What's new

Welcome!

By registering with us, you'll be able to discuss, share and private message with other members of our community.

SignUp Now!

Τι Παίζετε Αυτόν τον Καιρό - Part II

j_lynx

Death Knight
Joined
May 27, 2014
Messages
3,117
Protip: Μην παίξεις ποτέ τα expansions, απλά λέγε ότι κάποτε θα τα παίξεις. Έτσι δεν θα ρίξεις αυλαία ποτέ, πάντα κάτι θα έχεις να περιμένεις.
Αυτό ακριβώς κάνω και εγώ!!!!
(αλλά κάποια στιγμή πέρα από την πλακα πρέπει να τα πιαάσω.... )
 

Bathory

Lich
Joined
Dec 5, 2012
Messages
5,475
Αυτός, 1-0.

Ξεκίνησα Hearts of Stone, κατά βάση δηλαδή βόλτες στον κόσμο του παιχνιδιού με το occasional quest του σχετικού quest line. Στόχος, να κρατήσει το παιχνίδι καμιά δεκαετία.

Τελείωσέ το αυτό, είναι υπέροχο και σχετικά μικρό (για τα Wild Hunt δεδομένα)
To Blood And Wine θα κάνει αυτό που θες. Κι εγώ ακόμα το παίζω, κανά χρόνο+ από τότε που το ξεκίνησα. :cool:
 

nitro912gr

Lich
Joined
Nov 26, 2012
Messages
5,457
Μετά από ένα διάλειμμα από το Witcher 3, έπιασα κανονικά τα DLC με πρώτο το hearts of stone.
Ενδιαφέρον μέχρι ώρας, δεν περίμενα τίποτα λιγότερο βέβαια.

Γενικά με έχει αφήσει πολύ ικανοποιημένο το παιχνίδι, σίγουρα δεν έφαγα το τρελό σκάλωμα που είχα φάει με PoE, αλλά είναι πιθανό ο λόγος να είναι ότι παιχνίδια σαν το PoE δεν είχα ακουμπήσει ποτέ μέχρι σήμερα, τουλάχιστον όχι σοβαρά.
 

tinapeis

Mind-flayer
Joined
Nov 29, 2015
Messages
1,807
Μετά από ένα διάλειμμα από το Witcher 3, έπιασα κανονικά τα DLC με πρώτο το hearts of stone.
Ενδιαφέρον μέχρι ώρας, δεν περίμενα τίποτα λιγότερο βέβαια.

Γενικά με έχει αφήσει πολύ ικανοποιημένο το παιχνίδι, σίγουρα δεν έφαγα το τρελό σκάλωμα που είχα φάει με PoE, αλλά είναι πιθανό ο λόγος να είναι ότι παιχνίδια σαν το PoE δεν είχα ακουμπήσει ποτέ μέχρι σήμερα, τουλάχιστον όχι σοβαρά.

Πρόσεξε τι θα απαντήσεις, Poe εννοείς path of exile ή pillars of eternity??????!!!?!?!?
 

nitro912gr

Lich
Joined
Nov 26, 2012
Messages
5,457
Καθώς συνεχίζω το Hearts of Stone, σκεφτόμουνα λίγο τι είναι αυτό που δεν μου έκανε το τιτανομέγιστο κλικ στο witcher και σε άλλα του είδους, αλλά μου το έκανε στο Pillars που είμαι σίγουρος αρκετός κόσμος θα το έβαζε δευτεροτρίτο από το Witcher (οποιοδήποτε Witcher) ή ακόμα και στο Dragon Age Origins.

Νομίζω ότι τελικά δεν με χαλάει ο ανοιχτός κόσμος, αλλά η έλλειψη companions. Το να παίζω μόνος μου με τον Gerald και να μην με αγχώνει τίποτα, να μην με ενδιαφέρουν τα συναισθήματά του παρά μόνο όταν έρχονται σε κάποιον διάλογο, ναι νομίζω αυτό μου λείπει. Όταν τελείωνα τα άλλα παιχνίδια, μου έλλειπαν οι εικονικοί φίλοι που περάσαμε τόσα και τόσα, μου έλειψε η γκρίνια του Durand, μου έλειψε η καυστικότητα της Morrigan. Δέθηκα με αυτούς τους χαρακτήρες και τα προσωπικά τους δράματα καθώς προσπαθούσαμε να σώσουμε τον κόσμο.

Βέβαια σε τελική ανάλυση είναι και περί ορέξεως στο στυλ του κόσμου, που από ότι καταλαβαίνω τελικά δεν είναι του στυλ μου, τουλάχιστον όχι στην φάση που είμαι πλέον. Ίσως παλιότερα να με κέρδιζε ευκολότερα.

Ίσως με χαλάει και το σκηνικό μοναχικός σφαγέας που ψάχνει την θετή του κόρη, oh come on... Ναι η αποστολή της Ciri είναι σημαντικό κομμάτι του κόσμου, αλλά ο σκοπός το Gerald είναι, πως να το πω. Πολύ γήινος, πολύ απλός, είναι ένα μικρό τόσο δα (αν και σημαντικό) γρανάζι στην μεγάλη μηχανή των πραγμάτων, που είναι το epicness? Ναι, ανεβάζει και κατεβάζει βασιλιάδες, αλλά είναι τόσο στο background που περισσότερο σου βγάζει την αίσθηση ότι συμβαίνουν αυτά από το φαινόμενο της πεταλούδας, παρά γιατί το ήθελε ο Gerald.

Και κάτι μου βγάζει και με την μιζέρια του, δεν είναι ότι όλα ήταν καλά και ξαφνικά το μεγάλο κακό μας πέταξε στα τάρταρα, μου βγάζει το "ο κόσμος είναι σκατά και είμαστε ΟΚ με αυτό". Όσοι συναντάς έχουν παραδοθεί στην σκατίλα του κόσμου, δεν μας νοιάζει η πολιτική και ποιος είναι βασιλιάς/αυτοκράτορας/whatever εμείς πάλι σκατά θα τρώμε, φάση.

Και ο Gerald και όλο το παρεάκι που συναντάει, δεν φαίνεται να νοιάζεται και πολύ για αυτό, ακόμα και από πλευράς Ciri ένοιωσα την φάση "ας σταματήσουμε το μεγάλο κακό από το να καταστρέψει τον κόσμο και ας συνεχίσουμε ανέμελοι να επιπλέουμε στα σκατά", και αυτό ακριβώς φαίνεται να κάνουν με την ολοκλήρωση του παιχνιδιού. Δεν υπάρχει epic grace moment, όπου ζουν αυτοί καλά και εμείς στο 2020, είναι λες και έρχονται στο απόλυτο "ε κάπως θα τα φέρουμε βόλτα", και δεν μου κάνει.

Θέλω κάτι να με βγάλει από το RL, όχι να μου το επιβεβαιώνει :p
 

maladroid

Umber Hulk
Joined
Nov 27, 2012
Messages
774
Προσπαθώ να ξεκολλήσω από το Hades αλλά το παιχνίδι με έχει αρπάξει από το σβέρκο και απλά δεν με αφήνει να το παρατήσω. 70+ ώρες και συνεχίζω για να δω τι καινούργιες ατάκες θα ακούσω και πόσα side-quests μπορώ να ολοκληρώσω προτού -επιτέλους- το βαρεθώ. Η επιλογή του GOTY θα είναι δύσκολη φέτος.

Επειδή στην παρούσα φάση δεν νομίζω να βρεθεί παιχνίδι με γρήγορη δράση που θα με καθηλώσει εξίσου, λέω να ξεκινήσω δειλά δειλά το Detroit: Become Human που αγόρασα πρόσφατα μπας και.
 

Northlander

Tarrasque
Staff member
Joined
Nov 26, 2012
Messages
15,575
Προσπαθώ να ξεκολλήσω από το Hades αλλά το παιχνίδι με έχει αρπάξει από το σβέρκο και απλά δεν με αφήνει να το παρατήσω. 70+ ώρες και συνεχίζω για να δω τι καινούργιες ατάκες θα ακούσω και πόσα side-quests μπορώ να ολοκληρώσω προτού -επιτέλους- το βαρεθώ. Η επιλογή του GOTY θα είναι δύσκολη φέτος.
Συμφωνώ απολύτως. Κάπου στις ίδιες ώρες είμαστε, μού έκατσε καλά η ιστορία και έχω τερματίσει όλα τα side-quests πέραν ενός μικρού (να μάθω να παίζω λύρα...). Δύο achievements έμειναν για το πολυπόθητο 100%. Προσπαθώ να τα κάνω σε ένα run, πράγμα που δυσκολεύει κάπως τα πράγματα. Το παιχνίδι βέβαια δεν τελειώνει σε καμία περίπτωση εκεί, αφού συνεχίζει να δίνει με διάφορα collectible themes κτλ. Είναι παράδειγμα προς μίμηση σε όλες τις εκφάνσεις του σφιχτοδεμένου gameplay. Οφείλει να το δει ο καθένας imho.
 
Top Bottom