1) Δεν πρόκειται να ψηφίσει κανείς με το πορτοφόλι του. Ή πιο σωστά είναι τόσοι λίγοι αυτοί που το κάνουν που δεν έχει κανένα αντίκρισμα και το κάνουν για την ψυχή της μάνας τους. Βλέπε Αμαζον. Όλος ο κόσμος ξέρει για τη συγκεκριμένη γαλέρα. Δεν είδα κανέναν να λέει δεν θα μπω καν στην σελίδα και θα δώσω συνδρομή για να δω την τάδε σειρά. Ισα ίσα που γίνεται χαμός. Ειδικά στα ξένα δεν ακούς ποτέ την φράση θα πάω να δω στο τάδε μαγαζί αν έχουν αυτό που θέλω. Λένε απευθείας, θα το βάλω στο καλάθι στο Αμαζον. Πήγαινα κι αγόραζα από κάτι μικρομάγαζα για να κάνω μια μικρή αναδιανομή του πλούτου ι με δούλευαν. Ρε κακομοίρη, έφαγες στο ώρες για να πάρεις σιλικόνες; Μπορούσες να βάλεις παραγγελία στον καράφλα και αν έχεις συνδρομή, αύριο θα στο είχαν φέρει.
2) Ξέρω ότι έχουμε άλλο θρεντ για τα κάτεργα του καπιταλιστικού συστήματος που ζούμε, αλλά μια στα γρήγορα. Η σκατιλα είναι παντού όπου κάνει κουμάντο κάποιο corporate συνονθύλευμα. Και παντού οι θέσεις είναι πλέον εύθραυστες. Σήμερα είσαι, αύριο δεν είσαι. Έκανα μια ψακτική το τελευταίο διάστημα για αλλαγή εταιρείας/καριέρας και το δέκα το πάει σύννεφο. Ρε αισταδιαλα.
Στο τέλος εισαι ένα νουμερακι και κάνεις μανατζαραίος δεν θα ασχοληθεί να σε σώσει αν δεν είσαι στο παρεάκι. Γιατί έχουμε και τον νεποτισμό να βγάλουμε πέρα. Μην ακούτε που λένε για την Ελλάδα, παντού τα ίδια σκατα είναι. Και με τις συνεχείς εξαγορές/πνιγμούς, έχουμε καταλήξει σε κάθε τομέα να κάνουν κουμάντο δέκα ΑΦΜ.
Βλέπω να τα πουλάω όλα και να φεύγω με το μηχανάκι για το άγνωστο.