REVIEWS

THE WALKING DEAD, SEASON TWO, EPISODE 2: A HOUSE DIVIDED

Εντάξει, τα ρέστα μου.

Όταν λέμε πως κάποια σαιζόν της Telltale ξεκινά «αργά και υποσχόμενη», συνήθως αυτό σημαίνει πως βρίσκεται ήδη εκτός συναγωνισμού σε επίπεδο γραψίματος και παρουσίασης συναισθηματικών αδιεξόδων και απλά φροντίζει να χτίσει μεθοδικά τους χαρακτήρες και τις συγκρούσεις που θέλει να κορυφώσει στα τελευταία της επεισόδια. Κάπως έτσι μας έβαλε στον ρόλο της Clementine το εξαιρετικό «All That Remains», αλλά σε κανένα σύμπαν και με καμία λογική δεν μας προετοίμασε για το takenoprisoners κινηματογραφικό μεγαλείο του A House Divided.

HouseDiv1Απελπισία, τσέκ. Ουίσκι σε βαζάκι, τσέκ. Τσαμπουκάς ως την κόλαση, τσέκ.

Θέλω να αποφύγω ολοκληρωτικά τα spoilers, καθώς το παρόν επεισόδιο παίζει αγριότατα με τα συναισθήματα και τις αναμνήσεις μας από την σειρά. Μπορεί να ξεκινά μεν αρκετά «φυσιολογικά» και προβλέψιμα, αλλά μέσα στις δυο ώρες που κρατάει (η διάρκεια έχει αυξηθεί ελαφρώς σε σχέση με το All That Remains, αλλά τα επεισόδια παραμένουν σαφώς μικρότερα από τα αντίστοιχα της πρώτης σαιζόν) ειλικρινά ξεπερνά ακόμη σχεδόν και τις σημαντικότερες στιγμές της πολύ επιτυχημένης, ομοαίματης τηλεοπτικής σειράς.

Δεν είναι μονάχα η σπουδαία ψευδαίσθηση ελευθερίας που μας δίνεται ως προς την διαμόρφωση της προσωπικότητας της -σχεδόν έφηβης πια- Clementine, ούτε η προσθήκη του βαριού κι ασήκωτου Michael Madsen στον ρόλο του de facto «κακού» της σαιζόν, Carver, που κάνουν το δεύτερο αυτό επεισόδιο να ξεχωρίζει και να στέκεται ίσως ως η καλύτερη στιγμή του δραματικού γραψίματος της Telltale.

HouseDiv2O Michael Madsen ζωντανεύει μοναδικά τον επικίνδυνο Carver

Σε αντίθεση με προηγούμενα επεισόδια της σειράς, όπου σχεδόν πάντα υπήρχε μια λίγο ή πολύ «προτιμότερη» λύση, το A House Divided, προσφέρει μόνο λάθος, μόνο φρικτές επιλογές. Και δεν μιλάμε για ένα ή δυο κομβικά σημεία, αλλά για ένα ανελέητο δίωρο το οποίο κάνει ακόμη και τις καλύτερες «Ας τους ξεπαστρέψουμε όλους ΧΘΕΣ» φαντασιώσεις του George R.R. Martin να φαντάζουν αφελείς και προβλέψιμες. Αυτή φυσικά ήταν η δική μου εμπειρία από το παιχνίδι. Κάνοντας ενδεχομένως διαφορετικές επιλογές, θα προχωρήσετε στο τρίτο επεισόδιο με μια πολύ διαφορετική σύνθεση του γκρουπ των επιζώντων σας.

Εδώ η Telltale έχει προσθέσει μια δυνατότητα “rewind” στο παιχνίδι, όπου το κάθε επεισόδιο διαιρείται πλέον σε μικρότερα κεφάλαια και αν το επιθυμούμε, μπορούμε να γυρίσουμε σε κάποιο από αυτά και να συνεχίσουμε από εκεί το παιχνίδι, κάνοντας διαφορετικές επιλογές. Φυσικά αυτό έρχεται σε άμεση αντίθεση με την ψυχή και την ουσία του παιχνιδιού (υπάρχει μια μόνο αληθινή ιστορία και είναι η δική μας), αλλά είναι σίγουρα πολύτιμη αρωγή στους ψυχαναγκαστικούς, που δεν νιώθουν ικανοποιημένοι αν δεν ανακαλύψουν και το τελευταίο megabyte από τις cutscenes του παιχνιδιού.

HouseDiv4Τώρα αυτό εμένα κάτι μου θυμίζει…

Σε αυτό το σημείο, η Telltale παίζει μπάλα δίχως αντίπαλο, η ολόμαυρη, μετα-αποκαλυπτική τραγωδία της αφήνει αίσθηση καθαρά κινηματογραφική με τον παίκτη σε ρόλο σκηνοθέτη και ηθοποιού συνάμα. Αν η κλιμάκωση των τριών επόμενων επεισοδίων συνεχιστεί εκθετικά, θα μιλάμε για την πρώτη ίσως φορά που ένα interactive προϊόν ψυχαγωγίας καταφέρνει να δημιουργήσει τόσο έντονα συναισθήματα στον παίκτη.

Ακόμη και εάν ως τώρα αντιστεκόσασταν σθεναρά στην ιδέα και το κόνσεπτ αυτών των νέων «interactive movies» που η Telltale με τις εξαιρετικές δουλειές της καθιέρωσε και «νομιμοποίησε» ως είδος, το “A House Divided” μόλις σας στέρησε και την τελευταία δικαιολογία σας. 

{youtube}JuJ9aDgQW4c{/youtube}

Pros

  • Εκπληκτικά γραμμένη κορύφωση της σειράς και βρισκόμαστε μονάχα στο δεύτερο επεισόδιο ακόμη
  • Ο -πάντα εξαιρετικός- Michael Madsen στον ρόλο του Carver
  • Τολμηρό, ασυμβίβαστο, αιματοβαμμένο.

Cons

Στέφανος Κουτσούκος

Ο Στέφανος Κουτσούκος ή αλλιώς "The Artist Formerly Known As Borracho", διέπραξε ποικίλα εγκλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε μια ριζική επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων και αξιών του.Το gaming ευτυχώς παρέμεινε σταθερό στην πρώτη πεντάδα και εξακολουθεί να μοιράζεται τις ψευδοχαρντκόρ, ημιθανείς, σαφώς ελιτιστικές του απόψεις μαζί σας, από την πειρατική συχνότητα του Ragequit.gr

Related Articles

8 Comments

  1. Εκπληκτικό.Πραγματικά ασυναγώνιστο.Ειδικά όταν βλέπεις τα credits με συνοδεία αυτήν την κομματάρα,δεν μπορείς παρά να περιμένεις με αγωνία το επόμενο επεισόδιο.Επίσης,η διάρκεια φάνηκε λίγο μεγαλύτερη αυτήν τη φορά,αλλά μπορεί να ήταν και απλά η ιδέα μου.

  2. Ήταν γεμάτο δίωρο, σε αντίθεση με την ζόρι μιάμιση ώρα του πρώτου επεισοδίου και ‘γω την ένιωσα ως “Just right”. Aν κρατούσε περισσότερο, θα έμπαινε ουσιαστικά στα χωράφια του τρίτου επεισοδίου.

  3. Άσε μας ρε Κουτσούκο, εδώ προσπαθούμε να καθαρίσουμε το backlog μας και έρχεσαι εσύ και δίνεις 95%! Εντάξει ρε, θα το αγοράσουμε, ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΘΗΚΕΣ ΤΩΡΑ;

  4. Αρκετά μπορώ να πω. Για την ακρίβεια σκέφτομαι πως τα παιχνίδια της Telltale δεν χρειάζονται πλέον βαθμολογίες, μόνο ένα τεράστιο τάγκ : “INSTABUY” 🙂

  5. Ερώτηση προς τον Reviewer: Πόσο ψηλά τοποθετείς το plot writing σε σχέση με το αντίστοιχο της πρώτης season?
    Για να γίνω πιο σαφής θεωρείς ότι οι επιλογές που έχεις κάνει μέχρι τώρα στα 2 πρώτα episodes παίζουν ουσιαστικό ρόλο και διαφοροποιούν την ιστορία?
    Ρωτάω γιατί στο game της πρώτης season δεν έλαβα τόσο πολύ αυτό το αίσθημα.

  6. Μιλάμε για διαφορετική εντελώς κατηγορία πλέον. Η πρώτη σαιζόν ήταν εν πολλοίς “πιλοτική”, ξεκινούσε αργά και ναι μεν γοητευθήκαμε όλοι από τις διαθέσιμες επιλογές, αλλά ήταν αρκετά ήπιες (όσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο χαρακτηρισμός αυτός για μια σειρά όπως το Walking Dead) σε σχέση με εκείνες των τελευταίων επεισοδίων, όταν η Telltale είδε πλέον πως είχε δημιουργήσει ρεύμα και την “έπαιρνε” να ρισκάρει περισσότερα.

    Η δεύτερη σαιζόν αν και ξεκίνησε *σχετικά* χαλαρά, στο δεύτερο επεισόδιο έχει αμολήσει γκάζια που η πρώτη είδε μόνο στα επεισόδια 4 & 5.

  7. Κρατιέμαι, γαμώ τη ποτάνα μου, να μη το κατεβάσω, θέλω να ολοκληρωθεί όλη η season πρώτα.

Leave a Reply

Follow on Feedly

Close
Close