Captain's LogEDITORIALS

O κλαψιάρης, γκρινιάρης gamer

Ασχολείστε καθόλου με τα αθλητικά; Αν ναι, σκεφθείτε πόσο εύκολα οι διοικήσεις των ομάδων μας αλλάζουν τροπάριο ανάλογα με το στόχο που επιθυμούν να πετύχουν. Όταν θέλουν να πουλήσουν εισιτήρια διαρκείας χωρίς να έχουν κάνει μεταγραφές της προκοπής, τότε τονίζουν στους οπαδούς τη σημασία της “φανέλας“, την ιερή υποχρέωση που έχουν οι φίλαθλοι να στηρίξουν οικονομικά την ομάδα παρά το γεγονός οτι αυτή δε βλέπεται. Σε κάποια φάση λοιπόν έρχεται μια ομάδα του εξωτερικού και προσφέρει ζεστά χρήματα για να αγοράσει το αστέρι της ομάδας. Τι συμβαίνει τότε; Η σημασία της φανέλας πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων και οι διοικήσεις φροντίζουν να θυμίσουν στους οπαδούς, πάντα με την αρωγή των αθλητικογράφων, οτι οι ομάδες είναι πάνω απ’ όλα επιχειρήσεις, οτι “όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται“. Για πείτε μας όμως τελικά, τι από τα δύο ισχύει; Θέλετε οπαδούς που να στηρίζουν στα δύσκολα αλλά να έχουν και ανάλογες απαιτήσεις, ή πελάτες που δε θα μπλέκονται στα οικονομικά αλλά θα έρχονται στο γήπεδο μόνο όταν το θέαμα είναι καλό;

Πριν από λίγο καιρό έτυχε να διαβάσω ένα άρθρο στο site VG247 σχετικά με τις αντιδράσεις μερίδας οπαδών του Devil May Cry για τις αλλαγές στις οποίες προέβη ο developer. Στα πλαίσια του reboot της σειράς η Ninja Theory προχώρησε στην αλλάγή της εμφάνισης του πρωταγωνιστή Dante, προχωρώντας ακόμη σε ποικίλλες τροποποιήσεις στο backstory του χαρακτήρα. Όπως είναι φυσικό, οι φανατικοί οπαδοί της σειράς δεν εκτίμησαν ιδιαίτερα τη μετάλλαξη ενός χαρακτήρα που αγάπησαν και προέβησαν σε ποικίλες αντιδράσεις διαμαρτυρίας, φθάνοντας μέχρι και σε απειλές (!) εναντίον των developers! Ασφαλώς ακραίες καταστάσεις που δεν θα έπρεπε να έχουν θέση στο gaming, ωστόσο η αρθρογράφος Brenna Hillier εκμεταλλεύεται αυτό το γεγονός για να εξαπολύσει σφοδρή επίθεση εναντίον όλων όσων επέλεξαν να εκφράσουν τη διαφωνία τους. Το άρθρο καταλήγει ως εξής (σε ελεύθερη μετάφραση):

Δεν πάτε καλά, “gamers”. Ντρέπομαι που συμπεριλαμβάνομαι στην ίδια κοινωνική ομάδα με τέτοιους βλάκες. Βγείτε λίγο έξω, αναπνεύστε καθαρό αέρα, κάντε εθελοντισμό, ωριμάστε επιτέλους. Και δοκιμάστε το DmC Devil May Cry γιατί είναι ένα καλό video game. Θυμάστε κάποτε που σας άρεσαν τα καλά video games;

publishergamerΣκάσε! Θα το παίξεις και θα σου αρέσει!

Στο στόχαστρο μπαίνει προφανώς η διάθεση ορισμένων gamers να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους για τις επιλογές των developers και του publisher. Σύμφωνα με την αρθρογράφο, στοιχεία όπως η εμφάνιση και το backstory του Dante, η ακόμα και το ίδιο το όνομα του παιχνιδιού δεν έχουν καμία σημασία εφόσον το ίδιο το παιχνίδι είναι καλό. Όποιος δίνει τόση βαρύτητα σε αυτά τα στοιχεία είναι ένας ανόητος nerd, ένα κομπλεξικό άτομο που θα πρέπει να βγει από το σπίτι και να δει πώς είναι ο έξω κόσμος. Το σιχαμερό στερεότυπο του gamer που παλέψαμε όλοι μας τόσο πολύ για να αποτινάξουμε, επιστρέφει δυναμικά κάθε φορά που η επιλογή ενός publisher χρειάζεται cheerleading από αυτόκλητους υπερασπιστές. Αν θέλεις ένα sequel να σέβεται τα όσα προηγήθηκαν, είσαι βλάκας και no-lifer. Μάλιστα. Θέλω λοιπόν να θέσω το εξής ερώτημα: Αν το όνομα ή το backstory δεν έχουν καμία σημασία… γιατί το παιχνίδι ονομάζεται Devil May Cry;

Η απάντηση φυσικά είναι γνωστή σε όλους μας: το νέο παιχνίδι ονομάζεται Devil May Cry επειδή η εταιρία θέλει να εκμεταλλευτεί την ιστορία της σειράς και τους υπάρχοντες οπαδούς της ώστε να πουλήσει περισσότερα αντίτυπα. Άρα λοιπόν η αρθρογράφος προσπερνά χωρίς καμία κριτική τη βαρύτητα που δίνει ο publisher στο όνομα του παιχνιδιου΄και επιτίθεται με απίστευτες εκφράσεις στους gamers που του αποδίδουν την ίδια σημασία! Όταν είναι να “ψήσουμε” τους gamers να αγοράσουν ένα νέο παιχνίδι, είναι απόλυτα λογικό και θεμιτό να εκμεταλλευτούμε το όνομα μιας αγαπημένης σειράς. Αν οι gamers διαμαρτυρηθούν για τη χρήση του ονόματος ή διαφωνήσουν με τις όποιες αλλαγές, βαφτίζονται κομπλεξικοί! Υποκρισία. Απύθμενη, ξεδιάντροπη υποκρισία. Φανέλα vs Μπίζνα, gaming edition.

xcomshooterΟι Xcom fans κατάφεραν πάντως να δικαιωθούν στον αγώνα τους.

Δε βρίσκω λανθασμένη καμία από τις δύο απόψεις. Ούτε την πρώτη που αποδίδει μηδενική σημασία στο όνομα ενός game και ασχολείται μόνο με την αντικειμενική του ποιότητα, ούτε την αντίθετη που απορρίπτει συλλήβδην τα “ιερόσυλα” sequels για λόγους αρχής. Θεωρώ οτι και οι δύο προσεγγίσεις έχουν λογική, ανταποκρίνονται σε απόψεις διαφορετικών ανθρώπων και είναι εξίσου σεβαστές. Αυτό που δε δέχομαι σε καμία περίπτωση είναι η αλλαγή των κριτηρίων, τα δύο μέτρα και δύο σταθμά που φαίνεται οτι εφαρμόζονται κατά βούληση και ανάλογα με τις προσωπικές απόψεις ή… συμπάθειες. Εφόσον αναγνωρίζουμε στον publisher το δικαίωμα να εκμεταλλευτεί το όνομα ενός παιχνιδιού για να πουλήσει, υποχρεωτικά πρέπει να δεχθούμε το δικαίωμα διαμαρτυρίας του gamer για αυτή την επιλογή. Θέλουμε σκεπτόμενους gamers ή άβουλους καταναλωτές; Σεβόμαστε πράγματι την αντίθετη άποψη ή την αποδεχόμαστε μόνο όταν αυτή συντάσσεται με τη δική μας; Πιστεύει κανείς οτι η συγκεκριμένη αρθρογράφος θα καταφερόταν ποτέ με ανάλογα βαριές εκφράσεις εναντίον του publisher, αν διαφωνούσε με τις πρακτικές του; Η τόσο σοβαρή επίθεση εναντίον μιας ανώνυμης μάζας ανθρώπων δε δείχνει θάρρος της γνώμης αλλά ανέξοδη μαγκιά. Αν βγω στη μέση μιας πλατείας και φωνάξω αόριστα “κλέφτες πολιτικοί, φέρτε πίσω τα λεφτά μας” δε θα έχω καμία συνέπεια, άσε που μπορεί να πάρω κανένα χειροκρότημα από τους γύρω γεράκους γιατί “καλά τα λέει το παιδί”. Αποθεώστε με, έκανα αγώνα ενάντια στο κατεστημένο.

Η χρήση χαρακτηρισμών δείχνει και κάτι άλλο: παντελή έλλειψη επιχειρημάτων. Από την εποχή της Αρχαίας Αθήνας οι ρήτορες φρόντιζαν να πλήξουν την αξιοπιστία του συνομιλητή τους σε προσωπικό επίπεδο ώστε να αποφύγουν την ουσιώδη συζήτηση. Όταν δυσκολεύεσαι να στηρίξεις τη θέση σου ή αισθάνεσαι οτι κινδυνεύεις να εκτεθείς, πετάς λεκτικά τη μπάλα στην εξέδρα κολλώντας βαρύγδουπες ταμπέλες στον αντίπαλό σου – κλασικό και χιλιοπαιγμένο τρικ σε κάθε είδους συζητήσεις, ειδικά στο internet. Συνοπτικά:

{youtube}f0TPPmFU4VA{/youtube}

Η αποδοχή μιας διαφορετικής άποψης είναι σημάδι ωριμότητας, οι επιθέσεις με χαρακτηρισμούς δείχνουν απελπισία και ενδεχομένως υπόγεια κίνητρα. Ο συναισθηματισμός στο gaming δε μπορεί να γίνεται μέσο εκμετάλλευσης και ταυτόχρονα να ποινικοποιείται αν πηγαίνει κόντρα στην “κυβερνητική γραμμή“. Αν έχω ακολουθήσει μια σειρά, αν την έχω στηρίξει με τα χρήματα και την αγάπη μου, σαφώς και έχω δικαίωμα να διατρανώσω την αντίρρησή μου σε ενδεχόμενες αλλαγές. Δυστυχώς, όπως στον αθλητισμό έτσι και στο gaming, ο συναισθηματισμός επιτρέπεται και ενθαρρύνεται μόνο όταν πρόκειται να φέρει μεγαλύτερα έσοδα.

Tags

Admiral

Αφοσιωμένος PC gamer, ο Αλέξανδρος παίζει τα πάντα ανάλογα με τη διάθεση της στιγμής, δείχνει όμως προτίμηση σε turn-based, strategy, RPGs και θεωρεί το UFO: Enemy Unknown ως το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών. Κατά τα άλλα, προσπαθεί να κρύψει τα χελωνίσια αντανακλαστικά του αποφεύγοντας το competitive multiplayer γιατί, λέει, "δεν του ταιριάζει" και αναζητά τρόπους ώστε να αναγνωριστεί η "Church of Gaben" ως επίσημη θρησκεία στη χώρα μας.

Related Articles

16 Comments

  1. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί τόση φασαρία από τους “fans” του DMC.Δεν πρόκειτε για sequel αλλά ένα re-imagination της σειράς από διαφορετικό developer,ο πυρήνας όμως του gameplay παραμένει ίδιος και ποιοτικά το παιχνίδι είναι καλό αν κρίνω από τα reviews.Τόση γκρίνια επειδή ο χαρακτήρας λέγεται Dante και έχει διαφορετικό μαλί δεν έχει λογική.

    Το Xcom είναι διαφορετική περίπτωση διότι η THQ ήθελε να μετατρέψει μια φοβερή turn based startegy σειρά σε ένα generic fps οπότε λογικό ήταν οι fans να αντιδράσουν.

    Είναι αλήθεια πάντως πως πολλές φορές οι αντιδράσεις μας είναι υπερβολικές(σαν 5χρονα παιδάκια που μας πήραν το γλυφιτζούρι)και πρέπει να ωριμάσουμε ως κοινότητα.
    Απλά ρίξτε μια ματιά στα user’s score στο metacritic σε παιχνίδια όπως το DmC(3.6),Diablo 3(3.8)DA2(4.2)Mass Effect 3(4.5) και διάφορα άλλα που όσο χειρότερα και να είναι από τα προηγούμενα ή όσο απογοητευμένοι είναι κάποιοι από τις εταιρίες δεν αντιπροσωπεύουν σε καμία περίπτωση την ποιότητά τους.

  2. Είναι όντως λίγο μπερδεμένη η κατάσταση με το DMC. Από τη μία οι fans γκρίνιαζαν για τη στασιμότητα της σειράς (το Devil May Cry 4, αν και αξιόλογο, ήταν εμφανώς αναμάσημα των προηγούμενων) και από την άλλη μόλις είδαν κάτι διαφορετικό, άρχισαν να φωνάζουν. Δεν έχω παίξει το παιχνίδι, πέρα από το demo, και απ’όσο είδα, μπορώ να πω ότι δεν έχει διαφοροποιηθεί σχεδόν καθόλου από το κλασικό gameplay των προκατόχων του: γρήγορη δράση, καταιγιστικά combos, υπερβολικό σενάριο και σεκάνς. Η βασική αλλαγή έγκειται στην αισθητική του τίτλου και μόνο, εξ’ ού και ο όλος ντόρος.
    Πάντως η Capcom συμπεριλαμβάνει (μέσω DLC φυσικά) την original εμφάνιση του Dante για όσους δεν αρέσκονται στην “emo” εκδοχή του. Το αν είναι καλή ή όχι αυτή η κίνηση, σηκώνει κουβέντα…

  3. Δε θα σχολιασ το DmC αλλα θα συγχαρω τον αλεξανδρο για τα γραφομενα του…Πολυ σωστος και ωριμος

  4. Περισσότερο σε πανκ φέρνει ο Dante παρά σε ιμο (είναι και αγγλική η Θεωρία του Νιντζα) :)!
    Συνηθισμένο φαινόμενο η αμφισβήτηση ή το κράξιμο μιας σειράς όταν προσπαθεί να τροποποιήσει κάτι είτε στο εικαστικό είτε στο gameplay. Καλό είναι να περιμένουμε λίγο πριν κράξουμε.
    Έτσι είχε συμβεί και στο Castlevania Lords of Shadow και τελικά έκλεισε πολλά στόματα.

  5. Συγνώμη αλλά διαβάσατε το άρθρο ή μονο τον τίτλο? Ο Αλέξανδρος δεν κρίνει το DMC αλλά τα συνήθη παπαγαλάκια του τύπου.
    Εξαιρετικό άρθρο. Ακόμα θυμάμαι κάτι άρθρα ότι το ΜΕ2 είναι η επανάσταση στα RPGs και όποιος διαμαρτύρεται δεν ξέρει από RPGs…
    Πραγματικά η εποχή μας απαιτεί ιδιαίτερη κριτική ικανότητα ακόμα και στα video games.

  6. Πράγματι, πολύ καλογραμμένο Ναύαρχε!

    Αν και ανήκω στο στρατόπεδο που νοιάζεται για την τελική ποιότητα ενός γκέημ, προφανώς, θα τσινούσα αν το Gabriel Knight 4 πχ ήταν ένα τελείως άλλο γκέημ που μου πουλήθηκε ως “αγνό σίκουελ”. Βέβαια εδώ θέλει προσοχή, καθώς αυτό που είπε ο Δίφουντος έχει απόλυτο δίκιο.

    Άλλο ν’αλλάξει το μαλλί και οι φανμπόηδες να κλαίνε (κάτι πραγματικά ηλίθιο) και άλλο η ψυχή και η ουσία (XCOM FPS). Σημαντική διαφορά.

  7. Υπάρχει μια σαφής αντίφαση λοιπόν. Δε μπορείς αγαπητέ publisher X και high profile site Y να επιδιώκεις στα trailer του παιχνιδιού να προκαλέσεις αντιδράσεις τύπου: “DAY 1 YEAHHH” ή “ΒRING IT ON!!!!!” και από την άλλη να μου θες να μην αντιδρά αυτός ή αυτοί που δεν ικανοποιούνται για τον ένα ή τον άλλο λόγο,επειδή αν το κάνουν φέρονται ανώριμα και με τρόπο παιδιάστικο. Tα καλά και συμφέροντα! Είμαι καταναλωτής είμαι χομπίστας και δε με νοιάζει αν εσύ θες να μη μιλάω γιατί θίγονται τα συμφέροντά σου. Απλό.-

  8. Φυσικά και θα πρέπει να υπάρχει κριτική σε κάθε προϊόν που κυκλοφορεί. Δεν είμαστε άβουλα όντα. Το DMC που θίχτηκε στο άρθρο αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, μια λανθασμένη οργή των fanboys, μιας και το παιχνίδι πρακτικά δεν έχει αλλάξει, γι’ αυτό και το ανέλυσα περισσότερο στο προηγούμενο σχόλιο μου. Οι περιπτώσεις τύπου Mass Effect 2 και XCOM FPS όμως αλλάζουν την ουσία των πρωτότυπων παιχνιδιών, εξ’ ου και οι δικαιολογημένες αντιδράσεις των fans που προκάλεσαν. Γενικότερα όμως οι εκατέρωθεν ακραίες αντιδράσεις με βρίσκουν πλήρως αντίθετο… Και ναι, Αλέξανδρε, άψογο άρθρο.

  9. Καλά αυτό με το mass effect 2 ήταν ωραίο ανέκδοτο, τρέχαν από δω κι από ‘κει να το βγάλουν game της δεκαετίας, της 20ετίας και δεν ξέρω γω τι αλλο…
    Αντί να εξελίξουν τη συνταγή του πρώτου, πάνε και το νερώνουν όσο δεν παιρνει για να “αρέσει” σε όλους (mass appeal :)), δε λέω, έχει κάποια εντυπωσιακά set pieces αλλά από role playing φασκελοκουκούλωστα (μόνο να δει κανείς τον εξωφρενικό αριθμό των …. 4 abilities καταλαβαίνει)

  10. το ME 2 παραμενει το καλυτερο third person shooter που εχω παιξει, με επιλογες στην ιστορια και ενα ωραιο λεβελ απ
    (αν το κρινεις ετσι τοτε αξιζει 90αρι, αν το παρεις ως rpg τοτε εισαι λαθος γιατι δεν ειναι)

  11. Τελικά όσο σε διαβάζω, τόσο πιο πολύ σε “πάω” (ειδικά αν σκεφτείς ότι είμαι και ΑΕΚ, που μου ταιριάζουν όλα αυτά που έγραψες για τη φανέλα…).

    Η γκόμενα πρέπει να πάει να μαζέψει φύκια. Όταν δημοσιογράφος/αρθρογράφος δεν έχει επιχειρήματα είναι για τα σκουπίδια οι απόψεις του. Αν δεν μπορείς να στηρίξεις αυτό που λες, ειδικά εσύ ο ρεπόρτερ που είναι η δουλειά σου, τότε έχεις αποτύχει διπλά. Trial and error. Ξεκίνα από την αρχή καλύτερα, διαβάζοντας/ακούγοντας τι έχει να πει και ο άλλος. Ο σωστός διάλογος με τα επιχειρήματά του οδηγεί σε μια υπέροχη κουβέντα! Αν δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, δεν μπορείς να είσαι αντικειμενικός.

    Απλά, είναι πολύ πιο εύκολο να κράζεις, από το να έχεις επιχειρήματα…

  12. Εγώ πάντως έκραξα και το 4. LOL. Anyway… Το θέμα είναι ότι η Capcom ήθελε πολύ απλά να δημιουργήσει ένα νέο action adventure παιχνίδι και αυτό το εκμεταλλεύτηκε με το Resident Evil. Οπότε για να μη χάσει τα λεφτά της, απλά εκμεταλλεύτηκε το όνομά του με αποτέλεσμα να χάσει και τους fan που είχε πριν το παιχνίδι. Αυτή είναι η άποψή μου δηλαδή και η γνώμη που έχω σχηματίσει γενικότερα για τη Capcom για αυτή τη γενιά είναι αισχρή, τουλάχιστον για εμένα.

Leave a Reply

Check Also

Close
Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close