Bruce "The Boss" Springsteen

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!



την τρελλα μου μεσα. ενα κουκλί ειναι, ειδικα η εκδοση με τα βινυλια και το βιβλιο βεβαια.
χαβιν σεντ δατ, σαλτα και γαμησου ρε μπρουσακο που ζητας 280 ευρα μαζι με τα σιπινγκ κοστς για τα cd και 360 για τα βινυλια.
μηπως θες να πουλησω και κάνα νεφρί?
χωρια η αναμονη και το αγχος μεχρι να φτασουν σ ενα κομματι.

οπότε συνεβη καπως αλλιως. εχω γενεθλια σε κανενα διμηνο και μου τα κανε δωρο ο θειος του σρε. οχι, μπρο(υς, χοχοχο, ειδατε τι εκαμα εκει???) αρκετα σου χω πληρωσει μεχρι τωρα. κι εχεις καμει και μερικες μαλακιτσες τελευταια, οπότε δεν με λες παραλογο.

ενταξειείμαστε? ενταξειείμαστε.

(κι εχω και 360 ευρω παραπανω να ξοδεψω σε πιτσοσούβλακα και πέπσι γκέιμς και σοφτγουερ (παιδια, δεν θα κουραστω να το γραφω: η πειρατεια σκοτωνει το κειμινγκ. ωριμάστε!!!!))


υγ: ακουω εντατικα και την δευτερα θα μπορω να καμω μινι απολογιζμο. μην κρατατε την ανασα σας. ειναι σε 2 μερες και δεν θελω να παθετε κακό.
 
Ολα αυτά τα μποξάκια είναι για να φουσκώνουν οι τσέπες της Sony. Πιθανόν ο Μπρους να τους πούλησε τα χειρόγραφα και τα σκίτσα με τις ρυθμίσεις του ενισχυτή πχ, μπορεί όμως να τα έχουν κι αυτά ή ακόμη καλύτερα μπορεί να είναι πλαστα. Σε κάθε περίπτωση θα μπορούσε να βγει να πει, μην αγοράζετε, όπως είχε κάνει ο Λέμι αλλά είπαμε, Νταλαρας της Αμερικής. Πιθανόν ο Γιώργης να ξηγηθηκε καλύτερα στα γεράματα.
 
Ρε σεις, τα μποξ-σετς είναι είδη υπερπολυτελείας για ψιλοάνιωθους που τα 'χουν και γουστάρουν να πουλάνε μούρη στο Ίνστα. Οι αγνοί καιροί που το μποξ σετ έβγαινε για τον ψυχάκια βαμμένο οπαδό και έκανε 60-80 ευρώ, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Εδώ ρε, η λατρεία μου, ο Χοντρός Ντιούλι, έβγαλε μποξ σετ των δεν-μας-ξέρει-η-μάνα-μας-κι-ας-είμαστε-η-μεγαλύτερη-μπάντα-του-κόσμου Twilight Singers με 9 βινύλια και το είχε 500 ευρώ αν έχετε το Θεό σας. Ο μόνος άνθρωπος που ξέρω που το αγόρασε ήταν ένας φοβερός πρωτοδισκάκιας συνάδελφος, που περισσότερο καιγόταν να σου λέει ότι άκουγε τους τάδε όταν τους ήξεραν μόνο τα πρόβατα κι οι λύκοι, παρά απολάμβανε την ίδια τη μουσική.
 
Λες το μποξ με τα λευκά βινύλια. Μου το πέταξε το bandcamp σαν τελευταία κομμάτια, τρέξε να προλάβεις και λύθηκα στα γέλια σκεπτόμενος ποιος είναι τόσο βλαμμένος για να σκάσει τόσα λεφτά για κάτι τέτοιο.
 
οχι, εν χριστώ μπρουσοαδερφοί. διαφωνώ. κουτί απο κουτί διαφερει.
π.χ. για τον Κεφάλα της καρδγιας μου που γνωριζω, τα κουτια που χει βγαλει για το BTR, το νταρκνες και το ριβερ ηταν απολυτως Απαραιτητα.
εκτος απ τα τραγουδια ρημαστερντ, ωστε ν ακους λεπτομερειες που δεν ηξερες οτι υπηρχαν στις θαμπες παραγωγες των 70s, υπηρχαν Πολυτιμα αφθονα αουττέικς και κυριως ολοκληρες συναυλιες της καθε αντιστοιχης χρονιας σε κρυσταλλινη εικονα, που προφανως ειναι το χόλυ γκρέιλ καθε μπρουσά που σεβεται τον εαυτο του. και οι τιμες τους ηταν απολυτως νορμαλ, επισης.

τουτο δω, οντως μυριζει αρπαχτη απο μιλια μακρια. μονο και μονο το γεγονος οτι κυκλοφορει ολοκληρα τα "αλμπουμς" που εκεινη την εποχη τα εθαψε στο συρταρι, ενω μπορουσε ανετα να κανει επιλογες απ αυτα και να βγει σημερα ενα απολυτως σεβασμιο κουτι με δυνατο περιεχομενο, δειχνει το μεγεθος της μαλακιας και ανιωθιάς του σπρινγκστη οργκανιζέισο (γιατι δεν υπαρχει πια μονος ως καλλιτεχνης, ειναι πλεον μπραντ νειμ - εταιρια και άλλοι ασχολουνται με τις λεπτομερειες). βεβαια θα μπορουσε ανετα να πατησει ποδι, αλλά μαλλον θελει πριν φυγει ν αδειασει το vault απο καθε ηχογραφηση, γιατι τοσα χρονια εμεις οι φανς, του πρηζαμε τα γκογκόβια για να βγαλει τα "ακυκλοφορητα"....
 
ω ρε πουστη, σ ε λα καταστρόφ. 7 cds, ενω αυτα που μπορω ν αντεξω μπαινανε ανετα σε 2, αντε 3. βεβαια ο μπορατσος που ειναι εναλλακτικος θα βρει ενδιαφεροντα πραγματα. κι ο χρονό που ειναι της παραδοσιακης μουσικης, ισως να κεφισει με την ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ, γαμω τους 10000 κροκοδειλους, σειρα των καντρυ πειραματισμων του καλλιτεχνου μ εκεινη την βλαχοαμερικανικη προφορα που μου κανει τα νευρα και τους ακουστικους πόρους πουρέ.

εμενα που ειμαι ενας απλος αθρωπος, μονο τουτο δω μ εκαμε να σηκωθω απο καναπεδες, πολυθρονες και ντιβανοκασελες και να χαρισω στους γειτονες φωνητικο χαος και εξωτικα χορευτικα σκηνικα. μπρουσαρας κλασικος, με πιαναρες, ντραμς, κιθαριες και φωνητικα ΚΑΝΟΝΙΚΑ. περιμενεις να σκασει απο μια γωνιά ο σαουθσαιντ τζώνης (αφηστε το, κατι δικα μου..) με τους Jukes, αλλά και χωρις πνευστα, το ασμα μια χαρα ειναι.




εντιτ: α, αν καποιος εχει υπομονη η ενδιαφερον, ιδου λινκ απ το γιουτιου με την λιστα με τα 83 τραγουδια ετοιμη. ο επισημος λογαριασμος του μπρους τα χει ανεβασει, μην εχετε ηθικες αναστολες...

 
Έχω ακούσει τα μισά ως τώρα, προβλεπόμενα έχω κολλήσει με τα κομμάτια του 'Streets of Philadelphia' 'άλμπουμ' ας το πούμε. Τα ψοφοψευτοκάντρι του πρώτου δίσκου ούτε εγώ τα μπορώ καθόλου.

Μια στο τόσο του βγαίνουν ωραία, όπως στο Western Stars, αλλά θέλουν γυάλισμα, φροντίδα κι ενορχήστρωση.
 
κοβω σημαντικα κομματια της ανατομιας μου οτι θα σ αρεζουν και 2-3 σιγουρα απ το "μεξικανικο" αλμπουμ και κανα δυο απ το σαουντρακ.
γαμω την απληστια του μεσα, εβγαινε ανετα διπλο η τριπλο cd με δυνατο περιεχομενο.

σε αλλα νεα κι εμενα περιεργως μ αρεζανε 3-4 απ το phila αλμπουμ. τουτο δω περισοτερο απ ολα:

 
το κακο δεν ειναι οτι ο goat δισκος μου έγινε σημερα 50 χρονων, το κακο ειναι οτι οταν κυκλοφορησε, υπηρχα ηδη...
ενιγουέις, να γιορτασω αυτο το μάιλστόουν με μια βερσιον του BtR που δεν κατεληξε στην τελικη κυκλοφορια (ηταν λιγο περιεργος εκεινη την εποχη ο μπρουσαρας, ειχε τα ψυχολογικα του και ηχογραφουσε καμια 30αρια βερσιον για καθε τραγουδι...), αλλά εμενα του ντραμα κινγκ, μ αρεζει περισοτερο, με τα διπλά φωνητικα και την ορχηστρα εγχορδων που το κανει να μοιαζει με το "west side story σε 4'32'' " (το χει πει μια μεγαλη μορφη αυτο, ΕΓΩ :p )...


Βruce Springsteen - Born to run

 
τελικα το χολυ γκρειλ των περισοτερων μπρουσοφανς (καλα, εγω δεν μουσκευω βρακουλίνι, αλλά ο μπορατσος π.χ. θα κανει χαρά...) υπαρχει, δεν ειναι μυθος και το κυκλοφορει τωρα ο σαλεμενος γεροντας.
ελεκτρικ νεμπρασκα.
τρειλερ και το μπορνινδεγιουεσει οπως θα μπορουσε να ειναι....:




 
Το διάβασα ψες και λέω, ΠΡΟΦΑΝΩΣ θα ποστάρει πρώτος ο ΜπραΜπρού.

Έχω περιέργεια να το ακούσω, αν και εμπιστεύομαι την κρίση του Μπρουσάρα τω καιρώ εκείνω. Το Nebraska είναι με διαφορά ο αγαπημένος μου δίσκος του, οπότε θα έχει ενδιαφέρον ν'ακούσω τις 'σινεμασκόπ' εκδοχές των τραγουδιών.

Εdit: Μου αρέσει. Προφανώς δεν συγκρίνεται με το 'κανονικό', αλλά έχει μια heartland cow-πανκίλα πολύ ευχάριστη. Καλό είναι να βγαίνουν από τις υπόγες αυτά τα ωραία για τους ψυχάκιες οπαδούς.
 
Last edited:
δεν τα αντεχω τα "γελαδάρικα" του, μπορατσε, τετχοιος ειμαι. καντρυ, φολκ, τομ τζοουντ, σηγκερ σεσιονς κλπ, περνανε και δεν μ αγγιζουν. δεν ειναι καλο, δεν ειναι κακο, απλως συμβαινει. οπότε εννοειται οτι εχω μεγαλη περιεργεια και ανυπομονησια ν ακουσω ηλεκτρικο ατλαντικ σιτυ, στειτ τρουπερ (σπαραχτικο, απορω που δεν το εχεις στο ρεπερτοριο...) και used cars.

οσο για το bitusa, προφανως διαφωνω καθετα με την "ερμηνεια" που του δοθηκε τότενες και το πως το εισεπραξαν φανς και κοινο (σημαιες απο πισω, υψωμενες γροθιες κλπ και εννοειται οτι εχει μεγαλη ευθυνη κι ο κεφάλας γι αυτο, οτι κι αν ειπε αργοτερα...), ΑΛΛΆ μουσικα/ηχητικα, του παει πολυ καλυτερα η επικ, μπομπαστικ, λαρτζε-δαν-λάι εκτελεση του αλμπουμ απ αυτην εδω περα.

θα χει και αουττεικς, λεει η κυκλοφορια. πωπωωωω, απατη.. τι αουττεικς τωρα, ολη η μπρουσοκοινοτητα ξερει οτι δεν υπαρχει τετοιο πραγμα, υπαρχουν απλα πρωτολειες βερσιον τραγουδιων που τα επαιξε με την μπαντα αργοτερα για το bitusa αλμπουμ. εχουν αρχισει απο φετος κι αρμεγουν την αγελαδα στην σονυ, οπως μπορουν. τρεμω να σκεφτω τι θα συμβει οταν... (οχι, δεν το γραφω..)
θα βγαλουν σε πολυτελες πακετο τις κλανιες/ρεψιματα που εριχνε στο στουντιο μαλλον, δεν εχει μεινει κατι αλλο.
 
Είναι η φύση της βιομηχανίας, δεν αλλάζει αυτή.

Μ'αρέσει πάντως να κυκλοφορούν αμολητά τα πάντα, δεν υπάρχει πια αυτό το ταμπού, ο τρόμος πως 'ο καλλιτέχνης είναι ΑΥΤΟ και τίποτε άλλο' να κοιτάνε να διατηρήσουν μια εικόνα πάση θυσία. Οπότε αν είσαι σουξεδάκιας, ακούς μόνο ό,τι σερβίρει το Σποτιφάι. Αν ψάχνεσαι, βουτάς στα βαθιά.
 
καλα, δεν διαφωνω στον πυρηνα. σου δινει μια αισθηση ολοκληρωσης. κι εμενα απ τον ορυμαγδο των 7 αλμπουμς φετος (τρακς 2) μπορει μονο καμμια 10αρια τραγουδια να με ταρακουνησαν μονο, αλλά ειναι ωραιο να εχεις πληρη αποψη για το εργο του καλλιτεχνου που Αγαπας.
 
Aκριβώς. Κι εγώ έχω ακούσει ψυχάκικα όλα τα ντέμο του Χοντρού από Twilight Singers/Afghan Whigs, κάποια μου άρεσαν, κάποια πέρασαν και δεν ακούμπησαν, αλλά είναι ωραίο, θρέφει τον εσωτερικό μας ψυχάκια να έχουμε έτσι ολοκληρωμένη θεώρηση κάποιων κομματιών που αγαπάμε πολύ. Στην τελική, αυτό που μένει, όλη η ουσία, είναι η λάιβ εκδοχή.
 
Το τέλειο και η ρουτίνα είναι βαρετά. Σιγά το νέο ρε Βρασίδα.
 
Back
Top