- Joined
- Nov 26, 2012
- Messages
- 17,490
Πρόσφατα η Sony έσβησε ότι αγορασμένη ταινία έχουν οι χρήστες της από το studio canal γιατί έληξε κάποια συμφωνία που είχαν. Προσοχή δεν τις κατέβασε από πώληση, τις διέγραψε από τα libraries και όσοι έχουν πληρώσει λεφτά να τις αγοράσουν δεν μπορούν πλέον να τις δουν καν.
Γενικά τον τελευταίο χρόνο έχει αρχίσει να με τρομάζει όλο και περισσότερο το γεγονός ότι στην πραγματικότητα αρκετά πράγματα για τα οποία πληρώνουμε αρκετά χρήματα, δεν είναι δικά μας και δεν μιλάω για αναλώσιμα.
Αφορμή ήταν όταν αφού έκανα restore ένα παλιό macbook 2009 που έχω στο αρχικό λειτουργικό του ως retro machine, διαπίστωσα ότι τα παιχνίδια που έπαιζαν και θα μπορούσαν να παίζουν ακόμα σε αυτό, δεν είναι πλέον προσβάσιμα. Το steam δεν είναι native εφαρμογή αλλά πρακτικά ένα wrapper για τον chrome, οπότε αφού η υποστήριξη για το παλιότερο λειτουργικό σταμάτησε από τον chrome, σταμάτησε και το steam να το υποστηρίζει.
ΟΚ ως εδώ; ΟΚ, να πάρεις καινούργιο μοτόρι ρε πλεμπέο, θα έλεγε κανείς. Όμως τα νεότερα mac με επεξεργαστές Μ, δεν υποστηρίζουν παλιότερα 32bit παιχνίδια, οπότε αυτά παίζουν μόνο σε παλιότερο mac, ή θα έπαιζαν αν μπορούσες με κάποιον τρόπο να τα περάσεις και να δουλέψουν. Υπάρχουν παιχνίδια σε μια περίεργη λίμπο και μάλιστα που πωλούνται κανονικά ακόμα, που δεν δουλεύουν πουθενά πλέον χωρίς workaround!
Άλλο πράγμα που με βαράει στο κεφάλι είναι στο επαγγελματικό μου κομμάτι, η adobe εδώ και χρόνια το έχει γυρίσει σε συνδορμή και μόνο, αν σταματήσεις να πληρώνεις το μπούλο. Δεν πα να έχεις ακουμπήσει χιλιάδες € επί σειρά ετών; ΤΟ ΜΠΟΥΛΟ!
Αυτό το είχα νιώσει πρώτα στο πετσί μου όταν έβαλα πρώτη φορά κάτω τι μου είχε κοστίσει να παίζω wow πριν από πολλά χρόνια (σταμάτησα μόλις βγήκε το Cata). Είχα δώσει αρκετά χρήματα μέχρι τότε και διαπίστωσα δεν είχα καν πρόσβαση μετά σε βασικό επίπεδο, έστω ένα log in να κάνω βόλτες στο azeroth (να είχε ρε παιδί μου ξέρω εγώ ένα free to play πλάνο με caveats ξέρω εγώ; )
Έπειτα διαπίστωσα ότι πλέον δεν έχω την μουσική μου και οι καλλιτέχνες δεν βλέπουν πραγματικά φράγκα από εμένα, καλύτερα να τους πειράτευα βασικά... μπορεί να έχω ακούσει τα τραγούδια τους εκατοντάδες φορές στο spotify και ο καλλιτέχνης να πήρε 1€ ξέρω εγώ. Βέβαια δεν το είχα διαπιστώσει μέχρι τώρα γιατί κάθε τόσο πέταγε premium 3 μήνες στην τιμή του ενός και οι διαφημίσεις δεν ήταν τόσο επιθετικές (3 διαφημίσεις στην σειρά ανά 2 τραγούδια πχ).
Καλά οι ταινίες και οι σειρές ήταν από τους πρώτους πεσόντες... παλιότερα έστηνα καραούλι στο Seven να αγοράζω τα μεταχειρισμένα όταν έκαναν offload τις 10άδες κόπιες που είχαν για τα μεγάλα blockbusters για να κρατήσουν ξέρω εγώ 2-3 να δίνουν μόλις ξεφουσκώσει το hype.
Κάπου εδώ άρχισα να ψάχνω τρόπους να κερδίσω ξανά την ανεξαρτησία μου σε αυτά τα πράγματα. Ξέθαψα CD, DVD, ακόμα και κασέτες ήχου και εικόνας, καλά οκ οι κασέτες ακούγονται χάλια, αλλά ίσως απλά τα έχουν παίξει με τα χρόνια.
Τα CD ευτυχώς παραμένουν μια λύση στην μουσική, τα dvd αν βλέπεις 1080p σαν εμένα με 2-3 πατέντες κάνουν επαρκή upscale για να δεις σε TV στα 2-3 μέτρα.
Παιχνίδια, προσπαθώ να μεταφέρω τις αγορές μου στo gog και έχω αρχίσει να κατεβάζω σε τριτο-τέταρτο σύστημα που έχω στο γραφείο με παλιό hardware και ότι HDD έχει ξεχάσει η μοίρα.
Software, κοιτάζω εναλλακτηκές συνεχώς και φροντίζω να κρατάω και παλιότερες εκδόσεις μην τυχών (πχ affinity suite, έχω κρατήσει την v1 που είναι σε καλό επίπεδο για να δουλέψω, αλλά είναι εντελώς offline με key το να το εγκαταστήσεις, η v2 θέλει server activation και η 3η είναι τζάμπα με always online από τότε που την πείρε η canva).
Φοβάμαι πως ξημερώνει ένας κόσμος που δε σου ανήκει τίποτα, κάτι που γίνεται όλο και πιο έντονο καθώς μας γαμάει τις τιμές στο hardware το ΑΙ...
Γενικά τον τελευταίο χρόνο έχει αρχίσει να με τρομάζει όλο και περισσότερο το γεγονός ότι στην πραγματικότητα αρκετά πράγματα για τα οποία πληρώνουμε αρκετά χρήματα, δεν είναι δικά μας και δεν μιλάω για αναλώσιμα.
Αφορμή ήταν όταν αφού έκανα restore ένα παλιό macbook 2009 που έχω στο αρχικό λειτουργικό του ως retro machine, διαπίστωσα ότι τα παιχνίδια που έπαιζαν και θα μπορούσαν να παίζουν ακόμα σε αυτό, δεν είναι πλέον προσβάσιμα. Το steam δεν είναι native εφαρμογή αλλά πρακτικά ένα wrapper για τον chrome, οπότε αφού η υποστήριξη για το παλιότερο λειτουργικό σταμάτησε από τον chrome, σταμάτησε και το steam να το υποστηρίζει.
ΟΚ ως εδώ; ΟΚ, να πάρεις καινούργιο μοτόρι ρε πλεμπέο, θα έλεγε κανείς. Όμως τα νεότερα mac με επεξεργαστές Μ, δεν υποστηρίζουν παλιότερα 32bit παιχνίδια, οπότε αυτά παίζουν μόνο σε παλιότερο mac, ή θα έπαιζαν αν μπορούσες με κάποιον τρόπο να τα περάσεις και να δουλέψουν. Υπάρχουν παιχνίδια σε μια περίεργη λίμπο και μάλιστα που πωλούνται κανονικά ακόμα, που δεν δουλεύουν πουθενά πλέον χωρίς workaround!
Άλλο πράγμα που με βαράει στο κεφάλι είναι στο επαγγελματικό μου κομμάτι, η adobe εδώ και χρόνια το έχει γυρίσει σε συνδορμή και μόνο, αν σταματήσεις να πληρώνεις το μπούλο. Δεν πα να έχεις ακουμπήσει χιλιάδες € επί σειρά ετών; ΤΟ ΜΠΟΥΛΟ!
Αυτό το είχα νιώσει πρώτα στο πετσί μου όταν έβαλα πρώτη φορά κάτω τι μου είχε κοστίσει να παίζω wow πριν από πολλά χρόνια (σταμάτησα μόλις βγήκε το Cata). Είχα δώσει αρκετά χρήματα μέχρι τότε και διαπίστωσα δεν είχα καν πρόσβαση μετά σε βασικό επίπεδο, έστω ένα log in να κάνω βόλτες στο azeroth (να είχε ρε παιδί μου ξέρω εγώ ένα free to play πλάνο με caveats ξέρω εγώ; )
Έπειτα διαπίστωσα ότι πλέον δεν έχω την μουσική μου και οι καλλιτέχνες δεν βλέπουν πραγματικά φράγκα από εμένα, καλύτερα να τους πειράτευα βασικά... μπορεί να έχω ακούσει τα τραγούδια τους εκατοντάδες φορές στο spotify και ο καλλιτέχνης να πήρε 1€ ξέρω εγώ. Βέβαια δεν το είχα διαπιστώσει μέχρι τώρα γιατί κάθε τόσο πέταγε premium 3 μήνες στην τιμή του ενός και οι διαφημίσεις δεν ήταν τόσο επιθετικές (3 διαφημίσεις στην σειρά ανά 2 τραγούδια πχ).
Καλά οι ταινίες και οι σειρές ήταν από τους πρώτους πεσόντες... παλιότερα έστηνα καραούλι στο Seven να αγοράζω τα μεταχειρισμένα όταν έκαναν offload τις 10άδες κόπιες που είχαν για τα μεγάλα blockbusters για να κρατήσουν ξέρω εγώ 2-3 να δίνουν μόλις ξεφουσκώσει το hype.
Κάπου εδώ άρχισα να ψάχνω τρόπους να κερδίσω ξανά την ανεξαρτησία μου σε αυτά τα πράγματα. Ξέθαψα CD, DVD, ακόμα και κασέτες ήχου και εικόνας, καλά οκ οι κασέτες ακούγονται χάλια, αλλά ίσως απλά τα έχουν παίξει με τα χρόνια.
Τα CD ευτυχώς παραμένουν μια λύση στην μουσική, τα dvd αν βλέπεις 1080p σαν εμένα με 2-3 πατέντες κάνουν επαρκή upscale για να δεις σε TV στα 2-3 μέτρα.
Παιχνίδια, προσπαθώ να μεταφέρω τις αγορές μου στo gog και έχω αρχίσει να κατεβάζω σε τριτο-τέταρτο σύστημα που έχω στο γραφείο με παλιό hardware και ότι HDD έχει ξεχάσει η μοίρα.
Software, κοιτάζω εναλλακτηκές συνεχώς και φροντίζω να κρατάω και παλιότερες εκδόσεις μην τυχών (πχ affinity suite, έχω κρατήσει την v1 που είναι σε καλό επίπεδο για να δουλέψω, αλλά είναι εντελώς offline με key το να το εγκαταστήσεις, η v2 θέλει server activation και η 3η είναι τζάμπα με always online από τότε που την πείρε η canva).
Φοβάμαι πως ξημερώνει ένας κόσμος που δε σου ανήκει τίποτα, κάτι που γίνεται όλο και πιο έντονο καθώς μας γαμάει τις τιμές στο hardware το ΑΙ...