007 FIRST LIGHT

Ο James Bond αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της pop κουλτούρας, με δεκαετίες παρουσίας στον κινηματογράφο, τη λογοτεχνία, αλλά και τα videogames. Παρότι τα τελευταία χρόνια ο Βρετανός πράκτορας είχε ισχνή παρουσία στον χώρο του gaming, η ανακοίνωση του 007 First Light από την IO Interactive, τράβηξε αμέσως το ενδιαφέρον του κοινού. Και όχι άδικα, καθώς το, εκ Δανίας προερχόμενο, στούντιο ανάπτυξης, γνωστό από την αγαπημένη σειρά Hitman, έχει καταστήσει σαφές ότι γνωρίζει καλά πως να διαχειρίζεται παρόμοιου ύφους παιχνίδια, τα οποία παρέχουν, μεταξύ άλλων, ελευθερία κινήσεων και πολλαπλές επιλογές στην προσέγγιση των εκάστοτε στόχων.

Σε αντίθεση με τις περισσότερες παραγωγές του παρελθόντος, το 007 First Light δεν αντλεί έμπνευση από κάποιο ήδη υπάρχον φιλμ ή νουβέλα. Αντιθέτως, επιλέγει να αφηγηθεί μια πρωτότυπη ιστορία, εστιάζοντας στα πρώτα βήματα ενός νεαρού Bond, πριν εξελιχθεί στον θρυλικό πράκτορα που όλοι γνωρίζουμε. Αν και δεν είναι η πρώτη φορά που γινόμαστε μάρτυρες μιας τέτοιας ιστορίας (Casino Royale says hi), η επιλογή αυτή μας βρήκε σύμφωνους και σηματοδοτεί μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για έναν ελαφρύ επαναπροσδιορισμό του ήρωα (κάτι το οποίο λίγο-πολύ, αναμένουμε να συμβεί και κινηματογραφικά). Εκτός των άλλων, ξαναγράφοντας την ιστορία του Bond σε λευκό χαρτί, επιτρέπει στους δημιουργούς να κινηθούν με μεγαλύτερη ελευθερία, παρουσιάζοντας έναν άπειρο πρωταγωνιστή, που δεν διαθέτει ακόμη την εμπειρία ενός φτασμένου πράκτορα (συνεπώς, υποπίπτει σε λάθη), αλλά παρουσιάζει εμφανή τα σημάδια ότι πρόκειται για έναν άνθρωπο γεννημένο γι’ αυτή τη δουλειά.

Η ιστορία του 007 First Light ξεκινά με τον Bond να μην έχει (ακόμα) ανάμειξη με την MI6 και να αναλαμβάνει μία φαινομενικά απλή αποστολή στην Ισλανδία. Φυσικά τα πράγματα εξελίσσονται πολύ χειρότερα απ’ ότι θα περίμενε κανείς, με τον Bond τελικά να επιζεί της καταστροφής και να στρατολογείται από την Μυστική Υπηρεσία Πληροφοριών, ως ένας φέρελπις πράκτορας. Όπως είναι αναμενόμενο, το συμβάν στην Ισλανδία δεν ήταν τυχαίο, καθώς τα πάντα συνδέονται κάτω από ένα σκοτεινό πέπλο συνωμοσίας, στο οποίο συμμετέχουν πολύ ισχυρά πρόσωπα, πέραν πάσης υποψίας. Στα γνώριμο ύφος των ταινιών James Bond, δεν λείπουν και τα ανάλογα κλισέ: διπλοί πράκτορες, παρανοϊκοί ηγέτες, πολιτικές ίντριγκες και επικίνδυνες παραστρατιωτικές οργανώσεις, που δρουν στο παρασκήνιο.

Το σενάριο αποδεικνύεται άκρως λειτουργικό, έχοντας αρκετές ενδιαφέρουσες ανατροπές, και φυσικά, είναι γεμάτο με εντυπωσιακές εκρήξεις, αιθέριες γυναίκες και θεαματικές καταδιώξεις. Έχει γίνει πολύ καλή δουλειά από τους σεναριογράφους της IO Interactive που νομίζεις ότι βλέπεις μια μακροσκελέστατη ταινία James Bond, διάρκειας περίπου 15-17 ωρών. Σίγουρα, υπήρχαν περιθώρια βελτίωσης, κυρίως στη ανάπτυξη ορισμένων δευτερευόντων χαρακτήρων που μένουν ανεκμετάλλευτοι, παρ’ όλα αυτά το 007 First Light είναι από τις single-player εμπειρίες που προκαλούν το ενδιαφέρον του παίκτη, για να φτάσει στην κατάληξη της ιστορίας.

Ωστόσο, το σενάριο δεν είναι το μοναδικό αξιόλογο στοιχείο του 007 First Light. Απεναντίας, η IO Interactive αξιοποίησε την εμπειρία της πάνω στα Hitman, υλοποιώντας ένα παρόμοιου τύπου gameplay. Τα περισσότερα πράγματα του παιχνιδιού «φωνάζουν» Hitman, με το στήσιμο των αποστολών να προσφέρει πολλαπλές διαδρομές και διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης των εκάστοτε στόχων. Ο Bond βασίζεται κυρίως στην εξυπνάδα του και στην κοφτερή γλώσσα του, είτε υποδυόμενος διάφορους ρόλους είτε απλά μπλοφάροντας, ενώ χάρη στον εξοπλισμό που του παρέχει η υπηρεσία, έχει μερικά πολύ ενδιαφέροντα gadgets στην φαρέτρα του (προσφορά του Q), ώστε να τον βοηθήσουν περαιτέρω. Η βασική διαφορά με τον φαλακρό πράκτορα, είναι ότι ο Bond τα καταφέρνει πολύ καλύτερα στη μάχη εκ του συστάδην.

Σε ένα σύστημα μάχης που θυμίζει λίγο τα παλιά Batman Arkham παιχνίδια, αλλά και τα Uncharted της Naughty Dog, ο Bond είναι ένας πολύ αξιόμαχος πράκτορας, με κινήσεις πολεμικών τεχνών και λαβές που θα ζήλευε και ο πιο καλογυμνασμένος αθλητής. Εκτός αυτού, ο Bond έχει πρόσβαση σε μια ευρεία γκάμα όπλων, με τη σημαντική διαφορά όμως ότι η χρήση τους αποτελεί την ύστατη λύση. Συνεπώς, ο Bond μπορεί να χρησιμοποιήσει τα όπλα του μόνο όταν εμφανιστεί η εντολή «License to Kill», κάτι που συμβαίνει μονάχα όταν απειλείται άμεσα η ζωή του από εχθρούς που τον έχουν βάλει στο σκόπευτρό τους.

Σε κάθε περίπτωση όμως, το παιχνίδι αποφεύγει μαεστρικά να μετατραπεί σε ένα απλό third person shooter. Πλην των στιγμών που μόνο τα όπλα μπορούν να «μιλήσουν», η σιωπηλή προσέγγιση είναι πάντα προτιμότερη. Συνεπώς, οφείλουμε να παρατηρήσουμε το περιβάλλον για τυχόν περάσματα που θα μας επιτρέψουν να εισβάλλουμε σε κάποια φυλασσόμενη περιοχή, να συλλέξουμε στοιχεία από έγγραφα και laptops ή κρυφακούοντας συζητήσεις, και να εκμεταλλευτούμε τις αδυναμίες των αντιπάλων – ακόμα και να «δημιουργήσουμε» αυτές τις αδυναμίες (τι τα έχουμε τα gadgets). Το παιχνίδι δεν τιμωρεί την «all-guns blazing» τακτική, θα λέγαμε μάλιστα ότι είναι αρκετά ελαστικό σε αυτή (πλην την φειδωλότητα των πυρομαχικών), ωστόσο δεν είναι λίγες οι φορές που ο αριθμός των εχθρών είναι τέτοιος που είναι ασφαλέστερα να παίξουμε με τους κανόνες του «πανούργου» πράκτορα.

Βέβαια, τα ανωτέρω δε συντελούν στην απουσία ικανοποιητικής ποσότητας δράσης. Οι εντυπωσιακές σκηνές καταδίωξης, οι εκτεταμένες ανταλλαγές πυροβολισμών και οι over-the-top κινηματογραφικές σεκάνς βρίσκονται σε επάρκεια, προσφέροντας τον απαραίτητη ανάσα ανάμεσα στα πιο «μεθοδικά» κομμάτια της περιπέτειας. Το στοίχημα που κερδίζει η IO Interactive είναι ότι εναλλαγή ρυθμού μεταξύ δράσης και μεθοδικότητας γίνεται ομαλά, χωρίς να δημιουργείται η αίσθηση ότι το παιχνίδι θυσιάζει την ταυτότητά του, στο βωμό του θεάματος. Μπορεί τα περισσότερα κομμάτια της θεαματικής δράσης του να είναι σε μεγάλο βαθμό scripted, όμως έχουν ενσωματωθεί τόσο καλά στο gameplay του παιχνιδιού, που δεν προκαλούν αρνητικές εντυπώσεις.

Ωστόσο, αν είναι κάτι που χαλάει σημαντικά την όποια αληθοφάνεια είναι το ΑΙ των εχθρών, που είτε σε συνθήκες stealth είτε σε κατάσταση μάχης, είναι κάτω του μετρίου. Μπορεί αυτό να διευκολύνει τα πράγματα για τον παίκτη, καθώς είναι εμφανές ότι το παιχνίδι στοχεύει κυρίως στο pure fun και όχι να τον παιδέψει σαν ένα σκληροπυρηνικό stealth game, αλλά είναι στιγμές που η εν λόγω «χαζομάρα» γίνεται ενοχλητική. Παραδείγματος χάρη, να γίνεται χαλασμός από μπουνιές και κλωτσιές στη μία γωνία του δωματίου και οι εχθροί που βρίσκονται στην απέναντι γωνία, επειδή το ξύλο δεν πραγματοποιείται μέσα στο οπτικό τους πεδίο, να μην παίρνουν πρέφα τίποτα. Ή αντίστοιχα να σωριάζεται στο πάτωμα ένα ράφι γεμάτο μεταλλικά αντικείμενα, ένας τρομακτικός θόρυβος δηλαδή, και ο φύλακας δέκα μέτρα μακριά, να αγνοεί τελείως το συμβάν αυτό. Οι περιπτώσεις είναι δεκάδες και είναι από τα πράγματα που θα θέλαμε να βελτιωθούν σε κάποιο επερχόμενο sequel.

Περνώντας στον τεχνικό τομέα, θα λέγαμε ότι το 007 First Light είναι αρκετά εντυπωσιακό. Ιδιαίτερα στην απεικόνιση του περιβάλλοντος, το παιχνίδι παίρνει άριστα, καθώς αποπνέει τον αέρα μιας υπέρ-παραγωγής: από πολυτελή ξενοδοχεία και υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις, μέχρι απομονωμένες βάσεις σε εξωτικά (ή όχι και τόσο) μέρη του κόσμου. Η δε ύπαρξη celebrities όπως του Lenny Kravitz ως Bawma και η συμμετοχή της Lana Del Ray στο main theme του παιχνιδιού, δείχνουν ότι η IO Interactive δεν άφησε τίποτε στην τύχη. Στα συν συγκαταλέγεται σίγουρα και το υπόλοιπο casting, με τον Patrick Gibson ως νεαρό James Bond να είναι spot-on επιλογή, αλλά και η Kiera Lester ως Moneypenny (σε μια πολύ ώριμη ερμηνεία), χωρίς γενικά να υστερεί κάποιος.

Συνοψίζοντας, το 007 First Light είναι από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις των τελευταίων ετών και, σίγουρα, μια επιτυχημένη επιστροφή του James Bond στο χώρο του gaming. Έχοντας αντίληψη του μεγέθους του ονόματος που κουβαλάει, η IO Interactive κρατά τα κύρια στοιχεία του ήρωα που τον έκαναν διάσημο, τον επαναπροσδιορίζει, χωρίς να τον αποδομεί, ενώ προσφέρει ένα αξιόλογο gameplay, που θα ικανοποιήσει όσους αρέσκονται στα παιχνίδια δράσης, με έντονο κινηματογραφικό προφίλ.

Go to discussion...