SYBERIA REMASTERED

Το Syberia του Benoît Sokal ήταν μια όαση για το χώρο των adventures, όταν εμφανίστηκε το (μακρινό πια) 2002. Σε μια περίοδο που υπήρχε τεράστια ανομβρία παιχνιδιών του είδους, το δημιούργημα του Βέλγου κομίστα έγραψε, μεμιάς, ιστορία. Τόσο ο θαυμαστός κόσμος των automatons που είχε συλλάβει όσο και η πρωταγωνίστρια Kate Walker, η οποία ακόμη μνημονεύεται ως μία από τις χαρακτηριστικότερες φιγούρες των adventure games, συνέβαλαν καθοριστικά σε αυτό.

Η επιτυχία του Syberia «γέννησε» τρία sequels, με το Syberia II να ακολουθεί δύο χρόνια μετά και να ολοκληρώνει το βασικό κομμάτι της ιστορίας (εξάλλου, το πρώτο παιχνίδι τελείωνε με cliffhanger), ενώ το Syberia 3 που κυκλοφόρησε 13 χρόνια αργότερα, καλύτερα να μην το θυμόμαστε. Η «τάξη» αποκαταστάθηκε με το αξιόλογο τελευταίο μέρος και κύκνειο άσμα του δημιουργού (έφυγε από τη ζωή το 2021), Syberia: The World Before του 2022. Ωστόσο, η Microids σκέφτηκε ότι θα ήταν καλή ιδέα να επανασυστήσει στο νεότερο κοινό τη μαγεία των Syberia, προχωρώντας στην ανάπτυξη μιας remastered έκδοσης του αρχικού παιχνιδιού. Ο όρος «remastered» δεν είναι απόλυτα δόκιμος, καθώς το Syberia: Remastered δεν ανανεώνει απλώς τα γραφικά σε υψηλότερη ανάλυση, όπως συνηθίζεται σε αντίστοιχες περιπτώσεις, αλλά έχει επανασχεδιαστεί σε νέα μηχανή γραφικών (Unity) και προσεγγίζει τη γραφική απεικόνιση του Syberia: The World Before.

Βέβαια, σε αυτό γινόμαστε μάρτυρες μετά την αρχική «ψυχρολουσία» του εισαγωγικού cutscene του παιχνιδιού. Ψυχρολουσία, γιατί το συγκεκριμένο cutscene – όπως και όλα τα υπόλοιπα του αρχικού παιχνιδιού – έχει μεταφερθεί, με ελάχιστες παρεμβάσεις (όπως τη χρήση upscaler), σχεδόν αυτούσιο στη remastered έκδοση! Αν μη τι άλλο, όχι ο τελειότερος τρόπος για να ξεκινήσεις το παιχνίδι σου και αυτό αποτέλεσε το πρώτο δείγμα ότι κάτι δεν πάει πολύ καλά στο Syberia: Remastered.

Ωστόσο, μετά από το cutscene και στο κυρίως παιχνίδι, η κατάσταση αλλάζει άρδην. Η ομάδα ανάπτυξης Virtuallyz Gaming έχει κάνει πολύ καλή δουλειά στον επανασχεδιασμό του παιχνιδιού σε πλήρες 3D, μεταφέροντας εντυπωσιακά τις πανέμορφες τοποθεσίες του αρχικού Syberia στη σύγχρονη εποχή. Ειδικά από τη στιγμή που η Kate βγει από το ξενοδοχείο του Valadilene και αρχίσει να εξερευνά την περιοχή, το Syberia: Remastered μοιάζει, σε ορισμένες στιγμές, πραγματικά μαγικό. Ιδιαίτερα αν κάποιος αγαπά το πρωτότυπο παιχνίδι, πιστεύουμε ότι θα εκτιμήσει την καλλιτεχνική προσέγγιση του, καθώς αυτή η «μαγεία» διατηρείται συχνά μέχρι το τέλος.

Παρ’ όλα αυτά, η δουλειά που έχει γίνει απέχει αρκετά από το να χαρακτηριστεί ιδανική. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις, κυρίως όταν κάνει η κάμερα zoom, που οι υφές είναι χαμηλής ανάλυσης, ενώ η υλοποίηση των χαρακτήρων αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Μπορεί να παρουσιάζονται πιο κινητικοί και με ζωντάνια, αλλά δεν έχουν προσεχθεί καθόλου οι λεπτομέρειες πάνω στα μοντέλα, ιδίως στα πρόσωπά τους και κυρίως εκείνο της Kate Walker, το οποίο είναι, κατά τη γνώμη μας, κακοσχεδιασμένο. Ιδιαίτερα αν το συγκρίνει κανείς με την εικόνα της στα cutscenes, που οπτικά δεν έχει και καμία σχέση (αυτή η έλλειψη συνοχής μεταξύ cutscenes και κυρίως παιχνιδιού, δημιουργεί άσχημες εντυπώσεις), θυμίζει περισσότερο μια άψυχη μαριονέτα παρά μια δυναμική δικηγόρο, γεμάτη λάμψη στα μάτια της. Το μοντέλο της Kate στο Syberia: The World Before είναι κλάσεις ανώτερο από αυτό που εντέλει μας παρουσιάζουν εδώ.

Όσον αφορά τους γρίφους και το περιεχόμενο του παιχνιδιού, αξίζει να αναφερθεί ότι δεν πρόκειται για ένα 1:1 αντίγραφο του Syberia, αλλά για μια πιο «βελτιστοποιημένη» εμπειρία – ας πούμε «διασκευασμένη», για να χρησιμοποιήσουμε μουσική ορολογία. Ήτοι, κάποιοι γρίφοι έχουν ελαφρώς απλουστευτεί, έχουν προστεθεί κάποιοι (όχι κάτι συνταρακτικό), ενώ μερικοί διάλογοι έχουν γίνει πιο σύντομοι – γενικά όμως η πλοκή και η σειρά των γεγονότων παραμένουν τα ίδια. Αυτή η απόφαση, βέβαια, έχει και τις συνέπειές της: το Syberia δεν ήταν ποτέ ένα δύσκολο adventure, και το Syberia: Remastered καταφέρνει να γίνει ακόμη… πιο εύκολο.

Οι λόγοι είναι πολλοί. Άσχετα αν παίζουμε σε Story (αφορά τους νέους χρήστες) ή σε Adventure (το κλασικό) mode, παρατηρείται ένα παρατεταμένο hand-holding προς τον παίκτη: αφενός έχουν αφαιρεθεί όλα τα hotspots που δεν είναι απαραίτητα για την πλοκή, οπότε υπάρχει ελάχιστη αλληλεπίδραση με το περιβάλλον, αφετέρου όσα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, εμφανίζονται αυτόματα κάθε φορά που η Kate βρίσκεται κοντά τους. Επιπλέον, το παιχνίδι μαρκάρει από μόνο του τις «σωστές επιλογές» στους διαλόγους, μειώνοντας έτσι (πιθανόν) την επιθυμία του παίκτη να αναζητήσει περισσότερες πληροφορίες για το lore του. Η μοναδική περίπτωση όπου κάποιος μπορεί να δυσκολευτεί είναι στο να εντοπίσει κάποιο μονοπάτι, εξαιτίας των τερτιπιών της κάμερας, αλλά και του μετριότατου χειρισμού με το mouse.

Ισχύει ότι το Syberia: Remastered παραμένει point ‘n’ click adventure, ωστόσο έχει σχεδιαστεί με κύριο γνώμονα τις κονσόλες και τα χειριστήρια. Συνεπώς, είναι μάλλον προτιμότερο να παίξει κανείς με gamepad, καθώς ο έλεγχος της Kate γίνεται πιο στιβαρός και σαφώς καλύτερος από το να κρατά κάποιος πατημένο το αριστερό κουμπί του ποντικιού για να τη δει να τρέχει προς τον προορισμό της. Εξάλλου, ελλείψει κάποιου μηχανισμού fast travel, η Kate θα χρειαστεί να περπατήσει χιλιόμετρα και οι αποστάσεις, λόγω του 3D σχεδιασμού, αυτή τη φορά φαίνονται κάπως μεγαλύτερες.

Πάντως, αν παρατηρείται κάτι στο Syberia: Remastered είναι ότι όσο περισσότερο προοδεύουμε, τόσο πιο έντονα φαίνεται ότι έχει γίνει βιαστική και «τσαπατσούλικη» δουλειά. Τα χαμηλής ανάλυσης textures εμφανίζονται συχνότερα, αρχίζουν να εντοπίζονται ζητήματα path-finding (όταν παίζουμε με mouse), τα animations όταν μεταβαίνουμε από οθόνη σε οθόνη ελαχιστοποιούνται, γίναμε μάρτυρες ακόμη και clipping (!) στο Komkolzgrad, ενώ δεν λείπουν και τα gamebreaking bugs, όπως το να καθίσταται η Kate ανενεργή μετά από κάποια τηλεφωνική συνομιλία (κάτι που συμβαίνει τακτικά στο παιχνίδι), με μόνη λύση το ALT-F4 και εκ νέου φόρτωμα του παιχνιδιού. Σας είπαμε ότι δεν υπάρχει manual save και ότι το παιχνίδι σώζει αυτόματα κάθε τόσο; Σας το λέμε τώρα.

Πιθανόν να υπήρξαν προβλήματα στην ανάπτυξη του παιχνιδιού ή/και έλλειψη budget που οδήγησαν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα, κάτι που μειώνει την αξία του Syberia: Remastered και σίγουρα δεν αφήνει πολλές ελπίδες για μια αντίστοιχη ανανεωμένη έκδοση της «δεύτερης όψης του νομίσματος», δηλαδή του Syberia II. Βέβαια, η αξία του παιχνιδιού καθ’ αυτού παραμένει ισχυρή: η ιστορία της Kate Walker, της Αμερικανίδας δικηγόρου που ξεκίνησε για να ολοκληρώσει μια εξαγορά σε ένα άγνωστο χωριό της Ευρώπης και κατέληξε να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή της, εξακολουθεί να συγκινεί ακόμη και σήμερα. Αν παραβλέψει κανείς τα προβλήματά του, το παιχνίδι έχει τη δύναμη να φέρει νέους παίκτες στο χώρο, που θέλουν να μάθουν προς τι ο ντόρος γύρω από τα Syberia. Η ατμόσφαιρά του παραμένει φανταστική και γεμάτη την αίσθηση ενός μεγάλου «ταξιδιού», ενώ η μουσική επένδυση είναι εξαιρετικής ποιότητας, όπως και τα voice-overs.

Ωστόσο, δύσκολα θα συγκινήσει στον ίδιο βαθμό όσους είχαν παίξει το πρωτότυπο παιχνίδι. Μπορεί σε στιγμές να είναι εντυπωσιακά όμορφο, αλλά λόγω της αδέξιας υλοποίησης και των αμφίβολης ποιότητας παρεμβάσεων που έγιναν για να προσεγγιστεί το νεότερο κοινό, σαν σύνολο δεν κατορθώνει να φτάσει το επίπεδο του τίτλου που είχαμε παίξει το 2002. Αν στο μέλλον διορθωθούν τα bugs του, σε μια καλή έκπτωση  – και χάρη νοσταλγίας – ίσως να αξίζει να το δοκιμάσει κανείς. Όμως, επί της ουσίας, το Syberia: Remastered δεν προσθέτει κάτι σημαντικό στον μύθο του Syberia, ώστε να «χάσει» πραγματικά οποιοσδήποτε «παλαιός παίκτης» δεν το παίξει.

Ευχαριστούμε θερμά την Enarxis Dynamic Media για την παροχή του review code.

Go to discussion...