δεν αντιλεγω μπορατσε, ουτε δυναμαι ν ακυρωσω το συναισθημα σου.
αλλά εγω ειμαι μπρουσάς. θελω να πω, θα παω οπωσδηποτε να δω μια ταινια, υποτιθεται γυρω απ τον μπρους, αλλά δεν θα πηγαινα ποτέ να δω μια ταινια για την καταθλιψη. ετσι ειμαι φτιαγμενος, με ανωριμα υλικα.
οπότε μεχρι κι εξοργιζομαι, μπορω να σου πω, που μιστερ κουπερ θες να πεις μια ιστορια γυρω απ την καταθλιψη και την απομονωση και χρησιμοποιεις τον μπρουσακο ως αφορμη.
κι ενω εισαι τοσο βαρύς και αρτιστίκ και καλα, πως και μου πετας μεσα και μια γκομενοιστορια που δεν υπηρξε ποτέ? φτηνο τρυκ, απολυτα "εμπορικο", που δεν προσθεσε απολυτως τιποτα στην αφηγηση.
και αυτο που μου την βαρεσε πιο πολυ, ειναι οτι στον βωμο αυτου που ηθελε να πει, αλλοίωσε το υποτιθεται, θεμα του. ο αρκουδος γυριζε 2 ωρες γυρω γυρω στην οθονη με την μουροχαβλέ φατσα του αηδιασμενου με ολα. καθολου ετσι δεν ηταν ο μπρους. η φαση με το νεμπρασκα ηταν περισοτερο καλλιτεχνικη επιλογη, αφτερθωτ, και οχι αυθορμητη, εσωτερικη παρορμηση οπως εδειχνε η ταινια. και τα επεισοδια της καταθλιψης τον βαρεσαν πολλα χρονια μετα. την εποχη που δειχνει η ταινια, ανεξαρτητα με τα θελω του σκηνοθετη, ηταν εξωστρεφης, χαρουμενος, εγραφε ροκεντρολακια κι ειχε ετοιμασει ηδη το μισο bitusa με τις "χαρουμενες" απτεμπο ενορχηστρωσεις που ξερουμε. καθολου στο χειλος της αυτοκτονιας σχεδον δεν ηταν, οπως μας δειχνει ο κουπερ.
λεπτομερειες? ισως. αλλά οπως το βλεπω, σ ενα και καλα biopic, ειναι απαραδεκτο να υπαρχουν, επειδη ο αλλος θελει σωνει και ντε να δωσει ενα μηνυμα. ας εφτιαχνε μια ταινια μ ενα δικο του στορυ σε οτι θεματικη ηθελε. το να φευγεις τοσο μακρια απ την πραγματικοτητα σε μια "βιογραφια", ειναι τελειως ακυρο στα χαρτια μου.
σαν μπρουσας θα μιλησω τωρα, οχι ως σινεφιλ, δεν εχω τετοια κρεντενσιαλς. οποτε, ναι, ΤΡΑΓΙΚΟ, τον βρηκα τον αρκουδο. ειδικα στις φασεις του "λαιβ" με πληγωσε πιο πολυ η ασχετοσυνη κι η τσαπατσουλια του κουπερ που υποτιθεται ειναι και μπρουσοφαν, τρομαρα του.
οκ, ηδη επελεξες εναν ηθοποιο που δεν εχει καμμια φυσικη ομοιοτητα με το θεμα σου, ηδη ξεκωλιασες την πραγματικοτητα, με ανυπαρκτα επεισοδια που βολευουν το αφηγημα σου, τουλαχιστον ρε ανθρωπε σεβασου λιγο τον μπρους εστω στο λαιβ του. καμμία σχεση με την πραγματικοτητα. σκηνικη παρουσια που δεν συνεβη ποτές, ατσουμπαλες κινησεις, προχειροτητα.... κριντζαρα την ζωη μου.
επισης ρε μπρο, αποθεωνεις ολο το υπολοιπο καστ και δεν γραφεις μια κουβεντα για τον συγκλονιστικο γκραχαμ? ο μονος, μαζι με τον στρονγκ ισως, που σταθηκε με σεβασμο και φανερη σπουδη/μελετη, απεναντι στο υλικο του.