REVIEWS

FORCED

2011, Δανία, Πανεπιστήμιο του Aalborg. Δύο βοηθοί καθηγητών προσεγγίζουν τους καλύτερους artists και προγραμματιστές που φοιτούν στο πανεπιστήμιο και τους παρουσιάζουν την ιδέα τους για ένα PC game. Καρπός αυτής της προσέγγισης είναι η ίδρυση της ανεξάρτητης εταιρίας BetaDwarf Entertainment, η οποία, με εννέα μέλη στην σύνθεσή της, επιδίδεται απερίσπαστη στην ανάπτυξη του game. Οι μήνες περνούν και, για να περιορίσουν τα έξοδά τους, τα μέλη της BetaDwarf λαμβάνουν μια αρκετά…τολμηρή απόφαση: να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να εγκατασταθούν μόνιμα ΜΕΣΑ στο πανεπιστήμιο του Aalborg (!!), το οποίο είχε αδειάσει για τις καλοκαιρινές διακοπές, ούτως ώστε γλιτώσουν χρήματα αλλά και να μπορούν να εργαστούν με απερίσπαστη προσοχή στο έργο τους.

Έτσι μεταφέρουν σε μια άδεια τάξη του πανεπιστημίου όλα τους τα έπιπλα και ουσιαστικά ζουν και δουλεύουν επί μονίμου βάσεως εκεί μέσα, για ένα διάστημα που έφτασε μέχρι τα μέσα του επόμενου εξαμήνου (ξανά-!!) πριν τους πάρει επιτέλους πρέφα μια καθηγήτρια του πανεπιστημίου, μπαίνοντας στην τάξη-κατοικία τους μια ωραία πρωία και πιάνοντάς τους, κυριολεκτικά, με τα… σώβρακα! Για καλή τους τύχη το πανεπιστήμιο όχι μόνο δεν τους σέρνει στα δικαστήρια για την “κατάληψή” τους, αλλά προβάλει την ιστορία τους ως κίνητρο για να τραβήξει φοιτητές οι οποίοι ενδιαφέρονται να ασχοληθούν με το game programming (αντίστοιχο περιστατικό στην Ελλάδα πιθανώς θα κατέληγε σε εισβολή διμοιριών ΜΑΤ και μεραρχιών Panzer, παράλληλα με 6μηνο μαραθώνιο στα κανάλια για το πώς τα games οδηγούν τον άνθρωπο στην αναρχία και τις καταλήψεις δημόσιων κτιρίων, αλλά ας μην το συζητήσουμε καλύτερα).

Οι μήνες περνούν και, μετά από μια επιχορήγηση από το Δανέζικο Ινστιτούτο Κινηματογράφου, ένα επιτυχημένο kickstarter campaign, μια άκρως πετυχημένη παρουσία στο Steam Greenlight και μια σύντομη “θητεία” στο Steam Store ως αγορά Early Access, η 24η Οκτωβρίου 2013 σηματοδοτεί το αίσιο τέλος της πραγματικά απίστευτης ιστορίας της BetaDwarf, με τον καρπό των προσπαθειών της εταιρίας να βγαίνει από την Beta/Early Access και να προσφέρεται επιτέλους ως πλήρες “πακέτο”. Σε περίπτωση που δεν το έχετε καταλάβει ως τώρα (πράγμα που θα έθετε θεμελιώδη ζητήματα αν ίσχυε πάντως – δεν βλέπετε τον τίτλο πριν κάνετε κλικ;), ο καρπός αυτός δεν είναι άλλος από το FORCED.

forced-1Αν μη τι άλλο, μετά από τέτοια ιστορία οι Δανοί δημιουργοί δεν έχασαν το χιούμορ τους!

 

Το σεναριακό υπόβαθρο του game δεν είναι και ιδιαίτερα περίπλοκο. Σε κάποιο χωριό μιας μακρινής χώρας, συγκεκριμένα άτομα επιλέγονται από τη στιγμή της γέννας τους, σημαδεύονται και εκπαιδεύονται ως μονομάχοι. Όταν φτάσει η κατάλληλη στιγμή, οι μονομάχοι αυτοί αναγκάζονται (εξ ου και ο τίτλος “Forced“) να ριχτούν μέσα σε μια σειρά από διαδοχικές Αρένες όπου πρέπει να φέρουν εις πέραν διάφορες αυξανόμενης δυσκολιας δοκιμασίες. Όσοι ολοκληρώσουν όλες τις δοκιμασίες και εξέλθουν από τις αρένες θα μπορούν να εγκαταλείψουν το χωριό και να πορευτούν ελεύθεροι στον κόσμο. Το πρόβλημα: κανένας δεν έχει καταφέρει να το κάνει αυτό ως τώρα… Οι αρένες αυτές και οι δοκιμασίες που καλούμαστε να ολοκληρώσουμε εκεί, ορίζουν περίπου και το genre του game, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως “Isometric Tactical Arena Battle Action”, με έμφαση στο co-op play. Aρκετά βαρύγδουπος και ψαρωτικός χαρακτηρισμός που ίσως και να μην παρέχει αρκετά σαφή εικόνα ως προς το περιεχόμενο του Forced, αλλά η πρωτοτυπία της όλης ιδέας δύσκολα μπορεί να αποδωθεί σαφέστερα εν συντομία. Πιο ειδικά, πυρήνας του game είναι η περιήγηση μέσα σε συγκεκριμένες πίστες-“αρένες” και η εκπλήρωση συγκεκριμένων objectives που αφορούν την αντιμετώπιση τεράτων και Boss fights ή την ποικίλη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον (η φύση αυτής της αλληλεπίδρασης δίνει και μια εσάνς από Puzzle game στον τίτλο)…ή και τα 2 ταυτόχρονα.

Οι περιπέτειές μας στις παραπάνω αρένες διαδραματίζονται με την επιλογή μιας από τις τέσσερεις διαθέσιμες player classes, οι οποίες οριζονται από το όπλο που αντιστοιχεί στην καθεμία: ένα πολύ ισχυρό αλλά αργό Hammer, ένα ζευγάρι μαχαίρια για γρήγορες επιθέσεις, μια ασπίδα που μπορεί να μπλοκάρει επιθέσεις αλλά και να χρησιμοποιηθεί ως melee και ranged όπλο, και ένα τόξο. Κάθε class διαθέτει και το δικό της ξεχωριστό Skill Tree, το οποίο ξεκλειδώνεται και αναπτύσσεται όσο ολοκληρώνουμε αρένες και κερδίζουμε “Crystals” (δεν υπάρχουν Experience Points και Level Ups στο Forced, ούτε κάποιας μορφής Gear και loot drops – τα Crystals αυτά και η συλλογή τους είναι ο μόνος δείκτης που καθορίζει την πρόοδο του χαρακτήρα μας και τα Skills που έχουμε διαθέσιμα ανά πάσα στιγμή). Κάθε αρένα μπορεί να μας προσφέρει μέχρι και 3 Crystals ανάλογα με τα objectives/challenges που ολοκληρώνουμε σε αυτήν: 1 crystal απλά για την ολοκλήρωση της κάθε πίστας, 1 για το ιδιαίτερο Challenge (πχ να σκοτώσουμε κάποια Mobs με συγκεκριμένο τρόπο) και 1 για την ολοκλήρωση της πίστας μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

 

forced-2Δυστυχώς δεν λαμβάνουμε έξτρα Crystals για το ενδεχόμενο pwnάρισμα προς φίλους, αλλά δε βαριέσαι, παραμένει ηθική ικανοποίηση.

 

Στην αρχή της κάθε αρένας περνάμε από μια οθόνη όπου επιλέγουμε το όπλο που θέλουμε, οπότε η έννοια του “player class” είναι κάτι το τελείως χαλαρό και πλήρως μη δεσμευτικό εν προκειμένω. Μπορούμε πχ να ολοκληρώσουμε μια πίστα με το Hammer και τα skills του, στην αμέσως επόμενη πίστα να διαλέξουμε τόξο (αλλάζοντας και τα skills μας αντιστοίχως) κτλ. Αυτή η δυνατότητα προσφέρει στον παίκτη την ευκαιρία να προσαρμόζει την στρατηγική του ανάλογα με το πώς θεωρεί ότι θα ολοκληρώσει κάποιο Challenge πιο εύκολα και γρήγορα. Ο αριθμός των Crystals που έχει μαζέψει συνολικά ο παίκτης μένει σταθερός ανεξάρτητα από το εκάστοτε όπλο μας, οπότε δεν χρειάζετε να ανησυχείτε μήπως τυχόν μηδενίσει ο μετρητής σας και χάσετε τα ξεκλειδωμένα skills σας επειδή αλλάξατε όπλο μετά από κάποια αρένα.

Περνώντας στον τομέα combat, κάποιος μπορεί να σχηματίσει εκ πρώτης όψεως την λανθασμένη εντύπωση πως οι μάχες στο game είναι ένα clickfest ανάλογο του Diablo και των κλώνων του. Το Forced μπορεί να δανείζεται από το Diablo 3 το σύστημα του να κάνεις bind τα Skills που επιθυμείς στα κουμπιά Q-E ή στο δεξί κλικ, αλλά η ομοιότητα με τη σειρά αυτή αρχίζει και τελειώνει εκεί. Προσωπικά οι μάχες μου θύμισαν κάπως το…Binding of Isaac: κινούμαστε με τα κουμπιά WASD αλλά η κατεύθυνση προς την οποία κοιτάμε και αντιστοίχως κατευθύνουμε τα χτυπήματά μας ορίζεται από τις κινήσεις του mouse (επιτρέποντάς μας πχ να κινούμαστε “με την όπισθεν” και παράλληλα να χτυπάμε προς τους διώκτες μας στην αντίθετη κατεύθυνση, τακτική που ένας νουμπάς σαν εμένα κατέληξε να χρησιμοποιεί αρκετά συχνά). 

forced-3Ευτυχώς δηλαδή που ενίοτε μας την πέφτουν και ένας-ένας οι εχθροί, μπας και νιώσουμε λίγο άντρες κι εμείς.

 

Πέραν τούτου, ο χαρακτήρας των μαχών μοιάζει περισσότερο με Arcade στυλ παρά με Action ή RPG, καθώς δεν υπάρχουν Dice Rolls, Criticals ή άλλα τέτοια “random” περιστατικά κατά τις μάχες – η μάχη είναι θέμα Player Skill και μόνο, κάθε χτύπημα πετυχαίνει τον στόχο του και πραγματοποιεί συγκεκριμένο Damage καθαρά με βάση σταθερούς αριθμούς που αντιστοιχούν στα όπλα μας και στα Skills που έχουμε επιλέξει ως ενεργά. Επίσης κάθε χτύπημα προς κάποιον εχθρό του αποδίδει και από ένα “Mark”, ένα στοιχείο που κάνει Stack πάνω στους αντιπάλους και που (πάντα σε συνδασμό με τα Skills μας) μπορεί να προσφέρει προοπτικές για αυξημένο Damage ή για διάφορα άλλα Combat Effects ανάλογα με το όπλο μας. Στον Arcade χαρακτήρα των μαχών προσδίδει και το γεγονός ότι, θεωρητικά, ΚΑΘΕ επίθεση οποιουδήποτε εχθρού στο παιχνίδι μπορεί να γίνει Dodged όχι με την χρήση κάποιου roll ή skill αλλά αν ο παίκτης πραγματοποιήσει την κατάλληλη κίνηση, την κατάλληλη στιγμή.

Ιδιαίτερο ρόλο στην περιήγησή μας στις αρένες του Forced διαδραματίζει ο Balfus, ένας “Spirit Mentor” (εκλεπτισμένος όρος για μια ιπτάμενη ομιλούσα φωτόμπαλα) που συναντάμε στην αρχή του παιχνιδιού και τον οποίο ελέγχουμε με την χρήση του πλήκτρου Space. Οι Lead Developers του Forced έχουν χαρακτηρίσει σε συνεντεύξεις τους τον Balfus λίγο-πολύ ως “ανάποδο ποδόσφαιρο”: αντί να κλοτσάς μια μπάλα προς το σημείο που θες, στέκεσαι σε κάποιο σημείο και την καλείς εσύ προς τα εκεί. Με την κίνησή του στον χώρο ο Balfus μπορεί να αλληλεπιδράσει με αντικείμενα ή τα διάφορα Shrines που συναντάμε προκειμένου να ολοκληρώσουμε κάποια από τα “Puzzles” που απαιτεί η κάθε αρένα (πχ να ανάψουμε κάποια Torches, να γκρεμίσουμε ή να μετακινήσουμε μια σειρά από αντικείμενα, να ενεργοποιήσουμε ένα αντικείμενο ώστε να μηδενίσει κάποιο counter κτλ), ή να μας παράσχει με κάποιο προσωρινό boost (όπως healing ή speed boost) ενώ μπορεί να αποκτήσει και πιο ενεργό ρόλο στη μάχη αν μαζέψουμε αρκετά Crystals και ξεκλειδώσουμε τα κατάλληλα Skills.

 

forced-4Ως Πνευματικός Μέντορας, ο Balfus πετάει και το περιστασιακό Hint όταν το απαιτεί η περίσταση.

 

Εκτός από το τυπικό single-player Campaign, το Forced διαθέτει και ένα “Survival” mode κατά το οποίο τοποθετούμαστε σε μια αρένα και αντιμετωπίζουμε κύματα από mobs (προφανώς υπάρχουν και global stats και rankings για το mode αυτό ώστε να τραφεί ο ψυχαναγκαστικός μας χαρακτήρας). Όμως, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το game είναι σαφώς προσανατολισμένο προς το multiplayer/co-op play, και εδώ αξίζει να σημειωθεί η “καινοτομία” της BetaDwarf: σε αντίθεση με άλλα παρόμοια παιχνίδια όπου η ενεργοποίηση του co-op απλά αυξάνει τον αριθμό των αντιπάλων mobs και των Health Points τους ώστε να προσφέρει μια επίφαση αυξημένου challenge, κατά τα co-op εγχειρήματά μας στο Forced θα συναντήσουμε τελείως ξεχωριστά mobs που δεν υπάρχουν στο single player campaign και οι επιθέσεις των οποίων είναι προσαρμοσμένες στις προοπτικές που προσφέρει η σύγκρουση με πολλούς παίκτες ταυτόχρονα, ενώ αρκετά εντυπωσιακή είναι και η προσαρμοσμένη ΑΙ των εχθρών, οι οποίοι υιοθετούν τελείως ξεχωριστές τακτικές προκειμένου να κατατροπώσουν τους παίκτες (όπως πχ να χωρίζονται σε 2 ομάδες, η μία εκ των οποίων αποτελείται από πιο αδύναμα mobs και παρεμποδίζει 3 παίκτες ενώ η άλλη ομάδα απομονώνει και χτυπάει τον τέταρτο παίκτη). Βάλτε στην εξίσωση και το γεγονός ότι υπάρχει μόνο ένας Balfus σε κάθε co-op game, τον οποίο ελέγχουν όλοι οι παίκτες ταυτόχρονα (άρα χρειάζεται αρκετά μεγάλος συντονισμός προκειμένου να επιλυθούν τα όποια “Puzzles” – αν όλοι οι παίκτες απλά σπαμάρουν το Space και καλούν όλοι μαζί την σφαίρα τότε δεν γίνεται δουλειά), και γίνεται σαφές πως η πρόκληση αυξάνεται κατακόρυφα.

Το Forced επιτρέπει την σύμπραξη έως και 4 συνολικά ατόμων σε λειτουργία Co-op, σε LAN/Internet ή ακόμα και μέσω του ίδιου PC αν διαθέτετε αρκετά χειριστήρια (αρκετά όμορφο feature αν συνδυαστεί και με το Big Picture του Steam). Το μικρό σχετικά μέγεθος της καθε αρένας σημαίνει πως κατά την λειτουργία co-op η οθόνη απλά γίνεται zoom-out ώστε να φαίνονται όλοι οι παίκτες ταυτόχρονα, οπότε δεν χρειάζετε να ανησυχείτε μήπως παρατηρείται αυτός ο εκνευριστικός χωρισμός της οθόνης σε παραλληλόγραμμα, όπως συμβαίνει σε άλλα games που υποστηρίζουν co-op. Η λειτουργία co-op διαθέτει επίσης ξεχωριστά Global Stats και Rankings, για ομαδικό ψυχαναγκασμό και συλλογική αύξηση του e-peen. Aς σημειωθεί πως στα co-op σκηνικά ο κάθε παικτης πρέπει να επιλέξει και μια ξεχωριστή class – δεν γίνεται πχ να παίζουν 4 άτομα και να επιλέξουν όλοι τo ίδιο όπλο.

forced-5“Και γιατί έκανες ragequit από το party σου έτσι ξαφνικά ρε;” -“Ε μα κάποιος άλλος πρόλαβε και πήρε το Hammer ρε συ. ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΘΑ ΔΙΑΛΕΓΩ HAMMER”

Συμπερασματικά, τo Forced καταφέρνει να πρωτοτυπίσει σε αρκετούς τομείς. Αυτός ο περίεργος συνδυασμός Gladiatorial Action και τελείως Arcade μαχών με στοιχεία Puzzle είναι κάτι που εγώ προσωπικά δεν έτυχε να ξαναδώ ως τώρα στην “καριέρα” μου, ενώ τα στοιχεία αυτά εξυψώνονται ακόμα παραπάνω αν συνδεθούν και με τον πολύ αξιόλογο co-op χαρακτήρα που βρίσκεται στον πυρήνα του game.

Παραμένει ένα θέμα το κατά πόσο θα ψηθεί να αφιερώσει χρήμα και χρόνο στον τίτλο κάποιος ο οποίος δεν ενδιαφέρεται τόσο για το co-op όσο για το Single Player σκέλος – με 25 Αρένες σύνολο, συν το Survival Mode, το περιεχόμενο μοιάζει αρκετά πεπερασμένο ακόμα και αν λάβουμε υπ’όψιν το όποιο replayability προσφέρει η δυνατότητα προσέγγισης της κάθε πίστας με διαφορετική class. Βέβαια οι δημιουργοί έχουν δηλώσει την πρόθεση/ελπίδα να προσφέρουν έξτρα περιεχόμενο στο μέλλον, και αυτό κάνει το μυαλό να σκέφτεται τις προοπτικές. Για παράδειγμα, προσωπικά θεωρώ πως ο τίτλος θα κέρδιζε πολλούς πόντους από την ύπαρξη κάποιου έξτρα single-player και co-op mode πέρα από το Survival, από κάποιας μορφής PVP (καλό το co-op, αλλά άλλη αίσθηση να συνθλίβεις τους φίλους σου και να τους βλέπεις να τρέπονται σε φυγή μπροστά σου), ή, αν υπάρχει η δυνατότητα, από κάποιον Level Editor ώστε να εμπλουτιστεί από fan-made content.

Ωστόσο, ακόμα και έτσι, όσοι ψάχνουν για μια co-op εμπειρία που απαιτεί καλή επικοινωνία μεταξύ των παικτών και gameplay που ξεφεύγει από το τυπικό “πατήστε κλικ μέχρι να πεθάνουν όλοι οι εχθροί στην οθόνη”, σε συνδυασμό με τον γλυκό ψυχαναγκασμό που προσφέρουν τα Global Ladders, τότε σίγουρα δεν χανουν και τίποτα να τσεκάρουν το game – αν μη τι άλλο, η τελείως “rock’n’roll” ιστορία πίσω από την ίδρυση της BetaDwarf συν το γεγονός ότι το Forced ουσιαστικά αποτελεί την πρώτη δουλειά της εταιρίας, μας κάνει να αισθανόμαστε κάπως… FORCED να του δώσουμε τουλάχιστον μια ευκαιρία (ε, αν δεν έκανα τουλάχιστον ένα λογοπαίγνιο με τον τίτλο μέχρι το τέλος του review, δεν θα μπορούσα να κοιτάξω τον εαυτό μου στον καθρέφτη μετά).

Pros

  • Αρκετά πρωτότυπος συνδυασμός γρήγορων Arcade Action μαχών με στοιχεία Puzzle game
  • Άρτιο co-op με υψηλό βαθμό πρόκλησης
  • Όμορφα γραφικά με την εγγύηση της Unity Engine
  • Οι δημιουργοί του είχαν σπιτωθεί κρυφά στο πανεπιστήμιό τους. Τι άλλο να πούμε;

Cons

  • Προς το παρόν δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα να το τσεκάρει όποιος δεν ψήνεται για co-op
  • Σίγουρα επιδέχεται εμπλουτισμού από πλευράς περιεχομένου

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 78%

78%

Tags

Κώστας Καλλιανιώτης

RPG Player, Archaeologist, Knower of Stuff. | E-mail | Steam | Facebook | Instagram

Related Articles

4 Comments

  1. Χέλιον, το κείμενό σου είναι απόλαυση! Το παιχνίδι πραγματικά με αφήνει αδιάφορο, αλλά οι BetaDwarf κερδίζουν τις εντυπώσεις για άψογο στύλ 🙂

  2. Πολύ καλή ανάλυση, μπλαμπλά, εύγε, κουλτούρες, εσένα θέλουμε, κλπκλπ. Και μόνο που καταφέρανε και το κυκλοφορήσανε, μπράβο τους.
    Η ανάγνωση έγινε με συνοδεία φραπεδούμπας, και ήτο απολαυστικότατη.
    Bonus που χρίζει ιδιαίτερης μνείας, η σπιούνικη αναφορά στο “Βόρειε,σε έχω”.

Leave a Reply

Check Also

Close
Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close