Hollow Knight Series

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Και θα έλεγα βέβαια ότι έχει περιοχές που σε άλλα παιχνίδια του είδους μάλλον θα ήταν προεραιτικά challenges αποκομμένα από το κύριο περιεχόμενο
Αυτό ακριβώς έχουν κάνει στο PoP: The Lost Crown. Είναι κι εκείνο φάση "ο θάνατος σού πάει πολύ", αλλά δεν βάζει τρικλοποδιές τόσο συχνά και τόσο επιθετικά όσο το Silksong. Και για τους μαζόχες completionists έχουν φτιάξει επιπλέον challenges εντός κι εκτός του χάρτη να βγάλουν εκεί τις ικανότητές τους να τις μετρήσουν. Προσωπικά το θεωρώ πολύ πιο ισορροπημένο game από πλευράς δυσκολίας και το moment-to-moment gameplay του είναι πιο απολαυστικό απ' του Silksong (για μένα πάντα). Υστερεί όμως πολύ σε όλα τα υπόλοιπα: κόσμος, story, ατμόσφαιρα, εικαστικό κτλ.
 
Last edited:
Αυτό το Moorwing εμένα μού έχει αλλάξει τα φώτα... Δεν μπορώ να το βγάλω με τίποτα! Όλο το ξαπλώνω χάμω και μετά ξανασηκώνεται το πστκο! Πόσα χιτς θέλει το σκασμένο;
Έχω και τον ιππότη-καρικατούρα και καλά να με βοηθήσει, αλλά φαφάρια... Πιο πολύ ζημιά κάνει, μού φαίνεται...
 
Αυτό το Moorwing εμένα μού έχει αλλάξει τα φώτα... Δεν μπορώ να το βγάλω με τίποτα! Όλο το ξαπλώνω χάμω και μετά ξανασηκώνεται το πστκο! Πόσα χιτς θέλει το σκασμένο;
Έχω και τον ιππότη-καρικατούρα και καλά να με βοηθήσει, αλλά φαφάρια... Πιο πολύ ζημιά κάνει, μού φαίνεται...
Αφου εβγαλες τους ψαλιδοχερηδες τοτε θα πηρες και το ριπερ κρεστ. Βαλε αυτο σε ενα παγκακι και θα δεις οτι οι επιθεσεις γινονται λιγο πιο αργες και "ζυγισμενες". Εμενα με βολεψε καλυτερα. Επισης εχει εξαιρετικη καθετη επιθεση, οχι διαγωνια, που διαγραφει ενα ημικυκλιο ΑΟΕ κανοντας δυσκολο το να αστοχησεις. Ο ιπποτης επισης βοηθα ο καημενος. Δε βρισκει πανω σου και δεν σε ενοχλει στις κινησεις σου, οποτε κανε απλα οτι δεν τον βλεπεις και αστον να γραφει και αυτος οτι μπορει.
 
Τι έγινε ρε παιδιά, εμένα ο ιππότης με αφήσε να το παλέψω μόνος. :unsure:

Seconded για reaper crest.
 
Μετά από 70κατι ώρες μπορώ να πω πως ολίγον μπουχτίσαμε. Ίσως φταίει πως έπαιζα νον στοπ και έπιασε το burnout τώρα;
Δε ξέρω, αλλά σίγουρα θα συνεχίσω το ταξίδι, αραιά, αλλά θα το συνεχίσω.
Μέχρι στιγμής είναι ένα τίμιο 9 και μπράβο στην Team Cherry που ξεπέρασε (κατεμέ) κατά πολύ το 1ο.
 
Αφου εβγαλες τους ψαλιδοχερηδες τοτε θα πηρες και το ριπερ κρεστ. Βαλε αυτο σε ενα παγκακι και θα δεις οτι οι επιθεσεις γινονται λιγο πιο αργες και "ζυγισμενες". Εμενα με βολεψε καλυτερα. Επισης εχει εξαιρετικη καθετη επιθεση, οχι διαγωνια, που διαγραφει ενα ημικυκλιο ΑΟΕ κανοντας δυσκολο το να αστοχησεις. Ο ιπποτης επισης βοηθα ο καημενος. Δε βρισκει πανω σου και δεν σε ενοχλει στις κινησεις σου, οποτε κανε απλα οτι δεν τον βλεπεις και αστον να γραφει και αυτος οτι μπορει.

Τελικά το έβγαλα το ρημάδι ψες το απόγιομα, με την 3η προσπάθεια! Προχτές το βράδυ, πρέπει να μου έφαγε ίσα με 2 ώρες και όλο έχανα προς το τέλος. Έφταιγε ο εκνευρισμός και η κούραση...

Ναι, με το reaper crest το αντιμετώπιζα εξαρχής, επειδή με βόλεψε καλύτερα, όχι όσον αφορά το ημικύκλιο χτύπημα (το οποίο δεν πολυχρησιμοποιούσα, γιατί ήθελε να είσαι σε συγκεκριμένη θέση, αλλιώς μόλις έκανα την κίνηση, μετά την έτρωγα κιόλας), αλλά επειδή το "σπαθί" φτάνει λίγο πιο μακριά σε σχέση με το hunter crest ή τουλάχιστον έτσι το νιώθω εγώ.

@Adhan: Τον ιππότη τον ξαναβλέπεις λίγο πριν κατέβεις στην αρένα. Είναι κάπου στα δεξιά σου και σε ρωτάει εάν θες να πολεμήσετε μαζί.
 
Μετά από 70κατι ώρες μπορώ να πω πως ολίγον μπουχτίσαμε. Ίσως φταίει πως έπαιζα νον στοπ και έπιασε το burnout τώρα;
Δε ξέρω, αλλά σίγουρα θα συνεχίσω το ταξίδι, αραιά, αλλά θα το συνεχίσω.
Μέχρι στιγμής είναι ένα τίμιο 9 και μπράβο στην Team Cherry που ξεπέρασε (κατεμέ) κατά πολύ το 1ο.
Συμφωνώ, το πάω πλέον χαλαρά για να μην τελειώσει (έκανα και το save ένα μικρό rollback) και απλώς χαζεύω γύρω-γύρω. Όπως και να έχει το scope του είναι αχανές.
 
Τελικά το έβγαλα το ρημάδι ψες το απόγιομα, με την 3η προσπάθεια! Προχτές το βράδυ, πρέπει να μου έφαγε ίσα με 2 ώρες και όλο έχανα προς το τέλος. Έφταιγε ο εκνευρισμός και η κούραση...

Με την τριτη μολις προσπαθεια ειναι σαν να το εβγαλες με την πρωτη ρε μποτι. Απο τις 10-15 χαμενες αρχιζουμε τα καντηλια.
 
Τον ιππότη τον ξαναβλέπεις λίγο πριν κατέβεις στην αρένα. Είναι κάπου στα δεξιά σου και σε ρωτάει εάν θες να πολεμήσετε μαζί.
Αυτό λέω, ότι δεν υπήρχε εκεί. Ήμουν στο πανδοχείο στο Greymoor, πήγα προς τα αριστερά (οπότε μπήκα από τη δεξιά είσοδο στην περιοχή που το πολεμάς), δεν ήταν κανείς εκεί για να μιλήσω. Το boss εντελώς από τύχη το βρήκα, κανονικά εκεί έχει απλούς εχθρούς.

edit- άκυρο googleαρα από περιέργεια πως σε βοηθάει.
Πρέπει αφού χάσεις ή το βάλεις στα πόδια, να πας πάνω αριστερά εκεί που τον συναντάς πρώτη φορά και να τον ρωτήσεις. Καλά κρασά δηλαδή, λες και οι περισσότεροι npcs κάθονται στα αυγά τους μετά το πρώτο encounter. 8-16bit cryptic bs.
Ευτυχώς το συγκεκριμένο δε με δυσκόλεψε, έπεσε με τη 2η προσπάθεια (cheeseαρα και λίγο με τα εμπόδια που βρίσκει στο περιβάλλον).
 
Last edited:
Με την τριτη μολις προσπαθεια ειναι σαν να το εβγαλες με την πρωτη ρε μποτι. Απο τις 10-15 χαμενες αρχιζουμε τα καντηλια.
Αν αποκωδικοποίησα σωστά το Bot-άκι, νομίζω εννοεί με την τρίτη προσπάθεια της ημέρας. Αφού πρώτα έφαγε 2 ώρες (=καμιά 30ρια προσπάθειες, εικάζω?) την προηγούμενη.

Το συγκεκριμένο boss, πάντως, ήταν από τα σχετικά βατά, εννοείται με βοήθησε κι εμένα ο Δον Κιχώτης αλλά γενικά δεν συγκρίνεται με τις πίκρες που έφαγα αργότερα, π.χ. με τη Last Judge. Σίγουρα πέταξα ένα δίωρο-τρίωρο ώσπου να πέσει η σιχαμένη.

Εκείνο που γενικά έχω παρατηρήσει στο Silksong είναι πως όταν τελικά βγάζω ένα δύσκολο boss, έχω σχεδόν πάντα γεμάτη ζωή και resources. Δηλαδή έχω φτάσει πλέον σε ένα σημείο που ξέρω τη μάχη απέξω κι ανακατωτά, αλλά καταφέρνω να χάσω από ένα στιγμιαίο λάθος ή ατυχία. Συνεπώς, όταν κερδίζω δεν νιώθω τόσο το αίσθημα του θριάμβου όσο ανακούφιση, τύπου άντε επιτέλους, πας κι εσύ. Ίσως φταίει η τραγική έλλειψη skills, ίσως ο τρόπος που έχουν σχεδιαστεί τα encounters, πάντως δεν θεωρώ ότι είναι το συναίσθημα που θέλεις να σου αφήνει ένα απαιτητικό/συναρπαστικό boss fight :rolleyes:

Σε άλλα νέα, έχω κατεβάσει κι εγώ ρυθμούς, κυρίως επειδή κάποια σημεία/μάχες μοιάζουν περισσότερο με αγγαρεία παρά με πρόκληση. Ωστόσο, η εξερεύνηση του Citadel και των παρακείμενων περιοχών έχουν την πλάκα τους κι ακόμα δεν έχω πέσει πάνω σε κάποιο απροσπέλαστο εμπόδιο (famous last words). Με έχει βοηθήσει ΠΑΡΑ πολύ το Wanderer's crest, ειδικά στο platforming το θεωρώ σωτήριο για νουμπάδες σαν εμένα που δεν μπορούν να συνηθίσουν με τίποτα αυτή τη λοξή εφόρμηση της Hornet.
 
Last edited:
Με έχει βοηθήσει ΠΑΡΑ πολύ το Wanderer's crest
Το wanderer's crest ειναι απιστευτο για platforming, το εχω σχεδον παντα εκει. Υστερει ομως στα bossfights και στο φαρμαρισμα rosaries καθως εχει μονο ενα weapons tool. Εκει ειχα μεχρι προσφατα το reapers crest που, αν και πιο αργο, προσφερει 2. Πλεον εχω περασει σε ενα αλλο που ειναι τρυπανακι, εχει 3 weapon tools και τα σπαει.


Γενικοτερα χρησιμοποιεις tools ρε συ; Ειναι απιστευτα βοηθηματα στα bossfights ενω κανουν και απολαυση την εξερευνηση
 
Ναι ρε συ, εννοείται, κυρίως τα spikes που πετάς στο έδαφος. Με έχουν σώσει αρκετές φορές, είτε στα bosses είτε στις αρένες και στα "χοντρόπετσα" mobs που σου κάνουν ντου σε στενά σημεία. Μόλις τώρα ανακάλυψα και τη "βόμβα" (ήταν αρκετά καλά κρυμμένη) αλλά δεν τη δοκίμασα ακόμη.

Όντως είναι λίγο fail που το Wanderer's crest έχει μόνο ένα slot για tools και τρία για "support" items, τα οποία ομολογουμένως δεν πολυβοηθούν στα δύσκολα encounters (εκτός από τη ζώνη). Ωστόσο νιώθω ότι δίνει πολύ καλύτερο έλεγχο στα άλματα και τις επιθέσεις μου, παρά το μικρό reach, οπότε προς το παρόν πορεύομαι μ'αυτό. Το Reaper's το δοκίμασα λίγο, προσφέρει κι αυτό καλύτερο έλεγχο στις αναπηδήσεις/platforming αλλά γενικά δεν μου αρέσει να χτυπάω αργά γιατί τις μισές φορές αστοχώ ούτως ή άλλως :LOL::oops::cry:

Επίσης δεν έχω αρκετά περίσσια memory lockets για να το τουμπανιάσω, τα ξόδεψα όλα στο αρχικό (Hunter's?) και στο Wanderer's, οπότε νιώθω ότι θα παίζω με μειονέκτημα. Ίσως αργότερα του δώσω μια ευκαιρία σε κάποιο ζόρικο boss, μήπως και με βολέψει.
 
Last edited:
Αν αποκωδικοποίησα σωστά το Bot-άκι, νομίζω εννοεί με την τρίτη προσπάθεια της ημέρας. Αφού πρώτα έφαγε 2 ώρες (=καμιά 30ρια προσπάθειες, εικάζω?) την προηγούμενη.

Το συγκεκριμένο boss, πάντως, ήταν από τα σχετικά βατά, εννοείται με βοήθησε κι εμένα ο Δον Κιχώτης αλλά γενικά δεν συγκρίνεται με τις πίκρες που έφαγα αργότερα, π.χ. με τη Last Judge. Σίγουρα πέταξα ένα δίωρο-τρίωρο ώσπου να πέσει η σιχαμένη.

Ναι, σωστή αποκωδικοποίηση έκανες!

Αν και όντως το moorwing ήταν βατό boss, αυτό που με αποδιοργάνωνε πάντα ήταν όταν άρχιζε να πετάει τους δίσκους δυο-δυο. Ε, κάπου εκεί ξέχναγα το pattern, αποσυντονιζόμουν και άντε πάλι από την αρχή.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ότι σε κάποιες περιπτώσεις, είχα εξαντλήσει τα διάφορα τουλάκια (spikes κ.λπ.) πάνω στο Moorwing και παρ' όλα αυτά στεκόταν το άτιμο.

Γενικά, δε με πειράζει να "λιώνω" μέχρι να καταφέρω ένα boss. Με πειράζει όταν δεν μπορώ να προχωρήσω σε άλλες περιοχές. Είχα φτάσει σε ένα σημείο όπου είχα εξερευνήσει ό,τι μπορούσα (κάποια σημεία παραμένουν απρόσιτα προς το παρόν λόγω έλλειψης skills της Hornet), και το μόνο που μου έμενε ήταν αυτό και το άλλο το καρκίνωμα με τα κύματα πουλιών τέρμα δεξιά (έρχεται και η σειρά τους... :Ρ).
 
Ναι ρε συ, εννοείται, κυρίως τα spikes που πετάς στο έδαφος. Με έχουν σώσει αρκετές φορές, είτε στα bosses είτε στις αρένες και στα "χοντρόπετσα" mobs που σου κάνουν ντου σε στενά σημεία. Μόλις τώρα ανακάλυψα και τη "βόμβα" (ήταν αρκετά καλά κρυμμένη) αλλά δεν τη δοκίμασα ακόμη.
Τελεια! Η γνωμη μου ειναι να σπαμμαρεις τα weapon tools, ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ νιωθεις πως δυσκολευεσαι, ωστε να εχεις λιγοτερη κοπωση μεχρι να φτασεις σε κρισιμο bench οπου προετοιμαζεσαι για boss/arena fights. Χωρις να θελω να κανω σποιλερ, ουτως η αλλως απο ενα σημειο και μετα, με τα καταλληλα tools, φαρμαρεις πολυ ανετα rosaries και αγοραζεις πυρομαχικα!
Όντως είναι λίγο fail που το Wanderer's crest έχει μόνο ένα slot για tools και τρία για "support" items, τα οποία ομολογουμένως δεν πολυβοηθούν στα δύσκολα encounters (εκτός από τη ζώνη). Ωστόσο νιώθω ότι δίνει πολύ καλύτερο έλεγχο στα άλματα και τις επιθέσεις μου, παρά το μικρό reach, οπότε προς το παρόν πορεύομαι μ'αυτό. Το Reaper's το δοκίμασα λίγο, προσφέρει κι αυτό καλύτερο έλεγχο στις αναπηδήσεις/platforming αλλά γενικά δεν μου αρέσει να χτυπάω αργά γιατί τις μισές φορές αστοχώ ούτως ή άλλως :LOL::oops::cry:
Χεχεχ και γω αθλιος ειμαι στην ευστοχια, αλλα οτι χανω εκει, το κερδιζω με το εξτρα weapon slot
Επίσης δεν έχω αρκετά περίσσια memory lockets για να το τουμπανιάσω, τα ξόδεψα όλα στο αρχικό (Hunter's?) και στο Wanderer's, οπότε νιώθω ότι θα παίζω με μειονέκτημα. Ίσως αργότερα του δώσω μια ευκαιρία σε κάποιο ζόρικο boss, μήπως και με βολέψει.
Να ξερεις παντως, πως εχω βρει (μεχρι τωρα τουλαχιστον) υπεραρκετα memory lockets. Ουσιαστικα εδω που ειμαι εχω ξεκλειδωμενα ολα τα slots ολων των crests που εχω βρει εκτος απο ενος, του beast γιατι δε με βολευει καθολου, ενω εχω και 1 περισσευουμενο

Blightwater = Bilewater + Blighttown?
Ε ναι, μου θυμιζε πολυ τα rolls και την απογνωση μεσα στο βουρκο των blighttown...δε θυμομουν πως λεγοταν :p
 
Blightwater = Bilewater + Blighttown?
Ε ναι, μου θυμιζε πολυ τα rolls και την απογνωση μεσα στο βουρκο των blighttown...δε θυμομουν πως λεγοταν :p

Πες μας και οτι λαγκαρει τρελα το σιλκσονγκ εκει να εχουμε την απολυτη ομοιοτητα :p
 
Back
Top