Στο συγκεκριμένο ριβιού θα διαφωνήσω και εγώ με τον Μποράτσο τον περιπατητή. Το point μου είναι το εξής : όπως ακριβώς δεν βάζει βαθμολογία ο Στέφανος καθώς αυτά τα έργα είναι σε φάση μου άρεσε/δεν μου άρεσε, πιστεύω πως είναι στείρο το να είσαι τόσο κατηγορηματικός για το παιχνίδι είτε ως πολέμιος είτε ως fanboy. Προφανώς και έπαιξε μεγάλο ρόλο το hype το οποίο οδήγησε πολλούς hipster απολογητές στην εκ των ουκ άνευ λατρεία και άλλους στο γυμνό μίσος χωρίς καν να έχουν παίξει το "παιχνίδι".
Βασικά μειονεκτήματα θεωρώ πως ήταν το hype, η τιμή (δεν είναι δυνατόν για μια ταινία να δίνω 5-6 ευρώ και εδώ 20) και η λιτότητα στον τεχνικό τομέα. Παρότι τα κείμενα με έκαναν να πιστέψω πως οι άνθρωποι της οικογένειας Greenbriar είναι υπαρκτοί, θεωρώ πως το σπίτι έβγαζε ένα αποστειρωμένο κενό εγγενές των κατά βάση filler χώρων των παιχνιδιών. Για παράδειγμα με εξίσου λιτό τεχνικό τομέα, το Life is strange καταφέρνει πολύ καλύτερα να δημιουργεί χώρους που πιστεύεις πως ζει κάποιος πραγματικά.
Δεν πιστεύω πως μπορεί να υπάρξει κατηγορηματική απόρριψη ή αποδοχή γιατί νομίζω πως στηρίζεται πολύ στην αναταραχή κοινών βιωμάτων με τον δέκτη. Κάποιος λίγο από την 90ίλα, κάποιος που μπορεί να είχε κόντρες με τους γονείς του, κάποιος παρίας για το Α ή Β λόγο. Είναι πολλοί αυτοί που μπορεί να νιώσουν πως κάπου τους άγγιξε χωρίς να το βρουν επιτηδευμένο.
Θεωρώ πως είχε εξαιρετικό pacing στην αποκάλυψη στοιχείων και στην ένταση που έχτιζε η creepίλα της κατάστασης με το σπίτι να τρίζει και την παρουσία του creepy θείου τριγύρω ή την απειλή μιας αυτοκτονίας στο πατάρι. Δυνατές μου φάνηκαν μερικές στιγμές όπως η φωτογραφία με τα πλεγμένα χέρια των κοριτσιών και το γράμμα της τιμωρημένης κόρης προς τους γονείς.
<img src="http://cdn3.omnigamer.com/wp-content/uploads/2013/11/gone-home-2.jpg" alt="gone-home-2.jpg" class="bbcode_img" />
Σίγουρα η προβολή που του έγινε έχει να κάνει με την πολιτική ορθότητα καθώς δεν μπορεί κάποιος στις μέρες μας εύκολα να εκφράσει γνώμη για ένα θέμα "ευαίσθητο" χωρίς να νοιώθει πως απενεργοποιεί βόμβα. Σίγουρα πολλοί από τους συντάκτες που το εκθείασαν ήταν σε φάση oh yeah lesbo drama. Παρόλα αυτά θεωρώ πως είχε κάτι τίμιο να δώσει από πλευράς ιστορίας. Το τέλος για εμένα δεν είναι meh καθώς οι άνθρωποι θα φέρονται πάντα ανθρώπινα τελικά (γονείς για counseling και κόρη να ζει το όνειρο) με το στοιχείο του τραγικού να περιμένει πάντα στην γωνία.
" title="
