- Joined
- Feb 26, 2015
- Messages
- 184
Γεια σας, γεια σας! Είμαι η κοπέλα του J.Lynx, εκείνη που σας ανακάλυψε πρώτη και σας διαβάζει καιρό, άλλο αν ο Λύγκας αποφάνθηκε να ασχοληθεί με τις δημόσιες σχέσεις πρώτος σαν γνήσια ζηλιαρόγατα. Υποτίθεται ότι περίμενα να κάνω το φαντασμαγορικό ντεμπούτο μου με ένα super epic welcome post σε μια περίοδο με λιγότερο τρέξιμο και περισσότερο κέφι αλλά ΑΡΧΙΔΙΑ, καιγόμαστε εμείς οι νεαρές δεσποσύνες Cousland και μαζί μας όλο το Ferelden!
<span class="bbcode_spoiler">Βασικά, ψέματα. Το Ferelden μια χαρά είναι. Λίγα darkspawn από εδώ, λίγα darkspawn από εκεί, αίμα, δάκρυα και Ρουβάς, ωραία πράγματα. Η γλυκιά και τίμια καρδιά μιας πρώην noble, νυν υποψήφιας μελλοθάνατης Grey Warden πονάει και μαζί της πονάω κι εγώ.
Και για να εξηγούμεθα: Υποτίθεται ότι είχαμε συνάψει μια σχέση με τον συνάδελφο και συναγωνιστή Alistair. Υποτίθεται ότι είχαμε δώσει όρκους αγάπης. Υποτίθεται ότι αρραβωνιαστήκαμε. Και υποτίθεται ότι η Bioware είχε κάποιο ίχνος αξιοπρέπειάς πάνω της.
Το πρώτο χτύπημα ήρθε όταν μας ανακοινώθηκε -δύο βήματα πριν την τελική μάχη κι έχοντας περάσει άπειρες ώρες ανταλλάσσοντας γλυκόλογα κι άλλα ωραία πράγματα ελαφρώς ακατάλληλα για ανηλίκους- ότι ο μόνος τρόπος να σωθεί το Ferelden από το Blight είναι είτε να το ρίξουμε στην αυτοθυσία, είτε να το ρίξουμε στα αντικαταθλιπτικά πενθώντας τον Alistair. Το δεύτερο -και μεγαλύτερο- χτύπημα ήρθε όταν, επιστρέφοντας παραζαλισμένοι από το σοκ στην κάμαρη μας, ήρθαμε αντιμέτωποι με τον χειρότερο εφιάλτη μας, το όνομα του οποίου αρχίζει με Morri και τελειώνει σε gan. Αναφέρομαι φυσικά στην επιλογή που όσοι έχετε παίξει το παιχνίδι ως male warden, στην χειρότερη δεν σας χάλασε και στην καλύτερη σας έκανε να διακτινιστείτε στην κρεβατοκάμαρα πριν καν η Morrigan ξεκινήσει να μιλάει. Άλλες ψυχές βέβαια τις έκανε να γραφτούν στο ragequit για να μην αρχίσουν το ποτό…
Και κάπου εδώ είναι που ζητώ απεγνωσμένα μια δεύτερη άποψη. Βασικά τρίτη γιατί την δεύτερη μου την έδωσε ο Λύγκας. Αλλά δεν αρκεί. Τέτοιες μεγάλες αποφάσεις απαιτούν συλλογική σκέψη και καθαρό μυαλό, του οποίου το μεγαλύτερο ποσοστό το χάσαμε εδώ και χρόνια αλλά αυτό που μας απέμεινε είναι πιο μπερδεμένο κι από τα καλώδια του υπολογιστή μου.
Ξεπερνώντας το πρώτο σοκ και αθροίζοντας τα υπέρ και τα κατά, κατέληξα στα εξής δύο σενάρια:
<u><b>ΣΕΝΑΡΙΟ Α</b></u>
Ηρωικός θάνατος της Grey Warden μου. Well, όπως και να το κάνουμε η αυτοθυσία προς όφελος ολόκληρου έθνους ήταν και θα είναι cool. Έτσι πεθαίνουμε με καθαρή τη συνείδηση, το μαύρο φίδι να σκυλιάζει που δεν θα φέρει στον κόσμο τον βελζεβούλ, τα κόκκαλα της Flemmeth να τρίζουν έξω από την καλύβα που αφήσαμε τον δράκο να σαπίζει και τον Alistair να μας σκέφτεται πάντα σαν τον ένα και τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής του (κάτι πήραν τα αυτιά μου ότι δεν φέρνει γκόμενες στο παλάτι στα επόμενα παιχνίδια).
<u><b>ΣΕΝΑΡΙΟ Β</b></u>
Load σε προηγούμενο save και αφήνουμε τον μελλοντικό πατέρα να μας χωρίσει. Διότι οι βασιλείς χρειάζονται απογόνους, λέει, κι εμείς έχουμε το taint, λέει, και σκούρα τα πράγματα, λέει, όσο κι αν τον πονάει, λέει. Εγώ και πάλι λέω ότι έχει ένα θεματάκια με τα παιδιά και χρειάζεται ψυχανάλυση. Τον αφήνουμε να πνίξει το κουνέλι ( όχι τον Λέλο, το άλλο) με την Morrigan, αφού μπήκαμε στο friendzone, και όταν όλα τελειώσουν με το καλό, οργώνουμε τα μπαρ του Ferelden με την Lelianna στο πλευρό μας. Στα συν συγκαταλέγονται άπειρα γκομενάκια, χρόνος να ψάξουμε γιατρειά από το taint και μηδαμινές εώς ελάχιστες αναφορές στο inquisition (έτσι τουλάχιστον πήραν πάλι τα αυτιά μου). Το μεγάλο πλην εδώ είναι ότι αφήνουμε το παιδί να γεννηθεί και ενδεχομένως μια μεγάλη απειλή για το Ferelden να ξεδιπλώσει τα φτερά της. Απλά επειδή θέλαμε να σώσουμε το τομάρι μας. </span>
Αν αντέξατε να διαβάσετε μέχρι εδώ, αρχικά συγχαρητήρια και άπειρα ευχαριστώ. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="
" title="
" class="bbcode_smiley" /> Ακούω προτάσεις και δημοψηφίσματα. Τι σας ακούγεται καλύτερο? Θα ρώταγα αλλού, υπόσχομαι, εάν όλοι όσοι γνωρίζω δεν πίστευαν ότι το Dragon Age είναι καινούριο club στην παραλιακή... <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="
" title="
" class="bbcode_smiley" />
<span class="bbcode_spoiler">Βασικά, ψέματα. Το Ferelden μια χαρά είναι. Λίγα darkspawn από εδώ, λίγα darkspawn από εκεί, αίμα, δάκρυα και Ρουβάς, ωραία πράγματα. Η γλυκιά και τίμια καρδιά μιας πρώην noble, νυν υποψήφιας μελλοθάνατης Grey Warden πονάει και μαζί της πονάω κι εγώ.
Και για να εξηγούμεθα: Υποτίθεται ότι είχαμε συνάψει μια σχέση με τον συνάδελφο και συναγωνιστή Alistair. Υποτίθεται ότι είχαμε δώσει όρκους αγάπης. Υποτίθεται ότι αρραβωνιαστήκαμε. Και υποτίθεται ότι η Bioware είχε κάποιο ίχνος αξιοπρέπειάς πάνω της.
Το πρώτο χτύπημα ήρθε όταν μας ανακοινώθηκε -δύο βήματα πριν την τελική μάχη κι έχοντας περάσει άπειρες ώρες ανταλλάσσοντας γλυκόλογα κι άλλα ωραία πράγματα ελαφρώς ακατάλληλα για ανηλίκους- ότι ο μόνος τρόπος να σωθεί το Ferelden από το Blight είναι είτε να το ρίξουμε στην αυτοθυσία, είτε να το ρίξουμε στα αντικαταθλιπτικά πενθώντας τον Alistair. Το δεύτερο -και μεγαλύτερο- χτύπημα ήρθε όταν, επιστρέφοντας παραζαλισμένοι από το σοκ στην κάμαρη μας, ήρθαμε αντιμέτωποι με τον χειρότερο εφιάλτη μας, το όνομα του οποίου αρχίζει με Morri και τελειώνει σε gan. Αναφέρομαι φυσικά στην επιλογή που όσοι έχετε παίξει το παιχνίδι ως male warden, στην χειρότερη δεν σας χάλασε και στην καλύτερη σας έκανε να διακτινιστείτε στην κρεβατοκάμαρα πριν καν η Morrigan ξεκινήσει να μιλάει. Άλλες ψυχές βέβαια τις έκανε να γραφτούν στο ragequit για να μην αρχίσουν το ποτό…
Και κάπου εδώ είναι που ζητώ απεγνωσμένα μια δεύτερη άποψη. Βασικά τρίτη γιατί την δεύτερη μου την έδωσε ο Λύγκας. Αλλά δεν αρκεί. Τέτοιες μεγάλες αποφάσεις απαιτούν συλλογική σκέψη και καθαρό μυαλό, του οποίου το μεγαλύτερο ποσοστό το χάσαμε εδώ και χρόνια αλλά αυτό που μας απέμεινε είναι πιο μπερδεμένο κι από τα καλώδια του υπολογιστή μου.
Ξεπερνώντας το πρώτο σοκ και αθροίζοντας τα υπέρ και τα κατά, κατέληξα στα εξής δύο σενάρια:
<u><b>ΣΕΝΑΡΙΟ Α</b></u>
Ηρωικός θάνατος της Grey Warden μου. Well, όπως και να το κάνουμε η αυτοθυσία προς όφελος ολόκληρου έθνους ήταν και θα είναι cool. Έτσι πεθαίνουμε με καθαρή τη συνείδηση, το μαύρο φίδι να σκυλιάζει που δεν θα φέρει στον κόσμο τον βελζεβούλ, τα κόκκαλα της Flemmeth να τρίζουν έξω από την καλύβα που αφήσαμε τον δράκο να σαπίζει και τον Alistair να μας σκέφτεται πάντα σαν τον ένα και τον μεγαλύτερο έρωτα της ζωής του (κάτι πήραν τα αυτιά μου ότι δεν φέρνει γκόμενες στο παλάτι στα επόμενα παιχνίδια).
<u><b>ΣΕΝΑΡΙΟ Β</b></u>
Load σε προηγούμενο save και αφήνουμε τον μελλοντικό πατέρα να μας χωρίσει. Διότι οι βασιλείς χρειάζονται απογόνους, λέει, κι εμείς έχουμε το taint, λέει, και σκούρα τα πράγματα, λέει, όσο κι αν τον πονάει, λέει. Εγώ και πάλι λέω ότι έχει ένα θεματάκια με τα παιδιά και χρειάζεται ψυχανάλυση. Τον αφήνουμε να πνίξει το κουνέλι ( όχι τον Λέλο, το άλλο) με την Morrigan, αφού μπήκαμε στο friendzone, και όταν όλα τελειώσουν με το καλό, οργώνουμε τα μπαρ του Ferelden με την Lelianna στο πλευρό μας. Στα συν συγκαταλέγονται άπειρα γκομενάκια, χρόνος να ψάξουμε γιατρειά από το taint και μηδαμινές εώς ελάχιστες αναφορές στο inquisition (έτσι τουλάχιστον πήραν πάλι τα αυτιά μου). Το μεγάλο πλην εδώ είναι ότι αφήνουμε το παιδί να γεννηθεί και ενδεχομένως μια μεγάλη απειλή για το Ferelden να ξεδιπλώσει τα φτερά της. Απλά επειδή θέλαμε να σώσουμε το τομάρι μας. </span>
Αν αντέξατε να διαβάσετε μέχρι εδώ, αρχικά συγχαρητήρια και άπειρα ευχαριστώ. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="
