<blockquote><br>Nταξ, Μποράτσε, το Rogue One ήταν σκαλιά ανώτερο από το Force Awakens σε οποιοδήποτε τεχνικό και καλλιτεχνικό τομέα. Σαφώς πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες επίσης, ενώ και σεναριακά ακόμη, εμπλούτιζε περισσότερο το SWU από το VII. Το VII σε επίπεδο εξέλιξης σεναρίου σώζεται μόνο από το τετ-α-τετ Ρεν-Χαν και την τελευταία του σκηνή.<br></blockquote><br><br>Το τεστ είναι φυσικά εντελώς προσωπικό, αλλά από το Episode 7 θυμάμαι ένα σωρό πράγματα - τους ήρωες (ναι, ακόμα και τους καινούργιους), τους κακούς, τι έγινε στο περίπου, το τίμιο comic relief ρομποτάκι, και πέντε σκηνές ολόκληρες (εμφάνιση Han Solo-Chewie, τον Darth Emo να μιλάει με την παλιά περικεφαλαία του παππού του, τον Darth Emo να σταματάει το blaster shot mid-air με τη Δύναμη, συνάντηση Darth Emo-Han Solo, και το τέλος).<br><br>Από το Rogue One δε θυμάμαι τίποτα, εκτός από τη φάση που εμφανίζεται ο Forrest Whitaker. ΤΙΠΟΤΑ άλλο όμως, εκτός από το γεγονός πως βαρέθηκα τη ζωή μου, και πως δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί έπρεπε να με νοιάζει αν ζουν ή πεθαίνουν οι πουθενάδες που περιφέρονταν στην οθόνη. Δεν μου έχει ξανασυμβεί ποτέ, ειδικά για ταινία που έχω δει πριν 3 μήνες. <br><br>EDIT: Ούτε εγώ έχω δει The Wire, ούτε πρόκειται. Προσπάθησα, πραγματικά προσπάθησα. Αλλά αυτά τα κάτι-σαν-Αγγλικά που μιλούσαν όλοι δεν παλεύονται ούτε με υπότιτλους. Χρειάστηκε να δω τρεις φορές σερί The Hollow Crown για να έρθω στα ίσια μου. Ποτέ ξανά.