Τι Παίζετε Αυτόν τον Καιρό - Part III

[vtheofilis]

Στο ανωτέρω σχόλιο του Σρέντερ, το μυαλό μου για μια δόση "διάβασε" DOOM: THE DAKKA AGES. DOOMxWH40k.

Λοιπόν, έχω κάπως παραπάνω ελεύθερο χρόνο τις τελευταίες μέρες, και ασχολούμαι με το Legend Of Zelda: The Minish Cap. ΑΚΑ το τελευταίο 2D Zelda.

Θυμάμαι να μου έχει δανείσει ο @Stamatimenos το GBA του και το παιχνίδι, στο λύκειο. Θυμάμαι να λέει ότι είναι μικρό. Δεν θυμάμαι να με τσαντίζουν τόσο τα "sidequest" με τα Kinstones και τα κοχύλια.

Γενικά, ενώ στο GB/GBC έγινε προσπάθεια να "χωρέσουν" την εμπειρία του A Link to The Past σε φοrητή πλατφόρμα, εδώ, τουλάχιστον στην διάρκεια, ωχρειούν. 4 τεχνουργήματα-αφηγηματικά προσχήματα ( artifact- McGuffin ελληνιστί ). 6 "μπουντρούμια". 8 στο Link's Awakening σε 8.5+1 μπουντρούμια, με 1 μπουντρούμι επιπλέον στην DX εκδοχή. Το 0.5 πάει για το κάστρο στο Ukuku Prairie.

 

[Stamatimenos]

@vtheofilis το Minish Cap μου άρεσε πολύ αισθητικά, και η μουσική και τα γραφικά υπέροχα, Τα kingstones πολύ ενοχλητικά ΑΝ πεις να τα κάνεις όλα-όλα, αλλιώς εντάξει δε με χάλασε που χρείαζεται ανά διαστήματα να κάνει μια ένωση για να προχωρήσεις. Τα κοχύλια απλά θάνατος, μόνο με save slots σε emulator έχει νόημα να προσπαθήσεις να μαζέψεις όλα τα φιγουρίνια.

Μάγκες εγώ τέλειωσα επιτέλους όλα τα expansiα του Titan Quest 1 και έπιασα ξανά το Baldur's Gate 3, αρχή 3ου chapter είμαι και ρίχνω και λίγο Titan Quest 2 "για σβήσιμο". Δοκίμασα και Project Epoch στο WoW (vanilla content αλλά χτισμένο στη μηχανή του WTLK και με extra content, κάτι σαν Classic+) που δε με ενθουσίασε και αφού είχα ήδη κατεβασμένο client δοκίμασα και το Project Ascension, progressive wow (currently στο TBC) που έχει την ιδιαιτερότητα στον ένα σερβερ να βάζεις ΌΤΙ σκιλλ και ΌΤΙ ταλεντ θέλεις ΑΠΟ ΌΛΑ τα classes, και στον άλλο να σου τα "πετάει" random με μια κάποια δυνατότητα να κάνεις reroll. Πλάκα έχει. Και αυτό στη μηχανή του WTLK αλλά με τα retail models (optional).

 

[akarthis]

Τελος το kcd 2. Ανετα μεσα στη δεκαδα καλυτερων παιχνιδιων

Spoiler: live by the sword

Στην πολιορκια, οταν βγηκα με τον Sam, λογω πεινας εσφαξα μερικους για να βρω φαγητο, εγινε alert το camp, δεν μπορεσα να βγαλω τον Sam. Αποτελεσμα : κρεμασμα. Ειχα καιρο να στεναχωρηθω με παιχνιδι(με τον θανατο του Arthur). Τελοςπαντων, σκουπισα τα δακρυα, εκρυψα τις ενοχες μου και συνεχισα πειθοντας τον εαυτο μου οτι ολα γινονται για μεγαλυτερο καλο."]

[/SPOILER]

 

[vtheofilis]

Τα γραφικά, ναι, είναι πολύ ωραία, και το στυλ cel shaded του Wind Waker μεταφέρθηκε ωραία σε 2D. Όπως και η μουσική.
Το σπαστικό με τα Kinstones είναι ότι χρειάζεται οπωσδήποτε να κάνεις κάποια και για να ξεκλειδώσεις όλα τα Heart Piecies, και για να πάρεις όλα τα Items.
To χειρότερο με τα Shells είναι ότι τρως χρόνο να τα εξαργυρώσεις, και δεν σου δίνουν κάτι το ιδιαίτερο. Το κάνεις καθαρά για το 100%.

 

[Adhan]

Ε ναι, αλλά να προστατέψεις τον Ian ή τον Σκυλοκρέατο μέχρι το τέλος, ήταν σίγουρα time well spent.

 

[vtheofilis]

Από τον ίδιο τον Ian πρέπει να προστατεύεσαι, έχει μια τάση για φίλιο πυρ.

ΚΑΙ ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΕΤΡΑΠΟΔΟ ΦΙΛΟ ΜΑΣ.

 

[Stamatimenos]

Τελος το kcd 2. Ανετα μεσα στη δεκαδα καλυτερων παιχνιδιων

Spoiler: live by the sword

Στην πολιορκια, οταν βγηκα με τον Sam, λογω πεινας εσφαξα μερικους για να βρω φαγητο, εγινε alert το camp, δεν μπορεσα να βγαλω τον Sam. Αποτελεσμα : κρεμασμα. Ειχα καιρο να στεναχωρηθω με παιχνιδι(με τον θανατο του Arthur). Τελοςπαντων, σκουπισα τα δακρυα, εκρυψα τις ενοχες μου και συνεχισα πειθοντας τον εαυτο μου οτι ολα γινονται για μεγαλυτερο καλο."]

Στη πολιορκία στη φάση δηλαδή που πας κάτω και ψάχνεις τον Σαμ και άλογο έσφαξα όλο το camp στην αρχή με sneak κάτι απομονωμένους, μετά άρχισα να σφυρίζω σε όσους είχαν παρέα και ερχόταν ένας-ένας, ε και μετά σε κάποια φάση απλά kiteαρα ομάδες τριών και τεσσάρων με το τόξο, πέθαιναν εύκολα. Τον ψηλό με το μουστάκι τον άφησα να ζήσει αλλά του έκλεψα την armor, καναδυό κομμάτια ήταν καλύτερα από τα δικά μου.
Γενικά το τόξο αποδείχτηκε το αγαπημένο μου όπλο στο game. Τα περισσότερα kills πρέπει να τα έχω με αυτό. Πολύ broken και για sneak attacks και για kiting αν σε καταλάβουν. Για melee με βόλεψε περισσότερο ένα shortsword χωρίς ασπίδα, έχει δυο perks (ένα νομίζω στο Stealth και ένα στο Warfare(?) που ευνοούν πολύ αυτό το στυλ. Είχα κρατήσει και το σπαθί του κυρ Βαλεντίνου το έκανα και masterwork, έκοβε περισσότερο damage από ΠΟΛΛΑ longswords!

 

[akarthis]

Στη πολιορκία στη φάση δηλαδή που πας κάτω και ψάχνεις τον Σαμ και άλογο έσφαξα όλο το camp στην αρχή με sneak κάτι απομονωμένους, μετά άρχισα να σφυρίζω σε όσους είχαν παρέα και ερχόταν ένας-ένας, ε και μετά σε κάποια φάση απλά kiteαρα ομάδες τριών και τεσσάρων με το τόξο, πέθαιναν εύκολα. Τον ψηλό με το μουστάκι τον άφησα να ζήσει αλλά του έκλεψα την armor, καναδυό κομμάτια ήταν καλύτερα από τα δικά μου.
Γενικά το τόξο αποδείχτηκε το αγαπημένο μου όπλο στο game. Τα περισσότερα kills πρέπει να τα έχω με αυτό. Πολύ broken και για sneak attacks και για kiting αν σε καταλάβουν. Για melee με βόλεψε περισσότερο ένα shortsword χωρίς ασπίδα, έχει δυο perks (ένα νομίζω στο Stealth και ένα στο Warfare(?) που ευνοούν πολύ αυτό το στυλ. Είχα κρατήσει και το σπαθί του κυρ Βαλεντίνου το έκανα και masterwork, έκοβε περισσότερο damage από ΠΟΛΛΑ longswords!

Εγω ημουν σε hardcore, οποτε το τοξο ηταν ιδιαιτερα δυσκολο και δεν μπορουσα με τιποτα πανω απο 4 αντιπαλους ταυτοχρονα. Επισης το hunger level ηταν σε τετοιο επιπεδο που ειχα πολυ μειωμενα στατιστικα. Οποτε, το μπουλο.

 

[mits@kos]

Δεν έχω ιδέα πώς προέκυψε, αλλά GTA V, lol. Έχω να παίξω GTA από το Vice City. Μέγα λάθος.

 

[Stamatimenos]

Εγω ημουν σε hardcore, οποτε το τοξο ηταν ιδιαιτερα δυσκολο και δεν μπορουσα με τιποτα πανω απο 4 αντιπαλους ταυτοχρονα. Επισης το hunger level ηταν σε τετοιο επιπεδο που ειχα πολυ μειωμενα στατιστικα. Οποτε, το μπουλο.

Αν έχεις save εκεί ξαναδοκίμασε το, πάνω τους έχουν κάτι walnuts, μήλα, κασέρια κτλ, άμα σφάξεις καναδυό-τρεις χορταίνεις. Hardcore δεν έπαιξα, αλλά φαντάζομαι το kiting δουλεύει με τον ίδιο τρόπο, δες το αν δε βαριέσαι έστω για χαβαλέ, σαν mini-challenge.

 

[Admiral]

Δεν έχω ιδέα πώς προέκυψε, αλλά GTA V, lol. Έχω να παίξω GTA από το Vice City. Μέγα λάθος.

Παίζεις το singleplayer ή το online;

 

[mits@kos]

Story mode, για τη μαύρη κωμωδία του πράγματος.

 

[shredder]

Ξεκινησα χτες το Shninobi art of Vegenace και σφαζω τους εχθρους μου! Αυτοι οι ninja ειναι αντιπαλοι μου οπως ξερεται εμεις οι foot ninja εχουμε και αλλους ninja εχθρους οχι μονο τις χελωνες, Ειναι καλυτερο απο το NINJA GAIDEN RAGE BOUND γιατι εχει ακομα περισσοτερο αιμα και το σημαντικοτερο πολυ καλυτεα γραφικσ!

 

[manofsorrows]

3 εβδομάδες διακοπές σχεδόν δεν άγγιξα PC. Τελειώσαμε το επικό Sanitarium που είχαμε αφήσει προς το τέλος πριν τις διακοπές με την γυναίκα μου (2ο playthrough για εμένα μετά από καμιά 15ετία) και ξαναέπαιξα για πολλοστή φορά Under A Killing Moon, χωρίς να το έχω τελειώσει ακόμα (Day 5). Θα φορτσάρω τώρα Σεπτέμβρη να τελειώσω κάνα δυο παιχνιδάκια (πχ Titanfall 2), Monster Train θέλοντος και Tainted Grail Conquest επιτρέποντος.

 

[bald_killer]

Dread Delusion. Ενα indie open world με έναν charming κόσμο και πολύ (μα πολύ) υποτυπώδες σύστημα μάχης k role playing. Τα "μπουντρούμια" κ τα κάστρα προς εξερέυνηση δεν έχουν κάτι το τρομερό, θέλω να πω, εμφανισιακά απ'έξω φαίνονται όμορφα αλλά μέσα δεν έχουν κάποια πολυπλοκότητα, τουλάχιστον πέρα από 4-5 main campaign wise. Οι μάχες είναι αστείες, μια και ουσιαστικά απλά κάνεις heavy attack, ο εχθρός χάνει την ισορροπία του, τραβιέσαι προς τα πίσω και επαναλαμβάνεις. Θαρρώ η Warrior class είναι απλά περιτή.
Η thief και mage είναι χρησιμότερες μια και αμφότερες ξεκλειδώνουν πόρτες είτε με lockpick είτε με κάποιο μαγικό τρόπο (ουσιαστικά interact με κάποια κρυμμένα αντικείμενα που απαιτούν το ανάλογο skill check) καθώς κ επίσης το υψηλό Charm ξεκλειδώνει επιλογές σε διαλόγους.

Το story είναι οκ, δεν είσαι ένας ακόμη εκλεκτός που θα σώσει τον κόσμο αλλά ένας άκυρος φυλακισμένος που σε βάζουν να σκωτώσεις μία τύπισσα η οποία θέλει να καταστρέψει τον κόσμο χεχ. Παρόλα αυτά η αφήγηση είναι αρκετά λεπτομερής και κρατάει κάπως το ενδιαφέρον.

 

[nitro912gr]

φαίνεται καλή ανωμαλία, PSX era και ετς.

 

[Stamatimenos]

Το καλό με το Charm στο Dread Delusion είναι ότι "γλυτώνεις" (κάποιος μπορεί να θέλει να τα κάνει) πολλά side/fetch quests που σου ζητάνε διάφοροι προκειμένου να σε βοηθήσουν/επιτρέψουν να προχωρήσεις. Το έπαιξα κάμποσο αλλά με χάλασε το υπερβολικό verticality του κόσμου, χάθηκα καναδυό φορές και το άφησα.

To BG3 προχωράει ικανοποιητικά, μπήκαμε στη πόλη και ενώ είχα στο νου μου να ασχοληθώ με τα αρκουδάκια πρώτα (δε το βάζω καν σαν spoiler, προτιμώ να υπάρχει σαν teaser να έρθει ο άλλος να πει "αρκουδάκια, τι γίνεται σε εκείνο το RPG πχια?" και να το αγοράσει!) αλλά βρέθηκα να ψάχνω στους υπονόμους τυχαία, ε όλο και κάνα quest θα κάνω κατά λάθος, σίγουρα κάποιος από την επιφάνεια θα σε στείλει εκεί για κάτι.
Στο AoE4 τελείωσα το campaign των Νορμανδών και αρχίνισα των Ρώσων, και μπορώ να πω μου αρέσουν τα unique mechanics που έχουν, ότι μπορείς effectively να βγάλεις χρυσό κυνηγώντας κτλ. Γενικά αυτό μου αρέσει όταν το κάνουν τα strategy και δεν είναι απλά όλες οι φυλές λίγο-πολύ "το ίδιο" αλλά με μικρές αλλαγές. Μου αρέσει να υπάρχουν σημαντικές αλλαγές που σε αναγκάζουν να παίξεις αντισυμβατικά.
Ε και έπαιξα και λίγο LOTRO, αλλά το άφησα λίγο μέχρι να βρω κάνα καλό guide γιατί κάνανε πολλές αλλαγές στα classes και χάθηκα.

 

[bald_killer]

Το καλό με το Charm στο Dread Delusion είναι ότι "γλυτώνεις" (κάποιος μπορεί να θέλει να τα κάνει) πολλά side/fetch quests που σου ζητάνε διάφοροι προκειμένου να σε βοηθήσουν/επιτρέψουν να προχωρήσεις. Το έπαιξα κάμποσο αλλά με χάλασε το υπερβολικό verticality του κόσμου, χάθηκα καναδυό φορές και το άφησα.

Εχει όντως πολύ αλλά δεν αισθάνθηκα να χάνομαι ποτέ μου παρά μονάχα όταν προς το τέλος πήρα το ιπτάμενο καράβι και έπρεπε campaign wise να βρω ένα-δυο μικρά νησάκια για να προχωρήσω στο game.

 

[munkinnousu]

Τελείωσα το Enslaved Odyssey to the West της Ninja Theory, Σε μία δυστοπική Αμερική μάχεσαι ενάντια σε mechs.

Γενικά δεν εντυπωσιάστηκα, μου φάνηκε πολύ γραμμικό και πολύ επαναλαμβανόμενο. Το τελείωσα σε 7 ώρες χωρίς να συναντήσω κάτι τρομερά δύσκολο για την αμπαλοσύνη μου.

Συνάντησα κάποια θεματάκια. Κάποιες cut scenes δεν γινόντουσαν trigger, κάποια μποσάκια κολλούσαν κάπου και ούτε μου έκαναν επίθεση ούτε δεχόντουσαν ζημιά. Το πιό ωραίο ήταν σε ένα σημείο που βγήκα σε ένα αδιέξοδο και δεν ήξερα που πρέπει να πάω και τελικά συνέχισα ευθεία μέσα από τον τοίχο.

Στα θετικά, είχε κάποια ωραια περιβάλλοντα στην διαλυμμένη Νέα Υόρκη και σε μία κοινότητα σε κάτι βουνά.

Voice acting από τον Andy Serkis που είναι απολαυστικός. Και οι άλλοι δύο ηθοποιοί κάνουν εξαιρετική δουλειά. Σενάριο από τον Alex Garland!!

Τώρα ασχολούμαι με τα εξτραδάκια του, το πρώτο είναι πολύ καρτουνίστικο και μου αρέσει πολύ.

 

[Sephir]

Πού το θυμήθηκες; Ήταν και ένα από τα πρώτα reviews που κάναμε εδώ στην ημιθανή κοινότητα μας.

Για την εποχή του ήταν πολύ καλό και μάλλον αδικημένο.