Die With Your Boots On

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Και εγώ έχω τον Χαλκ, τον Γουοριορ, τον Αστυνόμο, εκείνον με το φίδι και μερικούς ακόμα. R.I.P. μεγάλε Χαλκ, τεράστια η αγάπη στους γίγαντες του κατς του τότε. Καμία σχέση με το WWE το τωρινό.
 
Eίναι κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας ρε. Να μαζεύεις τις τύχες/χαρτάκια, οι ατελείωτες κόντρες στο διάλειμμα για το αν το κάτς είναι 'αληθινό' ή στημένο ('Μα στον αγώνα χθες έβγαλε αίμα από τη μύτη ο Τζέηκ Δη Σνέηκ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑΝ'), το μυθικό του πράγματος, που όλοι αυτοί οι φοβεροί παραλίγο ροκστάρς εμφανίζονταν μια στο τόσο στις μικρές μας τηλεοράσεις και γινόταν πανηγύρι...ήταν μεγάλο πράγμα για πιτσιρικάδες που μεγαλώναμε στη Νικαράγουα των Βαλκανίων.

Κάθε εποχή και γενιά έχει τα δικά της. Μιλώντας με 30άρηδες σημερινούς, θυμούνται με την ίδια θέρμη την χρυσή εποχή του UFC/MMA, όταν ήταν φρέσκο κι επικίνδυνο ακόμη. Ελπίζω σε άλλα 15 χρόνια να μη συζητάνε για χορτοφαγικά ρητρήτς μηρυκασμού αιώνιας αταροσύνης μόνο.
 
εν τω μεταξύ μιλάμε για ένα σάκο σκατά τραμπαριφόφιλο, αλλά διάολε... δε μπορείς να μην σε πιάνει η νοσταλγία, ήταν παντού στα παιδικά μας χρόνια.
 
Eίναι κομμάτι της παιδικής μας ηλικίας ρε. Να μαζεύεις τις τύχες/χαρτάκια, οι ατελείωτες κόντρες στο διάλειμμα για το αν το κάτς είναι 'αληθινό' ή στημένο ('Μα στον αγώνα χθες έβγαλε αίμα από τη μύτη ο Τζέηκ Δη Σνέηκ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑΝ'), το μυθικό του πράγματος, που όλοι αυτοί οι φοβεροί παραλίγο ροκστάρς εμφανίζονταν μια στο τόσο στις μικρές μας τηλεοράσεις και γινόταν πανηγύρι...ήταν μεγάλο πράγμα για πιτσιρικάδες που μεγαλώναμε στη Νικαράγουα των Βαλκανίων.

Κάθε εποχή και γενιά έχει τα δικά της. Μιλώντας με 30άρηδες σημερινούς, θυμούνται με την ίδια θέρμη την χρυσή εποχή του UFC/MMA, όταν ήταν φρέσκο κι επικίνδυνο ακόμη. Ελπίζω σε άλλα 15 χρόνια να μη συζητάνε για χορτοφαγικά ρητρήτς μηρυκασμού αιώνιας αταροσύνης μόνο.
Σε 15 χρόνια μάλλον θα μιλάνε για κάποιο τυχαίο viral tiktok ή κάποιο challenge στο tiktok του τύπου "ακούμπα με ένα μεταλλικό πιρούνι τη πρίζα" και το πόσο μπροστά για την εποχή του ήταν ο χ,ψ τράπερ.
 
Νιτρε, μου θυμισες τωρα να πω 2 κουβεντες για την «αστυνομια των σοσιαλ» ( διποδοι λέβητες, πολιτικαλοκορέκτηδες του πωπού) που μας εχει κανει τα γκογκόβια μπαλονια ηλίου από προχτες.

«μα ο όζης δαγκανε νυχτεριδες/εκανε σατανιστικα/αποκεφαλιζε ξερωγω βρεφη στην σκηνη», «ο χαλκ ηταν σεξιστης, ακροδεξιος, τραμποτρόμπας» κλπ.

Δηλαδη είναι τοσο δυσκολο να καταλαβουν ότι «κλαιμε» την παιδικη μας αθωοτητα και τα χρονια που περασαν? το σεμεδακι που ηταν φτιαγμενο απ τους παιδικους μας ηρωες και τα τοτε βιωματα μας και που το βλεπουμε κάθε μερα που περναει να ξηλωνεται και οι νομοτελειες της ζωης να το χουν κανει ξεφτισμενα κρόσια?
Δεν κλαιμε αυτους που εφυγαν, εμας κλαιμε στην ουσια.
 
Νιτρε, μου θυμισες τωρα να πω 2 κουβεντες για την «αστυνομια των σοσιαλ» ( διποδοι λέβητες, πολιτικαλοκορέκτηδες του πωπού) που μας εχει κανει τα γκογκόβια μπαλονια ηλίου από προχτες.

«μα ο όζης δαγκανε νυχτεριδες/εκανε σατανιστικα/αποκεφαλιζε ξερωγω βρεφη στην σκηνη», «ο χαλκ ηταν σεξιστης, ακροδεξιος, τραμποτρόμπας» κλπ.

Δηλαδη είναι τοσο δυσκολο να καταλαβουν ότι «κλαιμε» την παιδικη μας αθωοτητα και τα χρονια που περασαν? το σεμεδακι που ηταν φτιαγμενο απ τους παιδικους μας ηρωες και τα τοτε βιωματα μας και που το βλεπουμε κάθε μερα που περναει να ξηλωνεται και οι νομοτελειες της ζωης να το χουν κανει ξεφτισμενα κρόσια?
Δεν κλαιμε αυτους που εφυγαν, εμας κλαιμε στην ουσια.
και εγώ τι λέω ρε; :p
 
ειπα γω οτι λες αλλο?
απλα, επειδη ξεκινησες με τον τραμπαριφα, θυμηθηκα οτι εχω δει αρκετα τετοια απο χτες.
 
Ρε συ νιτρομαν, με όλο το σεβασμό... αλλά ποιος χέστηκε τι υποστήριζε και τί όχι;
Εδώ μιλάμε για νοσταλγία και τη χαμένη νιότη. Unironically, δε χωράνε οπαδικά εδώ (όπως λέει και μια γνωστή έκφραση).

edit -Ο χειρομαλάχτης το έθεσε άψογα.
 
το έθεσα γιατί δεν δίνω συγχωροχάρτια ούτε στους νεκρούς. ΟΚ νοσταλγία αλλά λίγο όπα και κάπου μην του κάνουμε άγαλμα.
 
Σε τέτοιες περιπτώσεις νοσταλγείς και αποχαιρετάς τον χαρακτήρα Χαλκ Χόγκαν. όχι τον άνθρωπο. Δυστυχώς πολλές από τις ιστορικές φιγούρες των παιδικών μας χρόνων ήταν ελεεινοί ως άνθρωποι.
 
Ακριβώς.

Τα καρτούν/χαρακτήρες/τοτέμ της ποπ κουλτούρας που είναι αναπόσταστα κομμάτια μας χαιρετάμε. Και όταν ήμασταν μικροί, υπήρχε μυστίκ. Δεν ήξερες και δε σ' ένοιαζε να ξέρεις τί άνθρωποι ήταν. Εκπροσωπούσαν μόνο ως σουπερ-καρτούν συγκεκριμένες παιδικές υπεραξίες. Και ήταν όμορφα, γιατί φτιάχναμε ό,τι παραμύθι θέλαμε στα κεφάλια μας.

Και όλα τα παραμύθια συνταιριαγμένα μαζί, μας έφεραν στο τώρα. Αυτό μου λείπει στο μακελειό του υπερκορεσμού των social media και ελπίζω πραγματικά να εξαφανιστεί πλήρως στο μέλλον και να γυρίσουν οι άνθρωποι στην πλήρη ιδιωτικότητα. Να σε ξέρουν οι φίλοι σου και μόνο, που έχετε περάσει φωτιά και σίδερο μαζί.
 
Στη ταινία Dark Knight το είχε πει σοφά.

You either die a hero or you live long enough to become the villain.

Όλοι αυτοί που συνδεθήκαμε μικροί και τους είχαμε ως "ήρωες" μεγαλώνοντας βλέπεις και ζεις πράγματα που καταλαβαίνεις ότι όλοι έχουν ελαττώματα. Κι έτσι είναι.

Το θέμα είναι αν μπορείς να διαχωρίσεις τα ελαττώματα από την καλλιτεχνική ή αθλητική αξία. Αν όχι τότε αυτοί που "έφυγαν" νωρίς είναι "ήρωες" κι οι υπόλοιποι γίνονται οι "κακοί"
 
Back
Top