Borracho wrote:
Το Battle Chess τότε φάνταζε δεκαετίες μπροστά. Καθαρή απόλαυση τα animations και η όλη κωμική προσέγγισή του στο θέμα!</blockquote>
Το περίεργο είναι το πως αλλάζει το αισθητικό κριτήριο και γενικώς η αίσθηση του ρεαλισμού ανάλογα με το εκάστοτε τεχνολογικό υπόβαθρο. Έχω συζητήσει πολλές φορές rl επί του θέματος αλλά ακόμα συμπέρασμα δεν βγαίνει.
Ίσως να ανήγαμε ένα νέο thread, αλλά δεν βαριέσαι, θα το γράψω εδώ και βλέπουμε.
Όταν π.χ. έπαιζα το Alcatraz τα γραφικά του θυμάμαι να μου φαίνονται απίστευτα και ρεαλιστικά. Πλέον φυσικά δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Το ερώτημα είναι: Πως γίνεται να σου φαίνεται ρεαλιστικό κάτι, τη στιγμή που μπορείς να έχεις την άμεση σύγκριση με τον πραγματικό κόσμο. Δεν νομίζω πως σκέφτηκα ποτέ "α, εντάξει, για παιχνίδι είναι αρκετά ρεαλιστικό, αλλά δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα". Ακόμα και σε πιο σύγχρονα games στα οποία ήμουν μεγαλύτερος αλλά και αντικειμενικά πλησίαζαν κάπως περισσότερο το ρεαλισμό (βλέπε Operation Flashpoint ας πούμε) σκεφτόμουν "πωπω, σαν να είσαι εκεί είναι". Δεν ξέρω αν υποσυνείδητα κρατάμε το ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι και για αυτό δεν κάνουμε την προφανή σύγκριση με την εικόνα που βλέπουμε όταν κοιτάμε έξω από το παράθυρο...
Για το battle chess, σήμερα διάβασα τα εξής (τα οποία προφανώς τότε ούτε καν μου έλεγαν τίποτα ως αναφορές):
"There are some pop-culture homages; the knight versus knight animation references the black knight fight in Monty Python and the Holy Grail , and the king versus bishop fight pastiches the short battle between Indiana Jones and a swordsman in Raiders of the Lost Ark."