<blockquote><br>εγω σε οσες περιπτωσεις εχω παρατηρησει προσωπικα το φαινομενο, γκροτεφρε, και ξεροντας τις συγκεκριμενες οικογενειες, δυστυχως εχω να πω οτι προκειται για φανερη δηθενιά, ανεξηγητη και ανοητη για μενα. το ονομα ειναι απλα ενας ηχος, μια λεξη και δεν λεει τιποτα απολυτως για τον κατοχο του.<br>επισης δεν μπορω να κατανοησω αυτο που λες για το πνευμα και τις αναγκες της εποχης. ποια αναγκη ακριβως εκανε τις νεες μανουλες να ονομαζουν ξαφνικα τα παιδακια κωνσταντινους, ιωαννηδες, ακομα και γεωργιους? αντι να δινουν πομπωδη, βυζαντινα ονοματα στα παιδακια, καλυτερα να φροντισουν να τους δωσουν πεντε δεκα αρχες να πορευτουν. ετσι ξεχωριζει ο αθρωπος, συμφωνα με τα 2 σετνς που βρηκα στην τσεπη μου.<br>ειμαι ο ΚΩΣΤΑΣ και ειμαι μια χαρα.<br><br></blockquote><br><br>- Είσαι ο Κώστας;<br><br>- Είμαι ο Κωνσταντίνος<br><br>λελ<br><br><br>Στη συγκεκριμένη περίπτωση, επειδή είχα διαβάσει παλιά και ένα αγγλικό ετυμολογικό βιβλίο σχετικά με τα ονόματα, το Κώστας δεν μου είναι συμπαθές. Καθώς το Κωνσταντίνος είναι λατινικής προέλευσης και μάλιστα υποκοριστικό του Κωνστάντιου, πατέρα του γνωστού Κωνσταντίνου του 1ου και ιδρυτή της Κωνσταντινούπολης που παρότι εξολόθρευσε τη μισή του οικογένεια, αλλά είχε νικήσει σε μια μάχη με το Εν τούτο Νίκα, με την μάνα του είχαν βρει και το Σταυρό του Χριστού, αναγνώρισε επίσημα τη Χριστιανική θρησκεία οπότε και ανακηρύχθηκε από την Εκκλησία Ισαπόστολος. <br><br>Προέρχεται από το λατινικό constant που σημαίνει σταθερός και ενώ σε λατινογενείς γλώσσες φαίνεται ξεκάθαρα η ρίζα του, στις υπόλοιπες συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής, όχι. Εμένα που μου αρέσουν οι δυτικότροπες λέξεις με νοήματα, αυτό όπως και άλλα λατινικά ονόματα και επιπλέον και το Δημήτριος που είναι αρχαιοελληνικό και άλλα αντίστοιχα, τα βρίσκω απείρως προτιμότερα από το απλό Κώστας, τα μοντέρνα Apple, Brooklyn, και τα ιουδαιοχριστιανικομουσουλμανικά που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία...