Μεγαλες Αληθειες

[Chronomancy]

 

[Eaglos]

Απλά μια επιβεβαίωση του ελληνικό δράματος 2001-2026

Σε ονομαστικούς όρους, ο μισθός σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε 25 χρόνια, καταγράφοντας αύξηση περίπου 97%

Σουβλάκι: Ο κατώτατος μισθός του 2001 αγόραζε περίπου 1.060 τεμάχια και ο σημερινός περίπου 230. Η απώλεια αγοραστικής δύναμης στο συγκεκριμένο προϊόν προσεγγίζει το 78%!

Ψωμί: Ο μισθός του 2001 αγόραζε περίπου 1.130 φραντζόλες, ο σημερινός περίπου 770, δηλαδή απώλεια κοντά στο 32%

Καφές: Με μέση τιμή 3,80 ευρώ, οι καφέδες που αντιστοιχούν σε έναν κατώτατο μισθό μειώθηκαν από περίπου 317 σε περίπου 242, δηλαδή απώλεια κοντά στο 24%.

Καύσιμα: Ο μισθός του 2001 αγόραζε περίπου 835 λίτρα, ο σημερινός περίπου 467, δηλαδή απώλεια περίπου 44%.

Με πόσες δραχμές αγοράζαμε σουβλάκι, καφέ, ψωμί και βενζίνη το 2001

Τι αγοράζει σήμερα ένας κατώτατος μισθός σε σχέση με το παρελθόν; Γιατί το σουβλάκι έχασε 78% και ο καφές 24%. Η μεθοδολογική εντιμότητα της σύγκρισης.

www.insider.gr

 

[Norshgaath]

Δολοφόνοι με στολή - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη στρέβλωση από αυτή που ονομάζουμε «αστυνομικό ρεπορτάζ». Αυτό που κυρίως κάνει το αστυνομικό ρεπορτάζ είναι να αποκρύπτει ότι η αστυνομία είναι ένας θεσμός που σταθερά παράγει υψηλής…

thepressproject.gr

Στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας, η αστυνομία μάς έχει κηρύξει τον πόλεμο. Σκοτώνει και συγχαίρει τους δολοφόνους στις τάξεις της. Αυτό δεν προκαλεί καμία κοινωνική κατακραυγή, διότι η κοινωνία πλειοψηφικά στηρίζει την αστυνομία χωρίς όρους και χωρίς να ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες: Η αστυνομία λέει πάντα την αλήθεια και η αστυνομία προστατεύει την τάξη και την ασφάλεια. Από τον δήμαρχο και τις ενώσεις αστυνομικών που στέκονται στο πλευρό των φονιάδων μέχρι τους ψηφοφόρους, η απλή αλήθεια είναι ότι έχουμε να κάνουμε με μια κοινωνία που αγκαλιάζει τον φασισμό. Είτε με τη μορφή της ανοχής είτε με τη μορφή της ευθείας υποστήριξης των δολοφόνων, το αποτέλεσμα είναι ίδιο. Μια κοινωνία που έχει μετατραπεί σε «οικοτροφείο άφλεκτων ψυχών», όπου δεν αρπάζει κανείς και με τίποτα.