Λοιπόν, μιας και δεν είχα ίντερνετ για σχεδόν μια βδομάδα αφού ένας γερανός έριξε το καλώδιο του τηλεφώνου (true story) αποφάσισα να το ρίξω για τα καλά στον καθαρισμό του backlog οπότε και τελείωσα Hotline Miami (το ορίτζιναλ) και όταν λέω το τελείωσα, το Τελείωσα, secret ending, όλες οι μάσκες κτλ.
Από την άλλη συνεχίζω τα DLC του Borderlands 2 τα οποία έχουν αρκετό content παρά το ότι πίστευα αρχικά (πχ το Tiny Tina's Assault on Dragon Keep με κράτησε για ένα καλό 8ωρο). Για να πω την αλήθεια η όλη φάση του Borderlands με έχει κουράσει και δεν ξέρω αν θα τα τελειώσω, ίσως τα παίξω με το ζόρι για να δικαιολογήσω την αγορά. :dry:
Στην συνέχεια τελείωσα και το Apotheon που είχα τσιμπήσει τελευταία το οποίο με απασχόλησε για ένα 15ωρο και το ευχαριστήθηκα πραγματικά (ένα achievement μου έμεινε αλλά θέλει δεύτερο playthrough και βαριέμαι

)
Ύστερα είπα να πιάσω το Valiant Hearts αλλά θυμήθηκα ότι θέλει uplay και χωρίς ίντερνετ... (δεν ξέρω αν έβαλαν κάποιο offline mode αλλά δεν το νομίζω)
Τώρα που έχω ξανά σύνδεση σίγουρα θα το τιμήσω.
Έτσι λοιπόν βρέθηκα να συνεχίζω το Trine 2 που για κάποιο λόγο έμενε μισοτελειωμένο στον σκληρό. Όσον αφορά αυτό δεν ξέρω αν είναι κάτι προσωπικό αλλά συνεχώς μου δημιουργεί την αίσθηση ότι λύνω τα puzzles με τον λάθος τρόπο. "Τι λάθος τρόπο, άμα τα λύνεις σημαίνει ότι τα έλυσες" θα πει ο συμφορουμιτης και έχει δίκιο, αλλά πάντα αισθάνομαι ότι ο game designer σχεδίασε το puzzle να λυθεί με κάποιον άλλο τρόπο ενώ εγώ βάζω τον Amadeus να φτιάξει 3-4 κουτιά, τα στοιβάζω και περνάω το level.
