthrough), για να απολαύσω αυτό το αριστούργημα. Ακούγεται υπερβολικό το... νούμερο, αλλά μου έλειψε τόσο πολύ η Kathy, που δεν ήθελα να την προδώσω με κουτοπόνηρα τερτίπια. Μπορεί να φταίει και η ηλικία. Δεν ξέρω.

Υπέροχοι διάλογοι, συνεκτικότητα στις ομιλίες και αληθοφάνεια στο ευρύτερο περιβάλλον, δράση, πολλή δράση, παρακμή, άνθηση, δημιουργία, πείσμα για το καλύτερο, το κακό καραδοκεί παντού, ενώ τα ηθικά διλήμματα είναι υπαρκτά. Δεν είναι απλώς ένα άλλο "καλό" adventure, αλλά, το συγκαταλέγω στα κορυφαία, ever.

Το ριβιού του παιχνιδιού είναι άψογο - και λίγα λέει.

Είναι πραγματικά must για τους λάτρεις του είδους.

Τελειώνοντάς το, θυμήθηκα ένα απόφθεγμα του Σενέκα: "Si vis amari, ama". Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον, "Αν θέλεις να σε αγαπούν, να αγαπάς".

Αλλά αυτό θα το μάθετε, αφού καταπιαστείτε με το παιχνίδι.

Τα adventures δεν θα πεθάνουν ποτέ!

 

[Robin Hood]

Τερμάτισα το The Last of Us II το οποίο μπορώ να πω ότι το βρήκα μια χαρά και μ' άρεσε. Είχε τα ψεγάδια του όπως ο σχεδιασμός της Abby κι ας προσπάθησαν να τον δικαιολογήσουν ότι πλακωνόταν στην γυμναστική. Και το το κομμάτι της δράσης ήταν λίγο προβληματικό. Αλλά συνολικά μια χαρά πέρασα μαζί του.

Σειρά είχε μετά το The Drifter το οποίο ήταν πολύ καλό. Είχε ενδιαφέρουσα ιστορία η οποία σε κράταγε. Εύκολο adventure γενικά. Πάντως το Kathy Rain 2 παραμένει για εμένα αυτό που με κέρδισε περισσότερο απ' όλα τα τελευταία.

Μετά είπα επιτέλους να τερματίσω το Life is Strange 2. Δεν είναι πια για εμένα αυτά τα παιχνίδια. Διάλογοι που δεν τελειώνουν, να τους βλέπει να περπατάνε και πλάνα της φύσης και που και που να πατάς το κουμπί του mouse για να λες ότι παίζεις. Άσε που το συγκεκριμένο παιχνίδι προσπαθεί να σου χώσει το συναίσθημα με το φτυάρι στον λαιμό.

Οπότε έπιασα μετά το Robocop ώστε να ανέβει λίγο η αδρεναλίνη! Το οποίο και μόνο που άκουσα την κλασσική μουσική με κέρδισε. Αφήστε που πέτυχα και πρόσφατα την πρώτη ταινία και κάθισα και πάλι και την είδα!

 

[vlad]

Τελείωσα το Enslaved Odyssey to the West της Ninja Theory, Σε μία δυστοπική Αμερική μάχεσαι ενάντια σε mechs.

Γενικά δεν εντυπωσιάστηκα, μου φάνηκε πολύ γραμμικό και πολύ επαναλαμβανόμενο. Το τελείωσα σε 7 ώρες χωρίς να συναντήσω κάτι τρομερά δύσκολο για την αμπαλοσύνη μου.

Συνάντησα κάποια θεματάκια. Κάποιες cut scenes δεν γινόντουσαν trigger, κάποια μποσάκια κολλούσαν κάπου και ούτε μου έκαναν επίθεση ούτε δεχόντουσαν ζημιά. Το πιό ωραίο ήταν σε ένα σημείο που βγήκα σε ένα αδιέξοδο και δεν ήξερα που πρέπει να πάω και τελικά συνέχισα ευθεία μέσα από τον τοίχο.

Στα θετικά, είχε κάποια ωραια περιβάλλοντα στην διαλυμμένη Νέα Υόρκη και σε μία κοινότητα σε κάτι βουνά.

Voice acting από τον Andy Serkis που είναι απολαυστικός. Και οι άλλοι δύο ηθοποιοί κάνουν εξαιρετική δουλειά. Σενάριο από τον Alex Garland!!

Τώρα ασχολούμαι με τα εξτραδάκια του, το πρώτο είναι πολύ καρτουνίστικο και μου αρέσει πολύ.

Ειχε γραψει τοτες ο Βλαδ στο ριβιου:


Τελικα οντως το πηρα και στον Ατμο την κομπλε εντισιον αλλα δεν το ξαναεπιασα ποτε.

 

[munkinnousu]

Ειχε γραψει τοτες ο Βλαδ στο ριβιου:

View attachment 9398
Τελικα οντως το πηρα και στον Ατμο την κομπλε εντισιον αλλα δεν το ξαναεπιασα ποτε.

Όπως είπα και στις πρώτες μου δηλώσεις, δεν εξετρελάθην, είχε πολλή επαναληψιμότητα και υποψιάζομαι ότι τους τελείωσαν τα γκαφρά αλλά πέρασα καταπληκτικά με το έξτρα περιεχόμενο Pigsy's Perfect 10. Στο κανονικό παιχνίδι πολλές φορές χρησιμοποιείς απλά την ωμή δύναμη του χαρακτήρα σου, Στο Pigsy's θέλει προσοχή και στρατηγική και με διασκέδασε πολύ. Και ήταν και πολύ καρτουνίστικο / χαρωπό.

Τεσπά. Τελείωσε. Αυτά έχει η ζωή. Άνοιξα πια την πόρτα της Quantic Dream και θα την κρατήσω ανοιχτή για μέρες. Ξεκίνησα το Fahrenheit, Πολύ θετικές οι πρώτες εντυπώσεις. Θα συνεχίσω με Heavy Rain, Beyond Two Souls & Detroit Become Human.

Ασχολούμαι λίγο και με το A Little To The Left, παιχνίδι με σπαζοκεφαλιές, Διάφορες εικόνες ή αντικείμενα που πρέπει να σκεφτείς αν πρέπει να τα ενώσεις ή να τα βάλεις σε κάποια συγκεκριμένη σειρά ή θέση. Έχει την φάση του, κάνω 3-4 γρίφους την ημέρα μπας και σώσω κάνα εγκεφαλικό κύτταρο.

 

[maladroid]

Ξεκίνησα το Fahrenheit, Πολύ θετικές οι πρώτες εντυπώσεις.

Ό,τι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο Τουλάχιστον όσον αφορά τα Fahrenheit και Heavy Rain. Το Detroit πιστεύω θα το ευχαριστηθείς ως το τέλος, χωρίς να σημαίνει ότι είναι αψεγάδιαστο.

 

[manofsorrows]

Έχω παίξει από 3 φορές τα Fahrenheit και Detroit. Παιχνιδάρες. Ε, εντάξει το Fahrenheit λίγο τα δείχνει τα χρονάκια του, αλλά τότε ήταν σοκαριστικό παιχνίδι για εμένα. Ηeavy Rain ειμαι σε 2ο playthrough τώρα με την γυναίκα μου, λίγο βαριέμαι να το πιάσω. Beyond Τwo Souls μια χαρά. Tο Stranger Things που βγήκε 3 χρόνια μετά είναι ύποπτα παρόμοιο.

Έβγαλα true ending στο Tainted Grail Conquest μετά από 36 ώρες. Έχοντας φτάσει με όλους τους χαρακτήρες στο level 20 και στο τέλος και με 36/40 achievements μάλλον ήρθε η ώρα να το αφήσω στην άκρη. Θα μείνει πάντως εγκατεστημένο για περιστασιακές παρτίδες. Το θεωρώ από τα καλύτερα roguelike που έχω παίξει και θα ήθελα κι άλλα παιχνίδια του είδους να είναι προς την κατεύθυνση του. Δηλαδή να εισάγουν κάποια νέα στοιχεία, να έχει δωθεί προσοχή στο lore και το κυριότερο να μην ζητάει εκατοντάδες ώρες από τη ζωή σου. 9/10

 

[Stamatimenos]

Τέλος το BG3. Έκανα σχετικά καλό Ending, πήγα με το μέρος του Ορφέα που τον άφησα να γίνει Mind Flayerκαι το στέμα του Κράσουτο αφήσαμε στα αζήτητα. Βέβαια πριν το καλό ending έκανα και το κακό με τη βοήθεια των save/load, αλλά άλλο αυτό. Σε κάποια φάση θα το ξεκινήσω σαν κανονικό DnD campaign, δηλαδή μόνο save για exit, we stick by our choices, failures and successes. Αλλά όχι τώρα. Τώρα με βλέπω μάλλον για Robocop ή κάνα Mafia, αλλά θα δούμε. Άνοιξαν και τα σχολεία και περιορίζεται πάλι ο χρόνος.

 

[Stamatimenos]

Τελικά κατέβασα το 1428: Shadows over Silesia. Το είχα παίξει λίγο πειρατικό, αλλά από τη μία η γαμάτη ατμόσφαιρα και το όλο setting, από την άλλη το οι τύποι κάνανε ΦΟΒΕΡΗ προσπάθεια στο accessibility κομμάτι τόσο για τυφλά όσο και κωφά άτομα που δε γινόταν να μη τους στηρίξω ακόμα και αν δε μου άρεσε σαν παιχνίδι. Και σκέφτηκα μάλιστα μήπως κάνουμε ξεχωριστό thread που αναφέρουμε τέτοια παιχνίδια για να είναι και πιο εύκολα σε άτομα με αναπηρίες να τα βρουν μέσω του forum με κάνα google search.

 

[Robin Hood]

οι τύποι κάνανε ΦΟΒΕΡΗ προσπάθεια στο accessibility κομμάτι τόσο για τυφλά όσο και κωφά άτομα

Κωφά άτομα το καταλαβαίνω αλλά τυφλά δεν μπορώ να φανταστώ τι έκαναν στο accessibility κομμάτι για να μπορούν να παίξουν ένα παιχνίδι. Αν μπορείς να δώσεις ένα παράδειγμα σε παρακαλώ γιατί έχω μεγάλη περιέργεια.

 

[Stamatimenos]

Κωφά άτομα το καταλαβαίνω αλλά τυφλά δεν μπορώ να φανταστώ τι έκαναν στο accessibility κομμάτι για να μπορούν να παίξουν ένα παιχνίδι. Αν μπορείς να δώσεις ένα παράδειγμα σε παρακαλώ γιατί έχω μεγάλη περιέργεια.

Δε τα τέσταρα ομολογώ, αλλά κάνανε ένα σύστημα σαν "σόναρ" που κάνει simulate το walking cane που έχει ένας τυφλός, σε συνδιασμό με φωνή που διαβάζει όλα τα κείμενα και ήχους που είναι centered on character κτλ.

Α, για τους fans του KCD το prequel-expansion Tourney at the Bear Rock διαδραματίζεται σε παρόμοια εποχή με το KCD και έχει και χαρακτήρες όπως ο Sir Radzig Kobyla κτλ.

 

[Stamatimenos]

Τελειώνοντας με το Tourney at the Bear Rock ένα έχω να πω. Παίξτε το αν θέλετε καπάκι μετά από το KCD2, ή γενικά όταν θέλετε να πάρετε τη δόση σας. Ο Sir Radzig είναι το λιγότερο (σχετικά με τους κοινούς χαρακτήρες). Ο ίδιος ο πρωταγωνιστής του Tourney δεν είναι άλλος από τον Dry Devil τον ίδιο στα νιάτα του. Και βλέπουμε και τη γνωριμία του με τον Γιαν Ζίσκα. Αν αυτοί είναι και πρωταγωνιστές ή τουλάχιστον παίζουν μεγάλο ρόλο και στο main game, Shadows over Silesia, τότε γίναμε!

Γενικά το setting είναι αυτό που θα ήθελα να ήταν τα KCD, ρεαλισμός σχετικά με τα πρόσωπα και τα γεγονότα, αλλά να υπάρχει και λίγο dark fantasy μέσα. Να υπάρχει και κάνας λυκάνθρωπος, βρε αδερφέ!

 

[shredder]

Ξεκινησα το Dragon Dogma 2 και σφαζω Goblins και δρακους! Ειναι καλο rpg και απο οτι λενε ειναι το ιδιο καλο σαν τα withcher. To πρωτο που το επαιξα το 2013 μου αρεσε για αυτο πιστευω πως και το 2 θα ειναι ακομα καλυτερο. Τα γραφικα του ομως δεν ειναι τοσο καλα οσο σε αλλα παιχνδιια του 2024 .

 

[mits@kos]

Δεν πειράζει Σρε, αρκεί που το σηκώνει το PC σου τουλάχιστον.

 

[Chosen Undead]

Έχω τερματίσει το Cyberpunk αλλά συνεχίζω να παίζω με σκοπό να καθαρίσω φουλ το χάρτη από αποστολές. Το παιχνίδι είναι αριστούργημα αλλά δυστυχώς δεν κατάφερε να ξεπεράσει το Witcher 3 και ο λόγος είναι πως μπήκε χαλινάρι σε πολλά πράγματα. Παρόλα αυτά είναι ένα παιχνίδι που θα θυμάμαι για πάντα για τα μαθήματα ζωής και αυτογνωσίας που δίνει. Σε φάση να νιώθω πως μου κάνει πλάκα ώρες ώρες κάποιος με αυτά που με ρωτούσε. Εννοείται πως αυτό μου έδωσε έμπνευση να γράψω τραγούδι!

Θέλω η ζωή μου να ’χει σημασία

Listen and make your own on Suno.

suno.com

Σε άλλα νέα έχω καταστραφεί ολοκληρωτικά με το Shadowverse Champion's Battle στο Switch. Χωρίς υπερβολή το καλύτερο card game που έχω παίξει ποτέ. Συνδύασαν οι μάγκες το υπέροχο παιχνίδι που έλιωνα για χρόνια σε pc και κινητό με Yu-Gi-Oh, Persona και Fate Extra. Ήδη έχω ξεπεράσει τις 55 ώρες gameplay και δεν βλέπω να το σταματαω σύντομα.

 

[Stamatimenos]

Το PC του φετινού σχολείου δε σηκώνει WoW (ούτε καν Classic) αλλά έβαλα τα Gothic οπότε θα βγει η χρονιά.
Στο σπίτι προχωράμε αργά αλλά σταθερά με LOTRO, είμαστε λίγα βήματα πριν τα 50 για πρώτη φορά, πολύ βολικός ο Hunter παιδιά, έχει σύστημα παρόμοιο με τα portals που έχει ο mage στο WoW, οπότε αν κάποιος είναι να παίξει μόνο ένα class καλό θα ήταν να δοκιμάσει hunter, γλυτώνει πολλά πέρα-δώθε, και πιστέψτε με το παιχνίδι ΈΧΕΙ πολλά πέρα-δώθε.
Στο Silesia βγάλαμε το πρώτο chapter και τώρα παίζουμε με την αντίθετη μεριά (είναι αιρετικοί VS καθολικοί γενικά η φάση). Για να δούμε. Ωραίο ως τώρα, ρεαλιστικός κόσμος με υπόνοιες μόνο φανταστικού, μου αρέσει πάρα πολύ το setting. Κατενθουσιάστην.

 

[bald_killer]

Freedom Fighters. Εχει πλάκα πώς μετά από τόσα χρόνια και αισθάνεσαι τα mechanics που έχεις βιώσει σε παλιότερους τίτλους ενός studio, στην συγκεκριμένη περίπτωση της ΙΟΙ δημιουργού των Hitman games. Δεν το έπαιξα το συγκεκριμένο στην εποχή του. Μου άρεσε η τακτική stealth προσέγγιση και η δυνατότητα να παίρνεις διαφορετικά μονοπάτια προκειμένου να την πέσεις στον εχθρό ή κ να τον αποφύγεις. Δυστηχώς στα τελευταία levels η δυνατότητα αυτή χάνεται κάπως κ η μόνη επιλογή είναι η κατα μέτωπο επίθεση.
Αρκετά refreshing για cover shooter να μη χρειάζεται να πατάς πλήκτρο για να κάνει cover πίσω από κιβώτιο. Θα είχε ενδιάφερον ένας νέος τίτλος αλλά το setting νμζ είναι τραγικά δύσκολο στις μέρες μας με το political correctness χώρια που μια επίθεση Σοβιετικών στην Αμερική αποτελεί πλέον boomer fantasy.
7/10 για το μικρό και καθαρά σοβιετικό οπλοστάσιο.

Coromon. Ενα monster trainer τύπου Ποκεμον με ακραία spikes στα bosses. Καλούτσικο αλλά δεν έχω όρεξη για replay. 7/10 για την καλή προσπάθεια σίγουρα κ το catching soundtrack.

Corpse Keeper. Roguelike Dark Souls meets Mortal Kombat. Οι μάχες έχουν τα κλασσικά parry, dodge, roll αλλά σου δίνει μια αίσθηση clunkiness. Πέρα από αυτό καλέισαι να διαχειριστείς τα πτώματα σου (έχουμε τον ρόλο ενός νεκρομάντη) με όλο το management που αυτό απαιτεί δλδ να βρεις οστά, καρδιές, κρανία, να μετατρέψεις τα οστά σε σκόνη (δεν έχω καταλάβει ακόμη το λόγο) ώστε να δημιουργήσεις τους μαχητές σου χώρια το damage κ το decay. Καλή ιδέα, σχετικά καλό σύστημα μάχης με περιθώρια διορθώσεων αλλά πιστεύω το game χάνεται κάπου στο κομμάτι του management. 6/10 μονο για την ιδέα.

EDIT: Μόλις τελείωσα και το Quake 1 για πρώτη φορά. Εδώ θα ήθελα μονάχα να πω πως τα σημερινά boomer shooters ειναι ανώτερα από τα παλιά των 90´s. Δε μπορώ να πω πως τρελάθηκα με το game, ελπίζω το 2 να είναι καλύτερο. Επίσης, ΤΣΠ final boss ήταν αυτό? Telefrag my ass...

 

[ebon page]

Έπεσε πρόσφατα (πριν 2-3 βδομάδες) νέο update για το Valheim. Οπότε έβγαλα από το σεντούκι το ρόπαλο μου, τα κουρέλια που έχω για armor και ξεκίνησα φρέσκο playthrough, έτοιμος για εξερεύνηση και γεμάτος προσδοκίες για ηρωικά κατορθώματα. Θα δούμε πως θα πάει.

Το παιχνίδι πάντως είναι πολύ ευχάριστο, ειδικά αν σου αρέσει το exploration, το resource gathering και crafting.

 

[nitro912gr]

Έπεσε πρόσφατα (πριν 2-3 βδομάδες) νέο update για το Valheim. Οπότε έβγαλα από το σεντούκι το ρόπαλο μου, τα κουρέλια που έχω για armor και ξεκίνησα φρέσκο playthrough, έτοιμος για εξερεύνηση και γεμάτος προσδοκίες για ηρωικά κατορθώματα. Θα δούμε πως θα πάει.

Το παιχνίδι πάντως είναι πολύ ευχάριστο, ειδικά αν σου αρέσει το exploration, το resource gathering και crafting.

Είναι ευχάριστο αλλά δεν έχει καθόλου scaling για solo.