Great0ldOne
Kraken
- Joined
- Dec 1, 2012
- Messages
- 7,556
Μιας και υπάρχει topic στο οποίο ο κάθε πικραμένος λέει τον πόνο και την οργή που του έχουν προξενίσει οι αδυσώπητα μοχθηροί game designers, σκέφτηκα πως μπορεί να υπάρχει και αναφορά και στις αντίστοιχες χαρές.
Ποιές ήταν οι gaming στιγμές που σας έκαναν να πανυγιρίζετε μέσα στο δωμάτιο σαν να έβαλε γκολ η Εθνική στο 90' και να πήρε το Mundial;
Αν και υπάρχουν αρκετές, αυτή που μου έχει μείνει περισσότερο δεν είναι η τελική νίκη απέναντι σε κάποιο τελικό boss που ξερνούσε φωτιά και θάνατο, αλλά η εύρεση ενος κλειδιού. Ενός καλά κρυμμένου κλειδιού.
Και δε μιλάω καν για κάποιο adventure game, αλλά για ένα FPS, το Hexen. Δε ξέρω πόσοι από τους νεότερους το γνωρίζουν, αλλά ήταν ένα γοτθικής αισθητικής First Person Shooter (Doom-clones τα λέγαμε τότε) από την Raven, μόνο που δεν ήταν και τόσο shooter, μιας και 2 από τους 3 χαρακτήρες που μπορούσε να διαλέξει ο παίκτης αργούσαν να βρουν ranged όπλα και βασιζόταν στη melee μάχη.
Επίσης, αν και δεν υστερούσε σε δράση, δινόταν μεγάλη έμφαση στην εξερεύνηση των χώρων, την αποφυγή περιβαλλοντικών κινδύνων και την επίλυση κάποιων γρίφων.
Σε κάθε περίπτωση, φανταστείτε ένα πιτσιρικά γύρω στα 14, να έχει χαθεί μέσα στα λαβυρινθώδη μπουντρούμια του Hexen για βδομάδες ολόκληρες, και φυσικά το internet να είναι άγνωστη λέξη και έννοια. Πρέπει να είχα μάθει απέξω το κάθε pixel της κάθε σκοτεινής γωνίας, ενω μπορούσα να φτάσω από τη μια μεριά του hub στην άλλη με κλειστά μάτια, αλλά το καταραμένο κλειδί που θα μου επέτρεπε να συνεχίσω δεν ήταν πουθενά. Ώσπου μια ωραία μέρα έπεσα μέσα σε ένα λάκο με λάβα (ο ηρωικός μου μάγος, ο μόνος χαρακτήρας που ξεκινούσε το game με ranged weapon, δεν ήταν και ιδιαίτερα πυρίμαχος), και η άκρη του ματιού μου πριν γίνει στάχτη έπιασε μια μικρή εσοχή κάτω από το διάδρομο που είχα περάσει 1000 φορές. Could it be? Could it really be true? Ω ναι! Σε εκείνη την καλά κρυμένη εσοχή, υπήρχε η λύτρωση! Πρέπει όλη η πολυκατοικία να άκουσε τους αλαλλαγμούς χαράς, ενώ και ο καναπές μου ακόμα έχει βαθούλωμα εκεί που χοροπηδούσα πάνω του.
... αυτά από μένα για την ώρα, γιατί έχω μια-δυό ακόμα (και εξίσου αρχαίες) σχετικές ιστορίες. What about you?
Ποιές ήταν οι gaming στιγμές που σας έκαναν να πανυγιρίζετε μέσα στο δωμάτιο σαν να έβαλε γκολ η Εθνική στο 90' και να πήρε το Mundial;
Αν και υπάρχουν αρκετές, αυτή που μου έχει μείνει περισσότερο δεν είναι η τελική νίκη απέναντι σε κάποιο τελικό boss που ξερνούσε φωτιά και θάνατο, αλλά η εύρεση ενος κλειδιού. Ενός καλά κρυμμένου κλειδιού.
Και δε μιλάω καν για κάποιο adventure game, αλλά για ένα FPS, το Hexen. Δε ξέρω πόσοι από τους νεότερους το γνωρίζουν, αλλά ήταν ένα γοτθικής αισθητικής First Person Shooter (Doom-clones τα λέγαμε τότε) από την Raven, μόνο που δεν ήταν και τόσο shooter, μιας και 2 από τους 3 χαρακτήρες που μπορούσε να διαλέξει ο παίκτης αργούσαν να βρουν ranged όπλα και βασιζόταν στη melee μάχη.
Επίσης, αν και δεν υστερούσε σε δράση, δινόταν μεγάλη έμφαση στην εξερεύνηση των χώρων, την αποφυγή περιβαλλοντικών κινδύνων και την επίλυση κάποιων γρίφων.
Σε κάθε περίπτωση, φανταστείτε ένα πιτσιρικά γύρω στα 14, να έχει χαθεί μέσα στα λαβυρινθώδη μπουντρούμια του Hexen για βδομάδες ολόκληρες, και φυσικά το internet να είναι άγνωστη λέξη και έννοια. Πρέπει να είχα μάθει απέξω το κάθε pixel της κάθε σκοτεινής γωνίας, ενω μπορούσα να φτάσω από τη μια μεριά του hub στην άλλη με κλειστά μάτια, αλλά το καταραμένο κλειδί που θα μου επέτρεπε να συνεχίσω δεν ήταν πουθενά. Ώσπου μια ωραία μέρα έπεσα μέσα σε ένα λάκο με λάβα (ο ηρωικός μου μάγος, ο μόνος χαρακτήρας που ξεκινούσε το game με ranged weapon, δεν ήταν και ιδιαίτερα πυρίμαχος), και η άκρη του ματιού μου πριν γίνει στάχτη έπιασε μια μικρή εσοχή κάτω από το διάδρομο που είχα περάσει 1000 φορές. Could it be? Could it really be true? Ω ναι! Σε εκείνη την καλά κρυμένη εσοχή, υπήρχε η λύτρωση! Πρέπει όλη η πολυκατοικία να άκουσε τους αλαλλαγμούς χαράς, ενώ και ο καναπές μου ακόμα έχει βαθούλωμα εκεί που χοροπηδούσα πάνω του.
... αυτά από μένα για την ώρα, γιατί έχω μια-δυό ακόμα (και εξίσου αρχαίες) σχετικές ιστορίες. What about you?
" title="
