Tex Murphy: Tesla Effect

[Borracho]

Παραδόξως (εκτός κι αν έχω απογιωτέψει βασιλικά) διαπίστωσα πως δεν είχαμε αφοσιωμένο θρέντ για την επιστροφή του Τεξ.

Πολύ πρόσφατα ολοκλήρωσα την περιπέτεια (η μεγάλη χαρά των capital controls και των σπασμένων Ουιτσεροατσίβμεντς, παίζεις τσούκου-τσούκου το μπάκλογκ) και πραγματικά ήταν ένα γνησιότατο και πανάξιο παιχνίδι Tex Murphy. Ποτέ δεν ήμουν "βαμμένος" οπαδός της σειράς. Λάτρευα το γκαφατζή Τεξ, την ατμόσφαιρα και τους κατοίκους της Chandler Avenue και τα C-Movie σενάρια, όπως και την παλιομοδίτικη λογική των διαλόγων και απεχθανόμουν τα παράλογα και ό,τι να'ναι full screen puzzles και την ανάγκη να σαρώνεις κάθε κακοσχεδιασμένο 3D texture για εκείνα τα δυο πίξελς που χρειαζόσουν για να προχωρήσεις παρακάτω.

Όλα αυτά τα στοιχεία ενυπάρχουν αυτούσια στο Tesla Effect, κάνοντάς το τον ιδανικό διάδοχο του Overseer και μια εξαιρετική απόσβεση της ΚΣ επένδυσης των "βαμμένων" οπαδών σε αυτό. Το ολοκλήρωσα με το φινάλε του γλυκού Ρωσακίου (ΠΡΟΦΑΝΩΣ, ψήσου στην κόλαση γλυκό και αγαπητικό γουργουροτσελσάκι) και μου άφησε ωραία γεύση, κινήθηκε στο επίπεδο των προσδοκιών μου, με τα καλά και τα κακά του, όπως όλα τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς.

Όποιος συναγωνιστής το ολοκλήρωσε και δε βαριέται, ας μοιραστεί μαζί μου τις σκέψεις του για τον τίτλο <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Hellion]

Iσχύει πως το Tesla Effect ίσως και να είναι από τα λίγα όψιμα kickstarter projects "διάσημων" σειρών που θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν κυκλοφορήσει ως επίσημο sequel τον καιρό που η εκάστοτε σειρά μεσουρανούσε. Δηλαδή, αν είχε βγει αυτούσιο αυτό το παιχνίδι 1-2 χρόνια μετά το Overseer, αμφιβάλω αν θα είχε βγει καλύτερο ή χειρότερο.

Ήταν ακριβώς όπως έπρεπε να είναι. Έδεσε τα περισσότερα loose ends από το προηγούμενο μέρος, είχε άπλετες αναφορές στο παρελθόν για το Nostalgia Factor, είχε "μεταλλαγμένους" με σαχλά prosthetics στα μούτρα, είχε επιστροφές γνωστών χαρακτήρων, είχε πρωταγωνίστριες βγαλμένες από τσόντες δευτέρας διαλογής (με τους αντίστοιχου επιπέδου διαλόγους), είχε death scenes, είχε το μαυρόψυχο και σαρκαστικό χιούμορ του Τεξ, είχε πολλαπλά φινάλε για όλα τα γούστα...Κάτι παραπάνω από απλά "τίμια" προσπάθεια δηλαδή.

Mόνο αν ήταν μεγαλύτερο σε διάρκεια και είχε 5-6 παραπάνω τοποθεσίες θα μπορούσε να είναι καλύτερο, αλλά αυτό ήταν μάλλον αποτέλεσμα του kickstarter.



ΥΓ. Ο Chris Jones αγέραστος παναθεμάτονε. Λες και βγήκε από το 1998 κατευθείαν.

 

[f2bnp]

Ήρθε η ώρα για το πατροπαράδωτο σεντόνι για σειρά παιχνιδιών που λατρεύω. Μεγάλος fan των FMV περιπετειών του μέγιστου Tex και συγκεκριμένα του Pandora Directive.
Προσωπικά το Tesla Effect δεν με ικανοποιήσε, αν και είχε τις στιγμές του. Ειδικά το σενάριο και οι εξηγήσεις που επιχειρεί να δώσει μου φάνηκαν απογοητευτικές.

<span class="bbcode_spoiler">Ο Tex είναι μετενσάρκωση του Humphrey Bogart, η Margaret είναι μάνα της Chelsee κλπ.</span>

Δεν νομίζω όμως ότι μπορούσε να γίνει και πολύ διαφορετικά, ύστερα από αναμονή τόσων χρόνων και ύστερα από ένα τέτοιο cliffhanger στο Overseer, νομίζω πως η μερική απογοήτευση ήταν ψιλοαναμενόμενη. Αν είχε βγει το 2000-2001 τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, σε κάθε περίπτωση. Για να προλάβω μερικούς, τα Tex δεν τα έπαιξα όταν κυκλοφόρησαν, αλλά πολύ αργότερα, γύρω στο 2007-2008. Καλώς ή κακώς, όταν ασχολείσαι με franchise 10ετίας+ αφοπλίζεις τον εαυτό σου και είσαι έτοιμος να συγχωρέσεις πολλά πράγματα, όπως τα πεπαλαιωμένα γραφικά, το blue screen σε κάθε σκηνή, τον τρόπο με τον οποίο έβλεπαν τα 90's το μέλλον κλπ...
Όταν παίζεις ένα παιχνίδι από το 2015 όμως, δεν μπορείς να μην τα δεις όλα αυτά με άλλο μάτι. Κάθε πράγμα στον καιρό του θα έλεγα.

Ο Tex μου φάνηκε πιο κοντά στον περισσότερο αφελή εαυτό του από το UAKM και όχι στα Pandora και Overseer, όπου έβλεπες σταδιακή ανάπτυξη χαρακτήρα. Αυτός είναι και ο λόγος που το UAKM μου άρεσε αρκετά λιγότερο από τα άλλα δύο παιχνίδια. Το intro σε προετοίμαζε για μία σοβαρή noir εμπειρία και τελικά όλο το παιχνίδι έχει slapstick χιούμορ και άπειρες κοτσάνες από το στόμα του Tex. Με είχε ξενερώσει αρκετά έχοντας παίξει το Pandora πρώτο.

Άλλο σοβαρό ζήτημα στο Tesla Effect ήταν οι γρίφοι για εμένα. Στην πλειοψηφία τους ήταν εύκολοι και με αρκετό object hunting ανά σημεία. Πάλι καλά έβαλα να σημαδεύονται αντικείμενα με τον φακό, αλλιώς τα νεύρα μου θα είχαν γίνει τσατάλια. Τους fullscreen γρίφους του Pandora πολλοί εμίσησαν, αλλά αν τους αφαιρέσει κανείς τι ακριβώς απομένει; Είχα ευχαριστηθεί πάρα πολύ τον γρίφο που πρέπει να απενεργοποιήσεις μία βόμβα στους υπονόμους και εκείνον με τα χρωματισμένα tiles στο σπίτι του Thomas Malloy, αλλά ακόμα και όλους αυτούς που υπήρχαν στο temple προς τέλος του παιχνιδιού. Βέβαια, εκείνος με το ρομποτάκι στο κεφάλαιο με την στρατιωτική βάση καλύτερα να ξεχαστεί.

Το Nostalgia Factor που λέει ο Hellion είναι ωραίο, αρκεί να μην γίνεται υπερβολικό fan service. Με είχε εκνευρίσει στο Broken Sword 5 το αστειάκι με την κατσίκα και την Lady Piermont. Έφαγα μήνες για να βρω πως θα περάσω την κατσίκα στο BS1 και ο Charles Cecil το βρήκε πολύ αστείο να με κοροϊδεύει στο BS5. Και φυσικά, όσοι δεν είχαν ιδέα τι πραγματικά έπαιζε ή απλά κοίταξαν το walkthrough και το πέρασαν, γέλασαν μαζί με τον Charles και το θεώρησαν ως πανέξυπνο inside joke.
Ευτυχώς στο Tesla η κατάσταση δεν έχει έτσι, αν και ορισμένα throwbacks πιστεύω πως δεν χρειάζονταν (όπως τα αρκετά flashbacks στην Chandler Avenue) ή ακόμα και η επιστροφή ορισμένων χαρακτήρων από παλαιότερα παιχνίδια.

Πιστεύω πάντως πως συνολικά είναι πολύ καλή προσπάθεια και διατηρεί πάρα πολλά στοιχεία που έκαναν την σειρά αξέχαστη. Απλώς ήρθαν έτσι τα πράγματα που δύσκολα θα με ικανοποιούσε ένα 6ο παιχνίδι <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /> .

 

[Borracho]

Σε αντίστοιχη φάση είμαστε ΦουΤουΜπουΝουΠου καθώς και εγώ έπαιξα όλη τη σειρά (ναι ναι και τα Mean Streets και Martian Memorandum) την περίοδο 2011-12. Ποτέ δεν την πήρα πολύ στα σοβαρά αλλά είχε αδιαμφισβήτητη γοητεία. Ασχολίαστα τα full screen puzzles και οι object hunting γρίφοι που μπαίνουν γιατί έτσι, αλλά είναι μέρος της σειράς, όπως και οι C-movie σεναριακές κουλαμάρες.

Ευχάριστο, δεν θα στήριζα θαρρώ ένα ΚΣ για 6ο παιχνίδι, αλλά σίγουρα θα το αγόραζα σε κάποια γενναία έκπτωση. Ακόμη περιμένω πότε θα δουν το φως το αληθινό και θα μας δώσουν ένα παιχνίδι Tex Murphy στηριγμένο στις ανακρίσεις, στα πρότυπα του LA Noire <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[f2bnp]

Ρε συ Μποράτσο, αυτό ειδικά με τα Fullscreen Puzzles δεν το καταλαβαίνω γιατί ενοχλεί τόσο κόσμο. Τι ακριβώς δεν σου άρεσε, έχεις κάποιο δυνατό παράδειγμα, πέραν φυσικά από τα αχαρακτήριστα slider puzzles;
Κάποια φορά που τα είχα υπερασπιστεί, κάποιος γύρισε και μου είπε ότι καλύτερα να πάω να παίξω Myst και ειλικρινά παραξενεύτηκα.

Τα C-Movie σενάρια είναι μέρος της γοητείας όπως λες. Εκεί που διαπρέπουν τα παιχνίδια (και το τελευταίο ως ένα βαθμό) είναι στο storytelling, στον τρόπο δηλαδή με τον οποίο ξετυλίγονται οι ιστορίες. Θα γίνω γραφικός και θα ξανααναφέρω το Pandora Directive, όμως ειλικρινά είχα χάσει τον ύπνο μου με αυτό το παιχνίδι και ήθελα τόσο πολύ να δω τι θα γίνει παρακάτω. Είναι από αυτά τα παιχνίδια που μέχρι να τελειώσεις σε αποσπούν από οτιδήποτε άλλο κάνεις. Θυμάμαι χαρακτηριστικά γύρισμα από σχολείο, άνοιγμα PC για να συνεχίσω την περιπέτεια και γεμιστά από την μαμά με φετούλα να με συντροφέουν καθώς έμπαινα και πάλι στην Chandler Avenue.

 

[Borracho]

Α ναι, είναι προσωπικό το κόλλημα, αλλά θα σου πω επακριβώς γιατί με ξενερώνει στα Tex Murphy. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπου τα full screen puzzles έχουν να κάνουν άμεσα με το σενάριο του παιχνιδιού και η επίλυσή τους στηρίζεται σε αποκρυπτογράφηση κάποιου κώδικα ας πούμε (υπήρχαν κάποια τέτοια και στο Pandora Directive εάν θυμάμαι καλά) οπότε τα δέχομαι και τα αγαπώ, ξενερώνω φρικτά να μου κόψει τη νουάρ ατμόσφαιρα και την ντετεκτιβίστικη δράση για να παίζω ας πούμε Inverted Towers of Hanoi ή "Πέρνα Το Φαραώ Στην Άλλη Άκρη" γιατί ΕΤΣΙ, λες και κάποιος νορμάλ άνθρωπος θα κλείδωνε με τέτοιες παιδικές σπαζοκεφαλιές το χρηματοκιβώτιο/θυρίδα/μυστικό εργαστήριό του.

Όταν δηλαδή πετιούνται γρίφοι/σπαζοκεφαλιές ΕΠΕΙΔΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ που δεν έχουν καμία σχέση με την πλοκή του παιχνιδιού, καταστρέφεται για εμένα το immersion του τίτλου. Το Pandora Directive δεν μου άρεσε περισσότερο ή λιγότερο από τα υπόλοιπα της σειράς, καθώς τον καιρό που βγήκε, μεοσουρανούσαν τα X-Files και ήταν "must" για ένα αστυνομικό adventure game να χώνει και τους εξωγήινους κάπου στην υπόθεση. Για τον Τέξ το Θεούλη με τις γκάφες και το άθλιο φλέρτ του τα έπαιξα όλα τα παιχνίδια και σε αυτό τον τομέα ήταν εξαιρετικά <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[f2bnp]

Οκ δεκτό, κατάλαβα τι εννοείς. Ομολογουμένως ίσως αυτοί οι μεμονωμένοι γρίφοι να χρειάζονταν τελείως διαφορετική λογική!