Τι Παίζετε Αυτόν τον Καιρό - Part III

[nitro912gr]

Αν δε σε νοιαζουν τα hand of the queen η πως λεγεται, το απολυτο sweetspot δυσκολιας ειναι το Prestige 3.

αν ανεβάσω δυσκολία στα πρώτα εύκολα settlements ανεβαίνουν και τα rewards?

 

[Norshgaath]

αν ανεβάσω δυσκολία στα πρώτα εύκολα settlements ανεβαίνουν και τα rewards?

Γιεπ, σου δειχνει τις αλλαγες πριν ξεκινησεις ακομη...με το που επιλεξεις τη δυσκολια

 

[nitro912gr]

Γιεπ, σου δειχνει τις αλλαγες πριν ξεκινησεις ακομη...με το που επιλεξεις τη δυσκολια

ωραία τότε μπορώ να φτάσω πιο γρήγορα στο golden seal, αν δεν το καταφέρω την πρώτη προσπάθεια τον πίνω ή μπορώ να προσπαθήσω πάλι αν έχω χρόνο πριν την επόμενη καταιγίδα;

 

[Norshgaath]

ωραία τότε μπορώ να φτάσω πιο γρήγορα στο golden seal, αν δεν το καταφέρω την πρώτη προσπάθεια τον πίνω ή μπορώ να προσπαθήσω πάλι αν έχω χρόνο πριν την επόμενη καταιγίδα;

Αναλογα το run σου, αν σου μεινει χρονος το ξανακανεις αποσο θυμαμαι

 

[Bathory]

Είχα αρχίσει το BG3, αλλά είναι πολύ ζόρικα με την δουλειά και το παιδί τις τελευταίες μέρες οπότε επέστρεψα και ότι λίγο χρόνο έχω τον ρίχνω στο Against the Storm που δεν χρειάζεται να θυμάμαι και τι έκανα στο προηγούμενο session. Πραγματικά είναι βραδύκαυστο φιτίλι το παιχνίδι, από εκεί που ήμουν καλά τι να τα κάνω όλα αυτά τα διαφορετικά κτήρια, έχω αρχίσει να τα αξιοποιώ όλα για να πετύχω τους στόχους καθώς ανεβαίνει η δυσκολία και προσπαθώ να σφραγίσω τα golden seals της καταιγίδας.

Γενικά δεν το φαίνεται, αλλά είναι παιχνίδι που σε κλέβει, νόμιζα ότι θα ήταν απλά μια μίξη frostpunk warcraft citysim αλλά είναι μοναδικό.

Baldur's Gate 3

Ρε σεις ποσο μεγεθος εχει το patch σε σας; Εχω τη GoG εκδοση και μου σκαει 86,06 Gb download. Υποτιθεται οτι ειχαν φτιαξει τα μεγεθη των Patches, ηταν η διορθωση μονο για steam?

ragequit.gr

 

[Adhan]

Καλά είσαι.
Το Silksong που ΕΠΙΣΗΣ ΚΕΡΔΙΣΕ πέρυσι, το έχει κάπου στις 3 ώρες (ΟΛΑ φαίνονται στο Galaxy).

Ίσως το ξαναπιάσει κάπου το 2027 ή κάπου εκεί, να κλείσει αισιώς 10ωρο.

 

[lich king]

Σχεδόν τέλος το '' Mafia 3''. Καμιά σχέση με τα δύο πρώτα, το παιχνίδι είναι ένας μέτριος GTA κλώνος.
Αναλαμβάνουμε τον ρόλο ενός που γύρισε απο τον πόλεμο και καταλήγει να δουλέψει για τη Μάφια . Στην πορεία ένας συνεργάτης τους προδίδει την ομάδα τους. Τους εκτελούν όλους, και ο μόνος που επιζεί είναι ο προταγονιστής. Στη συνέχεια η ιστορία μετατρέπεται στην κλασσική ιστορία εκδίκησης που έχουμε συναντήσει παντού.

Το gameplay είναι υπερβολικά απλό. Σε όλο το παιχνίδι θα μιλήσεις με το αφεντικό μιας περιοχής, θα κάνεις μερικές αποστολές για αυτόν/ήν - οι αποστολές είναι όλες το ίδιο: κλέψε αυτό, σκότωσε αυτόν, απείλησε αυτόν, κατέστρεψε αυτό - ακόμα και τα κτήρια είναι τα ίδια. Αυτα θα τα κάνεις 4-5 φορές ώστε να ξεκλειδώσεις την κύρια αποστολή και να δώσεις τον έλεγχο της περιοχής στον μαφιόζο με τον οποίο συνεργάστηκες.

Για κάποιο λόγο στο παιχνίδι μπορείς να έχεις στην κατωχή σου μόνο δύο όπλα.

Το παιχνίδι σου δίνει την δυνατότητα να ξεκλειδώσεις, όσο προχωράς την ιστορία, κάποιες έξτρα ικανότητες που κάνουν το παιχνίδι υπερβολικά απλό.

Παραδόξος τα DLC έχουν καλύτερη ιστορία απο την κύρια ιστορία, και κάποιες καλύτερες αποστολές

Ούτε ΑΙ δε θα εφτιαχνέ τέτοια μετριότητα.

 

[pornostars]

Πριν λίγες μέρες ολοκλήρωσα το REANIMAL.

Θέλω να επισημάνω λίγα πράγματα για το συγκεκριμένο δημιούργημα:

1. Το παιχνίδι είναι μια μίξη βαρβιτουρικών, ψυχεδέλειας και βαριάς μορφής ψυχικής διαταραχής, όπου όλοι, οφείλουμε να ασχοληθούμε μαζί του.

2. Είναι προτιμότερο να το αγοράσετε με κάποιο κλειδάκι, αλλά, να είστε σίγουροι, ότι δεν θα το τελειώσετε σε τέσσερις ώρες. Αυτό είναι απλώς ακατόρθωτο, καθώς έχει πολλά trials and errors, και, απ' ό,τι διαβάζω, οι περισσότεροι θέλετε να το απολαύσετε με τα έτερα ημίσεά σας, τα οποία, αντιλαμβάνομαι, δεν είναι τόσο έμπειρα όσο εσείς, οπότε προετοιμαστείτε για πολλή περιπέτεια, πειράματα και κατά τόπους γέλια. Προσωπικά το τέλειωσα σε οκτώ ώρες σε single mode, αν και, θεωρώ προτιμότερο το co-op, διότι σε βάζει σε διαδικασία περισσότερου... νοιαξίματος για το ταίρι σου. Οπότε, μην σας αποθαρρύνει η τιμή.

3. Γραφικά, ατμόσφαιρα και η περιρρέουσα σκ@τίλα, κάνει τα Little Nightmares να φαίνονται απλώς δημιουργήματα για ερασιτέχνες gamers που είπαν να δοκιμάσουν κάτι σε... horror. Φυσικά, η διάρκεια ακόμα και μετά το τετράωρο φαίνεται κάπως μικρή, ενώ, το lore, θα μπορούσε να είναι περισσότερο ενθαρρυντικό, για να ψάξεις και να αναρωτηθείς γιατί διαπράττονται όλα αυτά τα ανοσιουργήματα στην οθόνη. Πιο πολύ σού μένει η ασχήμια της ανθρώπινης φύσης, παρά η ελπίδα για το καλύτερο. Μου θύμισε κάτι που είπε ο Φουκώ πριν χρόνια: "Ποτέ η ψυχολογία δεν θα καταφέρει να πει την αλήθεια για την τρέλα, διότι η τρέλα, είναι αυτή που κατέχει την αλήθεια της ψυχολογίας."

7.5/10

 

[shredder]

Ξεκινησα το METAL GEAR DELTA και σφζω τους Ρωσους. Πολυ καλο remake με γραφικαρες σε ultra 1440p 60 fps με FSR 3. Το επαιξα για πρωτη φορα το 2015 λιγες εβδομαδες πριν βγει το metal gear 5 με το pcsx 2 .

 

[Stamatimenos]

Συνεχίζω το Gothic-like Of Ash and Steel, προχώρησα στο 2ο chapter, πήρα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ καλή armor και κατάφερα να κάνω καλό progress και στην arena. Στην αρχή μου άρεσε πάρα πολύ το game, αλλά σιγά-σιγά το ενδιαφέρον πέφτει γιατί είναι ΠΑΡΑ πολλά τα sidequests που σε στέλνουν να αλωνίσεις όλο το χάρτη, και το παιχνίδι δε σου δίνει καν χάρτη, πρέπει να τον φτιάξεις μόνος σου (δε με χαλάει γιατί cartographer είσαι) όταν βρεις τα εργαλεία σου στο chapter 2. To κακό είναι ότι μέχρι να τα βρεις έχεις ήδη ρίξει τρελό τρέξιμο και έχεις ήδη καρκινιάσει, αλλά υγεία. Δε το παρατάω, τώρα που πήρα armor ανέβηκε λίγο το ηθικό.

Το WoW το ψιλοπαράτησα αλλά κάνω κάνα campaign mission Warcraft 3 και Age of Mythology πού και πού.

 

[Comet]

Είπα να καθαρίσω λίγο το Steam backlog μου και έβαλα το Postal 2. Το παιχνίδι είναι προϊόν της εποχής του, σαν διαμαρτυρία για την τότε τρομο-υστερία με τα βιντεοπαιχνίδια που και καλά σε έκαναν βίαιο. Αν και χοντροκομμένο και φτωχό σε περιεχόμενο σε σχέση με τα σύγχρονα παιχνίδια, έχει την πλάκα του. Είναι ένα μεσαίο δάχτυλο στον πουριτανισμό και φαντάζομαι πως εαν έβγαινε σήμερα θα είχανε πέσει όλοι να φάνε τους developers.

Θυμίζε λίγο Hatred, με την διαφορά ότι το Hatred εστιάζει περισσότερο στο αίσθημα του μίσους. Το Postal χλευάζει.

Αναρωτιέμαι εαν αξίζουν τα sequels, στο Steam δεν έχουν τόσο καλές κριτικές.

 

[vtheofilis]

Συνεχίζω BG:EE, καθάρισα αρκετά από τα side quest στο ίδιο το Baldur's Gate, και έκανα τα quest σε Gullykin/Finewine Bridge και Ulcaster. Θέλω να έχω σκουπίσει ότι έχει υπάρχει ανοικτό από side quest πριν προχωρήσω την ιστορία, εκτός των quest από TOSC.
Ένας λόγος είναι και γιατί το party έχει σχετικά εύκολα τα encounter που ξέμειναν από τα προηγούμενα κεφάλαια. Βγάζουμε απωθημένα για το ξύλο που τρώγαμε.
Και μια ερώτηση, υπάρχει περιορισμός στα πόσα spell μπορεί να γράψει κάποιος χαρακτήρας στο spell book;

 

[maladroid]

Τριπλό χτύπημα αυτό το διάστημα.

Πρώτα τελείωσα το Shinobi: Art of Vengeance, χωρίς εννοείται να κάνω όλα τα optional εξτραδάκια (όχι ότι δεν προσπάθησα...). Συμπαθητικό ήταν, τιμάει τα arcade παντελόνια του χωρίς να κάνει το κάτι παραπάνω, και με ιστορία/διαλόγους άλλης εποχής (αρκετά cheesy). Ένα τίμιο 7.5 από μένα.

Έχω προχωρήσει πολύ το Dispatch, κι όσο παίζω τόσο περισσότερο το εκτιμώ και καταλαβαίνω τον ντόρο - λογικό θα πει κανείς, εφόσον είναι παιχνίδι που βασίζεται κυρίως στους χαρακτήρες και το δέσιμο μαζί τους. Έπαθα και μια μικρή πώρωση με το dispatching, κάποιες βάρδιες τις ξαναέπαιξα 2 και 3 φορές για καλύτερο σκορ. Το γράψιμο είναι ωραίο, ωστόσο κουβαλάνε πολύ και οι voice-actors, με πρώτους και καλύτερους τους Aaron Paul και Jeffrey Wright.

Τέλος είπα να βυθιστώ στη ντόπα του Slay the Spire (του ορθόδοξου) αλλά τελικά δεν εθίστηκα ιδιαίτερα (*το backlog ανασαίνει ανακουφισμένο*). Σίγουρα έκανε πολλά πράγματα σωστά, έβαλε τις βάσεις για το υπο-είδος των deckbuilders και μπράβο του, αλλά προσωπικά δεν με κέρδισε, το λεω και ξαλαφρώνω. Αν δεν ταίριαζε γάντι στο Steam Deck δεν νομίζω να έφτανα καν τις 20 ώρες που έπιασα.
Πιστεύω η απογοήτευση ήρθε από ένα συνδυασμό παραγόντων. Αφενός η έλλειψη κάποιου έστω και χαλαρού narrative/lore. Ύστερα, το γεγονός ότι έχω παίξει ήδη άλλα games του είδους που πάτησαν εκεί και εξέλιξαν τους μηχανισμούς (εδώ "φταίω" εγώ προφανώς, όχι το StS) και τέλος το γεγονός ότι το roguelike κομμάτι θυμίζει περισσότερο Souls παρά Tainted Grail: Conquest π.χ. Εν ολίγοις, δεν υπάρχει persistent progression που να καθιστά κάθε επόμενο run έστω και λίγο πιο εύκολο από το προηγούμενο. Ξεκλειδώνεις σταδιακά κάρτες που προστίθενται στη δεξαμενή αλλά η όποια πρόοδος συντελείται αποκλειστικά στα προσωπικά σου skills (εξού και η σύγκριση με Souls). Μαθαίνεις τα patterns των εχθρών, γίνεσαι σοφότερος στην επιλογή μονοπατιού, πειραματίζεσαι με decks κτλ. αλλά ΔΕΝ γίνεσαι δυνατότερος. Ξεκινάς πάντοτε από την ίδια ακριβώς αφετηρία, με τις ίδιες ακριβώς κάρτες, relic, stats. Για κάποιους -πολλούς όπως φαίνεται- αυτή είναι η μαγεία του StS. για μένα όμως ήταν τεράστια ξενέρα και μετά το πρώτο επιτυχημένο run (με μπόλικη δόση τύχης), δεν έχω καμία διάθεση να συνεχίσω. Δόξα τω θεώ δεν θα πεινάσω, από roguelikes και deckbuilders βρωμάει ο τόπος - ήδη έχω το Monster Train 2 στο μούσκιο.

 

[Adhan]

Αυτό που λες για το Slay the Spire, το είχε κάνει και το The Binding of Isaac, όπου επίσης δε γινόσουν πιο δυνατός per se. Απλά ξεκλείδωνες περιεχόμενο με κάθε προσπάθεια, είτε ήταν νέα bosses ή αντικείμενα κλπ. Και ουσιαστικά η ενδυνάμωση ερχόταν μέσω εμπειριάς και φυσικά αρκετή δόση τύχης μέσω του synergy των αντικειμένων.

 

[Stamatimenos]

μια ερώτηση, υπάρχει περιορισμός στα πόσα spell μπορεί να γράψει κάποιος χαρακτήρας στο spell book;

Kαι να υπάρχει ποτέ δεν έφτασα στο όριο, ούτε στο 2 που είχε περισσότερα σπέλια, οπότε γράφε ελεύθερα. Χωρίς να το ψάξω έχω την εντύπωση ότι ίσως έχει να κάνει με το Intelligence, αλλά και πάλι δεν είχα ποτέ θέμα.

 

[vtheofilis]

Kαι να υπάρχει ποτέ δεν έφτασα στο όριο, ούτε στο 2 που είχε περισσότερα σπέλια, οπότε γράφε ελεύθερα. Χωρίς να το ψάξω έχω την εντύπωση ότι ίσως έχει να κάνει με το Intelligence, αλλά και πάλι δεν είχα ποτέ θέμα.

Έχω φτάσει σε κάποιο όριο, μάλλον λόγο Intelligence. H Bioware για κάποιο περίεργο λόγο, έχει βάλει 17 intelligence στην Dynaheir. Meh...

Προσπαθω να βγάλω Iron Throne HQ. Δεν κατάφερα να το βγάλω χωρίς να πεθάνει χαρακτήρας ( το ξύλο που λέγαμε ).

 

[maladroid]

Αυτό που λες για το Slay the Spire, το είχε κάνει και το The Binding of Isaac, όπου επίσης δε γινόσουν πιο δυνατός per se. Απλά ξεκλείδωνες περιεχόμενο με κάθε προσπάθεια, είτε ήταν νέα bosses ή αντικείμενα κλπ. Και ουσιαστικά η ενδυνάμωση ερχόταν μέσω εμπειριάς και φυσικά αρκετή δόση τύχης μέσω του synergy των αντικειμένων.

Σωστός. Ούτε και ο Isaac ανήκει στα αγαπημένα μου roguelike (μην κοιτάς που έχω καμία 60ρια ώρες στο Steam, στις περισσότερες ήμουν idle). Εκεί βέβαια έχεις περισσότερα πράγματα να ανακαλύψεις (ίσως υπερβολικά πολλά για τα γούστα μου) συν το κίνητρο των μυστικών bosses και άλλων "σεναριακων" εκπλήξεων. Το StS είναι 100% "μηχανικό" game, παίζεις απλά για την πρόκληση και τη χαρά του πειραματισμού μέσω του deckbuilding. Δεν έχει σενάριο, ζουμερα μυστικά, true ending και τέτοια κόλπα να ξεκλειδώσεις, κάνεις ακριβώς τα ίδια πράγματα κάθε φορά αλλά προσπαθώντας να πετύχεις καλύτερες επιδόσεις (μέσω modifiers δυσκολίας, RNG κτλ). Κοινώς not for me

 

[Adhan]

Εχω φτάσει σε κάποιο όριο, μάλλον λόγο Intelligence

 

[vtheofilis]

Κατάφερα να βγάλω και το Iron Throne HQ. Λογικά πρέπει να έχω τελειώσει προς ώρας με τα side quest, Επιστροφή στο Candle keep οπότε....
@Adhan το φοβόμουν. Δεν ξέρω με ποια λογική έχει βάλει τα νούμερα η Bioware για τα main stats αλλά νομίζω πως έχει ρίξει τους "καλούς" χαρακτήρες. Από την άλλη, δίνει tomes για να τα ανεβάσεις, αλλά

Spoiler

επειδή δεν επιβιώνει το μισό "κανονικό" party στην αρχή του BG2

τα δίνω στον κύριο χαρακτήρα.

 

[nitro912gr]

Αδύνατον με τον μικρό να βρω ποιοτικό χρόνο παρά τις "διακοπές", άφησα στην άκρη το BG3 και βαράω σφηνάκια στο Against the Storm, μισή ώρα; 1 ώρα; 2 ώρες αν ξεχαστώ και κοιμούνται όλοι... αλλά όποτε έτυχε πάνω από ώρα το μετάνιωσα πικρά γιατί...