Ron Gilbert/Terrible Toybox : Ιδιοφυής Adventuroπατέρας ή Περασμένα Πιθηκομεγαλεία;

[nitro912gr]

υπόδειγμα σύγχρονου adventure είναι το *check notes*: The Vanishing of Ethan Carter *roll*

11 χρόνια παλιό παιχνίδι ρε μλκ πότε πέρασαν τα χρόνια;

 

[Borracho]

To Unavowed όντως μέτραγε πάρα πολύ, ήταν δυνατό μοντέρνο adventure. Σίγουρα σε Τοπ 5 σύγχρονων κλασσικών. Για εμένα δεν έπιανε τη σχεδιαστική βιρτουοζιτέ του Thimbleweed Park ή το αγνό συναίσθημα του RoTMΙ αλλά είχε εξαιρετική αστική ατμόσφαιρα, πολύ ενδιαφέρουσα μηχανική με τους διαφορετικούς χαρακτήρες και εκπληκτική γραφή. Μου φαίνεται περίεργο δηλαδή να εκτιμάς το Unavowed και όταν βλέπεις τα ίδια χαρίσματα σε διαφορετικό περιτύλιγμα να προσπερνάς.

To Vanishing of Ethan Carter είναι τόσο παλιό που έχει λάβει Redux/Director's Cut/Coda/Super Ultra Collector's εκδόσεις, Νίτρε. Συμπαθέστατο θυμάμαι ήταν πάντως, από τα καλά δείγματα του είδους.

 

[maladroid]

Αν εννοείς το Thimbleweed πάω πάσο γιατί δεν έπαιξα αρκετό ώστε να (συγ)κρίνω.
Αν εννοείς το RoTMI... νομίζω και ο ίδιος ο Ron Gilbert θα παραδεχόταν ότι ο συνονόματός του τον πάτησε κάτω σε επίπεδο γρίφων, interactivity, πλοκής και δεν συμμαζεύεται. Ακόμα, όμως, κι αν το RoTMI είχε όλες αυτές τις "μηχανικές" αρετές που του αναγνωρίζεις, θα με είχε χάσει από το υψωμένο κωλοδάχτυλο του Ron προς τους fans και το franchise, που για σένα ήταν η τέλεια κατακλείδα κι ένας ιδιοφυής γύρος του θριάμβου.
Εννοείται πως ζηλεύω εσένα και τον North που σας τα έσκασε έτσι το RoTMI, εγώ θα κάτσω στην απέναντι γωνιά με τον Yahtzee να τρώμε το καπέλο μας.

 

[The Nameless One]

Γιατί ποτέ δεν αναφέρεται η σειρά Blackwell? Μόνο σε εμένα φάνηκε από τα πιο ωραία adventures που έχω παίξει?

 

[Borracho]

Γιατί το νήμα πρωτίστως είναι για το Ρον, όχι το Ντέηβ Γκίλμπερτ. Τα Blackwell ουσιαστικά ιχνηλατούν ολόκληρη την πορεία της Wadjet Eye, από τη νάιφ οπαδική απλότητα του πρώτου, στο σαφώς σκοτεινότερο επίλογο της σειράς. Πολύ τη χάρηκα. Από σπόντα ξεκίνησα το πρώτο με ελάχιστες προσδοκίες και στην πορεία έγινα υπεροπαδός της εταιρείας.

 

[Adhan]

Μιλάμε για αυτόν τον Γιά(λα)τζι;;



Oof που θα έλεγε και μια ψυχή...

 

[maladroid]

Ουφ δε λες τίποτα...

 

[maladroid]

Αρχίζω να πιστεύω ότι το τελευταίο Monkey Island ίσως ήταν μια τρολιά επιπέδου Matrix 4.
Φαντάζομαι να τον παίρνει τηλέφωνο ο Ποντικός για ένα last dance και να του λέει "έλα Ron μην κάνεις το δύσκολο, μεταξύ μας είμαστε, αν δεν ήταν τα MI δεν θα σε ήξερε ούτε η μάνα σου". Πληγώνεται ο εγωισμός του Ron, θα μετανιώσετε την ώρα και τη στιγμή που το ζητήσατε ρε κιερατάδες. Και εγένετο Return to Monkey Island, ένα προϊόν αγνής και άδολης αγάπης προς το genre, το franchise, και ούλη την ανθρωπότητα.

Ορίστε, να σας τα πει κι ο ίδιος:

Monkey Island creator Ron Gilbert isn't interested in returning to making 2D adventure games: 'When we're all dead, it probably won't be the kind of thing that survives'

But he would consider making another 3D Monkey Island.

www.pcgamer.com

 

[Robin Hood]

Πέρα από το art style που επέλεξαν για το Return to Monkey Island που δεν μ' άρεσε, ως adventure game μ' άρεσε αρκετά.

 

[Borracho]

Ένα πανάξιο ποίημα ήσαντο το Return To Monkey Island, ΘΡΗΝΟΣ για τη μεσήλικη κατάντια μας ως ανθρώπινα όντα, πολλάν ντο λάντρεψα.

Και μεταξύ μας τώρα, δε νομίζω πως κανένας παίζει Monkey Island για το σεναριακό βάθος και τις φιλοσοφικές/υπαρξιακές επιφοιτήσεις που προκαλεί. Ένα πανέμορφο, χαζούλικο παραμύθι με πειρατές ήταν ανέκαθεν και τυχαίνει να είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την ζαχαρένια παιδική ηλικία όλων ημών των σαραντακάτι/φεύγα σπασικλαίων καριέρας.

Τώρα για τις δηλώσεις του Γκίλμπερτ, ο άνθρωπος μπορεί να το βλέπει όπως θέλει, δε θα τον παντρευτούμε κιόλα. Ως δημιουργός video games, αν φτιάξει κάτι που 'μιλάει', το αγοράζουμε και γουστάρουμε. Αν όχι, προσπερνάμε. Ιερά τέρατα, τοτέμ και λοιπές οπαδικές μαλακίες, προφανώς μονάχα στο προαύλιο του δημοτικού υφίσταντο.

ΥΓ Και το art style μου άρεσε. Γενικά, από τη στιγμή που κάτι είναι καλαίσθητο κι έχει καλλιτεχνική συνοχή, ψιλογουστάρω να βλέπω αγαπημένες σειρές να δοκιμάζουν διαφορετικά 'λούκ' μέσα στα χρόνια, τους δίνει μια εσάνς φρεσκάδας που χάνεται όταν κάτι αγκυλώνεται στο παρελθόν.

 

[Sephir]

Εντάξει, ο άνθρωπος προσπαθεί να βγάλει χρήματα, συνεπώς ψάχνει να βρει τον καλύτερο τρόπο για να το κάνει.

Με τις κατά καιρούς δηλώσεις του, μου δίνει την εντύπωση ότι είναι περισσότερο "έμπορας", παρά κάποιος καλλιτέχνης, που έχει ως βασικό κριτήριο να παρουσιάσει τη δουλειά του και τις ανησυχίες του.

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό, εννοείται - με likes και μπράβο κανείς δεν έζησε. Όμως, δεν θα σκάσουμε κιόλας για τις σκέψεις του. Ωστόσο, νομίζω αξίζει να αναφερθεί ότι τα τελευταία χρόνια έχουν κυκλοφορήσει πολύ καλά έως εξαιρετικά point 'n' click adventures, ενώ οι 3D υλοποιήσεις που θέλει να εφαρμόσει, συνήθως πάνε άπατες (ποιοτικά τουλάχιστον).

Είναι σαν να μην έχει πάρει μυρωδιά τίποτα και ας είναι από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας του είδους των adventures. Σε αντίθεση με τον έτερο Gilbert (Dave) που επιμένει στο ύφος που τον καθιέρωσε.

 

[Borracho]

Συμφωνώ εν πολλοίς, Ζώρζ.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως όταν έκανε τα πρώτα Monkey Island, χρησιμοποιούσε την τελευταία λέξη της τεχνολογίας της εποχής, σα να λέμε ότι έκανε σε Unreal 5 τα πάντα τώρα. Είχαν σουξέ γιατί έκαναν τη διαφορά στην εποχή που κυκλοφόρησαν αλλά αυτό δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση κάποιο 'όραμα' ή κάποια καλλιτεχνική συνέπεια σε βάθος χρόνου. Είναι λιγάκι σαν τις one hit wonder μπάντες. Επειδή κάποιος έγραψε 2-3 υπερκλασσικά τραγούδια, δεν είναι απαραίτητα ο Μεσσίας.

Τώρα επειδή έγινε κάλτ είδωλο από τύχη και τις συνθήκες, επιλέγει να το εκμεταλλευτεί για να βγάλει κανά παρά. Τίμιο και δε νομίζω να κάναμε και διαφορετικά στη θέση του. Αν κυκλοφορήσει κάτι αδιάφορο (όπως αυτό το rogue lite, Death by Scrolling ή όπως διάολο το λέει) δεν το παίζουμε και προχωράμε.

Αν μη τί άλλο, το αγαπημένο μας είδος δεν θα πεθάνει ΠΟΤΕ, σε πείσμα των καιρών και της μόδας.

 

[Robin Hood]

ΥΓ Και το art style μου άρεσε.

Το έχω ξανα-γράψει. Θεωρώ το art style και τα γραφικά του τρίτου αξεπέραστα. Κι ας βγήκε πριν 29 χρόνια. Του RtMI τα γραφικά δεν μπόρεσα να τα συνηθίσω καθόλου.