REVIEWS

GLARE

«Μην βιάζεσαι να κρίνεις ένα παιχνίδι από τα πρώτα λεπτά. Ποτέ δεν ξέρεις αν θα καταφέρει να σε διαψεύσει». Αυτές οι σκέψεις στροβίλιζαν στο μυαλό μου λίγα λεπτά μετά τους τίτλους τέλους του νέου παιχνιδιού της Phobic Studios, μιας εταιρίας που εώς τώρα κυκλοφορούσε casual παιχνιδάκια σε φορητές συσκευές. Το Glare (περί αυτού ο λόγος) στα πρώτα λεπτά ενασχόλησης μαζί του σε κοροϊδεύει κατάμουτρα με την απλοϊκότητα του και τους νερόβραστους platform μηχανισμούς του, δίνοντας σου την εντύπωση ότι απευθύνεται σε ανήλικους κάτω των δέκα ετών. Φευ όμως. Οταν αποφασίσει να ξεδιπλώσει τις αρετές του, το Glare θα ζορίσει και τους πιο ικανούς παίκτες.

Το Glare έχει μια κάπως «αφηρημένη» ιστορία: ελέγχουμε τον Shiner, ένα θεϊκό ον του φωτός, (με κόμμωση που θυμίζει…Son Goku), ο οποίος αναλαμβάνει να ταξιδέψει σε έξι διαφορετικούς πλανήτες, προκειμένου να τους αποκαταστήσει από το Σκοτάδι που τους έχει διαφθείρει. Περισσότερες εξηγήσεις δεν δίνονται και πέρα από την εισαγωγή και το τέλος, δεν θα ξαναδείτε κάτι γραμμένο στα αγγλικά: τα πάντα κοινοποιούνται στον παίκτη με τη γλώσσα του…σώματος.

Glare Shot1Οποιαδήποτε ομοιότητα με τις κομμώσεις του Dragonball είναι συμπτωματικές…

Ως είθισται, η ιστορία είναι κάτι που ελάχιστα θα σας απασχολήσει σε ένα αμιγώς platform παιχνίδι και το Glare δεν αποτελεί την εξαίρεση στο κανόνα. Αυτό που θα σας απασχολήσει περισσότερο λοιπόν είναι να αποφεύγετε τις κακοτοπιές και τις παγίδες κάθε πλανήτη με απώτερο στόχο να φτάσετε στη καρδιά του Σκοταδιού και να τη «καθαρίσετε». Βασικό όπλο του Shiner στην επική προσπάθειά του είναι το φωτεινό βλέμμα του, το οποίο διώχνει κάθε πηγή του Σκοταδιού (από τείχη και νεφελώδεις οργανισμούς μέχρι εχθρικά πυρά), ενώ παράλληλα ενεργοποιεί τυχόν πλατφόρμες και διακόπτες που σας δίνουν πρόσβαση σε δύσβατες περιοχές. Εκτός της φονικής ματιάς του, ο Shiner σύντομα ανακαλύπτει ένα ενεργειακό όπλο, το οποίο σας επιτρέπει να αμυνθείτε ενάντια στα απαίσια γεννήματα του Σκότους, ενώ όσο προοδεύετε οι ικανότητές του εμπλουτίζονται, όπως π.χ. η δυνατότητα διπλού άλματος ή η ολίσθηση σε απόκρημνες επιφάνειες.

Glare Shot2Τα bosses δεν διαφέρουν καθόλου μεταξύ τους. Λίγο περισσότερη φαντασία δεν θα έβλαπτε.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του παιχνιδιού είναι ο τρόπος που εξελίσσονται οι ικανότητες του Shiner σε συνδυασμό με τη υποδειγματική κλιμάκωση του επιπέδου δυσκολίας. Στην αρχή το παιχνίδι είναι απλά αστείο: μια-δυο platform προκλήσεις νηπιακού επιπέδου, εχθροί που για να χάσεις πρέπει να κάνεις αίτηση και εντελώς ακίνδυνα bosses, σε κάνει να απορείς για ποιο λόγο κάθεσαι και ασχολείσαι μαζί του. Σύντομα όμως, τα πράγματα αλλάζουν, ιδίως όταν φτάσετε στον Ice World και ο Shiner έχει πλέον στη διάθεσή του περισσότερες ικανότητες και αναβαθμισμένα όπλα (όπως το light bomb). Το platform στοιχείο αρχίζει να απαιτεί καλά αντανακλαστικά, ορισμένες φορές θα χρειαστεί να βάλετε λιγάκι το μυαλό σας να δουλέψει για να ξεπεράσετε κάποια εμπόδια, ενώ οι εχθροί αυξάνονται σε αριθμό και καταλήγουν να γίνονται πολύ ενοχλητικοί, πέρα από το να αποτελούν απλά cannon fodders για να περνά η ώρα. Ευτυχώς που τα checkpoints είναι αρκετά συχνά, γιατί διαφορετικά σε στιγμές το Glare θα μπορούσε εύκολα να σας τσακίσει τα νεύρα.

Η πρόκληση αυτή εκπλήσσει θετικά, καθώς συνδυάζεται με ένα πολύ καλό συναίσθημα επιτεύγματος μετά από μια επιτυχή ολοκλήρωση κάποιας ζόρικης «μανούβρας», με αποτέλεσμα κάποιος να αρχίσει να βλέπει με εντελώς άλλο μάτι το παιχνίδι, αλλά άπαξ και το κάνει…το Glare έχει τελειώσει! Δυστυχώς η διάρκεια του παιχνιδιού δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τις τρεισήμισι με τέσσερις ώρες, από τις οποίες μόλις η τελευταία μιάμιση είναι αυτή που αναλογεί σε έναν παίκτη που έχει παίξει και άλλα παιχνίδια στη ζωή του εκτός από Πασιέντζα. Φτιάχνεις που φτιάχνεις ένα μικρό σε διάρκεια παιχνίδι, γιατί δεν το κάνεις δυσκολότερο νωρίτερα;

Glare Shot3Οσο το παιχνίδι εξελίσσεται, το gameplay εμπλουτίζεται και γίνεται ολοένα και καλύτερο.

Επίσης, μιας και πιάσαμε τα αρνητικά, για κάποιο λόγο υπάρχει μια σαφής έλλειψη ποικιλίας στα εχθρικά όντα, τα οποία σε κάθε πλανήτη είναι παρόμοια, όπως επίσης και τα bosses, που εμφανισιακά είναι σαν αδερφάκια, ο τρόπος αντιμετώπισής τους ακριβώς ίδιος, με μια μικρή διαφορά μόνο στο μοτίβο επιθέσεων που ακολουθούν. Μάλλον ήταν δύσκολο να τοποθετήσουν διαφορετικούς τύπους εχθρών ή να υλοποιήσουν εντυπωσιακότερα bosses που θα βασίζονται π.χ. στο theme του πλανήτη που βρισκόμαστε.  

Για να είμαστε δίκαιοι, τα ουσιώδη μειονεκτήματα του Glare σταματούν εδώ, αλλά είναι αρκετά για να σας βάλουν σε σκέψεις για τυχόν αγορά του. Σύμφωνοι, τα γραφικά του είναι σχετικά όμορφα για παιχνίδι του είδους, τα ambient μουσικά θέματα σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη voice-over συμβάλλουν τα μάλα στη δημιουργία μιας αξιόλογης “space” ατμόσφαιρας, ο χειρισμός είναι εξαιρετικός και το action/platform στοιχείο είναι άρτιο, προσεγμένο και προκλητικό στα τελευταία levels. Ομως 14 ευρώ για ένα παιχνίδι που θα σας παιδέψει για ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα, είναι πολλά.

Glare Shot4Η δυσκολία αυξάνεται ομοιόμορφα και συχνά θα πρέπει να έχετε τα μάτια σας δεκατέσσερα.

Σε περίπτωση λοιπόν που το βρείτε σε κάποια γενναία έκπτωση του Steam και σας αρέσουν τα παιχνίδια του είδους, μη διστάσετε να του ρίξετε μια ματιά. Δε θα σας κάνει να χάσετε τον ύπνο σας, αλλά για όσο διαρκεί, το Glare θα σας προσφέρει γερές δόσεις αγνής platform διασκέδασης και δε θα σας λυπηθεί να σας δοκιμάσει «άσχημα». Ελπίζουμε μόνο η επόμενη προσπάθεια της Phobic Studios να συνοδευτεί με περισσότερο περιεχόμενο…

debe

Pros

  • Ενδιαφέρον συνδυασμός platform με action στοιχείo
  • Πολύ καλή ατμόσφαιρα
  • Υποδειγματική κλιμάκωση επιπέδου δυσκολίας

Cons

     

Cons

  • Πολύ σύντομη διάρκεια
  • Μικρή εώς ανύπαρκτη ποικιλία σε εχθρικά όντα και bosses
  • Υψηλή τιμή πώλησης

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 70%

70%

Tags

Sephir

Συντάκτης από αρχαιοτάτων χρόνων, ο Γιώργος Δεμπεγιώτης διάβαζε τα reviews που έγραφε μοναχός του από την τρυφερή ηλικία των 12 ετών (δεν θέλετε να τα διαβάσετε), ενώ δεν περνά μέρα χωρίς να ασχοληθεί με το πολυαγαπημένο του PC. Λάτρης των action, shooter, adventure, κλασικών RPG’s, ενίοτε αθλητικών/racing παιχνιδιών και προτιμά (για τις gaming δραστηριότητες μιλάμε...) το μοναχικό παιχνίδι. Που και που ξεσπάει σε κανά multi (FPS κατά προτίμηση), αλλά δεν το παρακάνει κιόλας.

Related Articles

Leave a Reply

Check Also

Close

Close
Close