Steam Next Fests Official Thread: Εντυπώσεις από demos και προτάσεις

[shredder]

ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΣΡΕ. Αυτός είναι και ο σκοπός του γκέημινγκ εξάλλου, ΝΑ ΜΑΞΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ 1080p, oh wait....

Επισης τωρα με το youtube βλεπουμε τα παιχνδια και αποφασισουμε ποια θελουμε να παιξουμε. Δεν ειναι οπως οταν ημασταν μικροι που δεν υπηρχε το youtube και δοκιμαζαμε τα demo για να δουμε πως ειναι το παιχνιδι και αν θελουμε να το παιξουμε. Για αυτους τους 2 λογους δεν δοκιμαζω τα demo.

 

[Robin Hood]

Αν και νεότερος απεχθανόμουν κι εγώ αυτά τα 'στανικά' αντβέντσουρς που δε σου επέτρεπαν να χαζολογάς με LOOK AT σε διάφορες ασχετίλες για το ροκ, στα γεράματα τα έχω εκτιμήσει πάρα πολύ.

Ναι αλλά τι γίνεται για εμάς με το βαθύτατο OCD που δεν αφήνουμε πέτρα που να μην σηκώνουμε. Που δεν κοιμόμαστε αν δεν δούμε τι υπάρχει σε κάθε σεντούκι, ντουλάπα, συρτάρι κ.τ.λ.

 

[Borracho]

...ε για τις δικές σας περιπτώσεις υπάρχει η επιστήμη

 

[Northlander]

...ε για τις δικές σας περιπτώσεις υπάρχει η επιστήμη

Τη ρώτησα αυτή τη φιλενάδα και μου απάντησε...

 

[maladroid]

Στεφ θα διαφωνήσω λίγο. Πράγματι πολλά σύγχρονα adventures έχουν ελαττώσει τα σημεια ενδιαφέροντος κάθε οθόνης, είτε γιατί δεν έχουν κάτι ενδιαφέρον να πουν σε κάθε κλικ του παίκτη, είτε για να απλοποιήσουν το gameplay ώστε να μην βαρεθεί ο αμύητος προτού καν βγει από το διαμέρισμα του πρωταγωνιστή.

Το Blake Manor δεν κάνει αυτό.

Αντιθέτως έχουν βάλει σε κάθε οθόνη μπόλικα συρτάρια, κάδρα, σημειώματα, μπιμπελό. Και κάθε Look "κοστίζει". Παράλληλα, το ποιο συρτάρι ή εφημερίδα δίνει ουσιώδες clue ή έστω lore και ποιο όχι δεν είναι καθόλου προφανές πριν κάνεις το κλικ (μιλάω για το demo, ίσως στο τελικό αλλάξει).
Ο μόνος τρόπος που βλέπω, λοιπόν, για να δουλέψει αυτό το design είναι να το δεις περίπου σαν roguelike: μπαίνεις σε νέο δωμάτιο, quicksave. Κάνεις look σε 10 αντικείμενα, εκ των οποίων σου φαίνονται τελικά χρήσιμα τα τρία. Load, κάνεις κλικ μόνο σ'αυτά τα τρία, ξανά save κ.ο.κ.
Μπορεί συνολικά να αξίζει, αλλά αν όντως παίζεται κάπως έτσι δεν θα έλεγα πως το βρίσκω τρομερά διασκεδαστικό.

 

[soad667]

Oκ δεν είχα καμία αμφιβολία, αλλά έβαλα το ντέμο ένιγουεϊ. Κάπου στα 3 δευτερόλεπτα σιγουρεύτηκα ότι πρόκειται για εγγυημένη γκοτιά, alt+f4, σιγούρεψα ότι είναι ήδη γουίσλιστ και ανιστάλ.




Σκληρά καργιόλικο για τους λάτρεις των typing games, κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Είναι και μπάτολ ροαγιάλ φάση, είσαι σε μία αίθουσα με άλλους γραφομηχανάκηδες, τα λάθη στο typing τιμωρούνται με μία σφαίρα στο κεφάλι. Ο τελευταίος επιζών κερδίζει.. xp και μία ευκαιρία να επαναλάβει ότι έκανε.




Koμματάκι ξενέρωσα με δαύτο. Το είχα ήδη γουίς, τεχνικά άρτιο, όλα γκουντ. Κι εκεί που γουστάρω άσχημα, βλέπω ότι όλο το γκέημ έχει να κάνει με το να εκτρέφεις άλογα και να εξερευνείς. Αυτό. Και τα μπαλάκια του αλόγου δε φαίνεται να συρρικνώνονται καν στο κρύο. Οκ έχω ασχοληθεί και με πιο ανούσια κόνσεπτ, αλλά από αυτό περίμενα κομματάκι περισσότερα.




Kαι δεν μπορούσε να λείπει αυτό το ντέμο που δεν θα κατεβάσω καν, 40+ γκίγκα.. Αλλά πάει κατευθείαν γουίς γιατί σπέρνει δικέ μου, λεωφορειάρες και τα μυαλά στα κάγκελα.




Kαι το φέησπαλμ του ηβέντ. Είδα βιαστικά το τρέηλερ, ερεθίστηκα νομίζοντας ότι θα παίξω κάτι σε φορτηγάρες σιμ σε ποσταποκαλίπτικ σέτινκ, φουριόζα κι έτσι. @@ Κάποιος είχε τη φαεινή ιδέα ότι θα είχε πλάκα να έχεις έναν μπιγκ μαδερφάκιν τράκτορα με ακόμα πιο μπιγκ μαδερφάκιν τρέηλερ από πίσω και να προσπαθείς να κινηθείς μέσα από βουνά και στενά που ούτε πατίνι δε χωράει. ΓΤΠ. Α ναι, οπτιμαϊζέσιο επίσης γτπ για να έρθει και να δέσει.

 

[Borracho]

Δυνατός Στημορεπόρτερ Σόδας, σαπώ.

Μαλαντρουά ΠΡΟΦΑΝΩΣ έχεις δίκιο αναφορικά με το σχεδιασμό του παιχνιδιού. Από την άλλη, μια στο τόσο, με ευχαριστούν κάτι τέτοια, γιατί ακριβώς λειτουργούν σαν τεστ ευφυϊας για σκληρά ακοινώνητα νερντάκια. Υποκειμενικά και δίχως λογική. Δεν σου λέει τί μπορεί να είναι σημαντικό, οπότε βάσει διαίσθησης και εμπειρίας, μυρίζεις νυχάκια. Επίσης, με τα χρόνια, όταν ένα παιχνίδι επιτρέπει τα λάθος συμπεράσματα, έχω αναπτύξει μια ανώμαλη αγάπη για τα 'λάθος' playthroughs. Τόσο τερατωδώς ναρκισσιστής που θεωρώ πως ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ είναι το Ορθόδοξο και Σωστό κι ας οδηγεί στην τρέλα σε άσυλο από το πρώτο μισάωρο. Τί να κάνουμε, ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΛΥΠΗΜΕΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Θυμάμαι όταν έπαιζα το Last Express, είχα αγχωθεί και πελαγώσει τόσο με την real time δράση του, που με το που βρήκα το αυγό φαμπερζέ στο πρώτο δίωρο (ή και πιο νωρίς) του παιχνιδιού, το πούλησα στο Ρώσο κατέβηκα απ' το τρένο και μην τον είδατε. Και στο μυαλό μου, ΑΥΤΗ είναι η ιστορία του Last Express, ένα εγκληματικά σύντομο και λάθος playthrough γιατί αυτό μου φάνηκε πως θα έκανα αν μου συνέβαινε πραγματικά.

Οπότε μια στο τόσο, χαίρομαι να τσαλαβουτάω σε τέτοιες εμπειρίες. Τώρα αν θα το αγοράσω Day 1 ή αν θα μου αρέσει τόσο που να θέλω ας πούμε να πετσακώσω το 'τέλειο' playthrough, θα το δω στην πορεία.

 

[maladroid]

Καλά εγώ είμαι εντελώς στο άλλο άκρο, δηλαδή ψυχαναγκαστικά θα ψάξω (και online αν χρειαστεί) το πιο "σωστό" μονοπάτι, αυτό που θεωρητικά ήθελαν οι δημιουργοί να δει ο περισσότερος κόσμος, και τελικά θα φαω δεκάδες ώρες/τριχοθύλακες ώσπου να το πετύχω. Οπότε να αισθάνεσαι ευλογημένος που απολαμβάνεις αληθινά την πιο άμεση/επιπόλαιη λύση

Τώρα, η ένστασή μου με το Blake Manor είναι ότι δεν φαίνεται να ανταμείβει τόσο το ένστικτο ή την αντίληψη, όσο το save scumming. Μοιάζει δηλαδή φτιαγμένο να παιχτεί κάνοντες δοκιμές ώσπου να πετύχεις το σωστό ερευνητικό μονοπάτι ή έστω το πιο "οικονομικό" σε λεπτά προτού πας παρακάτω.
Σαφώς διαθέτει μια άλφα πρωτοτυπία, απλά δεν ξέρω αν θα είναι διασκεδαστικό στην πράξη. Δεν φεύγει από τη wishlist, πάντως, άλλωστε αγαπάμε Darkside Detective με πάθος.

 

[Borracho]

Είχα τον ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ ψυχαναγκασμό μικρός, τη Νεύρωση του Τέλειου Πάθ. Με τα χρόνια και το ξύλο, έπιασα να στρώνω χαρακτήρα και να βάζω προτεραιότητες. Ακόμα ξεπετάγεται μια στο τόσο αν το παιχνίδι με πιάσει φούλ, αλλά σε ένα 95% γιατρέ μου, θεωρώ πως έχω θεραπευτεί.

 

[captain kal]

 

[maladroid]

Τελευταία μέρα κι είπα να δοκιμάσω άλλα δύο demo, το The Dark Rites of Arkham που ανέφερε κι ο Στεφ και το Scholar Adventure: Mystery of Silence.

Για το πρώτο δεν έχουμε να πούμε πολλά, σαν γραφή βρίσκεται στα γνωστά υψηλά στάνταρς της Postmodern Adventures (An English Haunting, Nightmare Frames) αλλά τα γραφικά είναι αρκετά πίσω από τον ανταγωνισμό, δεν υπάρχει voice-acting, και γενικά η low-budgetίλα είναι κι εδώ διάχυτη αν και όχι απαραίτητα ενοχλητική. Μικροσκοπικό το demo αλλά ενδεικτικό του setting και της ατμόσφαιρας του παιχνιδιού, δεν το κουνάει από τη wishlist προφανώς.

Το Mystery of Silence είναι ξεκαθαρά εμπνευσμένο από την υπερκάλτ πιξελούμπα The Last Door, ενώ μου έβγαλε και κάποια vibes The Librarian, μία από τις -άλλοτε freeware- βινιέτες του αγαπημένου μάστορα Octavi Navarro. Δυστυχώς δεν το βρήκα τόσο καθηλωτικό όσο τα δύο προαναφερθέντα, έχει μια ρετρό γοητεία που αφήνει υποσχέσεις αλλά αφενώς το demo μάλλον ετοιμάστηκε στο πόδι, αφετέρου το γράψιμο και η αφήγηση βγάζουν μια ελαφριά αμηχανία. Με λίγο συμμάζεμα ίσως δέσει το γλυκό, προς το παρόν το κρατάω σαν υποσημείωση αλλά εκτός wishlist, στο έλεος του καλπάζοντος αλτσχάιμερ.

 

[maladroid]

Το βάζω εδώ γιατί κάναμε πιο πάνω τη σχετική συζήτηση με Μποράτσο: έσκασε σήμερα στο Steam το The Séance of Blake Manor.
Reviews δεν είδα, αλλά προφανώς οι ελπίδες μου για -σημαντικό- πείραγμα των μηχανισμών πριν την κυκλοφορία θα μείνουν ελπίδες.