Παιδιά είμαι σε RPG-o-υπαρξιακή κρίση, φοβάμαι μήπως έχω γίνει βρωμερός καζουαλιάρης με τα χρόνια.
Προσπαθώ, με νύχια και με δόντια, ενώ δεν το διασκεδάζω ιδιαίτερα, να ολοκληρώσω το Wasteland 2. Η παντελής έλλειψη quest compass/map markers με έχε σκίσει. Κάθε οθόνη έχει άπειρο περιεχόμενο, NPC's, μαγαζιά, κρυφά πράγματα, easter eggs...φυσικά, ελέω γραφικής παρουσίασης όλα αυτά πρέπει να τα φαντάζομαι μονάχα, καθώς ελάχιστα οπτικά landmarks υπάρχουν για να βάζω ένα σημάδι ο άνθρωπος. Μη έχοντας την πολυτέλεια να παίξω πάνω από 2-3 ώρες την εβδομάδα, τρώω το μισό από αυτό το χρόνο για να θυμηθώ τί ακριβώς είναι που.
Επίσης, μόλις γαλήνευσα τους Rail Nomads, όπου και εκεί, έπεσα (μάλλον) σε τραγικό bug. Ενώ πληρούσα (όπως διάβασα σε walkthrough επάνω στην απόγνωσή μου) όλες τις προϋποθέσεις για ειρηνική επίλυση του ζητήματος, η κρίσιμη επιλογή απλά δεν εμφανιζόταν στο διάλογο με τον Αρχηγό Κεκάμπα και έπρεπε -άκουσον άκουσον- να την πληκτρολογήσω εγώ στον parser, κάτι που έμαθα φυσικά μελετώντας διάφορα φόρα, από τύπους οι οποίοι είχαν λιώσει την beta και γνώριζαν τη συγκεκριμένη επιλογή.
Το περιστατικό αυτό, σε συνδυασμό με την δύστροπη παρουσίαση, πραγματικά με κάνουν τελικά να μην το διασκεδάζω σχεδόν καθόλου και αυτό με λυπεί ιδιαίτερα, καθώς είχα στηρίξει το ΚΣ του και το περίμενα πώς και τί. Σκέφτομαι δηλαδή πως αν είναι λόγω bugs και περίεργου scripting να χάσω κι ένα σωρό άλλα πράγματα και να πρέπει διαρκώς να είμαι με το walkthrough στο χέρι, έ όχι, δεν έχει πολύ νόημα μετά. Επίσης, είμαι ο μόνος που βρίσκει το camera rotation φρικτά αποπροσανατολιστικό; Κυριολεκτικά δεν ξέρω καν που βρίσκομαι κάθε φορά που παίζω και έχω βρει ένα μικρό work around, ανοίγω το mini-map, κάνω διπλό κλικ στην περιοχή που θέλω να πάω και μετά δεξί κλικ στο fog of war.
Είναι ίσως από τις πολύ λίγες φορές που ενώ θέλω να ευχαριστηθώ ένα παιχνίδι, νιώθω πως με απωθεί, πως πάσχει από όλες τις old school ασθένειες που με χαρά θαρρούσα πως είχα αποχαιρετήσει δια παντός. Δεν ξέρω, αν παίξω τρεις ή τέσσερις ώρες σερί, μπαίνω στη νοοτροπία του παιχνιδιού και συγχωρώ πράγματα, αλλά ακριβώς επειδή ΔΕΝ έχω αυτή την πολυτέλεια, είναι μια μαρτυρική διαδικασία σταμάτα-ξεκίνα το όλο θέμα.
Σκέφτομαι να το ολοκληρώσω για το ονόρε, αλλά πραγματικά είναι ΔΥΣΚΟΛΟ. Απλά, δεν διασκεδάζω. Και έχω τα πανέμορφα και τέλεια Unity και Mordor να μου κλείνουν μάτι ωσάν λάγνες ερωμένες και αναρωτιέμαι γιατί κάθομαι και παιδεύομαι...
hmy:
