Τι Παίζετε Αυτόν τον Καιρό - Part II

[shredder]

Ξεκινησα το halo ενω εδω και 2 εβδομαδες εσφαζα δαιμονες στο darksiders genesis. Εχει καλυτερα γραφικα απο του 2003 οταν βγηκε για πρωτη φορα στο pc αλλα οπως και το reach ειναι χαλια σε συγκριση με τα γραφικα των σημερινων παιχνιδιων σε max settings 1440p.

 

[erevos]

Ξεκινησα το halo ενω εδω και 2 εβδομαδες εσφαζα δαιμονες στο darksiders genesis. Εχει καλυτερα γραφικα απο του 2003 οταν βγηκε για πρωτη φορα στο pc αλλα οπως και το reach ειναι χαλια σε συγκριση με τα γραφικα των σημερινων παιχνιδιων σε max settings 1440p.

Τουλάχιστον δεν ζορίζει την προπολεμική σου GPU

 

[nitro912gr]

Πάει το wishlist 2020... ξεκίνησα το Black Desert Online που το έδινε τζάμπα...

 

[Chronomancy]

Το πήρα κι εγώ αλλά δεν με έψησε να ξεκινήσω. Τώρα βέβαια με παρέα αλλάζει το πράμα

 

[tinapeis]

Τι φαση ειναι αυτο ρε σεις; Και γω το ειχα παρει οταν ηταν τζαμπα αλλα δεν ασχοληθηκα καν...αξιζει;

 

[Sugamoto Panagia]

ασιατικο mmo. αν θες να πεθάνεις στο grind ξεκινά. προσωπικά δεν μου άρεσε τπτ από το παιχνίδι.

 

[tinapeis]

ασιατικο mmo. αν θες να πεθάνεις στο grind ξεκινά. προσωπικά δεν μου άρεσε τπτ από το παιχνίδι.

ααα ΜΑΚΡΥΑ1!!1!ΕΝΑΕΝΑ!

τελευταια φορα που δοκιμασα ασιατικο mmo ηταν τοτε με το Archeage...ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ

 

[nitro912gr]

συγκριτικα΄με τα άλλα ασιατικά ΜΜΟ αυτό φαίνεται καλό, αλλά έχει διάφορα αρνητικά και δεν σου εξηγεί πολλά βασικά, όπως πχ πως σκατά δουλεόυν τα nodes?
Γενικα΄φαίνετια υποσχόμενο και έχει ενδιαφέρον στοιχεία, τώρα θα δείξει.

Το character creation είναι φοβερό, πραγματικά φτιάχνεις και τον ναρούτο άμα γουστάρεις, εγώ έφτιαξα τον Ρέστλιν με πολύ καλά αποτελέσματα.

 

[shredder]

Τουλάχιστον δεν ζορίζει την προπολεμική σου GPU

O μονος λογος που την εχω ακοαμ ειναι οτι τρεχει max settings 1440p τα παντα αλλιως θα την ειχα αλλαξει αποτ ο 2017 οταν αναβαθμισα το υπολοιπο συστημα αλλα οσο τρεχει max settings την κραταω. Εδω το gears 5 που ειναι το πιο προσφατο καινουργιο παιχνιδι της microsoft τρεχει 49 fps average σε maxed 1440p και εχει και γραφικαρες. Μια χαρα τα παει για προπολεμικη γι αυτο την κραταω!

 

[Chronomancy]

Αν δεν είναι pay 2 win και δεν απαιτεί να φαρμαρουμε χειρότερα από τα στάρια, πες μας να σου κάνουμε παρέα

 

[nitro912gr]

Αν δεν είναι pay 2 win και δεν απαιτεί να φαρμαρουμε χειρότερα από τα στάρια, πες μας να σου κάνουμε παρέα

διάβασα ότι δεν είναι, τώρα... θα δείξει.

Ο λόγος που ασχολούμαι είναι ότι φαίνεται να έχει κάποια ενδιαφέρον RTS/Management στοιχεία που θέλω να εξερευνήσω και για την ώρα δεν έχω βαρεθεί ακόμα.

 

[Adhan]

Μιας και είπατε ασιατικά ΜΜΟ, κρίμα που δεν ήρθε ακόμα αυτό στα μέρη μας, πολύ εντυπωσιακό

 

[Adhan]

Long time no see, old friend

 

[maladroid]

Gears 5 τέλος. Σημαντική βελτίωση από το 4, πιο ώριμο δραματουργικά, με χορταστική και λιγότερο γραμμική campaign, φουλ προβλέψιμο αλλά ικανοποιητικό story, στιβαρό gameplay με την προσθήκη και του ρομπότ. Το σκηνικό μισή ώρα πριν το φινάλε με εξέπληξε (αν και κάτι είχα διαβάσει, δυστυχώς) όχι μόνο ως γεγονός αλλά και ως σκηνοθεσία. Μιλάμε για εκπληκτική δουλειά στην απόδοση των συναισθημάτων, βγάζω το καπέλο στην Coalition. Μεγαλύτερη παραφωνία του παιχνιδιού κάποια κολλήματα μεταξύ chapters, ένα εκ των οποίων με ανάγκασε να ξαναπαίξω το εκνευριστικότερο ίσως boss fight της campaign χάνοντας κοντά μισή ώρα.

Σκληρό 8/10.


Τώρα έπιασα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το πρώτο παιχνίδι εκτός GamePass από τις αρχές του έτους, το Afterparty. Μια ώρα μόνο ασχολήθηκα αλλά η απογοήτευση είναι έκδηλη. Λάτρεψα το Oxenfree, γιατί ναι μεν ήταν spooky teen adventure αλλά το cringe στους διαλόγους και τις ερμηνείες διατηρούνταν σε εξόχως χαμηλά επίπεδα (σκεφτείτε Freaks & Geeks ή Stranger Things), ειδικά όσο πύκνωναν το μυστήριο κι η ατμόσφαιρα. Εδώ το πάνε για φουλ κωμωδία και το γράψιμο θυμίζει Gilmore Girls αλλά λιγότερο εύστοχο και με ανυπόφορα καρτουνίστικες ερμηνείες.
Τα καλαμπούρια ως τώρα προέρχονται κυρίως από δαίμονες με σχόλια τύπου "πωπω κάθομαι και σου μιλάω τόση ώρα ενώ έχω να ρίξω βδέλλες στα μάτια ενός κατσικοκλέφτη, θα με κυνηγάει πάλι ο προϊστάμενος αύριο, ΒΥΕΕΕΕΕΕ!".
Ίσως τα έβρισκα πιο χαριτωμένα κι ευρηματικά αν δεν είχα δει The Good Place και δεν είχα διαβάσει Η Ζωή Μετά, τι να πω.
Ελπίζω να βελτιωθεί δραματικά στις επόμενες ώρες αλλά ως έχει, δεν θα το πρότεινα σε κανέναν.

 

[maladroid]

Τελικά ήταν τέτοια η ξενέρα που έφαγα από το Afterparty που το έβαλα στον πάγο μετά από μιάμιση ώρα παιχνιδιού και στράφηκα στο RUINER... γιατί έτσι. Μετά από κάνα 10ωρο και αναρίθμητα Game Over screens το υπέταξα.
Τίμια πρόταση για όσους ψάχνουν ένα cyberpunk φιξάκι υπερστυλιζαρισμένης βίας και reflex-based gameplay. Η αφήγηση μού φάνηκε εντελώς προσχηματική και pulp στα όρια του κωμικού (ατάκες τύπου "εδώ θα γίνει ο τάφος σου, βρωμόσκυλο!" ή "φρουροί, κάντε τον κιμά τον λεχρίτη ΧΑΡ ΧΑΡ ΧΑΡ!" δίνουν και παίρνουν). Ομολογώ ότι δεν διέκρινα το βάθος και τις κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις του lore που είδα να αναφέρονται σε κάποια reviews (μεταξύ των οποίων και του αγαπητού North) αλλά στην τελική δεν είναι και πολύ απαραίτητα για να ευχαριστηθεί κανείς το ακατάσχετο μακελειό που προσφέρει το game. Πολύ σωστή εδώ η δυνατότητα να αλλάζεις build ανά πάσα στιγμή, σου δίνει μια επιπλέον τακτική διέξοδο πέρα από την απομνημόνευση των κινήσεων του αντιπάλου.
/Grumpy mode on: Προσωπικά δεν μου άρεσε η αφήγηση, την βρήκα περισσότερο φτηνιάρικη παρά μινιμαλιστική. H μουσική επίσης δεν ήταν πολύ του γούστου μου και υπάρχει μια έντονη μονοτονία στα περιβάλλοντα που δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι διαρκώς στην ίδια περιοχή (εξαίρεση το ατμοσφαιρικότατο hub αλλά εκεί δεν έχεις και πολλά να κάνεις).

Τίμιο 7/10.

Πάντως, μου άνοιξε πάλι την όρεξη για cyberpunk και βλεφαριάζω το The Red Strings Club. Οτιδήποτε, αρκεί να μείνω μακριά από το Afterparty ώσπου να βρω το κουράγιο να επιστρέψω

 

[Northlander]

Ίσως έχει να κάνει με το πόσο θέλεις να εκμαιεύσεις μηνύματα από το εκάστοτε καλλιτεχνικό έργο τη δεδομένη χρονική περίοδο. Θυμάμαι πάντως ότι κάποια πράγματα ήταν εκεί. Μπορεί να είναι και ενδογενή του είδους.

Είχα αφήσει το Fallen Order λίγο πριν το τέλος. Εξαιρετικό φινάλε για μένα, όλη η χορογραφία αλλά και το πώς βάζει σφραγίδα στον επίλογο. Δεν ξεφεύγει από την τυριλα και τις ευκολίες που υποκύπτουν τα SW, αλλά τιμάει τα παντελόνια του lore.

Ξαναξεκινησα το Divinity Original Sin2 για 4η(?) φορά. Στόχος να το τερματίσω, αν και το να παίξω το μεγαλύτερο μέρος του Fort Joy ξανά φαντάζει λίγο αγγαρεία. Η Definitive Edition δείχνει πανέμορφη, πλήρως optimised (λοκαρισμενα όλα στα 60fps με ελάχιστες εκπτώσεις). Έχω πίστη πλέον ότι από τεχνικής πλευράς το BG3 θα είναι σε καλά επίπεδα.

Επίσης έχω αρχίσει το Black Mesa με στόχο μια κάποια παρουσίαση. Τα παιδιά κεντησαν.

 

[nitro912gr]

Ίσως έχει να κάνει με το πόσο θέλεις να εκμαιεύσεις μηνύματα από το εκάστοτε καλλιτεχνικό έργο τη δεδομένη χρονική περίοδο. Θυμάμαι πάντως ότι κάποια πράγματα ήταν εκεί. Μπορεί να είναι και ενδογενή του είδους.

Μάλλον είναι πράγματι ενδογενή του είδους τα όποια κοινωνικά μηνύματα, αλλά λίγο ανησυχητικό ότι δεν τα προσέχουμε πλέον και τα έχουμε συνηθίσει.

 

[maladroid]

Μάλλον είναι πράγματι ενδογενή του είδους τα όποια κοινωνικά μηνύματα, αλλά λίγο ανησυχητικό ότι δεν τα προσέχουμε πλέον και τα έχουμε συνηθίσει.

Είναι κι αυτό ένα σκέλος, δηλαδή πλέον αυτού του είδους οι ανησυχίες σε cyberpunk περιτύλιγμα μου φαίνονται υπερβολικά κοινότυπες για να δώσω ιδιαίτερη βάση. Αλλά στο συγκεκριμένο παιχνίδι τις βρήκα και αρκετά επιφανειακές, αντίθετα με τα πρόσφατα Deus Ex για παράδειγμα.
Θεωρώ, δηλαδή, ότι οι δημιουργοί του RUINER δεν πολυσκοτίστηκαν να εμπνεύσουν κανένα φοβερό προβληματισμό, ο στόχος τους ήταν απλά να στήσουν ένα επιθετικά καταθλιπτικό περιβάλλον, το οποίο εμμέσως δικαιολογεί την ακατάσχετη βία από όπου κι αν προέρχεται. Σε γενικές γραμμές αυτό το κατάφεραν. Στο delivery των διαλόγων είναι που τα έκαναν λίγο θάλασσα, θυμίζουν b-moviά των 90s και δεν μπορούσα να τους πάρω στιγμή στα σοβαρά.

 

[maximum armor]

Μια που απ’ το περασμένο καλοκαίρι μπήκα στο τρυπάκι να ψάχνω για (δωρεάν και offline) καλά παιχνίδια στο Play Store, θα ήθελα να σας προτείνω να δείτε το «7 years from now». Πρόκειται για παιχνίδι χωρίς καθόλου μάχη, μόνο με διαλόγους, αλλά χωρίς καμία επιλογή. Δηλαδή σαν να διαβάζεις ένα διήγημα, αλλά χωρίς interface βιβλίου. Αποτελείται από 40 chapters διάρκειας 10-15 λεπτών το καθένα, ανάλογα με την ταχύτητα διαβάσματος (αλλά θα σας πρότεινα να μη διαβάζετε πεταχτά). Παρά το πλήθος των chapters, ποτέ δεν κουράζει, και τα συμβάντα μέσα σε αυτά τα 40 chapters δεν θα τα περιμένετε. Μέχρι και την τελευταία σκηνή.

Το παιχνίδι έχει μόνο ένα αρνητικό, που όμως δεν αφορά το κύριο μέρος του (δηλ. τα 40 chapters). Είναι το ότι όταν τελειώσει η κύρια ιστορία, εμφανίζονται στο μενού 13 επίλογοι (!) που βλέπονται με τη σειρά (δηλ. δεν βλέπεις διαφορετικούς επιλόγους ανάλογα με προηγούμενες επιλογές σου, αφού όπως είπα δεν υπάρχουν επιλογές). Και επιπλέον υπάρχουν μερικές ακόμα επιπρόσθετες μικρές ιστοριούλες που εμβαθύνουν λίγο παραπάνω στο background των χαρακτήρων της κύριας ιστορίας. Δεν τα έχω δεν όλα αυτά, μόνο έχω διαβάσει γι’ αυτά, επειδή: α) κάθε ένα επεισόδιο απ’ αυτά (επίλογοι + επιπρόσθετα) απαιτούν είτε να δεις μια διαφήμιση (δηλ. ύπαρξη ίντερνετ), είτε να πληρώσεις για να ανοίξουν όλα μαζί, και β) (και σημαντικότερο) διάβασα ότι όλα αυτά δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα στην κύρια ιστορία, ίσα-ίσα που την ξεχειλώνουν και την μπερδεύουν περισσότερο, χωρίς λόγο.

Δείτε όμως οπωσδήποτε το κυρίως παιχνίδι.

7 years from now.

 

[nitro912gr]

Προσπαθώ να πάρω ένα achievement στο defense grid και δε μπορώ με τίποτα

δεν ξέρω πόσο θα με κρατήσει το black desert τελικά, σαν να άρχισα όχι να βαριέμαι, απλά να μην τρελαίνομαι να επιστρέψω.
Αυτό καταλήγει με το να ξεχάσω το παιχνίδι μέχρι να δω τι μου πιάνει χώρο στο δίσκο και αρχίζω να σβήνω...

Το παιχνίδι είναι ενδιαφέρον, αλλά το learning curve θα το έλεγα πολύ brutal και οι δημιουργοί δεν έχουν καλό documentation για το πως δουλεύει τι. Ε όταν επιστρέφω από την δουλειά και θέλω να παίξω κάτι δεν έχω πολύ όρεξη να μυρίζω τα νύχια μου για πολύ καιρό.