H καλύτερη/χειρότερη βραδιά αλκοόλ...

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Κάθε στιγμή μέθης είναι και μοναδική. Δεν μπορώ να επιλέξω.
 
<blockquote><br>Κάθε στιγμή μέθης με τον TomG είναι και μοναδική. Δεν μπορώ να επιλέξω.<br></blockquote><br><br>fixed
 
Εξαιρείται φαντάζομαι η καλοκαιρινή νύχτα που ξέρασα στο αμάξι σου.
 
Mods, θέλω να κάνω thank you στον εαυτό μου. Pls fix
 
Δεν ξερασες στο αμαξι μου. Ανοιξες το παραθυρο και ψεκασες την κοινωνια και την πορτα απο την εξω πλευρα. Τελικα ο εμετος δεν θαμπωνει το χρωμα του αυτοκινητου. Οσο μεθαμε μαθαινουμε  :pP<br><br>Τελικα εκεινη με τα ματια στα μαγουλα..... ηταν απο την σουρα (μας) ή το εσκασε απο κανενα ερευνητικο κεντρο;
 
ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΑΧΑΧΑΧΑ<br><br>Και τα 2 πιστεύω. Ρε τι ήταν αυτό....
 
best drinking day ever:<br><br>τελευταια πρωτομαγια.... πολυ πολυ καλος καιρος.... ειχα παει σε ενα βουνο με παρεα, ειχα περασει στο κινητο μου ενα αλμπουμ των prodigy που γουσταρω ατελειωτα (fat of the land) απο τοτε που με θυμαμαι... ηπια μια δωδεκαδα μπυρες, προφανως οχι νηστικος... οι πρωτες δυο κατεβηκαν &#039;ετσι ασαπ&#039;, λογω διψας... και μετα την δωδεκατη, αραξα κατω απο μια υπεροχη λιακα, εβαλα τα ακουστικα και χαθηκα μεσα στο αλμπουμ... best day ever! καμια μα καμια ανησυχια για παρον και μελλον! <br>μεχρι το σουρουπο ειχε φυγει και η τελευταια επιρροη αλκοολ, οποτε πηρα χαρουμενος το δρομο της επιστροφης!<br>χωρις καραγκιολιζικια, χωρις φανφαρες, χωρις τιποτα απο ολα αυτα.<br>
 
καλύτερη δεν έχω, μισώ το να σουτρώνω<br>Η χειρότερη είναι όταν μεθύσαμε και μιλάγαμε για πόλεμο και ιστορία και επανέλαβα καμιά 20ριά φορές τη φράση "αυτοί τρώγαν βελανίδια ακόμα". -_-
 
Εδώ κάποιοι μεθάνε και λένε ότι θα πεθάνουμε όλοι. Εσύ μια χαρά μου φαίνεσαι.<br><br>Πλάκα πλάκα, τελευταία φορά που πραγματικά έγινα ΣΤΟΥΠΙ ήταν σε ένα ξεπεσμένο μπάτσελορ που με ανάγκασε ο ΠΕ να πάω:<br><br>Παντρεύεται φίλη της την οποία δεν πολύ χωνεύω (αμοιβαία τα αισθήματα, είμαι σίγουρος). Ο - πλέον -  άντρας της καλό παιδί μεν, αλλά σαν χαρακτήρας εντελώς αταίριαστος με τον δικό μου. Μπάτσελορ πάρτυ σε Ντίσκο (δηλαδή wtf) στην οποία έσκασε μύτη και η νύφη τελικά για να ελέγξει τον γαμπρό μην κάνει καμιά κουτσουκέλα (τραγικό).<br><br>Μόνος τρόπος διαφυγής από την πραγματικότητα: Να κατεβάσω 2 μπουκάλια βότκα μόνος. Το συκώτι πρέπει να βάρεσε άγριους κόφτες εκείνο το βράδυ. Θυμάμαι να μπαίνω σε κάποιο άκυρο αυτοκίνητο και σε κάποια φάση να "ποτίζω" τις πικροδάφνες σε κάποιο σημείο της Αθηνών - Σουνίου.<br><br>Μπόμπες ρε γαμώτο τα ποτά στις μέρες μας <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />
 
Τελικα δεν πεφτω μονο εγω σε ακυρες καταστασεις. Μαγκας ο γαμπρος  :pP αλλα αντι για μπατσελορ εκανε μια βραδια με την νυφη. <br><br>Λεω τωρα εγω.... το θεμα με τα ξυδια τσουλησε 2 σελιδες. Το θεμα με τα κλασσικα βιβλια τσουλησε 3 σελιδες στο μπαμ.<br><br> :hmm:
 
Την ανάμνηση της ανάγνωσης του Ροβινσώνα Κρούσου εύκολα τη μοιράζεσαι, την ανάμνηση του να ξυπνάς γυμνός σε μια άγνωστη παραλία όμως όχι και τόσο.
 
....ή να περιπλανιέσαι σε ορόφους ημι-άγνωστου εξοχικού χωρίς μπλούζα και να ρωτάς την γυμνή κοπέλα στο δωμάτιο Άλφα αν θυμάται που είναι η μπλούζα σου (μια ροζ με το Ace of Spades επάνω, χιπστερική ειρωνία πριν εμφανιστεί μισό δράμι μουσιού στην Αγ. Ειρήνης) γιατί έψαξες παντού και δεν την βρίσκεις. Επίσης δεν έχεις παππούτσια. Μπλακάουτ ξανά και ξυπνάς απροσδιόριστη στιγμή αργότερα δίπλα στην ίδια κοπέλα. Κατεβαίνετε να πάρετε το αμάξι να πάτε στην πόλη λίγο μετά, προφανώς πατάς την μόνη σφήκα στο δρομάκι του γκαράζ και χοροπηδάς ημίγυμνος σκούζοντας σαν το γουρούνι.<br><br>Μετά τα απαραίτητα γέλια, διαπιστώνεις πως το αμάξι δεν ξεκινάει και πως οι μηχανικές σου γνώσεις είναι από πενιχρές ως αξιοθρήνητες. Έχεις μονάδες και σήμα και καλείς κάποιο περίεργο λοκάλ Θοδωρή Τραχνοπλαγιά να το κοιτάξει. Κορίτσι Άλφα παντρεμένο πλέον με πλούσιο Άραβα με IQ 84 και στρατό από γκαμήλες και αμάξια που σίγουρα ξεκινάνε.Δεν μας μιλάει ούτε μέσω δορυφορικού τηλεφώνου. Αλλά οι αναμνήσεις είναι για πάντα.<br><br>Προφανώς και αυτό το θρέντ γίνεται μόνο μιλητό, αλλιώς θα μας μαζέψουν. <br><br> :drinks:
 
Γοδεφρειγε τα εβαλες ολα σε μια σειρα και με μια ευκολια που ξυπνησες τον φθονο μεσα μου  :pP<br>δηλαδη η μπαλα που ειχε ο τομ χανκς στον ναυαγο, ηταν talk to the hand φαση.<br><br>μπορατσο-διαφθορεα συνειδησεων. παραξενο που ανεφερες το ΙQ.  εκανες μια συνδεση με τον τυπο που εκανε μπατσελορ στην παλια ντισκοτεκ και παραλληλα ζωγραφισες τον πονο στο προσωπο μου. σε πληροφορω οτι το ΙQ 84 ειναι πολυ καλο νουμερο. καθε μερα ζω το IQ 70κατι με maximum το 78. αληθεια λεγω και ειναι βασισμενο σε επιστημονικη ερευνα.<br><br>για να ξανα-μπω στο μονοπατι το on topic. συνηθως πολλοι ειναι αυτοι που αγριευουν οταν πινουν. εδω βλεπω οτι (σχεδον) ολοι σας ξυπνατε με διαθεση να φατε λουλουδια και να υμνησετε τον ηλιο.να παραθεσω και τα λογια του ποιητη.<br>σαν ανηλικος ειχα πιει τοσο κρασι που με εκανε κομματι απο σεληνιακη πετρα. δεν ηξερα πως εφτασα  και γιατι βρεθηκα οπου βρεθηκα.<br>το μονο που θυμαμαι ειναι οτι τρεις φιλοι με κουβαλησαν σε αποσταση που ουτε ασθενοφορο δεν θα δεχοταν αυτη την κινηση.<br>3 μερες ημουν μεθυσμενος και 5 αρρωστος. αργοτερα ειδα το ιδιο κρασι να το πουλανε σε χρωματοπωλειο. το θαυματουργο υγρο που εξαφανιζε τους λεκεδες απο νεφτι.
 
Δεν αστειεύονται με τον Mr. Wilson :anger: ακόμα κλαίμε για την απώλειά του  :&#039;(
 
<blockquote><br>Δεν αστειεύονται με τον Mr. Wilson :anger: ακόμα κλαίμε για την απώλειά του  :&#039;(<br></blockquote><br>[hide login=1]<br>o κυριος wilson ειναι στον παραδεισο και περναει καλα. θα πρεπει να χαιρεσαι.<br><br><span class="bbcode_spoiler">[youtube]https://youtu.be/MDgrt11nVS4[/youtube]</span>[/hide]
 
<blockquote> <br>Λεω τωρα εγω.... το θεμα με τα ξυδια τσουλησε 2 σελιδες. Το θεμα με τα κλασσικα βιβλια τσουλησε 3 σελιδες στο μπαμ.<br> :hmm:<br></blockquote><br><br>Αίσχος! Ας μοιραστώ λοιπόν και εγώ καμιά δικιά μου εμπειρία, γιατί θα καταντήσει το σκληροπυρηνικό αυτό φόρουμ του PC Master Race και του Rock&#039;n&#039;Roll σε κύκλο περιπλανώμενων βιβλιοφάγων... <br><br>Μια φορά και έναν καιρό στη Ρόδο με παρέα, περίοδο καλοκαιριού στο Φαληράκι, αφού είχα πιει τόσο που καιγόμουν εσωτερικά και δεν ένιωθα τίποτα εξωτερικά, για να πανηγυρίσω την επιτυχή Αγγλίδα (ήμουν μικρός), χωρίς κανένα αίσθημα αναστολής πλέον μπαίνω σε ένα karaoke bar και αρχίζω το Smells Like Teen Spirit σε φάση hardcore air guitar! Μετά από όλο το αρχικό ταρακούνημα, η μνήμη μου είναι θολή, το μόνο που θυμάμαι αποσπασματικά είναι το ανοικτό παράθυρο του αυτοκινήτου στο δρόμο της επιστροφής με τον αέρα να χτυπάει το πρόσωπό μου καθώς και το χειροκρότημα του κοινού! <br><br>Epic end to the night!<br>
 
Επειδή τα γραπτά μένουν ούτε εγώ θα μπώ σε λεπτομέρειες και γεγονότα. <br>Κάναν οι συμμαθη΄τες μου πάρτυ για να μαζέψουν τα λεφτά της πενθήμερης. Εγώ δήλωσα ότι δεν θα πάω, αλλά θα βοηθήσω, αρκεί να έχω τσάμπα τα ποτά μου για το βράδυ του event.<br>Οπότε όσο αυτοί ετοίμαζαν το μαγαζί πήρα ένα μπουκάλι τζακ, έβαλα Γκάλαχερ και το κατέβασα σαν γνήσιο ρεμάλι.<br>Τέλειωσε το μπουκάλι και δεν είχαμε άλλο τζακ, οπότε μέχρι να ξεκινήσει η βάρδια είπα να μην πιω άλλο.Έλα μου όμως που ο συνάδελφος/συνπότης έφερε μια αμπσολουτ λίγο μετά αφού ξεκινήσαμε, αλλά αποφάσισε να πιει σκέτη λεμονάδα γιατί λιγουρευόταν το φαι μέσα.<br>Πέρασε η ώρα και η μπουκάλα άδειασε. Εκεί άρχισα να χάνω επαφή με τον κόσμο. Θυμάμαι ότι ήθελαν βοήθεια στη μπαρα κι αφού δεν έβλεπα να έρχεται άλλος κόσμος πήγα να βοηθήσω. Τι να βοηθήσω, που πήρα αγκαλιά ένα ακομη μπουκάλι βότκα και το κατέβασα με συνοπτικές διαδικασίες, το έπαιζα και πότης ροκάς προφανώς <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" /><br>Από εκείνο το σημείο και μετά θυμάμαι ότι έπινα ότι σφηνάκι μου έδιναν και έχω κάποιες αναλαμπές από σύρσιμο σε κάτι σκάλες, ξερατό πάνω σε έναν τύπο στην τουαλέτα και κάτι γονείς που με δασκάλευαν να μην πιω.<br>Παίζει να είναι η μόνη φορά που έχω πιει τόσο στη ζωή μου και παρόλα αυτά όταν ξύπνησα ήμουν μαι χαρά.<br>Μου έχουν πει για διάφορα που έκανα αλλά το θέμα είναι τι από αυτά έγιναν όντως; <br><br>Θα αναφέρω και την πρώτη φορά που ήπια αλκοολ σε μαγαζί.<br><br>Όλο μαγκιά, με τα δερματινα και τις αλυσίδες πάω σε ένα κλαμπάκι που ήξερα ότι βάζει μουσική της προκοπής. Πάω στη μπάρα κι ανάβω ένα λακι στραικ με τον ζίππο. Ζητάω ένα τζειμσον και ο μπάρμαν χέστηκε πάνω του από την πολύ αντρίλα <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" /><br>Δεν είχα ξαναπιεί ουίσκυ, οπότε το κατέβαζα με δυσκολία και στο τέλος θυμάμαι ότι είχα κάνει ένα ωραιότατο κεφάλι, σε σημείο που δεν πλήρωσα, όχι από πονηριά, αλλά επειδή όλα μου φαινόντουσαν τόσο αγαθά που περπατούσα μέσα στη νύχτα και νόμιζα ότι ήμουν δεν ξέρω κι εγώ που.<br><br>Ωραίο μεθύσι είχα κάνει με ούζα σε ταβερνάκι ένα καλοκαίρι. Θυμάμαι μόνο κάτι λελούδια σε ενα στενό, τα φωτογράφισα πιο μετά για να τα θυμάμαι και ότι ξύπνησα κάτω από ένα αμάξι. Όχι ολόκληρος, μέχρι το στήθος.<br><br>Αξέχαστο πιώμα είχε συμβεί κατά την εκδρομή μας στο Σερν, όπου τα πιαμε σε ιρλανδική παμπ με τους Φλογκιν Μολυ, από καθαρή τύχη, με τα κωλοτύρια να μου έχουν κάνει το στομάχι σκατά.<br><br>Τα καμώματά μου σαν φοιτητής τα διηγούμαι μόνο από κοντά και συνήθως στο στέκι μου, γνωστό και ως Σαλούν.<br>
 
Δυστυχώς εκτός από το κείμενο, μένουν και οι φωτογραφίες. Κάπου υπάρχουν φωτογραφίες (και βίντεο αν θυμάμαι καλά) από τα πρώτα μας μεθύσια ως παρέα μεταλλάδων. Λιπόθυμος σε καρέκλα, ενώ οι άλλοι γύρω μου μιλάνε για Lineage (ε ναι). Σε κάποια φάση συνέρχομαι, λέω την εμπεριστατωμένη (<img src="/tongue.gif" width="" height="" alt=":p" title=":p" class="bbcode_smiley" />) άποψή μου περί του ποιο είναι tο καλύτερο archer class στο παιχνίδι και ξαναβυθίζομαι στο απύθμενο έρεβος της καταστροφής του ύπατος.
 
Κουλ ιστορίες guys ! Εντάξει του Pain λίγο πιο mindfuck...
 
Απο πρόσφατο μεθύσι:<br><br>Γυρνάω σπίτι και για κάποιο λόγο έχει κολήσει στο θολωμένο μου μυαλό οτι είμαι ισάξιος σουτερ με τον... Κάρι (είχα λιώσει βίντεο το προηγούμενο απόγευμα με τα κατορθώματα του). <br><br>Σιγά -χικ- το πράγμα που κάνει αυτ-τός. Τα β-βάζω κεγώ απ- πο μακ-κρυα. Εχ-χω χέρ-ρι αφ-φλάδι.<br><br>Κάπου εκεί έχασα επαφή με το περιβάλλον, αλλά θυμάμαι οτι ήθελα πολύ εκείνη την ώρα να ρίξω κάνα σουτάκι.<br><br>Το επόμενο πρωί ζαλισμένος μπάινω στο μπάνιο και βλέπω ένα μπαλάκι του τέννις μέσα στη λεκάνη...<br><br>
 
Back
Top