What's new

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!

Προτάσεις για ταινία

Admiral

Kraken
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,768
Οτι ο Σκορσεζε εχει κολησει στο παρελθον σημαινει οτι η αλλαγη ειναι για το καλυτερο; προχωραμε και αλλαζουμε μονο για να αλλαξουμε, χωρις να κοιταμε τι χανουμε;

Δεν γίνεται αλλιώς. Η αλλαγή είναι κατακλυσμική και αναπόφευκτη, το είδαμε να συνέβη και σε άλλα media.
 

lelos kounelos

Ancient Red Dragon
Joined
Dec 9, 2012
Messages
10,025
Ανυπομονώ να πιάσετε και Ευρωπαϊκό κινηματογράφο στην κουβέντα :p
Ο ευρωπαικος κινηματογραφος εχει βγαλει ταινιες που δεν γινεται να αγνοηθουν. Δεν αγνοηθηκε απο το χουλιγουντ που φροντισε να κανει και τα αναλογα remake. Αυτο που τον εφαγε ειναι η ταση να γινει χουλιγουντ.
προσθετω και ιαπωνικο κινηματογραφο με κατανα.

Δεν γίνεται αλλιώς. Η αλλαγή είναι κατακλυσμική και αναπόφευκτη, το είδαμε να συνέβη και σε άλλα media.
Εγω δεν μπορω να δεχτω οτι πρεπει να αγκαλιασω την μετριοτητα, μονο και μονο επειδη ειναι αερας ανανεωσης.
Αυτοι που το κανουν τωρα, γιατι νομιζουν διαφορα, θα το μετανοιωσουν καποια στιγμη.
Ο κοσμος θα κουραστει απο τα τυρολογια, τα πυροτεχνηματα και την παπατζα. Ισως να ειναι η ωρα που θα ανεβουν στην σκηνη οι ΑΙ σεναριογραφοι και ηθοποιοι και θα παμε ακομα βαθυτερα στην παρακμη.
Απο ολα αυτα, σημασια εχει τι επιλεγουμε για τον εαυτο μας.
 

Admiral

Kraken
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,768
Εγω δεν μπορω να δεχτω οτι πρεπει να αγκαλιασω την μετριοτητα, μονο και μονο επειδη ειναι αερας ανανεωσης.
Αυτοι που το κανουν τωρα, γιατι νομιζουν διαφορα, θα το μετανοιωσουν καποια στιγμη.
Ο κοσμος θα κουραστει απο τα τυρολογια, τα πυροτεχνηματα και την παπατζα. Ισως να ειναι η ωρα που θα ανεβουν στην σκηνη οι ΑΙ σεναριογραφοι και ηθοποιοι και θα παμε ακομα βαθυτερα στην παρακμη.
Απο ολα αυτα, σημασια εχει τι επιλεγουμε για τον εαυτο μας.

Αυτό είναι το θέμα και το μεγάλο λάθος του Σκορσέζε, ότι δεν χρειάζεται να αγκαλιάσεις τίποτα που θεωρείς εσύ μετριότητα. Αυτή τη στιγμή ζούμε σε μια χρυσή εποχή δημιουργικότητας που ο σκηνοθέτης μπορεί πιο εύκολα από ποτέ να βρει χρηματοδότηση και κοινό. Οι πλατφόρμες streaming μοιράζουν αφειδώς χρήμα σε οποιονδήποτε έχει μια καλή ιδέα και η απήχησή τους είναι παγκόσμια. Το εύρος και η ποιότητα των διαθέσιμων ταινιών και σειρών δεν έχει προηγούμενο. Απλώς το σπίτι τους είναι πλέον η TV, όχι το σινεμά.
 

Northlander

Tarrasque
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
16,398
Ο σωστός σκηνοθέτης είναι πάνω από όλα καλλιτέχνης με όραμα που συγκλίνει πολλά διαφορετικά πεδία. Παντρεύει το τεχνικό/τεχνοκρατικό και πώς αυτό θα αποδώσει αυτά που θέλει να πει ο ίδιος ο σκηνοθέτης.

Το φόρματ του κινηματογράφου είναι πολύ διαφορετικό από αυτό της τηλεόρασης. Διαφωνώ πιο συγκεκριμένα με αυτό
ο σκηνοθέτης μπορεί πιο εύκολα από ποτέ να βρει χρηματοδότηση και κοινό
διότι θα έπρεπε να συμπληρωθεί "αρκεί να είναι στην τηλεόραση". Με άλλα λόγια βάζεις προϋποθέσεις (clauses) στο σκηνοθέτη και στο όραμά του: "φυσικά να τα πάρεις τα λεφτά, αρκεί να...". Δεν λέω ότι αυτή η διαπάλη δεν υφίστατο και παλαιότερα (άλλωστε είναι και budget managers), αλλά όταν ένας ψημένος σκηνοθέτης που έχει υπηρετήσει την τέχνη του και δεν έχει τίποτα να αποδείξει, λαμβάνει τέτοια αντιμετώπιση λογικό είναι να έχει την ανάλογη αντίδραση. Ειδικότερα, δε, όταν έχει ραφινάρει την τεχνική του σε τέτοιο σημείο όπως ο Σκορτζέζε.

Επίσης η διαφορά κινηματογράφου - τηλεόρασης μόνο και μόνο λόγω μεγέθους εικόνας (και κατ'επέκταση της κοινωνικής-κοινής μυσταγωγικής διαδικασίας) θα υφίσταται πάντα και δεν θα οδηγήσει το πρώτο σε θάνατο. Ειδάλλως το θέατρο θα είχε ψοφίσει το τέλη 1920-αρχές 1930 με την έλευση και εγκαθίδρυση των ομιλούντων ταινιών.
 

Admiral

Kraken
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,768
Ο σωστός σκηνοθέτης είναι πάνω από όλα καλλιτέχνης με όραμα που συγκλίνει πολλά διαφορετικά πεδία. Παντρεύει το τεχνικό/τεχνοκρατικό και πώς αυτό θα αποδώσει αυτά που θέλει να πει ο ίδιος ο σκηνοθέτης.

Το φόρματ του κινηματογράφου είναι πολύ διαφορετικό από αυτό της τηλεόρασης. Διαφωνώ πιο συγκεκριμένα με αυτό

διότι θα έπρεπε να συμπληρωθεί "αρκεί να είναι στην τηλεόραση". Με άλλα λόγια βάζεις προϋποθέσεις (clauses) στο σκηνοθέτη και στο όραμά του: "φυσικά να τα πάρεις τα λεφτά, αρκεί να...". Δεν λέω ότι αυτή η διαπάλη δεν υφίστατο και παλαιότερα (άλλωστε είναι και budget managers), αλλά όταν ένας ψημένος σκηνοθέτης που έχει υπηρετήσει την τέχνη του και δεν έχει τίποτα να αποδείξει, λαμβάνει τέτοια αντιμετώπιση λογικό είναι να έχει την ανάλογη αντίδραση. Ειδικότερα, δε, όταν έχει ραφινάρει την τεχνική του σε τέτοιο σημείο όπως ο Σκορτζέζε.

Επίσης η διαφορά κινηματογράφου - τηλεόρασης μόνο και μόνο λόγω μεγέθους εικόνας (και κατ'επέκταση της κοινωνικής-κοινής μυσταγωγικής διαδικασίας) θα υφίσταται πάντα και δεν θα οδηγήσει το πρώτο σε θάνατο. Ειδάλλως το θέατρο θα είχε ψοφίσει το τέλη 1920-αρχές 1930 με την έλευση και εγκαθίδρυση των ομιλούντων ταινιών.

Θα κάνω τον έλληνα πολιτικό όταν ψηφίζει μνημόνια: συμφωνώ σε όλα. Αν θέλεις να δημιουργήσεις μία σχετικά niche ταινία για κινηματογράφο, θα συμμαζέψεις το μπάτζετ σου. Αν θέλεις 200 εκατομμύρια θα δεχθείς να παιχθεί και σε streaming services. Αν περιμένεις να πάρεις μπάτζετ ταινίας της Marvel ενώ στην καλύτερη περίπτωση θα φέρεις πίσω ούτε το 1/3 των κερδών και στη χειρότερη θα μπεις μέσα δεκάδες εκατομμύρια, είσαι εκτός πραγματικότητας.
 

Northlander

Tarrasque
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
16,398
Άρα η συζήτηση πηγαίνει από μόνη της στο ότι ο προϋπολογισμός καθορίζεται από το πόσο αρεστή κονσέρβα για μαζική κατανάλωση είναι η ταινία και όχι αν εξυπηρετεί την Τέχνη. :D Το ζήτημα είναι ότι αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη και δεν πρέπει να βλέπεται αυστηρά οικονομικά καθώς αμβλύνεται το αισθητικό και αισθαντικό κριτήριο της μάζας. Αν δίνεις κατά μέσο όρο Πχοιότητα θα ανέβουν και οι απαιτήσεις. Διαφορετικά ο κόσμος θα γουστάρει εσαεί κονσέρβα και Σουρβάιβορ (επιτέλους έφυγε ο Ντάφυ, δηλαδή έλεος) και πολιτιστικό, πολιτισμικό, πολιτικό (γιατί όχι) κριτήριο ισούται με το μηδέν.

Disclaimer: άσχετα αν θεωρώ ότι η Marvel άγγιξε μερικά βαθύτατα θέματα.
 

Admiral

Kraken
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,768
Άρα η συζήτηση πηγαίνει από μόνη της στο ότι ο προϋπολογισμός καθορίζεται από το πόσο αρεστή κονσέρβα για μαζική κατανάλωση είναι η ταινία και όχι αν εξυπηρετεί την Τέχνη.

Φυσικά. Εγώ εξαρχής σε αυτά τα πλαίσια το έθεσα, δεν μπήκα καθόλου σε συζήτηση για την ποιότητα. Πρώτον γιατί η ποιότητα είναι υποκειμενική και δεύτερον γιατί θα έπρεπε να συγκρίνω μήλα με πορτοκάλια. Άλλο πράγμα επιδιώκει να προσφέρει μια ταινία του Σκορσέζε και άλλο ένα blockbuster.

Το ζήτημα είναι ότι αυτή η σχέση είναι αμφίδρομη και δεν πρέπει να βλέπεται αυστηρά οικονομικά καθώς αμβλύνεται το αισθητικό και αισθαντικό κριτήριο της μάζας. Αν δίνεις κατά μέσο όρο Πχοιότητα θα ανέβουν και οι απαιτήσεις. Διαφορετικά ο κόσμος θα γουστάρει εσαεί κονσέρβα και Σουρβάιβορ (επιτέλους έφυγε ο Ντάφυ, δηλαδή έλεος) και πολιτιστικό, πολιτισμικό, πολιτικό (γιατί όχι) κριτήριο ισούται με το μηδέν.

Disclaimer: άσχετα αν θεωρώ ότι η Marvel άγγιξε μερικά βαθύτατα θέματα.

Όλα τα studios και οι streaming services έχουν τμήματα που ως κύριο στόχο έχουν να βρουν και να αναδείξουν prestige projects. Πιο πρόσφατο παράδειγμα η Fox Searchlight. Η "ποιότητα" (τα εισαγωγικά μπαίνουν λόγω της υποκειμενικότητας του πράγματος) υπάρχει σε αφθονία και μπορείς να την βρεις πιο εύκολα από ποτέ.
 

Northlander

Tarrasque
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
16,398
Δεν είναι όμως απλώς το ζήτημα ποιότητας, Αλέξανδρε. Συζητάμε το μέσο καθολικά και σφαιρικά.

Για παράδειγμα, το Saving Private Ryan έχει εντελώς διαφορετική αίσθηση να τη δεις στην τηλεόραση και διαφορετική το να το δεις στον κινηματογράφο. Ακόμη και αν είναι η εικοστή φορά. Ο δεύτερος σου κατακλύζει τις αισθήσεις, σε υποβάλει το μέσο ως θεατή για ερεθίσει όλες τις αισθήσεις σου.
 
Joined
Nov 26, 2012
Messages
7,595
Δεν είναι όμως απλώς το ζήτημα ποιότητας, Αλέξανδρε. Συζητάμε το μέσο καθολικά και σφαιρικά.

Για παράδειγμα, το Saving Private Ryan έχει εντελώς διαφορετική αίσθηση να τη δεις στην τηλεόραση και διαφορετική το να το δεις στον κινηματογράφο. Ακόμη και αν είναι η εικοστή φορά. Ο δεύτερος σου κατακλύζει τις αισθήσεις, σε υποβάλει το μέσο ως θεατή για ερεθίσει όλες τις αισθήσεις σου.
χμ... είναι όμως ή εμείς έχουμε πείσει τους εαυτούς μας ότι είναι;

Θέλω να πω ότι έχω αντίστοιχες εμπειρίες ανατριχίλας από ταινίες, είτε τις είδα στο σινεμά, σε ένα μουσαμά σε ένα πάρκο ή στο σπίτι μου.
Σημασία δεν είχε το που ήμουν, αλλά πόσο με έκλεψε η ταινία από την πραγματικότητα. Δηλαδή ξέρω εγώ να είμαι σε πάρκο και να βλέπω σκατοποιότητα με ήχο κάπου στο background αλλά να έχω ξεχάσει ολότελα που είμαι στην πραγματικότητα και να έχω μεταφερθεί Νέα Υόρκη (και να επανέρχομαι Αθήνα κάθε τόσο που μούδιαζα που καθόμουν κάτω).
 

Northlander

Tarrasque
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
16,398
Είναι. Πέραν του οποιουδήποτε θυμικού και υποκειμενικού παράγοντα υπάρχουν και διάφορες αντικειμενικές και ποιοτικές διαφορές που επιδρούν με τα αισθητήρια του θεατή.

Άλλο το 4Κ DSR και άλλο το 144Hz trve 4K, μανιτσα μου
 
Joined
Nov 26, 2012
Messages
7,595
Είναι. Πέραν του οποιουδήποτε θυμικού και υποκειμενικού παράγοντα υπάρχουν και διάφορες αντικειμενικές και ποιοτικές διαφορές που επιδρούν με τα αισθητήρια του θεατή.

Άλλο το 4Κ DSR και άλλο το 144Hz trve 4K, μανιτσα μου
οι true cineφιλ βλέπουν μόνο 24fps :love:
 
Joined
Nov 24, 2019
Messages
1,257
ο σινεμάς ειναι εμπειρια συνολικη. εκτος απ την τεραστια οθονη και τον ηχο, και το που θα κατσεις, και το διαλειμμα και τα πατατακια (ολα παιζουν τον ρολο τους), το κυριοτερο νομιζω ειναι η αισθηση κοινωνικοτητας και κοινων ενδιαφεροντων και κωδικων σε οσους βρισκονται στην αιθουσα. ειδικα οταν προκειται για σκηνοθετη με προσωπικο στιγμα ή πολυ εξειδικευμενο θεμα ειναι σαν μια μικρη συνωμοσια.

δεν θα ξεχασω την αισθηση της παρεας και οτι αυτο που ζουμε ειναι κατι Μεγαλο, οταν εβλεπα στα 00s καθε χρονο, 3 χρονιες συνεχεια, τον καινουριο Αρχοντα. νερντουλες, μανκέιβερς, αρπιγκάδες αειπάρθενοι (που θα λεγε ο νομπόντης), να γεμιζουν την αιθουσα και ηταν τρομερα ομορφο και καθησυχαστικο και Σπουδαιο οτι γελαγαν ξερω γω στα "σωστα" σημεια, οτι ελεγαν ατακάρες για το λορ, ή οτι εκραζαν ακομα ακομα σε οτι δεν τους αρεσε.

ναι, οκ, αυτο μπορει να γινει σε πολυ μικροτερη κλιμακα στο σαλονι σου, αλλα οταν ειναι με εντελως αγνωστους εχει αλλη ομορφάδα και βάρος
(αυτο τωρα καπως ακουστηκε, αλλα βαριεμαι να καμω ρηφρέιζ)
 

Admiral

Kraken
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,768
Δεν είναι όμως απλώς το ζήτημα ποιότητας, Αλέξανδρε. Συζητάμε το μέσο καθολικά και σφαιρικά.

Για παράδειγμα, το Saving Private Ryan έχει εντελώς διαφορετική αίσθηση να τη δεις στην τηλεόραση και διαφορετική το να το δεις στον κινηματογράφο. Ακόμη και αν είναι η εικοστή φορά. Ο δεύτερος σου κατακλύζει τις αισθήσεις, σε υποβάλει το μέσο ως θεατή για ερεθίσει όλες τις αισθήσεις σου.

Σαφώς. Για τον πολύ κόσμο όμως όταν μπαίνει στη ζυγαριά η εμπειρία του κινηματογράφου όπως τη γνωρίζουμε με την άνεση και την εξοικονόμηση της οικιακής θέασης, κατά κανόνα θα κερδίσει το δεύτερο. Το έχουμε δει να συμβαίνει παντού, κι ας σκίζονται οι πιουρίστες ότι "δεν είναι το ίδιο". Ναι, δεν είναι το ίδιο αλλά δεν νοιάζεται κανείς. Σχήμα λόγου το κανείς, έτσι; Προφανώς υπάρχει κόσμος που νοιάζεται.

ο σινεμάς ειναι εμπειρια συνολικη. εκτος απ την τεραστια οθονη και τον ηχο, και το που θα κατσεις, και το διαλειμμα και τα πατατακια (ολα παιζουν τον ρολο τους), το κυριοτερο νομιζω ειναι η αισθηση κοινωνικοτητας και κοινων ενδιαφεροντων και κωδικων σε οσους βρισκονται στην αιθουσα. ειδικα οταν προκειται για σκηνοθετη με προσωπικο στιγμα ή πολυ εξειδικευμενο θεμα ειναι σαν μια μικρη συνωμοσια.

δεν θα ξεχασω την αισθηση της παρεας και οτι αυτο που ζουμε ειναι κατι Μεγαλο, οταν εβλεπα στα 00s καθε χρονο, 3 χρονιες συνεχεια, τον καινουριο Αρχοντα. νερντουλες, μανκέιβερς, αρπιγκάδες αειπάρθενοι (που θα λεγε ο νομπόντης), να γεμιζουν την αιθουσα και ηταν τρομερα ομορφο και καθησυχαστικο και Σπουδαιο οτι γελαγαν ξερω γω στα "σωστα" σημεια, οτι ελεγαν ατακάρες για το λορ, ή οτι εκραζαν ακομα ακομα σε οτι δεν τους αρεσε.

ναι, οκ, αυτο μπορει να γινει σε πολυ μικροτερη κλιμακα στο σαλονι σου, αλλα οταν ειναι με εντελως αγνωστους εχει αλλη ομορφάδα και βάρος
(αυτο τωρα καπως ακουστηκε, αλλα βαριεμαι να καμω ρηφρέιζ)

Δες την απάντησή μου παραπάνω.
 

Borracho

Ancient Red Dragon
Joined
Nov 26, 2012
Messages
11,223
Τεράστια αλήθεια στα γραφόμενα του Οσίου Χειρομαλάχτη. Είναι ένα άτυπο σχολείο ή αν θέλετε, μια συνέχεια της αρχαίας Αγοράς αυτό το πράγμα. Η μυσταγωγία όλη του ότι θα ετοιμαστείς, θα βρεις αίθουσα, θα κανονίσεις την παρέα (για να μην πιάσουμε το τεράστιο κεφάλαιο των ραντεβού στο σινεμά), είναι ολόκληρη εμπειρία.

Το έργο έτσι έχει αληθινή αξία, το απολαμβάνεις σαν το δεκαεξάρι Λαγκαβούλιν που και είναι. Βιώνεις κάθε καρέ, προσέχεις.

Σπίτι μια θα το κόψεις να πας για κατούρημα, δυο επειδή φωνάζει ο γείτονας, τρία επειδή κάτι θέλει το παιδί, διαλύεται ο εμβαπτισμός, σπάει η ιεροτελεστία. Φτηναίνει όλη η εμπειρία. Και άν βλέπεις σκουπίδια (Μάρβελ, Μπόιζ, λοιπά φέσια) δε σε πειράζει κιόλας, γιατί δεν χάνεις απολύτως τίποτε.

Αν βλέπεις όμως καμιά υπαρξιακή κατάθεση ψυχής σαν το μικρό έπος Tommaso, εκεί πονάει και τσούζει.

ΥΓ Επίσης, στο σινεμά, αν κάποιος ηλίθιος ήταν στο τηλέφωνο όσο έπαιζε το έργο, έπεφτε μαζικό κράξιμο. Στον καναπέ με το ένα μάτι διαβάζεις RSS feeds και με το άλλο ΙΣΩΣ παρακολουθείς το έργο.
 

Admiral

Kraken
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
7,768
Τεράστια αλήθεια στα γραφόμενα του Οσίου Χειρομαλάχτη. Είναι ένα άτυπο σχολείο ή αν θέλετε, μια συνέχεια της αρχαίας Αγοράς αυτό το πράγμα. Η μυσταγωγία όλη του ότι θα ετοιμαστείς, θα βρεις αίθουσα, θα κανονίσεις την παρέα (για να μην πιάσουμε το τεράστιο κεφάλαιο των ραντεβού στο σινεμά), είναι ολόκληρη εμπειρία.

Το έργο έτσι έχει αληθινή αξία, το απολαμβάνεις σαν το δεκαεξάρι Λαγκαβούλιν που και είναι. Βιώνεις κάθε καρέ, προσέχεις.

Σπίτι μια θα το κόψεις να πας για κατούρημα, δυο επειδή φωνάζει ο γείτονας, τρία επειδή κάτι θέλει το παιδί, διαλύεται ο εμβαπτισμός, σπάει η ιεροτελεστία. Φτηναίνει όλη η εμπειρία. Και άν βλέπεις σκουπίδια (Μάρβελ, Μπόιζ, λοιπά φέσια) δε σε πειράζει κιόλας, γιατί δεν χάνεις απολύτως τίποτε.

Αν βλέπεις όμως καμιά υπαρξιακή κατάθεση ψυχής σαν το μικρό έπος Tommaso, εκεί πονάει και τσούζει.

ΥΓ Επίσης, στο σινεμά, αν κάποιος ηλίθιος ήταν στο τηλέφωνο όσο έπαιζε το έργο, έπεφτε μαζικό κράξιμο. Στον καναπέ με το ένα μάτι διαβάζεις RSS feeds και με το άλλο ΙΣΩΣ παρακολουθείς το έργο.

Δεν χρειάζεται τα πάντα να είναι υπαρξιακές καταθέσεις ψυχής. Δεν είναι σκουπίδι κάτι που επιδιώκει να σου προσφέρει διασκέδαση και escapism.
 

Admiral America ο φασαίος

Mamakithian Multiverse
Staff member
Joined
Nov 27, 2012
Messages
10,942
Υποθέτω το σκουπίδι το εννοεί σε φάση junk food-ευρείας κατανάλωσης-τυποποιημένο.
Εντάξει τίποτα δε συγκρίνεται με το σπιτικό, αλλά μερικές φορές σε πιάνει η επιθυμία για βρώμικο.

επιτέλους έφυγε ο Ντάφυ, δηλαδή έλεος
Καιρός ήταν, τον είχε φάει η μλκ.

 

lelos kounelos

Ancient Red Dragon
Joined
Dec 9, 2012
Messages
10,025
ξυπνηστε, θελουν να μας κλεισουν στα σπιτια μας να βλεπουμε τηλεοραση.
Για την ωρα, ο φιλτατος Admiral ειναι σε φαση "ολοι σας και μονος μου ρε" τσιμπαει X και συνεχιζει ακαθεκτος.
:trollface:

Οι ταινιες γινονται για την ψυχαγωγια μας και στα ενδιαμεσα περνανε και το μηνυμα. Αυτο που συμβαινει τα τελευταια χρονια ειναι μια ανυποφορη ελλειψη ιδεων, ανακυκλωση και η ισορροπια στο ερωτικο τριγωνο τεχνη-ψυχαγωγια-κερδος να εχει χαθει.
Εχουμε δει star wars που δεν μας αρεσε.... τι αλλο να πω;
Για να μην υπαρχει μετρο συγκρισης εχουν αρχισει να εξαφανιζουν ταινιες-μυθους, με την δικαιολογια οτι προσβαλουν.
Μαλακα μου, εξαφανισαν τον Pepe.
 

Northlander

Tarrasque
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
16,398
Διαφωνώ Λέλο. Ορισμένες ταινίες φτιάχνονται για την ψυχαγωγία, οι περισσότερες πλέον γυρίζονται για τη διασκέδαση (και κατανάλωση).

Οι έννοιες παρότι συγχέονται δεν ταυτίζονται.
 
Top Bottom