Tyranny - Obsidian RPG

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
<blockquote><br>Το PoE όταν βγήκε, ήταν ένας τιμιότατος φόρος τιμής στα παλαιά παιχνίδια της Infinity Engine. Δεν έχω γράψει πουθενά πως το θεωρώ ανώτερο της Witcher τριλογίας (αν βρει κανείς τέτοια αναφορά, κερδίζει ειδικό βραβείου πλουραλιστικού σουρεαλισμού) και μέρος της ευχαρίστησης που προσέφερε, "πάταγε" και στο γεγονός πως ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο "ρετρό" τέτοιο RPG που βγήκε. Με προσεγμένα πορτραίτα χαρακτήρων, αρκετό speech ηχογραφημένο, είχε γίνει προσπάθεια πολλές σκάλες πάνω από το Tyranny. Ήταν μια τίμια και ποιοτική εμπειρία Old-schoolιάς αν και προς το τέλος, επίσης κούραζε με την επική τζενερικίλα του. Αλλά δεδομένης της εποχής που κυκλοφόρησε, είχε με το μέρος του τον παράγοντα της νοσταλγίας.<br><br>Τώρα που έσπασε αυτό το πρώτο κύμα, απλά δεν υπάρχει δικαιολογία για να κυκλοφορούν τόσα τεμπέλικα, δήθεν "νοσταλγικά" παιχνίδια.<br></blockquote><br> <br>Δεν είπα πως το θεωρείς ανώτερο του Witcher, είπα ότι το έβαζες σε απευθείας σύγκριση. Σεβαστή η γνώμη σου αλλά ὁδεύεις επικίνδυνα προς τον τεχνικό τομέα του 3rd Person όπως Witcher και Kingdom Come και της γρήγορης δράσης  <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt=":D" title=":D" class="bbcode_smiley" /> 
 
Ισχύει, αλλά από τη στιγμή που ένας εξαιρετικός οπτικός τομέας μπορεί να συμβαδίζει με βάθος gameplay και μιας αφήγησης έμπλεας συναισθημάτων, φυσικά θα προτιμήσω ολόκληρο το πακέτο. Εκπτώσεις γίνονται μόνο σε πολύ ειδικές περιπτώσεις, αλλά όταν μπορείς να έχεις το καλύτερο δυο κόσμων, θαρρώ δεν υπάρχει λόγος να συμβιβαστείς με λιγότερα. <br><br>Πιστεύω στην πρόοδο του μέσου. Μου γυρίζει το μάτι να βλέπω την εποχή του Wolfenstein II νέα FPS στο Steam με "γραφικά και gameplay σαν του Heretic" λες και έχουμε 1992. Κατανοητό αν ένας πιτσιρικάς κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο και μεγάλη του μαγκιά, αλλά δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά ένα επαγγελματικό studio το οποίο, σε μια βιομηχανία που προσδιορίζεται από την καινοτομία, μου προσφέρει συνειδητά μπαγιατικό προϊόν. Να μην ξεχνάμε πως το Heretic για την εποχή του, θεωρείτο ΑΑΑ τίτλος που ενσωμάτωνε την δυνατότερη μηχανική γραφικών της αγοράς, δεν έπαιζε κανένας Space Invaders και Jungle Harry το &#039;92 και καυχιόταν για τα ρετρό γαλόνια του. <br><br>Έχει εν πολλοίς η συγκεκριμένη "νοσταλγία", θαρρώ να κάνει με μια στρεβλή και ρομαντική αντίληψη ενός παρελθόντος που δεν υπήρξε στ&#039; αλήθεια ποτέ.
 
Ωραία, άρα ο λόγος είναι καθαρά ο τεχνικός τομέας για το PoE II. Πάντως συμφωνώ και εγώ με όσα λες, εννοείται ότι θα προτιμήσω όλο το πακέτο και δίνω σημασία πολύ στον τεχνικό τομέα πλέον, αλλά αν έχει ωραία ιστορία, αφήγηση, διαλόγους, ατμόσφαιρα τον παραβλέπω.<br><br>Απλά μου έκανε εντύπωση που είπες ότι δεν θα το ακουμπήσεις, που ήσουν κάθετος, γιαυτό σε ρώτησα.Να είσαι καλά  <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" />
 
Εντάξει, δεν τα θα τα χαλάσουμε. Ο Borracho έχει γίνει γεροξεκούτης που τραβούσε τις αρεόλες του στα 16 όταν πρωτοδιάβασε Tolkien, αλλά τώρα αν του πεις να διαβάσει το Wheel of Time θα προτιμήσει να κάτσει να δει λαδομπογιά να στεγνώνει σε πλαστικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Borracho είναι ελιτιστής, ούτε ότι το Wheel of Time είναι για τα μπάζα. Ο ένας μεγάλωσε (δεν ωρίμασε ποτέ - αντιδιαστολή με τη διαφήμιση του Sir Sean :pP) και θέλει να διαβάζει άλλα πράγματα, το άλλο απλώς συνεχίζει εκεί που είναι χωρίς να ψεύδεται για την ταυτότητά του για τη νέα γενιά και την παλιά που ακόμη έμεινε στον Tolkien.<br><br>Το ίδιο ισχύει και για το Tyranny, το οποίο περισσότερο ως πείραμα διάδρασης και αίτιου-αιτιατού μπορεί να το λάβει κανείς, παρά για την υπέρτατη αφηγηματική σε ισομετρικό RPG. <br><br>tl;dr: Περί ορέξεως Χ-πίτα.
 
Να σημειώσουμε πως Tolkien πρωτοδιάβασα στα 11, προφανώς έχασα το λιγοστό παιδικό μυαλό μου και φρόντισα να φέρω το AD & D στην μικρή γωνιά της επαρχίας μου. Το ζούσαμε πολύ σκληρά μαζί με τους υπόλοιπους σπασίκλες, οπότε ήταν επόμενο να επέλθει κορεσμός κάποια στιγμή. <br><br>To PoE II ενδέχεται να το δω σε γενναία έκπτωση και αφού το έχει αποθεώσει σύσσωμος ο ειδικός τύπος. Και πάλι ανησυχώ πως στον πρώτο διάλογο που μου εξηγεί γιατί ο τάδε θύλακας επαναστατών χωρικών διάλεξε να λατρεύει το αγαλματάκι του Ψωμάνθρωπου Σαχ αντί για τις Χήνες του Ναού όπως ο καθωσπρέπει κόσμος, θα σκούξω και θα κάνω rage uninstall.
 
Έχω χάσει το μέτρημα με τα παιχνίδια που έχεις τσουβαλιάσει και περιμένεις να στείλεις πίσω στο χρόνο στον 16χρονο (max) εαυτό σου.
 
<blockquote><br>Να σημειώσουμε πως Tolkien πρωτοδιάβασα στα 11<br></blockquote><br><br>Μπήκες στα σκληρά από πολύ μικρός, για αυτό και έκαψες φλάντζα με το fantasy νωρίς. <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt=":D" title=":D" class="bbcode_smiley" />
 
Ε, δεν γίνεται, ένα εικοσαλεπτάκι πρέπει να του ρίξεις του Πίλαρς 2 ρε Στέφανε.
 
Κι εγώ ως πιο μικρός σε αυτά περί περιττών κατεβατων συμφωνώ με τον Κυρ Στέφανο που στα τραπέζια κάθεται με εμάς τους νεολαίους.<br>Αν για να με βυθίσει ένας τίτλος πρέπει να με βάλει να διαβάσω ύλη αντίστοιχη με αυτή των πανελληνίων, προτιμώ να δω καμιά εκπομπή του Καρατζαφέρη ?<br>Και στο τέλος της ημέρας νομίζω πώς όλοι διαπιστώνουν ότι σημασία έχει η ποιότητα και όχι η ποσότητα. Η φάση στο φανταστικό μετά τα πρώτα βήματα ενός αναγνώστη/gamer, είναι,  το ίδιο κείμενο με άλλα ονόματα και ίσως αλλαγμένη σειρά. Κατά τα άλλα τα περισσότερα έχουν ξαναγραφτεί, για να μην το πάω στο άλλο άκρο του δεν με νοιάζει ρε κακομοίρη
 
Ορθά εμίλησε ο νεαρός Χρονομάντης. <br><br>Πολύ δύσκολα πλέον συγκινούν όλοι αυτοί οι ανθυπο-Forgotten-Realms κόσμοι. <br><br>Είναι σαν τα σπλάτερ λίγο, αυτά τα επικά. Όταν δεν έχεις την παραμικρή εμπειρία, σου φαίνονται καταπληκτικά, απαγορευμένα και πως εν δυνάμει θα αλλάξουν τη ζωή σου. Αρχίζεις να νοικιάζεις στα μουλωχτά τις πρώτες βιντεοκασέτες ή να ξεκλέβεις χρόνο αργά το βράδυ στην τηλεόραση. Νομίζεις πως μετέχεις στα άγια των αγίων και τα μυστικά της ενηλικίωσης βρίσκονται πλέον στο χέρι σου. Μετά ξηγιέσαι σνόμπ κονουαζέρ, "τα καλά είναι τα Χ, Υ, Ζ αλλά εντάξει, για να το δούμε και αυτό τί έχει να μας πει". Αποφοιτάς στο στάδιο του μπαϊλντισμένου οπαδού ο οποίος βλέπει τα τρία-τέσσερα καλύτερα του είδους ανά διετία, έτσι για να έχει θολοκουλτουριάρικη άποψη περί παντός (γνωστό και ως μαϊντανιλίκι καριέρας) και όταν κάψεις/τερματίσεις και αυτό το στάδιο, απλά κοιτάς με φλου υφάκι το κενό και αφήνεις κάτι μισόλογα πως "παρακολουθείς δημιουργούς" και "σε ενδιαφέρει η εσωτερική καλλιτεχνική δομή της εκάστοτε αφήγησης".<br><br>Συμβαίνει και στα καλύτερα σπίτια, απολαύστε το πανηγύρι όσο κρατάει <img src="/smile.gif" width="" height="" alt=":)" title=":)" class="bbcode_smiley" /> <br><br>YΓ Πάθορι, τρελοί πόντοι για το σκληρό σαρκασμό, εγκρίνω. Είκοσι λεπτά αρκούν για να καταλάβεις τα πάντα, θαρρώ μου το είχε πει ο Δαλάι Λάμα στην τελευταία μας κουβέντα αυτό.
 
<blockquote><br>θαρρώ μου το είχε πει ο Δαλάι Λάμα στην τελευταία μας κουβέντα αυτό.<br></blockquote><br><br>Κατά την οποία 19 λεπτά κοιτάχτηκαν στα μάτια και στο ένα λεπτό του είπε το απόφθευγμα. :silly:
 
*τραβώντας βαθυστόχαστη τζούρα ενώ κοιτά την θολή γραμμή του ορίζοντα*<br><br>Κοίταξε να δεις Παύλο...*πάφ, πούφ, στοχασμός, κουλτούρα, ουσία* τα μεγάλα θηρία, αναγνωρίζονται στη σιωπή.<br><br>
 
<br>*ζιπ* Τα μεγαλα θηρια, αναγνωριζονται στην σιωπη *ξανα ζιπ*
 
Back
Top