Epic Store : όταν o Gabe έφτιαχνε client, o Sweeney έτρωγε βελανίδια.

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!
Αυτό είναι τραγικό, αλλά αν το αδηφάγο τέρας του καπιταλισμού είχε καρδιά, ο κόσμος θα 'ταν αλλιώς. Οι τεκ/γκέμηινγκ εταιρείες είναι από τα πλέον ανήθικα μεροκάματα και θεωρείς δεδομένη την επιθετική εκμετάλλευση απο τη στιγμή που μπαίνεις μέσα.

Είναι δηλητηριασμένο κύπελλο: από τη μια βρέχει φράγκα κι έχεις την ευκαιρία αν είσαι τυχερός και διορατικός να στρώσεις κάποια πράγματα στη ζωή σου. Από την άλλη, θα σε πετάξει σα στυμμένη λεμονόκουπα στην πρώτη ευκαιρία.

Για να το πω και λίγο φραντσέζικα, είναι σα ν'αναρωτιέται η πουτάνα γιατί τη γαμάνε στο μπουρδέλο. Αυτή είναι η δουλειά.
 
In 2004, Valve writer Erik Wolpal was diagnosed with ulcerative colitis and was preparing to resign. Instead, Gabe Newell told Wolpal that his new job description is to "get better," and provided him with extended leave with full pay.
Wolpal went on to write Half-Life 2: Episode One and Two, TF2, Portal, Left 4 Dead, and was the lead writer for Portal 2.


Πως ξεχωρίζει ο ηγέτης από το αφεντικό.
 
Αυτό είναι τραγικό, αλλά αν το αδηφάγο τέρας του καπιταλισμού είχε καρδιά, ο κόσμος θα 'ταν αλλιώς. Οι τεκ/γκέμηινγκ εταιρείες είναι από τα πλέον ανήθικα μεροκάματα και θεωρείς δεδομένη την επιθετική εκμετάλλευση απο τη στιγμή που μπαίνεις μέσα.

Είναι δηλητηριασμένο κύπελλο: από τη μια βρέχει φράγκα κι έχεις την ευκαιρία αν είσαι τυχερός και διορατικός να στρώσεις κάποια πράγματα στη ζωή σου. Από την άλλη, θα σε πετάξει σα στυμμένη λεμονόκουπα στην πρώτη ευκαιρία.

Για να το πω και λίγο φραντσέζικα, είναι σα ν'αναρωτιέται η πουτάνα γιατί τη γαμάνε στο μπουρδέλο. Αυτή είναι η δουλειά.
Υπάρχει και η άλλη άποψη που επιμένει να φωνάζει για μαζική συμμετοχή στα συνδικάτα.

Η μαζική συμμετοχή επιτυγχάνεται με άμεσες εγγραφές και δημιουργία πρωτοβάθμιων σωματείων (που εξαπλωνονταν σαν πυρκαγιά πριν ξεκινήσουν τις μαζικές απολύσεις -ήταν και αυτό ένας παράγοντας που έπαιξε ρόλο -)

Ape together, strong


PS Ακόμα, ιστορικά οι πουτανες στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 80 και μετά μέσω εργατριων όπως η Πάολα έχουν οργανωθεί σε συνδικάτα και έχουν διεκδικήσει και κερδίσει αυτά που αξίζουν
 
Τα συνδικάτα δυστυχώς λειτουργούν διαφορετικά σε κάθε χώρα και βιομηχανία. Το gaming είναι σε μεγάλο βαθμό non union βιομηχανία.

Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν ήρθα στη Φινλανδία ήταν να γραφτώ στο συνδικάτο των εργαζόμενων IT. Όταν ήμουν στη Ζύνγκα, κλείσαν το στούντιό μας και διώξαν όλη την ομάδα εκτός από μια χούφτα άτομα, skeleton crew συντήρησης. Το πακέτο απόλυσης για όσους έφυγαν ήταν το προβλεπόμενο από την εθνική νομοθεσία. Το συνδικάτο δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ. Κάπου εκεί ήρθα τετ α τετ με την άσχημη πραγματικότητα.

Πήγα μετά σε non union μαγαζί και με βαρια καρδιά ξεγράφτηκα απ'το συνδικάτο. Είναι ζούγκλα το γκέημινγκ, δύσκολο μεροκάματο και μες την αβεβαιότητα. Αναλόγως ιδιοσυγκρασίας και χαρακτήρα, μπορείς να κάνεις την τύχη σου ή να καείς άσχημα.

ΣΤΑΝΤΑΡ στις πουτάνες λειρουργεί 100% υγιέστερα το συνδικάτο :)

ΥΓ Ο Τίμ πλήρωσε την ασφάλεια ζωής του καρκινοπαθούς υπαλλήλου, προς τιμήν του. Δεν θα το έκανε κάθε εργοδότης.
 
Το συνδικάτο δεν έκανε ΤΙΠΟΤΑ. Κάπου εκεί ήρθα τετ α τετ με την άσχημη πραγματικότητα.
Μιλας για το Game Makers of Finland; Η ησουν στο ΙΤ sector γενικοτερα; Γιατι βλεπω στο σαιτ τους να προσφερουν δικηγορικη καλυψη, συμβουλους κλπ


Στα του παγκοσμιου συνδικαλισμου στο gaming, αυτο που ισχυει ειναι πως αν και εχει εκτιναχθει η συμμετοχη (Στην αλλη πλευρα του ατλαντικου παντως οι εργαζομενοι υποστηριζουν πλεον τα συνδικατα στο 82% το 2026 εναντι 47% το 2019* ) δεν ειναι ομοιομορφη η αυξηση.

Πχ ευρωπη (με φωτεινη εξαιρεση τη Γαλλια με το STJV και τις δυναμικες κινητοποιησεις το 2024 στις αρχες του ετους στη ubisoft και στο τελος στη Spiders αλλα και την ευρωπαικη ενοποιηση των Ευρωπαικων συνδικατων gaming μεσω του "One Industry, one fight!") ειναι πιο πισω πλεον απο ΗΠΑ/Καναδα, πραγμα που προκαλει εκπληξη αν παρουμε ως δεδομενη την συνδικαλιστικη δυναμικη που ειχε τοσες δεκαετιες σε πολλους κλαδους.

Ομως ξεκινουν και εδω περα (πχ οργανωση στην ισπανια με το CSVI-CGT, στην Ιρλανδια με το Game Workers Unite Ireland, στη γερμανια με το ver.di Game Devs Roundtable

Επισης ανοδο εχουν τα συνδικατα/πρωτογενη σωματεια και στους Αγγλους (το συνδικατο για το πρεκαριατο των αγγλων -IWGB- συμπληρωσε 1500+ μελη αρχες μαρτιου 2026)


Οπως και να'χει τη τελευταια 5τια (με κορυφωση το 2023) εχουν γινει πραματακια που εχουν οδηγησει σε συλλογικες συμβασεις το 2024-25 πχ:
- Union Raven QA vs Blizzard με 600+ ατομα και αλλα 500 στα wow studios μεσω cwa
- Union σε Bethesda (Zenimax) vs MS
- Union 200+ ατομων σε Sega


Γενικοτερα υπαρχει μια ταση συνοχης θεσμικης καθιερωσης και επιθετικης διεκδικησης στο χωρο, γιαυτο επιμενω στα συνδικατα.


Btw δινω μερικες πηγες συνδικατων παρακατω



*
Majority of Game Workers Would Like to Join a Union
82% of US-based respondents support the unionization of game industry workers, with 5% opposed and 13% unsure. Support was higher among workers earning under $200,000 per year (87%), those who have been laid off in the past two years (88%) and people younger than 45 (86%). No respondents aged 18-24 were opposed to unionization.


Επισης για το πως μπορει να δουλεψει πολυ καλα ο συνδικαλισμος στη βιομηχανια gaming προτεινω το βιβλιο "O Μαρξ στο ουφαδικο (κονσολες, χειριστηρια και ταξικη παλη)" του Jamie Woodcock οπου παιρνει και παραδειγματα απο τις κινητοποιησεις των πρεκαριων της efood στην Ελλαδα.
Εδω ενα δοκιμιο του, παρομοιο με το βιβλιο
 
Last edited:
@Norshgaath Πολύ καλά κάνεις και παραθέτεις τις συγκεκριμένες πηγές. Θα τσεκάρω και το βιβλίο.

Ήμουν γραμμένος στο Insinoriilitto, το συνδικάτο των Μηχανικών και από αρχαϊκή σπόντα, των εργαζόμενων στο χώρο της τεχνολογίας. Το Game Makers of Finland υπάγεται στο Insi και κυρίως στρατολογεί φερέλπιδες φοιτητές που ονειρεύοντια μια καριέρα στο gaming και σκάνε με τα μούτρα στην άπλυτη γροθιά της αγοράς μόλις τελειώσουν τα φοιτητικά hackathons και τα ρομαντικά IGDA Nights των ερασιτεχνών.

Πληρώνεις συνδρομή 40Ε το μήνα και πράγματι, σου παρέχουν νομική υποστήριξη δωρεάν, η οποία ουσιαστικά δεν έχει καμία απολύτως σημασία για τον εξής θλιβερό λόγο : διασφαλίζουν τα ατομικά σου δικαιώματα, σε περίπτωση άδικης ατομικής/προσωπικής απόλυσης. Εκεί πραγματικά, η νομοθεσία ακόμη είναι υπέρ του εργαζομένου και μια εταιρεία πρέπει να παρουσιάσει αδιάσειστα στοιχεία άθλιας δικής σου συμπεριφοράς, των διορθωτικών μέτρων που πήρε και της δικής σου απείθειας, προκειμένου να προχωρήσουν σε απόλυση.

Αυτό φυσικά το γνωρίζουν οι εταιρείες και έτσι, χεράκι χεράκι με το Κεφάλαιο, στο οποίο κάνουν συνεχώς γενναιόδωρες δωρεές, προχωράνε ΜΟΝΟ σε συλλογικές απολύσεις, τις οποίες ο εθνικός νομοθέτης διευκολύνει κάθε χρόνο και περισσότερο. Μια εταιρεία δηλαδή πρέπει να αποδείξει ότι είσαι ελέφαντας για να σε διώξει σόλο, αλλά αν πει για παράδειγμα, 'Γούπσι ντέηζι, ήθελα να φέρνει το Φάρμβιλ 3 ένα μύριο τη μέρα και φέρνετε μόνο 100Κ, λέλ, άθλια χωριατάκια, σας κλείνω και πάω το ντηβέλοπμεντ στην Ινδία' (στην προβλεπέ, κόρπορεητ εκδοχή του) όλα κομπλέ, ο δικηγόρος του συνδικάτου απλά παρίσταται στις συναντήσεις προκειμένου να τηρηθούν τα απολύτως τυπικά και άχρηστα που προβλέπει ο νόμος σε αυτές τις περιπτώσεις.

Να σημειώσω εδώ πως το κράτος δουλεύει συστηματικά για τη διάλυση των συνδικάτων. Μέχρι πέρσι, η συνδρομή σου στο συνδικάτο ήταν επιστροφή φόρου, στην ουσία το κράτος σε πλήρωνε για να συμμετέχεις. Η τωρινή κεντροδεξιά κυβέρνηση, το κατάργησε διακριτικά αυτό, βάζοντας άλλο ένα καρφί στο φέρετρο της φάσης.

Ο λόγος που θεωρώ ότι ΔΕΝ θα περπατήσει ο συνδικαλισμός στο χώρο της τεχνολογίας και του γκέημινγκ, είναι η ίδια η φύση της βιομηχανίας. Πρόκειται για ένα συγκριτικά πολύ μικρό αριθμό θέσεων εργασίας, υπερεξειδικευμένων. Και με την επέλαση του ΑΙ, όλα τα entry level πόστα που κάποτε αποτελούσαν σανίδες σωτηρίας για παπατζήδες σαν και του λόγου μου (τουτέστιν, όχι σκληρό engineering background) θα εξαφανιστούν. Οπότε δύσκολα θα δεις κοινωνική συσπείρωση γύρω από δουλειές που θεωρούνται 'λοτταρία'.

Μια πάρα πολύ κυνική προσέγγιση εδώ, σώζει. Μπαίνεις, μεγιστοποιείς το προσωπικό σου κέρδος και είσαι ανά πάσα στιγμή με το ενάμιση πόδι έξω και το μαχαίρι στα δόντια.

Είναι κρίμα, γιατί απ' έξω φαντάζει κάτι μαγικό, αλλά στην πραγματικότητα η μπίζνα τρέχει από καπιταλιστές του κερατά που ενδιαφέρονται μονάχα για το ταμείο και ΤΙΠΟΤΕ άλλο. Η εξαίρεση εδώ είναι τα μικρά στούντιο, οι σόλο devs και οι μερακλήδες χομπίστες που χιτάρουν, αλλά έχει φροντίσει ο Μεγάλος Λευκός Πατερούλης και για δαύτους : χιτάρεις, βγάζεις τα πρώτα μύρια, λύνεις το βιοποριστικό σου. Ε μετά να μην κάνεις ένα μεγαλύτερο στούντιο; Ε να μην προσλάβεις 20-50-100 νοματαίους; Ε να μπει κι ένας εκδότης να μας στηρίζει. Πωπώ ξαναχιτάραμε, μαν μου, τώρα έχουμε 300 μύρια κεφαλαιοποίηση. Πάμε για το επόμενο. Πριν το καταλάβεις, είσαι η ΕΑ και απολύεις χιλιάδες. Και το 0.02% των απολυμένων θα κάνει δικά του στούντιο και θ'αρχίσει ο φαύλος κύκλος από την αρχή.

Μισθοφοριλίκι είναι, αρπάζεις ό,τι μπορείς για την οικογένειά σου, κάνεις τα κουμάντα σου και συνεχίζεις. Αυτά τα ρομαντικά όνειρα με τον κυρ Στέφανο τον Παππουτσή που πήρε σύνταξη είκοσι χρυσά αυγά από τη Ρόβιο, τα ξεχνάμε και τα κλαίμε.

 
Καλά μου τα έλεγε ο θείος μου ο Αριστείδης.

Τότες που ήμουν μικλος και ερχόταν στα οικογενειακά τραπέζια για τη τσάμπα μάσα και το πιοτό, πλησίαζε κοντά μου και μου έλεγε "κοίτα, όταν μεγαλώσεις να βρεις μια γιαγιά με πολλά λεφτά. Ριχτης εκεί 1-2 και μετά βγες στη σύνταξη όταν τη θάψουν".

Ο Μακρόν δηλαδή μλκας είναι?
 
@Norshgaath Πολύ καλά κάνεις και παραθέτεις τις συγκεκριμένες πηγές. Θα τσεκάρω και το βιβλίο.

Ήμουν γραμμένος στο Insinoriilitto, το συνδικάτο των Μηχανικών και από αρχαϊκή σπόντα, των εργαζόμενων στο χώρο της τεχνολογίας. Το Game Makers of Finland υπάγεται στο Insi και κυρίως στρατολογεί φερέλπιδες φοιτητές που ονειρεύοντια μια καριέρα στο gaming και σκάνε με τα μούτρα στην άπλυτη γροθιά της αγοράς μόλις τελειώσουν τα φοιτητικά hackathons και τα ρομαντικά IGDA Nights των ερασιτεχνών.

Πληρώνεις συνδρομή 40Ε το μήνα και πράγματι, σου παρέχουν νομική υποστήριξη δωρεάν, η οποία ουσιαστικά δεν έχει καμία απολύτως σημασία για τον εξής θλιβερό λόγο : διασφαλίζουν τα ατομικά σου δικαιώματα, σε περίπτωση άδικης ατομικής/προσωπικής απόλυσης. Εκεί πραγματικά, η νομοθεσία ακόμη είναι υπέρ του εργαζομένου και μια εταιρεία πρέπει να παρουσιάσει αδιάσειστα στοιχεία άθλιας δικής σου συμπεριφοράς, των διορθωτικών μέτρων που πήρε και της δικής σου απείθειας, προκειμένου να προχωρήσουν σε απόλυση.

Αυτό φυσικά το γνωρίζουν οι εταιρείες και έτσι, χεράκι χεράκι με το Κεφάλαιο, στο οποίο κάνουν συνεχώς γενναιόδωρες δωρεές, προχωράνε ΜΟΝΟ σε συλλογικές απολύσεις, τις οποίες ο εθνικός νομοθέτης διευκολύνει κάθε χρόνο και περισσότερο. Μια εταιρεία δηλαδή πρέπει να αποδείξει ότι είσαι ελέφαντας για να σε διώξει σόλο, αλλά αν πει για παράδειγμα, 'Γούπσι ντέηζι, ήθελα να φέρνει το Φάρμβιλ 3 ένα μύριο τη μέρα και φέρνετε μόνο 100Κ, λέλ, άθλια χωριατάκια, σας κλείνω και πάω το ντηβέλοπμεντ στην Ινδία' (στην προβλεπέ, κόρπορεητ εκδοχή του) όλα κομπλέ, ο δικηγόρος του συνδικάτου απλά παρίσταται στις συναντήσεις προκειμένου να τηρηθούν τα απολύτως τυπικά και άχρηστα που προβλέπει ο νόμος σε αυτές τις περιπτώσεις.

Να σημειώσω εδώ πως το κράτος δουλεύει συστηματικά για τη διάλυση των συνδικάτων. Μέχρι πέρσι, η συνδρομή σου στο συνδικάτο ήταν επιστροφή φόρου, στην ουσία το κράτος σε πλήρωνε για να συμμετέχεις. Η τωρινή κεντροδεξιά κυβέρνηση, το κατάργησε διακριτικά αυτό, βάζοντας άλλο ένα καρφί στο φέρετρο της φάσης.

Ο λόγος που θεωρώ ότι ΔΕΝ θα περπατήσει ο συνδικαλισμός στο χώρο της τεχνολογίας και του γκέημινγκ, είναι η ίδια η φύση της βιομηχανίας. Πρόκειται για ένα συγκριτικά πολύ μικρό αριθμό θέσεων εργασίας, υπερεξειδικευμένων. Και με την επέλαση του ΑΙ, όλα τα entry level πόστα που κάποτε αποτελούσαν σανίδες σωτηρίας για παπατζήδες σαν και του λόγου μου (τουτέστιν, όχι σκληρό engineering background) θα εξαφανιστούν. Οπότε δύσκολα θα δεις κοινωνική συσπείρωση γύρω από δουλειές που θεωρούνται 'λοτταρία'.

Μια πάρα πολύ κυνική προσέγγιση εδώ, σώζει. Μπαίνεις, μεγιστοποιείς το προσωπικό σου κέρδος και είσαι ανά πάσα στιγμή με το ενάμιση πόδι έξω και το μαχαίρι στα δόντια.

Είναι κρίμα, γιατί απ' έξω φαντάζει κάτι μαγικό, αλλά στην πραγματικότητα η μπίζνα τρέχει από καπιταλιστές του κερατά που ενδιαφέρονται μονάχα για το ταμείο και ΤΙΠΟΤΕ άλλο. Η εξαίρεση εδώ είναι τα μικρά στούντιο, οι σόλο devs και οι μερακλήδες χομπίστες που χιτάρουν, αλλά έχει φροντίσει ο Μεγάλος Λευκός Πατερούλης και για δαύτους : χιτάρεις, βγάζεις τα πρώτα μύρια, λύνεις το βιοποριστικό σου. Ε μετά να μην κάνεις ένα μεγαλύτερο στούντιο; Ε να μην προσλάβεις 20-50-100 νοματαίους; Ε να μπει κι ένας εκδότης να μας στηρίζει. Πωπώ ξαναχιτάραμε, μαν μου, τώρα έχουμε 300 μύρια κεφαλαιοποίηση. Πάμε για το επόμενο. Πριν το καταλάβεις, είσαι η ΕΑ και απολύεις χιλιάδες. Και το 0.02% των απολυμένων θα κάνει δικά του στούντιο και θ'αρχίσει ο φαύλος κύκλος από την αρχή.

Μισθοφοριλίκι είναι, αρπάζεις ό,τι μπορείς για την οικογένειά σου, κάνεις τα κουμάντα σου και συνεχίζεις. Αυτά τα ρομαντικά όνειρα με τον κυρ Στέφανο τον Παππουτσή που πήρε σύνταξη είκοσι χρυσά αυγά από τη Ρόβιο, τα ξεχνάμε και τα κλαίμε.

δεν έχει άδικο ο ποράτσος δυστυχώς, η συσπείρωση είναι δύσκολη σε συνθήκες φάρ ουέστ, όταν έχεις πιάσει την καλή δε σε νοιάζει και όταν σε έχει βρει το κακό δεν μπορείς πλέον.
Το βλέπω με τους γραφίστες, η ένωση που είχαμε που δεν είναι και συνδικαλιστικό όργανο, έχει κλείσει χρόνια και η προσπάθειες αναβίωσης της έχουν πάει άκλαφτες. Νομίζω μου είχε στείλει ο @Norshgaath ένα συνδικάτο γενικότερης φύσης που έπιανε και τον κλάδο αλλά μαντέψτε πόσο ασχολήθηκα :(
 
Ακριβώς. Η ιδιωτική αγορά ΕΙΝΑΙ Φαρ Ουέστ. Ειδικά όταν μιλάμε για τον ευρύτερο χώρο της βιομηχανίας ψυχαγωγίας και των χόμπι πολυτελείας.Ένας τοπ γραφίστας με επαφές, μεγάλα διαφημιστικά accounts και ιστορίες, δεν θα χαθεί ποτέ, ούτε και θα έχει ανάγκη από την προστασία του συνδικάτου. Η δουλειά, η φήμη και το δίκτυό του είναι η προστασία του. Το ίδιο και με έναν top game designer.

Eκεί που έχει νόημα ο υγιής συνδικαλισμός, είναι στα επαγγέλματα του δημοσίου, νοσοκόμες, γιατροί, δάσκαλοι, επαγγέλματα δίχως τα οποία η κοινωνία καταρρέει. Εκεί, όταν η πολιτεία δεν λειτουργεί σωστά, χρειάζεται πίεση και τουλάχιστον στην Φινλανδία, τα επάγγελματα αυτά έχουν πολύ ισχυρά συνδικάτα, με τεράστια συμμετοχή και πετυχαίνουν αυξήσεις κάθε χρόνο σχεδόν, όπως και βελτίωση των ήδη πολύ καλών συνθηκών εργασίας τους.
 
Αυτό το game makers in Finland παρέα με το game jobs, αν και δεν μπόρεσα ποτέ να βρω κάτι, μου φάνηκαν απλά νταβάδες.
 
Το Game Factory Talents/Game Jobs είναι το πανηγυράκι του Oleg Paliy, ο κύριος σκοπός ύπαρξής του είναι να κόβει μισθό στον Όλεγκ μας και να κάνει το μαϊντανό σε κάθε έκθεση και Job (un)Fair της Φινλαντεζίας. Μην αρχίσω.

Το Game Makers ουσιαστικά εκμεταλλεύεται την αφέλεια της πιτσιρικαρίας ώστε να χώνει μέλη στο συνδικάτο και να πληρώνουν εισφορές 5-6 χρόνια έκαστος πριν καταλάβουν πως το συνδικάτο δεν θα κάνει τίποτε για δαύτους. Ήμουν από σπόντα στην ιδρυτική συνεδρίασή του το 2018 και η φάση ήταν ΠΑΣΠ με Ταρανδοβοσκούς, 2002.
 
Ένας τοπ γραφίστας με επαφές, μεγάλα διαφημιστικά accounts και ιστορίες, δεν θα χαθεί ποτέ, ούτε και θα έχει ανάγκη από την προστασία του συνδικάτου. Η δουλειά, η φήμη και το δίκτυό του είναι η προστασία του. Το ίδιο και με έναν top game designer.
Δεν ειναι ανθρωπινος και βιωσιμος αυτος ο τροπος ζωης ομως, dog eat dog καταληγει.

Στο τελος αυτης της λογικης καταληγει να κυριαρχει το απανθρωπο ρομποτικο υβριδιο workaholic ανθρωπου που βλεπουμε στο χολιγουντ και ολοι οι υπολοιποι να αναγκαζονται να κανουν 2-3 δουλειες για να τα βγαλουν περα.


Πληρώνεις συνδρομή 40Ε το μήνα και πράγματι, σου παρέχουν νομική υποστήριξη δωρεάν, η οποία ουσιαστικά δεν έχει καμία απολύτως σημασία για τον εξής θλιβερό λόγο : διασφαλίζουν τα ατομικά σου δικαιώματα, σε περίπτωση άδικης ατομικής/προσωπικής απόλυσης. Εκεί πραγματικά, η νομοθεσία ακόμη είναι υπέρ του εργαζομένου και μια εταιρεία πρέπει να παρουσιάσει αδιάσειστα στοιχεία άθλιας δικής σου συμπεριφοράς, των διορθωτικών μέτρων που πήρε και της δικής σου απείθειας, προκειμένου να προχωρήσουν σε απόλυση.

Αυτό φυσικά το γνωρίζουν οι εταιρείες και έτσι, χεράκι χεράκι με το Κεφάλαιο, στο οποίο κάνουν συνεχώς γενναιόδωρες δωρεές, προχωράνε ΜΟΝΟ σε συλλογικές απολύσεις, τις οποίες ο εθνικός νομοθέτης διευκολύνει κάθε χρόνο και περισσότερο. Μια εταιρεία δηλαδή πρέπει να αποδείξει ότι είσαι ελέφαντας για να σε διώξει σόλο, αλλά αν πει για παράδειγμα, 'Γούπσι ντέηζι, ήθελα να φέρνει το Φάρμβιλ 3 ένα μύριο τη μέρα και φέρνετε μόνο 100Κ, λέλ, άθλια χωριατάκια, σας κλείνω και πάω το ντηβέλοπμεντ στην Ινδία' (στην προβλεπέ, κόρπορεητ εκδοχή του) όλα κομπλέ, ο δικηγόρος του συνδικάτου απλά παρίσταται στις συναντήσεις προκειμένου να τηρηθούν τα απολύτως τυπικά και άχρηστα που προβλέπει ο νόμος σε αυτές τις περιπτώσεις.
Στη γαλλια αυτο θα ειχε δημιουργησει κλαδικη απεργια καπακια

Να σημειώσω εδώ πως το κράτος δουλεύει συστηματικά για τη διάλυση των συνδικάτων. Μέχρι πέρσι, η συνδρομή σου στο συνδικάτο ήταν επιστροφή φόρου, στην ουσία το κράτος σε πλήρωνε για να συμμετέχεις. Η τωρινή κεντροδεξιά κυβέρνηση, το κατάργησε διακριτικά αυτό, βάζοντας άλλο ένα καρφί στο φέρετρο της φάσης.
Γιεπ, το βλεπαμε να ερχεται με τους φιν-κουληδες απο το προηγουμενο καλοκαιρι
 
Συμφωνώ πως ούτε δίκαιο, ούτε ανθρώπινο, ούτε τίποτε δεν είναι. Ένα ξέρασμα από την αρχή ως το τέλος. Αλλά δυστυχώς αυτή είναι η αγορά του gaming/tech και πραγματικά δεν αλλάζει.

Μακάρι να 'χα μυαλό από μικρός να 'χα πάει στα καράβια ή το στρατό, να μην αναγκαζόμουν να παλεύω μ'αυτά τα σκατά στα γεράματα. Τουλάχιστον ξέρω να προειδοποιήσω τα παιδιά μου όπως δεν προειδοποίησε εμένα κανείς.
 
Αλλά δυστυχώς
Δυο ενστασεις εδω, το πρωτο ειναι εδω:
αυτή είναι η αγορά του gaming/tech
Στη φιλανδια αποτι αναφερεις -και σε πιστευω- ετσι ειναι, ισως λογω της αναπαυλας που υπηρχε εως πριν απο 10-15 χρονια απο το δυνατο κοινωνικο κρατος, ισως επειδη απορροφησαν τη λογικη της σιλικον βαλει... Ισως ειναι ετσι και Πολωνια λογω αντι-αριστερης κοινωνικη λογικης πλεον.

Αλλα οχι παντου. τα παρακατω συνδικατα -τα οποια προσπαθουν να ομοσπονδοποιηθουν πανευρωπαικα κιολας- ειναι πολυ πιο "militant"/συγκρουσιακα:

Coordinadora Sindical del Videojuego – CGT (Spain)
FIOM-CGIL Milan Work Council (Italy)
ver‧di Game Devs Roundtable (Germany)
Game Workers Unite Ireland – FSU (Ireland)
IWGB Game Workers (United Kingdom)
Syndicat des Travailleureuses du Jeu Vidéo (France)

Και το δευτερο εδω
και πραγματικά δεν αλλάζει.
Εδω ειμαι κατηγορηματικα αντιθετος, καθως η κοινωνια ειναι μια δυναμικη οντοτητα, δε παραμενει σταθερη και μετασχηματιζεται αναλογα τα ερεθισματα (ειτε προς το χειροτερο οπως η Ελλαδα, ειτε προς το καλυτερο οπως οι εργατες των ΗΠΑ που αποτελουν ενα προσφατο φωτεινο παραδειγμα)
 
Last edited:
Αυτό θα 'θελα πολύ να το πιστέψω, αλλά έχω συνεχώς αντιπαραδείγματα μπροστά μου. Ίσως στη Φινλανδία είναι χειρότερα τα πράγματα γιατί κυριολεκτικά μιλάμε για 5-10 εταιρείες (το ΠΟΛΥ) που ανταλλάσσουν μεταξύ τους υπαλλήλους ουσιαστικά, τα τελευταία 15 χρόνια. Η κοινωνική αλλαγή θέλει πολιτική θέληση κι όταν οι σπόνσορες των πολιτικών είναι οι μεγαλοεπιχειρηματίες, κλάφτα.
 
Back
Top