Τι Παίζετε Αυτόν τον Καιρό - Part III

[Borracho]

Βέβαια, μπυθουλαίος πτωχοχωριάτης, πού να νιώσει από ποιοτικό τσαντιλίκι Βοημίας;!

 

[ebon page]

Λίγο ο χειμώνας και το κρύο, λίγο τα Overwhelmingly Positive reviews, λίγο το -25% στην τιμή, λέω γιατί όχι. Είναι καλή εποχή για ένα χαλαρό mystery/detective παιχνιδάκι. Οπότε τσίμπησα το The Roottrees Αre Dead.

Μετά το άκουσμα μιας είδησης για τον τραγικό θάνατο των μελών μιας διάσημης οικογένειας, ξαφνικά δέχεσαι μια επίσκεψη από μια μυστηριώδης γυναίκα η οποία σου αναθέτει το έργο να ανακαλύψεις την ιστορία και τα μυστικά της οικογένειας αυτής.

Στόχος του παιχνιδιού είναι να συμπληρώσεις το γενεαλογικό δέντρο της οικογένειας αυτής από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι τα τέλη του 1990 (συνολικά 50 πρόσωπα). Με μοναδικό εργαλείο τον υπολογιστή σου, το ίντερνετ και την βοήθεια που κατά καιρούς σου προφέρει η μυστηριώδης αυτή γυναίκα.

Όλο το gameplay του παιχνιδιού ουσιαστικά εκτυλίσσεται σε ένα δωμάτιο και κατά κύριο λόγο στον υπολογιστή σου, προσπαθώντας να βρεις πληροφορίες, άρθρα, φωτογραφίες κτλ για το κάθε μέλος της οικογένειας αυτής.

Δυστυχώς αυτή η διαρκής αναζήτηση πληροφοριών στο ίντερνετ, ενώ στην αρχή έχει ενδιαφέρον, σιγά-σιγά καταντάει μονότονη, ανιαρή και επαναλαμβανόμενη. Πολλές φορές τα αποτελέσματα δεν βγάζουν και πολύ νόημα ή είναι άνευ πραγματικής ουσίας, ενώ η αναζήτηση δεν θυμίζει σε τίποτα την αναζήτηση που κάνει κάποιος στην πραγματική ζωή. Θέλω να πω πως η “μηχανή αναζήτησης” του παιχνιδιού είναι φτιαγμένη με τέτοιον τρόπο ώστε να δουλεύει και να δίνει κάτι μονάχα αν ψάξεις τον σωστό όρο. Αλλιώς δεν δίνει αποτελέσματα. Με λίγα λόγια δεν υπάρχει ελευθερία στον δρόμο που θα ακολουθήσεις για να λύσεις το μυστήριο. Λίγο πολύ τα πάντα είναι προκαθορισμένα και αν θες να φτάσεις στο τέλος πρέπει να ακολουθήσεις έναν και μόνο δρόμο.

Μια δυσκολία που συνάντησα ήταν τα ονόματα όλων αυτών των ανθρώπων. Πολλοί από αυτούς έχουν το ίδιο ακριβώς όνομα ή παρεμφερή (π.χ. Elliot, Elias, Elias Jr. Gwynn, Gwyneth κτλ), με αποτέλεσμα πολλές φορές να μην μπορείς να φέρεις στο μυαλό σου τον άνθρωπο για τον οποίο μιλά πχ ένα άρθρο. Δεν βοηθάει και πολύ πως οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν και κάποια ενδιαφέρουσα ιστορία.

Το παιχνίδι τελειώνει όταν καταφέρεις να συμπληρώσεις τα ονόματα και φωτογραφίες και των 50 αυτών ανθρώπων της οικογένειας Rootrree και αποκαλυφθεί η ταυτότητα της μυστηριώδους γυναίκας που σε επισκέφθηκε στην αρχή του παιχνιδιού, μαζί με ένα μεγάλο “μυστικό”. Δυστυχώς το τέλος και η αποκάλυψη του μυστηρίου είναι στην καλύτερη αδιάφορο.

Το παιχνίδι πιο πολύ μου θύμισε το επιτραπέζιο “Μάντεψε ποιος;” για όσους παππούδες το θυμούνται.

Spoiler

Ένα 4/10 από μένα. Προτείνεται μόνο σε τρελή έκπτωση και αν δεν έχει κάποιος να κάνει κάτι καλύτερο για 10 ωρίτσες.

 

[nitro912gr]

Βέβαια, μπυθουλαίος πτωχοχωριάτης, πού να νιώσει από ποιοτικό τσαντιλίκι Βοημίας;!

όταν δώσει ο Τιμ ή πέσει στα 15€ με όλα τα DLC, αν το σηκώνει το εργαλείο δηλαδή.

 

[Borracho]

Όταν έδινε το πρώτο KC ο Τίμαρος, αγρόν ηγοράζατε κύριέ μου;

 

[nitro912gr]

Όταν έδινε το πρώτο KC ο Τίμαρος, αγρόν ηγοράζατε κύριέ μου;

Έχουμε φτάσει να μην ξέρουμε τι έχουμε

 

[Borracho]

ΑΥΤΟ είναι το λαρτζιλίκι του Τίμαρού μας και κάποια ζώα ακόμα 'περιμένουν το Στήμ'.

#ΜόνοΤιμ #EGSLife

 

[nitro912gr]

Ξεκίνησα χθες το τελευταίο Ep4 του Doom 1, μλκ... τσο και λο. Roguelike πριν τα roguelikes. Όλα τα άλλα στο Hurt me Plenty τα έβγαζα άνετα, σε αυτό με βίασαν με το καλημέρα, ούτε health, ούτε ammo, μόνο δαίμονες με το κιλό, κατευθείαν στα βαθιά.

 

[Borracho]

Στου Νίτρου έχει 1996 κάθε μέρα, όλη μέρα. Εύγε νέε μου.

 

[ebon page]

ΑΥΤΟ είναι το λαρτζιλίκι του Τίμαρού μας και κάποια ζώα ακόμα 'περιμένουν το Στήμ'.

#ΜόνοΤιμ #EGSLife

 

[Stamatimenos]

όταν δώσει ο Τιμ ή πέσει στα 15€ με όλα τα DLC, αν το σηκώνει το εργαλείο δηλαδή.

Kάνανε καλό optimization, δηλαδή και ο σρέντε να μην είσαι πιστεύω τρέχει όμορφα.

 

[Admiral]

ΑΥΤΟ είναι το λαρτζιλίκι του Τίμαρού μας και κάποια ζώα ακόμα 'περιμένουν το Στήμ'.

#ΜόνοΤιμ #EGSLife

Πάνω σε αυτό το θέμα έχει ξεκινήσει ένα beefάκι μεταξύ του Τίμαρου και ενός στελέχους της Larian:

In response to Epic CEO Tim Sweeney waging war on Steam, Larian's publishing lead says, 'Giving everyone everything for free might bump numbers but doesn't create a viable storefront'

"This altruistic pro-developer talk doesn't sit well".

www.pcgamer.com

 

[j_lynx]

Ξεκίνησα χθες το τελευταίο Ep4 του Doom 1, μλκ... τσο και λο. Roguelike πριν τα roguelikes. Όλα τα άλλα στο Hurt me Plenty τα έβγαζα άνετα, σε αυτό με βίασαν με το καλημέρα, ούτε health, ούτε ammo, μόνο δαίμονες με το κιλό, κατευθείαν στα βαθιά.

Εκεί το έχω αφήσει και εγώ. Αλλά έχω βγάλει μερικές πίστες . το έπιασα αμέσως μετά το Doom 3 που δεν το είχα παίξει. Έτσι για το χαλαρό. Εκεί σταμάτησε να είναι χαλαρό !

 

[nitro912gr]

Εκεί το έχω αφήσει και εγώ. Αλλά έχω βγάλει μερικές πίστες . το έπιασα αμέσως μετά το Doom 3 που δεν το είχα παίξει. Έτσι για το χαλαρό. Εκεί σταμάτησε να είναι χαλαρό !

Το κατάφερα το άτιμο!
Πάμε doom 2 hell on earth τώρα!

 

[Borracho]

Πάνω σε αυτό το θέμα έχει ξεκινήσει ένα beefάκι μεταξύ του Τίμαρου και ενός στελέχους της Larian:

In response to Epic CEO Tim Sweeney waging war on Steam, Larian's publishing lead says, 'Giving everyone everything for free might bump numbers but doesn't create a viable storefront'

"This altruistic pro-developer talk doesn't sit well".

www.pcgamer.com

Τους πονά η λαρζές του Ηγέτη.

Λογικό. Και ο Ανδρέας πολεμήθηκε από τους εχθρούς του υπαρκτού σοσιαλισμού.

 

[maladroid]

Ακόμα στον απόηχο του πεντανόστιμου μαραθωνίου Εκλέρ, είπα να τσιμπολογήσω λίγο από τον μπουφέ/backlog των μικρότερων games, προτού ξεκινήσω κάτι πιο επικό (και χρονοβόρο).

Πρώτο "θύμα¨ ήταν το The Drifter . Απρόσμενα δυναμικό adventure αγωνίας, χτισμένο ουσιαστικά γύρω από μια αλληλουχία timed events (τα οποία όλοι οι αντβεντσουράδες αγαπάμε...) που δένουν έξυπνα με το sci-fi σενάριο. Σχεδόν απουσιάζουν οι νεκροί χρόνοι και τα παράλογα puzzles, πράγμα πρωτάκουστο για το είδος, καθώς ο ρυθμός ώρες-ώρες είναι ανελέητος. Το σενάριο ισορροπεί κάπου ανάμεσα σε φτηνό b-movie και το pseudo-science που συνήθως πουλάει ο Νόλαν στις ταινίες του, δηλαδή άμα κάτσεις να το σκεφτείς μπάζει αρκετά. Οι ερμηνείες, όμως (με την εξαίρεση του Butcher που δεν μου κόλλησε ΚΑΘΟΛΟΥ), και το ρετρό εικαστικό γαμωδέρνουν - γενικά τσεκάρετε και δεν θα χάσετε.
8/10

Πάμε και στα τρέχοντα:

Resident Evil 4 Remake: Είναι παράδοση να παίζουμε ένα Resi τη διετία (χοντρικά) παρέα με την κυρά, οπότε περιμένοντας το Requiem βάλαμε το 4 και την περνάμε ζάχαρη. Λίγο μας έσπασε τα ούμπαλα το sequence στο χωριό με το καλημέρα, αλλά τα σλάπστικ kills, οι roundhouse κλωτσές του κουρτινάκια και οι τυρένιοι διάλογοι μας αποζημιώνουν και με το παραπάνω. Κεφάλαιο 4, πάμε δυνατά.

Stray: "Νιάου 'τούλα" φωνάζει κάθε τόσο ο μπόμπιρας. Γι'αυτόν το ξεκινήσαμε ντεμέκ, εμείς τελικά γουργουρίζουμε ικανοποιημένοι σε κάθε session. Υπέροχο στην απλότητά του, όλο το παιχνίδι παίζεται με δυο κουμπιά κι όμως δεν βαριέσαι. Αν είχα ένα παράπονο θα ήταν ότι τα κυνηγητά είναι λίιιγο πιο μπελαλίδικα απ'όσο θα ήθελα και μου διαταράσσουν τη ζεν ατμόσφαιρα. Δυστυχώς τελειώνει σε λίγο ρε γμτ, και θα επιστρέψουμε στη δυναστεία της Πέπας

Foolish Mortals: Καμιά ωρίτσα έχω παίξει, μικρό διάστημα για μεγάλα λόγια αλλά δεν μου έχει κάνει κλικ (χουχου) ακόμη. Το κείμενο είναι χαριτωμένο, όπως και οι ερμηνείες, αλλά το εικαστικό βρίσκεται πολυυυύ μακριά απ'τα γούστα μου (ειδικά εν κινήσει). Μην αφήσετε τα screenshots να σας ξεγελάσουν και περιμένετε το επόμενο Broken Sword ή Curse of Monkey Island (ξεκάθαρες επιρροές των δημιουργών, ειδικά το δεύτερο). Δεν το ξεγράφω ακόμα, έχει το ενδιαφέρον του, αλλά ήλπιζα να με κερδίσει από την πρώτη οθόνη.

Midnight Scenes: From the Woods: Το πήρα χθες πακέτο με το A Safe Place για να κλείσω(?) τη συλλογή με τις βινιέτες του Navarro. Μέχρι να γράψω αυτή την παράγραφο θα έχει ολοκληρωθεί λογικά, όλα του τα games είναι horror σφηνάκια της μιας ώρας περίπου. Κάτι με χαλάει στο συγκεκριμένο, αρκετά κλισέ και κατάχρηση των στοκ ηχητικών εφέ που σε βγάζουν εκτός κλίματος. Μπορεί να άλλαξαν τα γούστα μου στο ενδιάμεσο, πάντως τα πρώτα της σειράς είχαν μια πιο αλλόκοτη γοητεία και σίγουρα πιο όμορφο pixel art.

 

[Adhan]

Το ξεκίνημα του RE4 είναι περίπτωση παιχνιδιού που σε πετάει στα βαθιά και σου λέει κολύμπα.
Όπως και στο Gothic 3 ένα άλλο παράδειγμα που θυμάμαι χαρακτηριστικά. Και αν στην περίπτωση του δεύτερου μπορείς να cheeseάρεις αφήνοντας τους npcs να κάνουν το heavy lifting, στο RE4 δεν έχει κόλπα, μόνο trial and error.
Στο game του 2024 παραμένει challenging στιγμή, παρά το ότι έχουμε φάει τα over the shoulder με το κουτάλι, αλλά φαντάσου το σοκ όσων παίξαμε το original το ΄04, όπου έπρεπε ξαφνικά από τα tank control και τις fixed οπτικές γωνίες να προσαρμοστούμε σε ελεύθερη στόχευση και 3rd person movement...

Στα δικά μου, βρίσκομαι λογικά κοντά στο τέλος του Gemini Rue. Με σαγήνευσε ιδιαίτερα το neo-noir στυλ του και οι γρίφοι του είναι σε καλό επίπεδο χωρίς να έχω συναντήσει κάτι παράλογο. Δεν περίμενα να συναντήσω voice-acting σε τίτλο που μετράει αρκετά χρόνια στην αγορά, αλλά ταυτόχρονα είναι και αξιόλογο.

Darksiders 2, 4 dungeons μετά και στο 9ο level πλέον, μπορώ να πω ότι είναι συμπαγές σύνολο. Διατηρεί τη zelda-like νοοτροπία του προηγούμενου σχεδόν ανέπαφη αλλά τη μπολιάζει με χρωματιστό loot και leveling από hack 'n slash, που το κάνουν πιο πικάντικο.

 

[Sugamoto Panagia]

Darksiders 2, 4 dungeons μετά και στο 9ο level πλέον, μπορώ να πω ότι είναι συμπαγές σύνολο. Διατηρεί τη zelda-like νοοτροπία του προηγούμενου σχεδόν ανέπαφη αλλά τη μπολιάζει με χρωματιστό loot και leveling από hack 'n slash, που το κάνουν πιο πικάντικο.

Για εμένα το καλύτερο Darksiders. Μου άρεσε βέβαια και το πρώτο απλά το 2 μου άρεσε περισσότερο. Κάποτε πρέπει να παίξω και το 3

 

[Stamatimenos]

Ξεκίνησα το Tainted Grail με Stealth Dual-dagger build αλλά με το που βρήκα τη πανοπλία και το σπαθί του Lancelot (σχεδόν στην αρχή του παιχνιδιού) το γύρισα σε "heavy" armor 2handed build. Το "heavy" μπαίνει σε εισαγωγικά γιατί λόγω attributes και talents την πανοπλία μου την αναγνωρίζει σαν Light ενώ ταυτόχρονα έχει defence value σαν heavy! Μιλάμε αυτή τη στιγμή (με τα σχετικά upgrades) για 70% armor και όλα τα benefits (Stamina, attack speed, κτλ) τέρμα light! Σεναριακά κοντέυω να τελειώσω το main game, όχι δεν ήταν και το expansion στο torrent δυστυχώς, αλλά υγεία.

 

[Sephir]

Foolish Mortals: Καμιά ωρίτσα έχω παίξει, μικρό διάστημα για μεγάλα λόγια αλλά δεν μου έχει κάνει κλικ (χουχου) ακόμη. Το κείμενο είναι χαριτωμένο, όπως και οι ερμηνείες, αλλά το εικαστικό βρίσκεται πολυυυύ μακριά απ'τα γούστα μου (ειδικά εν κινήσει). Μην αφήσετε τα screenshots να σας ξεγελάσουν και περιμένετε το επόμενο Broken Sword ή Curse of Monkey Island (ξεκάθαρες επιρροές των δημιουργών, ειδικά το δεύτερο). Δεν το ξεγράφω ακόμα, έχει το ενδιαφέρον του, αλλά ήλπιζα να με κερδίσει από την πρώτη οθόνη.

Δεν έχεις δει τίποτε απολύτως. Ξαναγράψε όταν το προχωρήσεις/το τελειώσεις.

Εδώ τα γράφω όλα.

 

[ebon page]

Δεν έχεις δει τίποτε απολύτως. Ξαναγράψε όταν το προχωρήσεις/το τελειώσεις.

Εδώ τα γράφω όλα.

Ευχαριστώ παιδιά! Μου είχε ξεφύγει αυτό το review. Μπαίνει στην wishlist, μιας και αυτή την στιγμή ασχολούμαι με άλλα adventures.