Λοιπόν, το παίζω αυτές τις μέρες (
@Dim Gian Bot , τρέχα) και συμφωνούμε 100% Ζώρζ. Σκληρή 80' ίλα, με την καλύτερη δυνατή έννοια του χαρακτηρισμού.
Τεράστιο συν o Adrian Vaughan που δανείζει τη φωνή του στον πρωταγωνιστή (και όλως τυχαίως, 'παίζει' και στο Locomotive) μαζί με τις άφθονες αναφορές στο Ελληνικό στοιχείο της Αυστραλίας. Δεν τα φκιάνουν πια έτσι γαμώτο. Ειδικά για όσους έχουμε μια παραπάνω αδυναμία στα 'σοβαρά' σενάρια σε adventures, είναι λουκούμι.
@manofsorrows Έχω αναπτύξει εσχάτως μια θεωρία αναφορικά με το γιατί ΚΑΜΙΑ έχουσα σώας τας φρένας γυναίκα δεν ασχολείται με ρετροπιξελούμπες. Για μας, είναι επιβεβαίωση και επαλήθευση της παιδικής μας ηλικίας. Ναι. Κάποτε υπήρξαμε μικροί κι αθώοι, κάποτε βιώσαμε τη γέννηση και κάθε στάδιο του υπολογιστικού θαύματος, από το βαθύ underground ως το απόλυτο mainstream. Κάθε φορά που το μόνιτορ ζεματίζεται από ένδοξα πίξελς, είμαστε ξανά 10 χρονών, πληρώνουν άλλοι για μας, δεν έχουμε ιδέα τί σημαίνει ΑΦΜ ή που πληρώνεις λογαριασμούς. Κάθε μέρα, είναι μια υπέροχη περιπέτεια που περιμένει να συμβεί, όχι σαράντα συμφορές που καλούμαστε να αποτρέψουμε.
Είναι ένα είδος αζώητης μιναρομετάληψης η ενασχόληση με ρετροπιξελούμπα και θεωρώ θα πέφτουμε πάνω τους με την ίδια χαρά ως τα βαθιά γεράματα.
ΚΑΜΙΑ πνευματική υγιής κοπέλα δεν ασχολιόταν με King's Quest I και Space Quest I όταν ήμασταν μικροί, οπότε όταν αντικρίζουν τέτοια γραφικά, τους χτυπά μονάχα η τεχνική 'ασχήμιά' τους, δεν υπάρχει σύγκριση με τα εκάστοτε Εκλαιράκια της πιάτσας. Καλό είναι αυτό.
Μερικά λιμάνια είναι όμορφο να παραμένουν άβατα.
