SILENT HILL 2

[Adhan]

Το αριστούργημα ψυχολογικού τρόμου επέστρεψε!

See full article...

 

[Borracho]

Μερακλίδικο κείμενο και χαίρομαι πάρα πολύ που η Bloober συνεχίζει το ποιοτικό της σερί μετά το αδικημένο Medium.

Σίγουρη αγορά, επιτέλους θ'ανακαλύψω προς τί όλος ο Silent Hillικός ντόρος.

 

[mits@kos]

Πολύ δυνατό κείμενο.

 

[steel_havoc]

Μπράβο για το ρεβιου και για την ορθή σύγκριση με το resident evil, όντως το silent hill πόνταρε περισσότερο στον ψυχολογικό τρόμο και το έκανε με επιτυχία όντας το μόνο που έβλεπε το ρεσι στα μάτια. Είχα την ίδια πορωτικη εμπειρία μαζί του τότε οπότε επιβάλλεται να αγοραστεί.

 

[steel_havoc]

Αdhan μιας και τα πιάσαμε review για το Dead Space έχουμε η βγήκε μόνο σέ playstation και δεν το ακουμπάμε;

 

[Adhan]

Κεντρική σελίδα τιναφτό Εννοείται έχουμε

DEAD SPACE - Ragequit.gr

Το νέο Dead Space της Motive αποτελεί ένα προσεγμένο remake ενός από τα καλύτερα horror της δεκαετίας των '00s.

ragequit.gr

 

[steel_havoc]

Δεν το βρήκα με το search

 

[Adhan]

Ναι το search του φόρουμ δεν είναι τέλειο, το βρήκα μεν αλλά είναι κάπου προς το τέλος της 2ης σελίδας στα αποτελέσματα, για κάποιο λόγο.
Για reviews καλύτερα κάνε αναζήτηση από την κεντρική σελίδα: You searched for dead space - Ragequit.gr

 

[Borracho]

Όσο περισσότερο το προχωράω (μόλις πέρασα για πρώτη φορά στον Otherworld μετά από το ρομαντικό τετ-α-τετ με τον Pyramidhead) τόσο διαπιστώνω πόσο πολύ έχει επηρεάσει το έργο του Μικάλσκι όσο και το σχεδιασμό του Alan Wake 2, όπως πολύ σωστά παρατήρησε ο Πάνος σε ξεχωριστό νήμα συζήτησης.

Αν και απουσιάζουν σχεδόν ολοκληρωτικά οι διάλογοι με άλλους χαρακτήρες και η οποιαδήποτε αίσθηση 'κανονικότητας' (τόσο ο Μικάλσκι όσο και ο Λέηκ, φροντίζουν να χτίζουν μεθοδικά 'νορμάλ' κόσμους προτού τους αποδομήσουν φρικτά, εδώ πάμε απευθείας στη σήψη και την τρέλα) κατορθώνει να με υποβάλλει πλήρως σε κάθε συνεδρία. Ο δε ρυθμός που κρατά ανάμεσα σε 'παραδοσιακό' survival horror (μάζεψε σφαίρες και φάρμακα, βάρα μαρμάγκες, τρέχα), κονσολάδικους βίντατζ 00'ς 'γρίφους' και φρικιαστικά σκηνικά, είναι υποδειγματικός.

Είμαι περίεργος πώς θα νιώθω μόλις το τερματίσω.

 

[Adhan]

Οι διαλόγοι-cutscenes δεν είναι ισομοιρασμένοι στο περιεχόμενο του παιχνιδιού. Η αλήθεια είναι πως πυκνώνουν όσο προχωράς (μέχρι το σημείο που είσαι έχει όντως λίγα πράγματα), αλλά ναι δεν έχει συνολικά τόσο μπλα-μπλα όσο σε τίτλους της Remedy. Δώσε βάση πάντως και σε ό,τι σημειώματα βρίσκεις.

 

[Tony Corvus]

Οι Ιάπωνες τότες είχαν φάει κόλλημα με το Twin Peaks, τους portishead και κάμποσες ταινίες (jacob's ladder)


Προσωπικά είναι ένα από τα αγαπημένα μου παιχνίδια και τα άτομα της Blooper κατάφεραν να το υψώσουν ακόμα παραπάνω στα μάτια μου.

 

[Borracho]

Λοιπόν, νομίζω είμαι κοντά στον τερματισμό.

Spoiler

τελείωσα τον καταραμένο, άθλιο, ΣΙΧΑΜΕΝΟ Λαβύρινθο και το άφησα πριν τη μάχη με τον Έντι γιατί γύρισε η λατρεία μου απ' το σχολείο και δεν κάνει να βλέπει τέτοια πράματα.

Τί φρικτός, κλειστοφοβικός, ασφυκτικός εφιάλτης είναι τούτος; Δηλαδή εκεί που νομίζεις ότι τα είδες όλα στο Brookhaven Hospital, σε κατεβάζει στην ασφυκτική μαυρίλα της Toluca Prison. Παρακαλάς για λίγο φως, μια ανάπαυλα, κάτι, ΟΧΙ ΠΟΥΣΤΗ, εκεί, Labyrinth.

Εντωμεταξύ παίζω στην τηλεόραση με φουλ HDR όλο το κομμάτι του Λαβυρίνθου ήταν σχεδόν σε τέλειο, πηχτό σκοτάδι. Ο φακός του James τρολιά φάνταζε. Έτρεχα αλαφιασμένος τρεις ώρες πέρα δώθε με μια λεμονόκουπα ψευτοφώς και τα ΠΟΔΙΑ, ΤΑ ΣΙΧΑΜΕΝΑ ΠΟΔΙΑ (αυτά τα μανεκέν με ραμμένα πόδια αντί για χέρια που στην πέφτουν μουλωχτά) να μου το κάμουν εξάπορτο διαρκώς.

Με σμπαραλιασμένα νεύρα γράφω, αλλά είναι ξεκάθαρο καραμπινάτο αριστούργημα το παιχνίδι, ακόμη και βλέποντάς το μέσα από το πρίσμα της τόσης εμπειρίας. Φαντάζομαι να το παίζεις εν έτει 2002, θα ήταν πραγματική αποκάλυψη.

 

[Tony Corvus]

Welcome to the club

 

[Adhan]

Και σκέψου Στέφανε ότι το κομμάτι της φυλακής είναι από εκείνα που είναι άρδην αλλαγμένα από το πρωτότυπο. Σε βαθμό να μην το αναγνωρίζω πλέον. Και συμφωνώ, εκεί που νόμιζες ότι στο νοσοκομείο τα έχεις δει όλα, τίποτα δε σε προετοιμάζει για την κλειστοφοβία που ακολουθεί.
Όσο για τον λαβύρινθο, μιλάμε για το πλέον σουρεάλ μέρος που μοιάζει συρραφή τοποθεσιών, όπως είχαν αποτυπωθεί σε κάποιο ταραγμένο μυαλό. Για την ορατότητα υποτίθεται έχουν βάλει τα φώτα με το χρονοδιακόπτη, τα οποία επί της ουσίας κρατάνε μακριά τα αραχνομανεκέν.

Θέλω να σου πω και για κάνα-δυο points του σεναρίου που το εξυψώνουν ακόμα περισσότερο, αλλά περιμένω αφού το τελειώσεις.

edit- Όντως το 2002, με ένα μόνο review που διάβασα από pc master, πήγα σε τοπικό κατάστημα και το αγόρασα (βάση του "θορύβου" που είχε δημιουργήσει το πρώτο στο PlayStation και πόσο διαφορετικό ήταν, έλεγαν, από οτιδήποτε άλλο τρόμου είχε κυκλοφορήσει). Με έστειλε αδιάβαστο πραγματικά.

 

[Borracho]

Λοιπόν, ετερματίσθη, φύγαμε για κουβεντούλα-καφενείο και καρατρανσβαρβάτα σπόηλερζ.

Spoiler

Είδα το καλό, πλέον κοινό απ' όσο διαβάζω, 'Leave' φινάλε.

Όσο έπαιζα μου σχηματιζόταν η εντύπωση πως ο Τζέημς είχε σκοτώσει τη Μέρι και πιθανώς και το παιδί τους, τη Laura. Μετά το φινάλε δεν είμαι σίγουρος αν η Laura ήταν ΟΝΤΩΣ παιδί τους ή η Mary δασκάλα της ή ότι. Γενικά μου δημιουργήθηκε η εντύπωση πως το Silent Hill δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, είναι μόνο μια εκδοχή της κόλασης στο κεφάλι του εκάστοτε βασανισμένου πρωταγωνιστή.

Μου άρεσε πάρα πολύ το γεγονός ότι όλα τα 'τέρατα' ήταν ουσιαστικά οι φόβοι, οι εμμονές και οι ψυχώσεις του Τζέημς. Κατά κάποιο τρόπο, ένιωθα σαν τίποτε στο παιχνίδι να μην ήταν αληθινά πραγματικό, μια ιδέα με την οποία έπαιξε πολύ κι ο Μικάμι στα Evil Within. H Άντζελα και ο Έντι ήταν ίσως κολασμένες ψυχές σε παράλληλα ταξίδια ή άλλοι άνθρωποι από το παρελθόν του Τζέημς, τους οποίους είχε αδικήσει ή βασανίσει σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό.

Απ' όσο καταλαβαίνω, τελεσίδικες και οριστικές απαντήσεις δεν υπάρχουν κι όσο το αναλύεις, τόσο μπερδεύεσαι.

Καραμπινάτο αριστούργημα, με κράτησε στο ακραία κλειστοφοβικό, ζοφερό του κλίμα για 27 περίπου ώρες. Διατήρησε αμείωτο το ενδιαφέρον μου για να δω εάν εντέλει είχα πέσει μέσα στις θεωρίες μου αναφορικά με το ποιόν του Τζέημς και το φινάλε σε καμία περίπτωση δεν με απογοήτευσε. Προφανώς αυτόν τον εφιάλτη δεν τον ξαναβιώνω ούτε με σφαίρες. Τί New Game+ ρε αδέρφια Γιαπωνέζοι, ΤΙ ΛΕΤΕ ΜΩΡΕ ΠΟΙΟΣ ΞΑΝΑΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΛΑΜΠΥΡΙΝΘ ΓΑΜΩ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΚΙΑ ΣΑΣ;

Πολύ χαίρομαι που ετοιμάζουν και ρημέηκ του πρώτου παιχνιδιού, θα τιμηθεί οπωσδήποτε.

 

[Tony Corvus]

Spoiler

Η Μαρία αποτελεί το ιδανικό αμόρε που είχε στο μυαλό του ο James για τη γυναίκα του όσο εκείνη ήταν άρρωστη στο νοσοκομείο (με τις καυλες του).
Είναι η φαντασίωση, η επιθυμία, αλλά και η πηγή των τύψεών του.

Η Laura λειτουργεί σαν αντίβαρο κατά κάποιο τρόπο. Δεν είναι τιμωρημένη μορφή ή δημιούργημα των ενοχών του. Είναι περισσότερο ένας "οδηγός" που του επιτρέπει να δει την αλήθεια και να προχωρήσει στο ταξίδι του. Υπάρχει περίπτωση να την κάλεσε το ίδιο το μέρος για να καθοδήγηση ή να επισημάνει στον James τις πράξεις του (υπάρχουν αρκετές θεωρίες)
Και γενικά βλεπεις πως οι υπόλοιποι χαρακτήρες στο Silent Hill 2 μοιάζουν με παγιδευμένες ψυχές που κουβαλούν τα δικά τους τραύματα, ακριβώς όπως ο James.
Το Silent Hill (που θα μπορούσε κανείς να το παρομοιασει με purgatory) τους καθρεφτίζει, τους τιμωρεί ή τους "απελευθερώνει" ανάλογα με το βάρος που κουβαλάει ο καθένας.

Ο απόλυτος εχθρός του James είναι ο ίδιος ο "δικαστής" του. O Pyramid Head.
Δεν είναι απλα ένα ακόμα τέρας, αλλά η ενσάρκωση της ανάγκης του James για τιμωρία.
Αντίστοιχα, ακόμα και οι νοσοκόμες έχουν αυτή τη σεξουαλική, ντισταρμπ εμφάνιση επειδή έτσι τις φανταζόταν όταν επισκεπτόταν τη γυναίκα του στο νοσοκομείο. είναι τοξικές παραμορφώσεις της δικής του λίμπιντο και των δικών του τύψεων.

Γενικά, τα Silent Hill (ειδικά το 2) είναι ως προς το σύνολο τους, μια σκοτεινή αλληγορία γύρω από την ενοχή, την τιμωρία και την ψυχολογική διάλυση. Κάτι που πλέον εντοπίζεται πολύ καθαρά και στα παιχνίδια του Μακλασκι, όπου ο κόσμος και τα "τέρατα" είναι επεκτάσεις του εσωτερικού κόσμου των χαρακτήρων.

Εντιτορε:
Με τρώει η περιέργεια για τη νέα ταινία Silent Hill (είναι στην ουσία copy/paste το σενάριο του 2)

 

[Borracho]

Τόνεχ συμφωνώ, τις ίδιες σκέψεις έκανα και 'γω και φυσικά δε μπορούσα παρά να θαυμάσω το πόσο τέλεια έχει σχεδιαστεί ο κόσμος, τα 'πλάσματα' και πως τα πάντα λειτουργούν στην αφήγηση ενός μαρτυρίου καθαρά εσωτερικού.

Ο Lake με τη Remedy το πήγε σε πιο σινεμασκόπ μονοπάτια και θέλει ουσιαστικά οι χαρακτήρες του να λυτρωθούν και να θριαμβεύσουν επάνω στο όποιο Κακό. Ο Μικάλσκι ισορροπεί ανάμεσα στα δύο άκρα κατά το δοκούν.

Περισσότερα τέτοια χρειαζόμαστε παρακαλώ!

 

[Tony Corvus]

Αυτός είναι ο ορισμός της τέχνης αγαπητέ μου. Ανεξαρτήτου μέσου, θα πρέπει να νιώθεις ολίγον το συναίσθημα που θέλει να περάσει ο δημιουργός. Πλέον κοιτάς άψυχα τρεντς, δημοσκοπήσεις για υψηλά metacritic σκορς και η ουσία χάνεται, σαν την ομίχλη του Silent Hill.

 

[Adhan]

Αυτά που είπε γενικά ο Tony ισχύουν (και με έβγαλε από τον κόπο να γράψω σεντονάκι)

@Borracho Στέφανε, για αρχή τσέκαρε και τα άλλα endings στο YT (και τα νέα της Bloober). Εγώ τσίμπησα το "In water". Ok τώρα το ψιλιεπιδίωκα γιατί έχουν αφήσει λίγο-πολύ όμοια τα requirements.
Main να χαιρετά σε game εν έτει 2002;; Αυτό κι αν ήταν σοκ.

Πιο ειδικά τώρα...

Σχετικά με τη Laura

Spoiler

Δεν είναι παιδί τους. Τη γνώρισε η Mary κατά τη νοσηλία της στο νοσοκομείο. Το αρχικό παιχνίδι hintάρει ότι πιθανόν υπήρχε πλάνο να την υιοθετήσουν. Είναι η μόνη αθώα και για αυτό δε βλέπει/δεν την επηρεάζουν τα τέρατα. Στο λέει έμμεσα όταν τη συναντάς πάνω στον τοίχο "huh are you blind or something".

Σχετικά με Eddie, Angela

Spoiler

Υπαρκτοί χαρακτήρες όπως και ο James. Δεν γνωρίζουν ο ένας τον άλλο. Ουσιαστικά όλοι είναι ένοχοι και η πόλη τους κάλεσε εκεί για να κριθούν. Όπως λέει o Eddie "This town called you, too. You and me are the same"

Σχετικά με Pyrmarid Head

Spoiler

Το έθεσε εύστοχα ο Τόνυ. Είναι μέρος του James, είναι οι ενοχές του. Η σκηνή που κουβαλάς τη σπάθα ως άλλος Cloud είναι καλό exposition, btw δεν υπήρχε στο αρχικό. Όπως και η φράση Ι was weak, that's why I needed you, Needed someone to punish me for my sins. Δυστυχώς αυτή την τελευταία πρόταση την έκοψαν στο remake, αλλά και πάλι νομίζω το νόημα βγαίνει.

Σχετικά με το Silent Hill

Spoiler

Η πόλη είναι υπαρκτή. Πραγματικά βλέπεις πως είναι η κατάσταση των κτιρίων στο ξενοδοχείο μετά τη βιντεοκασέτα (καμμένο και πλημυρισμένο). Σύμφωνα με το lore το μέρος είναι διαποτισμένο από μυστικιστική ενέργεια ως αποτελέσμα occult rituals, επίκληση θεοτήτων κλπ και λειτουργεί όπως το περιέγραψε ο Τόνυ, φέρνει στις επιφάνεια επιθυμίες, ενοχές, εφιάλτες, αναλόγως του ατόμου. Δε θα πω περισσότερα γιατί ψιλοσπόηλερ από το 1. Πραγματικές τοποθεσίες μπλέκονται με σουρεάλ σκηνικά που είναι στη διακριτική ευχέρεια του παίκτη να ξεχωρίσει πχ οι δρόμοι είναι γκρεμισμένοι άπαξ και μπεις.

Επανέρχομαι σε λιγάκι που σχολάω με κάποια στοιχεία ψιλομάινφακ που είναι ακόμα λιγότερο εμφανή...

 

[Adhan]

Καλημέρες, πάμε λοιπόν.

Το πρώτο point που δεν είναι και τόσο εμφανές...

Η Mary δεν

Spoiler

είναι νεκρή, παρά λίγες ώρες μόνο.

Στο αρχικό δεν ήταν και τόσο καθαρό αυτό. Κάποιοι ψυχάκηδες χάκαραν την κάμερα και όντως

Spoiler

υπάρχει στο πίσω κάθισμα κάτι τυλιγμένο σε σεντόνι.

Στο remake δεν χρειάζεται τέτοιες ταρζανιές καθώς υπάρχει το photo mode. Αλλά πέρα από αυτό, φαίνεται κάτι στιγμιαία σε όλα τα endings που ο James

Spoiler

επιστρέφει στο αυτοκίνητο.

Αυτό κάνει το story ακόμα πιο σοκαριστικό, καθώς για χρόνια οι περισσότεροι νομίζαμε ότι λαμβάνει χώρα πολύ καιρό

Spoiler

μετά το θάνατο της,

ίσως και χρόνια. Αν βάλεις στην εξίσωση και τα γενέθλια που αναφέρει η Laura, ε δε βγαίνουν τα μαθηματικά...

Το δεύτερο point...

Από το ορίτζιναλ υπήρχε η θεωρία

Spoiler

της λούπας.

Δεν είχε επιβεβαιωθεί τότε επίσημα από την Team Silent, αλλά η Bloober την πήρε και την "ανέβασε".
Σύμφωνα με αυτή,

Spoiler

όλα τα endings είναι canon. Ο James ζει ξανά και ξανά τα γεγονότα, άλλοτε πεθαίνει, άλλοτε δεν μαθαίνει από τα λάθη του κλπ και ξανά από την αρχή, στο parking δίπλα στη λίμνη. Το leave ΙΣΩΣ είναι το μόνο ending που σπάει τον κύκλο.

Μερικά από τα στοιχεία που τη στηρίζουν:

Spoiler

Αρκετά σημειώματα ειδικά στο πρώτο μισό, είναι γραμμένα σε 2ο ενικό, απευθύνονται σε σένα τον παίκτη και κατ' επέκταση το James, και μοιάζουν ως προειδοποίηση από προηγούμενο iteration.
Βρίσκεις σε διάφορα σημεία τα απομεινάρια των προηγούμενων προσπαθειών, είτε είναι το ματωμένο τζάκετ σου, είτε κάποιο πτώμα που φοράει ολόδια ρούχα με σένα πχ δίπλα στη νταλίκα, στην πολυθρόνα μπροστά στην τηλεόραση κ.α.
Όταν συναντάς τον Eddie στο ψυγείο, είναι μέσα σε ένα θάλαμο γεμάτο πτώματα που φοράνε τα ίδια ρούχα με σένα. Τον βρίσκεις να πυροβολάει με μανία κάποιον και να λέει "How many times do I have to kill you"
Την πινακίδα έξω από το ξενοδοχείο την είδατε;

Spoiler

Αυτά, είναι μερικά που θυμάμαι. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να χαζέψετε ακόμα περισσότερο.

Spoiler

Έξτρα πινελιές mindfuck (η 1η είναι χορηγία της Bloober, η 2η νομίζω προϋπήρχε):

Το προσέξατε ότι στο τέλος, μετά την βιντεοκασέτα τα λιγοστά τέρατα δεν σου επιτίθενται και απλά σωριάζονται κάτω;

Επίσης τσεκάρατε το γράμμα στο ξενοδοχείο ότι είναι κενό; Η άρνηση αρχίζει και καταρρέει.


Εύθυμο κλείσιμο με την πολιτιστική meme κληρονομιά του παιχνιδιού

Το πραγματκό ending

Spoiler

Υλικό από όταν το YT ήταν νεούδι και τέτοιο στυλ βίντεο έβγαιναν με το σταγονόμετρο (btw από εκεί έμαθα και το τραγουδάκι)