Παιχνίδια για τα όποια -δυστυχώς- μεγαλώσαμε πολύ.

[Borracho]

Αφορμή για το νήμα η πρόσφατη, προς έκπληξή μου, αρνητική εμπειρία μου, με δυο, ουσιαστικά αρτιότατους τίτλους : Το Arkham Origins και το Divinity: Original Sin Enhanced Edition.

Είχα και τα δυο από καιρό στο backlog, και η πρόσφατη κυκλοφορία της Enhanced Edition του Divinity, με έσπρωξ να το εγκαταστήσω, μιας και είχα λίγες ελεύθερες ημέρες πριν την έλευση του Fallout 4, το οποίο ασχέτως ποιότητας, προβλέπω να με απασχολεί για αρκετές δεκάδες ώρες. Ενώ λοιπόν το παιχνίδι παρουσιάζει ένα εκπληκτικό turn based σύστημα μάχης, όμορφα και πολύχρωμα γραφικά, πλήρη voice-overs και ένα ανάλαφρο και κάφρικο χιούμορ σε κάθε εκατοστό του κόσμου του, πολύ απλά μου ήταν αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του για πάνω από 2-3 ώρες.

Κανείς χαρακτήρας δεν βρέθηκε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον αλλά και η κεντρική ιστορία μου φάνηκε εντελώς τετριμμένη. Όσο σπουδαία και να ήταν τα υποσυστήματά του, ανακάλυψα πως πλέον, εάν ένας τίτλος δεν με κάνει να ενδιαφερθώ για τους χαρακτήρες του, μου είναι αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του. Ομοίως και το Arkham Origins. Παλαιότερα, απόλαυσα την μεταμόρφωσή μου σε Νυχτερίδα στα Asylum και City. Την τρίτη φορά όμως, απλώς ένιωθα παγιδευμένος σε ένα κακογραμμένο κόμικ. Άντεξα δέκα ώρες, κυρίως γιατί ευχαριστιόμουν το ξύλο και τη φτερωτή βόλτα στο Γκόθαμ, αλλά τελικά, συνειδητοποίησα πως καθόλου δεν με ενδιέφερε ο "χάρτινος" κόσμος του.

Αντίθετα, το Crimes & Punishments του Sherlock Holmes το βρήκα απολαυστικό και με κράτησε μέχρι τέλους, κάτι που συμβαίνει και με το The Testament of Sherlock Holmes.

Διαπιστώνω, όσο περνάει ο καιρός και περισσότερο, πως πλέον αυτός είναι ο κύριος λόγος που παίζω : καλογραμμένοι χαρακτήρες και δυνατά σενάρια. Οι μηχανισμοί από μόνοι τους, όσο καλοί και να είναι, απλώς δεν με γοητεύουν πια. Έχετε αντίστοιχες εμπειρίες; Έχετε διαπιστώσει τέτοιες αλλαγές στις γκέημινγκ συνήθειές σας όσο μεγαλώνετε;

 

[Great0ldOne]

Όχι, γιατί μπορεί μεν να μεγαλώνουμε, αλλά δεν γερνάμε.

<span class="bbcode_spoiler"> </span>

 

[Northlander]

Borracho wrote:
<b><span style="font-size:6">Fallout 4</span></b>, το οποίο ασχέτως ποιότητας, προβλέπω να με απασχολεί για αρκετές δεκάδες ώρες.</blockquote>


Borracho wrote:
ανακάλυψα πως πλέον, <u>εάν ένας τίτλος δεν με κάνει να ενδιαφερθώ για τους χαρακτήρες του</u>, μου είναι αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του.</blockquote>


Borracho wrote:
Διαπιστώνω, όσο περνάει ο καιρός και περισσότερο, πως πλέον αυτός είναι ο κύριος λόγος που παίζω : <u>καλογραμμένοι χαρακτήρες και δυνατά σενάρια</u>. Οι μηχανισμοί από μόνοι τους, όσο καλοί και να είναι, απλώς δεν με γοητεύουν πια.</blockquote>

Συγγνώμη, Στέφανε. It had to be done. Better by one from your family.

 

[Sephir]

Νομίζω ότι η ενασχόλησή σου με το Witcher 3 σου έκανε περισσότερο κακό, παρά καλό.

Γενικά τα είδη παιχνιδιών που μου άρεσαν παλαιότερα, μου αρέσουν και τώρα, απλά λόγω έλλειψης χρόνου που ολοένα και μικραίνει όσο μεγαλώνει η ηλικία και η καράφλα, προτιμώ τους πιο "in-your-face" τίτλους που δεν θα με παιδέψουν πολύ.

Το μόνο είδος που πλησιάζει σε αυτό που λες είναι ίσως τα JRPG's. Μιας και έχω ήδη αφιερώσει ένα σεβαστό χρονικό διάστημα στο πραγματικά καλό Tales of Zestiria (review soon), πιστεύω ακράδαντα ότι παλαιότερα μου έκαναν πολύ μεγαλύτερη αίσθηση απ' ότι τώρα.

 

[MaverickStrange]

^ Με πρόλαβαν οι προλαλήσαντες.

Προσωπικά θα πω όχι. Συνήθως συμβαίνει το ανάποδο, η ιστορία να είναι πολύ καλή αλλά ο μηχανισμός στριφνός κι ανάποδος (βλ. Dark Souls).

 

[kuivamaa]

Μικρότερος ψόφαγα για RTS και space 4X. Πλεον εχω καβα ενα σκασμό στο backlog και απο τα δύο και δεν μπορώ να μπω στο κλίμα κανενός πια.

 

[tyrion395]

Nope. Φυσικά εκτιμώ μια καλά δοσμένη ιστορία και χαρακτήρες με προσωπικότητα, ειδικά σε ένα rpg, αλλά αν έχει πχ καλό combat system, ειδικά turn based και έχω διάθεση μια χαρά το παίζω και χωρίς καμιά ιδιαίτερη ιστορία και πλοκή. Το ίδιο με τα FPS. Αντίθετα αν ένα adv. στηρίζεται μόνο σε puzzles...μακριά.

edit 1 Να πω σε αυτό το σημείο πως σε καμιά περίπτωση δεν ενστερνίζομαι τη λατρεία σου για τα witcher. Aντικειμενικά είναι εξαιρετικά, αλλά υποκειμενικά τα 1+2 δεν μου άφησαν κάτι ξεχωριστό. Ούτε ο Geralt θεωρώ πως είναι καμιά ξεχωριστή προσωπικότητα. Ο vault dweller ο nameless one και ο curier πχ μπορούν (για μένα) στα χέρια ενός μερακλή να αποκτήσουν πολύ μεγαλύτερο βάθος από τον προκάτ Geralt.

edit 2 Το origins μου άρεσε περισσότερο από το city. Θεωρώ πως η ιστορία του ήταν πιο καλά δομημένη. Αλλά και πάλι ούτε τα Arkham μου άφησαν κάτι παρά την ποιότητα τους

edit 3 Το testament το άφησα γιατί με εκνεύρισε η τάση του να σου ρίχνει συνεχόμενους γρίφους χωρίς να προωθεί την ιστορία αρκετά.

 

[Chronomancy]

Τα μόνα που δεν μπορώ να ασχολήθώ πλέον είναι μεγάλα RPGs, κυρίως λόγω του ότι αν παίζω μια φορά την εβδομάδα επσιτρέφω σε ένα άγνωστο μέρος με 10 τύπους που ορκίζονται ότι είχαμε κανονίσει αν τους φέρω πίσω τη γυναίκα τους και να μαζέψω κάτι βοτάνια

 

[kuivamaa]

Chronomancy wrote:
Τα μόνα που δεν μπορώ να ασχολήθώ πλέον είναι μεγάλα RPGs, κυρίως λόγω του ότι αν παίζω μια φορά την εβδομάδα επσιτρέφω σε ένα άγνωστο μέρος με 10 τύπους που ορκίζονται ότι είχαμε κανονίσει αν τους φέρω πίσω τη γυναίκα τους και να μαζέψω κάτι βοτάνια</blockquote>

Δηλαδή τους λες ψεύτες;

 

[Adhan]

Ο Γιώργος και ο Tyrion με κάλυψαν 100%. Πιστεύω ότι πλέον, μετά από μερικά reviews και βιντεάκια στο youtube, μπορώ να κρίνω με μεγάλο ποσοστό επιτυχίας αν ένα παιχνίδι απευθύνεται έστω και λίγο σε μένα ή όχι. Για μεμονωμένα παιχνίδια λίγο δύσκολο να πω "παραμεγάλωσα για αυτό", αν τα προηγούμενα στη σειρά μου άρεσαν, απλά μου φαίνεται σχεδόν αδύνατο. Να συντρέχουν άλλοι λόγοι, π.χ. όρεξη, χρόνος κτλ. ναι, αλλά ηλικία χλωμό, αν κάτι δε μου είχε κάνει κλικ <b>από την πρώτη φορά</b>, κατά 90% αυτό θα εξακολουθεί να ισχύει και μετά από καιρό.
Τώρα αν πάμε σε είδη συγκεκριμένα... εξαρτάται από τις απαιτήσεις που θα έχω ή τι ξέρω και περιμένω από το καθένα.
Σε rpg σίγουρα θέλω να υπάρχει μια καλή ιστορία και αξιόλογοι χαρακτήρες, αν από την άλλη αυτά είναι μέτρια αλλά έχει πολύ καλούς μηχανισμούς από πίσω, τρελό character building κτλ. είναι αρκετά πιθανό να με κρατήσει κι έτσι. Αν μιλάμε για πιο hack n slash φάση εκεί θέλω οπωσδήποτε καλό gameplay πρωτίστως και η αφήγηση είναι μπόνους.
Σε fps gameplay first, story second προφανώς, strategy τα ίδια, paltform/action κτλ. τα ίδια.
Στα adventure ό,τι είπε κι ο Τύριον.

Σε jrpg κι εγώ έχω χάσει (εκτός λιγοστών εξαιρέσεων εδώ κι εκεί) το ενδιαφέρον που είχα παλιότερα. Δν ξέρω κατά πόσο είναι το μεγάλωμα και η δυσκολία ταύτισης με τις ιστορίες και τους χαρακτήρες τους, και κατά πόσο η ανακύκλωση (αυτό που λέμε "στο ίδιο έργο θεατές") και στους παικτικούς μηχανισμούς αλλά <b>κυρίως στα σενάρια</b> και την εξέλιξή τους.
Με τα platform επίσης είχα χάσει επαφή, μέχρι τον κατακλυσμό του steam με (indie κυρίως) τίτλους του είδους τα τελευταία 4-5 χρόνια όπου βρήκα αρκετά που μου πρόσφεραν διασκέδαση. <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Borracho]

Κοίτα, με το Fallout 4, υποπτεύομαι πως θα μου συμβεί αυτό που μου συνέβη με το 3 : δεν με ενδιέφερε καν η ιστορία, απλά ζούσα το first person, post-apoc όνειρο, τριγυρνώντας στην Έρημη Γη. Κάτι αντίστοιχο με περισσότερους μοντέρνους μηχανισμούς να δω στο 4, θα καώ, δεν γλιτώνω. Είναι σαν αντανακλαστικό.

Τα Witcher πράγματι κατέστρεψαν τα υπόλοιπα video games για μένα. Έχω προβλήματα <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Αλλά ναι, νομίζω το κεντρικό μου πρόβλημα αυτό τον καιρό είναι πως έχω τόσο περιορισμένο χρόνο για video games που δυστυχώς έχω την πολυτέλεια να ασχοληθώ μόνο με πραγματικά *εξαιρετικούς* τίτλους που θα με θρέψουν ψυχικά και θα με αφήσουν να παραληρώ "Ζομφραγκλαμπραγκερμπρέγκλεγκουα...". Ακόμα και πολύ καλοί αλλά όχι εξαιρετικοί τίτλοι, μένουν για πάντα "κοιμισμένοι" στο backlog της μεσήλικης συντριβής. Γαμώτο.

 

[kuivamaa]

Borracho wrote:
Κοίτα, με το Fallout 4, υποπτεύομαι πως θα μου συμβεί αυτό που μου συνέβη με το 3 : δεν με ενδιέφερε καν η ιστορία, απλά ζούσα το first person, post-apoc όνειρο, τριγυρνώντας στην Έρημη Γη. Κάτι αντίστοιχο με περισσότερους μοντέρνους μηχανισμούς να δω στο 4, θα καώ, δεν γλιτώνω. Είναι σαν αντανακλαστικό.

Τα Witcher πράγματι κατέστρεψαν τα υπόλοιπα video games για μένα. Έχω προβλήματα <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Αλλά ναι, νομίζω το κεντρικό μου πρόβλημα αυτό τον καιρό είναι πως έχω τόσο περιορισμένο χρόνο για video games που δυστυχώς έχω την πολυτέλεια να ασχοληθώ μόνο με πραγματικά *εξαιρετικούς* τίτλους που θα με θρέψουν ψυχικά και θα με αφήσουν να παραληρώ "Ζομφραγκλαμπραγκερμπρέγκλεγκουα...". Ακόμα και πολύ καλοί αλλά όχι εξαιρετικοί τίτλοι, μένουν για πάντα "κοιμισμένοι" στο backlog της μεσήλικης συντριβής. Γαμώτο.</blockquote>

Εγώ θα προβληματιστώ με τα "μεσήλικης συντριβής" δείγματα όταν πάψουν να μου την πέφτουν 20-κάτι ξανθούλες στα διάφορα πάρτι.

 

[Northlander]

Kuivamaa wrote:
Εγώ θα προβληματιστώ με τα "μεσήλικης συντριβής" δείγματα όταν πάψουν να μου την πέφτουν 20-κάτι ξανθούλες στα διάφορα πάρτι.</blockquote>

Ναι, αλλά ο Τσουρινάκης θα ήταν αντίθετος με αυτό. Επιπλέον έχεις μαλλιά πάνω στο κεφάλι σου. Όχι στην πλάτη.

 

[devilride]

Kuivamaa wrote:


Borracho wrote:
Κοίτα, με το Fallout 4, υποπτεύομαι πως θα μου συμβεί αυτό που μου συνέβη με το 3 : δεν με ενδιέφερε καν η ιστορία, απλά ζούσα το first person, post-apoc όνειρο, τριγυρνώντας στην Έρημη Γη. Κάτι αντίστοιχο με περισσότερους μοντέρνους μηχανισμούς να δω στο 4, θα καώ, δεν γλιτώνω. Είναι σαν αντανακλαστικό.

Τα Witcher πράγματι κατέστρεψαν τα υπόλοιπα video games για μένα. Έχω προβλήματα <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Αλλά ναι, νομίζω το κεντρικό μου πρόβλημα αυτό τον καιρό είναι πως έχω τόσο περιορισμένο χρόνο για video games που δυστυχώς έχω την πολυτέλεια να ασχοληθώ μόνο με πραγματικά *εξαιρετικούς* τίτλους που θα με θρέψουν ψυχικά και θα με αφήσουν να παραληρώ "Ζομφραγκλαμπραγκερμπρέγκλεγκουα...". Ακόμα και πολύ καλοί αλλά όχι εξαιρετικοί τίτλοι, μένουν για πάντα "κοιμισμένοι" στο backlog της μεσήλικης συντριβής. Γαμώτο.</blockquote>

Εγώ θα προβληματιστώ με τα "μεσήλικης συντριβής" δείγματα όταν πάψουν να μου την πέφτουν 20-κάτι ξανθούλες στα διάφορα πάρτι.</blockquote>


...πας ακομα σε παρτυ??????

 

[kuivamaa]

Northlander wrote:


Kuivamaa wrote:
Εγώ θα προβληματιστώ με τα "μεσήλικης συντριβής" δείγματα όταν πάψουν να μου την πέφτουν 20-κάτι ξανθούλες στα διάφορα πάρτι.</blockquote>

Ναι, αλλά ο Τσουρινάκης θα ήταν αντίθετος με αυτό. Επιπλέον έχεις μαλλιά πάνω στο κεφάλι σου. Όχι στην πλάτη.</blockquote>

Ναι αλλά ας έβλεπε την Satu και κυρίως την Riia ο ΑΠΤ και θα αλλαζε γνωμη <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[steel_havoc]

Tώρα πια platform παιχνίδια δεν μπορώ να παίξω με τίποτα, ενω παλιά έλιωνα σε παιχνίδια σαν το super mario και sonic σήμερα ουτε να τα δω δεν μπορώ, ακόμα και παιχνίδια οπου δεν είναι το platforming στον πυρήνα τους αλλα έχουν πολύ σκαρφάλωμα και πιάσου και κρατήσου με απωθούν.

 

[kuivamaa]

devilride wrote:


Kuivamaa wrote:


Borracho wrote:
Κοίτα, με το Fallout 4, υποπτεύομαι πως θα μου συμβεί αυτό που μου συνέβη με το 3 : δεν με ενδιέφερε καν η ιστορία, απλά ζούσα το first person, post-apoc όνειρο, τριγυρνώντας στην Έρημη Γη. Κάτι αντίστοιχο με περισσότερους μοντέρνους μηχανισμούς να δω στο 4, θα καώ, δεν γλιτώνω. Είναι σαν αντανακλαστικό.

Τα Witcher πράγματι κατέστρεψαν τα υπόλοιπα video games για μένα. Έχω προβλήματα <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Αλλά ναι, νομίζω το κεντρικό μου πρόβλημα αυτό τον καιρό είναι πως έχω τόσο περιορισμένο χρόνο για video games που δυστυχώς έχω την πολυτέλεια να ασχοληθώ μόνο με πραγματικά *εξαιρετικούς* τίτλους που θα με θρέψουν ψυχικά και θα με αφήσουν να παραληρώ "Ζομφραγκλαμπραγκερμπρέγκλεγκουα...". Ακόμα και πολύ καλοί αλλά όχι εξαιρετικοί τίτλοι, μένουν για πάντα "κοιμισμένοι" στο backlog της μεσήλικης συντριβής. Γαμώτο.</blockquote>

Εγώ θα προβληματιστώ με τα "μεσήλικης συντριβής" δείγματα όταν πάψουν να μου την πέφτουν 20-κάτι ξανθούλες στα διάφορα πάρτι.</blockquote>


...πας ακομα σε παρτυ??????</blockquote>

Tip:
https://www.youtube.com/watch?v=QCg4i1f_oDY

 

[devilride]

Kuivamaa wrote:
Ναι αλλά ας έβλεπε την Satu και κυρίως την Riia ο ΑΠΤ και θα αλλαζε γνωμη <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

<span class="bbcode_spoiler"><img src="http://s2.quickmeme.com/img/5b/5b8eb97ca224cfdd5b63c4127ca80fab96073453ef9f381f3351012fec3ceaff.jpg" alt="5b8eb97ca224cfdd5b63c4127ca80fab96073453ef9f381f3351012fec3ceaff.jpg" class="bbcode_img" />

h Riia φανταζομαι θα ειναι η δεξια???
</span>

 

[Grotenfrod]

Ανακαλύπτω πως δεν έχω πλέον διάθεση και υπομονή για grinding σε αρπιτζή. Και εγώ πλέον αναζητώ ένα δυνατό σενάριο, ιδανικά με ηθικό προβληματισμό (για αυτό μου άρεσαν τα τεηλτέηλ γκέιμς και το life is strange) και φιλοσοφία όπως και καλογραμμένους χαρακτήρες. Καθότι όμως μιλάμε για παιγνίδια, εκτιμώ αφάνταστα τον τίτλο που θα με κάνει να ξεχαστώ, να αργήσω να φύγω απ το σπίτι και να χάσω ύπνο λόγω του εθιστικού γκέημπλέη. Έχω προσφέρει άπειρες ώρες στον βωμό των Crusader Kings II, Kerbal Space Program, γιουροτράκ σιμιουλέητορ απλά και μόνο λόγω μηχανισμών παιχνιδιού.
Τέλος έχω φτάσει στο τέλος της τάσης που είχα παλιότερα να θέλω να έχω άποψη για κάθε αξιόλογο τίτλο, κάθε genre και να έχω σφαιρική γνώση του χώρου. Απλά δεν υπάρχει χρόνος και τα παιχνίδια αυξάνονται εκθετικά πια. Μιας και ο τελικός σκοπός είναι η διασκέδαση και όχι η συλλογή, απλά ξεδιαλέγω συγκεκριμένους και επικεντρώνομαι εκεί.

 

[Chronomancy]

Το επόμενο meating παρακλώ να γίνει στη Σκανδιναβία :spiteful: