REVIEWS

BIOSHOCK INFINITE- BURIAL AT SEA, EPISODE 2

Βλέποντας τους τίτλους τέλους του δεύτερου μέρους του εκπληκτικού Burial At Sea να χάνονται στα βάθη της καταραμένης Rapture και με την στοιχειωμένα όμορφη φωνή της Courtnee Draper ν’ αντηχεί ακόμη στ’ αυτιά μου, θα αποπειραθώ να χωρέσω σε φτωχές, μικρές λέξεις, την έκσταση του ταξιδιού.

BATS1La Vie En Rose

Είναι δυσκολότερο απ’ όσο ακούγεται. Το Bioshock Infinite αποτελεί μια από τις κορυφαίες αφηγηματικές single player εμπειρίες όλων των εποχών. Αγγίζει άφοβα «δύσκολα» θέματα, ο εικαστικός τομέας του στέκεται άνετα ως LSD τρίπ στην αγκαλιά ραγισμένων ονείρων και οι ερωτήσεις που θέτει, είναι πολύ περισσότερες από τις απαντήσεις που δίνει. Εκπληρώνει δηλαδή στο έπακρο τους στόχους ενός αληθινού έργου τέχνης. Σαν πρόσθετο μπόνους και λόγω του ιδιαίτερου φορμάτ στο οποίο μας έρχεται, έχουμε την δυνατότητα να απολαύσουμε την ιστορία και να επενδύσουμε σε αυτήν εντελώς προσωπικά. Η δύναμη των video games ως μέσου για ταξίδια σε εναλλακτικές πραγματικότητες και η διαδραστικότητα ως «συμβόλαιο» δεσίματος με τον παίκτη, σπάνια έχει εκπροσωπηθεί αρτιότερα απ’ ότι εδώ.

BATs11“Go on then, there are other worlds than these…”

Το δεύτερο μέρος του Burial At Sea, συνεχίζει ακριβώς από εκεί που τελείωσε το πρώτο. Διαρκεί πέντε ώρες (ας πούμε έξι εάν θελήσετε να ανακαλύψετε και να δείτε τα πάντα) και ο αληθινός του θρίαμβος είναι πως δένει τόσο άρτια τα τρία παιχνίδια Bioshock μεταξύ τους, που χαζεύοντας μαγεμένος το φινάλε, θεωρούσα όλη την σχιζοφρενή φαντασμαγορία που μόλις είχα βιώσει, ως το φυσικότερο πράγμα στον κόσμο. Εύσημα στην ομάδα του Ken Levine που κατόρθωσε να δέσει με ιδιοφυή τρόπο ιστορίες και κόσμους φαινομενικά εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους, με τρόπο που αφού εξηγηθεί, φαντάζει αυτονόητος, διαισθητικός. Η Bioshock μυθολογία έχει πλεχτεί πλέον τόσο μαεστρικά που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι δεν πρόκειται για έργο βασισμένο στον κινηματογράφο ή την λογοτεχνία.

BATS10Δείτε πάλι την πρώτη εικόνα. Μέρος του μεγαλείου του Burial At Sea είναι πως οι δυο αυτές εικόνες όχι μόνο ταιριάζουν έξοχα στην ίδια αφήγηση, αλλά είναι και απόλυτα αλληλοεξαρτημένες.

Στο καθαρά πρακτικό «δια ταύτα», ήταν γνωστό εξαρχής πως στο δεύτερο μέρος του Burial At Sea, ελέγχουμε την αινιγματική Elizabeth. Ολόκληρος ο τρόπος παιξίματος αλλάζει ριζικά προς μια αμιγώς stealth κατεύθυνση, μια ιδιαίτερα ευπρόσδεκτη αλλαγή, καθώς αποτελεί κοινό τόπο πως το μοναδικό αδύναμο σημείο του Bioshock Infinite ήταν οι απλώς επαρκείς μηχανισμοί first person shooter που εξυπηρετούσαν ουσιαστικά τις «μηχανικές» ανάγκες της αριστουργηματικής του αφήγησης. Η Elizabeth λοιπόν, μπορεί να είναι μια εύθραυστη δεσποσύνη, αλλά κάθε άλλο παρά αβοήθητη είναι στο μεγάλο, παράξενο ταξίδι της. Πολύ νωρίς στο παιχνίδι αποκτά ένα crossbow το οποίο οπλίζει με τρία διαφορετικά είδη βελών : υπνωτικά, θορύβου και αερίου μαζικής παράλυσης. Μιλάμε δηλαδή για καθαρά nonlethal μεθόδους αντιμετώπισης των εχθρών, οι οποίοι σε συνδυασμό με την δυνατότητα να σερνόμαστε πλέον μέσα σε αγωγούς αλλά και να καλυπτόμαστε στις σκιές, φέρνουν πολύ έντονα στο μυαλό, κομμάτια από την gameplay εμπειρία ενός Deus Ex ή ενός Thief. Δυο νέα plasmids ενισχύουν έτι περαιτέρω την εμπειρία, με το Peeping Tom να λειτουργεί σαν “Eagle Vision/Detective Mode/Instinct”, το γνωστό και μη εξαιρετέο “μάτια ακτίνων Χ” δηλαδή, με την παραλλαγή του να μας καθιστά εντελώς αόρατους ακόμη και εν κινήσει, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, δυνατότητα ιδιαίτερα χρήσιμη όταν θέλουμε να πραγματοποιήσουμε κάποιο stealth takedown. To έτερο νέο plasmid, το Old Ironsides, λειτουργεί καθαρά αμυντικά, σταματώντας τις σφαίρες των εχθρών μας στον αέρα και στρέφοντάς τες ακόμη και εναντίον τους, επιστρέφοντάς μας παράλληλα Health και EVE ανάλογα της απορροφόμενης ζημιάς.

BATS3Το κατάμαυρο χιούμορ της Irrational φυσικά δεν ήταν δυνατόν να απουσιάζει.

Σημειώστε πως μπορούμε ακόμη να χρησιμοποιήσουμε παραδοσιακά, «φονικά» όπλα, αλλά αυτά είναι ελάχιστα αποτελεσματικά, καθώς η Elizabeth δεν είναι εξοικειωμένη με αυτά, ούτε αρκετά δυνατή ώστε να ελέγξει την ανάκρουσή τους. Εδώ έχει γίνει εξαιρετική δουλειά στο θέμα του balancing από την μεριά της Irrational. Ενώ ενθαρρύνεται η χρήση stealth και μια καθαρά nonlethal προσέγγιση, είναι απολύτως εφικτό να χρησιμοποιήσουμε φονική βία, αν μπορέσουμε να τιθασεύσουμε τους περιορισμούς που μας επιβάλλονται λόγω χαρακτήρα.

Αν και πραγματικά πιστεύω ότι κανείς δεν ασχολείται με ένα Bioshock για την FPS χαρά που προσφέρει, εντούτοις, η πειραματική stealth κατεύθυνση του Burial At Sea, Part Two είναι μια πολύ ευχάριστη αλλαγή από τον κορμό του παιχνιδιού και η άρτια υλοποίησή της μας κάνει να αναρωτιόμαστε  τι θα συνέβαινε εάν η εταιρεία επικεντρωνόταν ποτέ σε ένα αμιγώς stealth, triple-A τίτλο.

BATS7Ουισκάκι Κράκεν κανείς;

Σκόπιμα δεν αναφέρθηκα καθόλου στην κλιμάκωση του αριστουργηματικού στόρι της εποποιίας του Infinite, καθώς αυτή αποτελεί τον πρωταρχικό λόγο απόκτησης του συγκεκριμένου DLC και μέλλει να συζητιέται για χρόνια μεταξύ των ψυχωτικών, ολοσχερώς καμένων συνγκέημερς ανά την υφήλιο. Θα αρκεστώ να γράψω μόνο πως ξεπερνά κάθε προσδοκία και ρίχνει την αυλαία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την Irrational Games όπως την γνωρίσαμε μέχρι σήμερα. Δεν ξέρω τι κατεύθυνση θα ακολουθήσει ο Ken Levine από εδώ και πέρα. Η μόνη βεβαιότητα είναι πως η πένα του είναι από τις πιο ζωτικές και πολύτιμες στο gaming αυτή την στιγμή. Χτίζει πόλεις στον ουρανό και ξέρει να τις γκρεμίζει στα βάθη των ωκεανών, ενώ χαλασμένα τζουκμπόξ γρυλίζουν αλλόκοσμα blues.

Όπου πάει, ακολουθώ.

{youtube}J97hVdOZZ7U{/youtube}

Το παιχνίδι διατίθεται στην Ελλάδα από την CD Media την οποία και ευχαριστούμε για την διάθεση του review κώδικα.

Pros

  • H αριστουργηματική κορύφωση ενός εκ των κορυφαίων αφηγήσεων στην ιστορία του gaming. You can quote me on this.
  • Πολύ ωραία δουλεμένο και διαφορετικό stealth gameplay
  • Oπτικοακουστικός τομέας υψηλοτάτου επιπέδου
  • Το lock-picking mini-game που περιλαμβάνεται είναι γρήγορο, ευχάριστο και ακριβώς όσο “ελαφρύ” χρειάζεται, ώστε να προσφέρει ποικιλία στη δράση, δίχως να πονοκεφαλιάζει
  • Το πρόσθετο “1998 Mode” που ξεκλειδώνει κατά την ολοκλήρωση του επεισοδίου. 

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 99%

99%

Tags

Rivereyes

Ο Στέφανος Κουτσούκος ή αλλιώς "The Artist Formerly Known As Borracho", διέπραξε ποικίλα εγκλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε μια ριζική επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων και αξιών του. Το gaming ευτυχώς παρέμεινε σταθερό στην πρώτη πεντάδα και εξακολουθεί να μοιράζεται τις ψευδοχαρντκόρ, ημιθανείς, σαφώς ελιτιστικές του απόψεις μαζί σας, από την πειρατική συχνότητα του Ragequit.gr

Related Articles

16 Comments

  1. Έχω κάνει τάμα στην Παναγιά την Τεμεριώτισσα, να είναι το Γουίτσερ Τρία το πρώτο μου κατοστάρι και βαστιέμαι με νύχια και με δόντια 🙂

  2. Εξαιρετική παρουσίαση, μπράβο!! Μιλάμε δηλ. για εκθρόνιση της Μινέρβας πλέον?
    Παρεπιπτόντως, το 1998 mode ως όνομα μόνο τυχαία επιλεγμένο δεν είναι (“http://oyster.ignimgs.com/wordpress/stg.ign.com/2014/02/1998-Mode-610×597.png”) (προτείνω banάκι σε όποιον ρωτήσει για το -πιο όμπβιους πεθάινεις- ρέφρενς 🙂 ). Σήμερα κατάφερα και το βρήκα επιτέλους (σε retail είχε εξαντληθεί εδώ και καιρό, σε όποια λιγοστά καταστήματα υπήρχε το έβρισκα σε τιμές 32+ €) στα 18 και το παρήγγειλα asap!!

  3. Όχι να το παινευτώ, αλλά το παιχνίδι αναγνώρισε το γκοζουλίκι (γκούγκλ ιτ, αστοιχείωτοι) μου και με άφησε να διαλέξω 1998 mode από την αρχή.

  4. Αφήνει την ατμοσφαιρικότατη Μινέρβα να φαντάζει πολύ λίγη. Εδώ έχει ανατιναχτεί κανονικά το μεράκι και έχει βάψει τους τοίχους κόκκινους.

  5. 1. Κάποτε τελειώνει.

    2. Δεν είναι RPG και δεν προσαρμόζεται στις επιλογές μας.

    Αλλά στη σφαίρα του ρεαλιστικού, τσου, δεν 🙂

  6. Έχω μια υποψία πως είτε είμαι καραγιωτάς του σκοτωμού και δεν το κούνησα από το “Νόρμαλ” όταν ξεκινούσα Ή αν έχεις τελειώσει το 1999 Mode (που αν δεν απατώμαι, είχες κάψει κανονικά, για τα εύσημα και την πουλάδα) στο ξεκινά αυτόματα. Όπως και να ‘χει, fun times for all 🙂

  7. Όχι απλώς τα ξεπερνάνε άνετα, αλλά στην ουσία αναδεικνύουν ακόμη περισσότερες πλευρές της ίδιας ιστορίας.

  8. H αγνή αφηγηματική τελειότητα δεν αξίζει τίποτε λιγότερο. Βαστάω το κατοστάρι μόνο για τον Γουίτσορα τον Τρίτο, να σπάσει σωστά η “Perfect Ten” παρθενιά 🙂

  9. Αν βγει ο Γουίτσορας ο Τρίτος φόλα, δεν θα αγχωθούμε καθόλου γιατί παράλληλα θα έχουν ανοίξει οι ωκεανοί και ο Μέγας Κθούλου θα κατασφάζει τα πανικόβλητα απομεινάρια της ανθρωπότητας, ήτοι, θα είναι οι Έσχατες Στιγμές. Όπως και να ‘χει…καλλλλλά θα περάσουμε που λέει και ο Μέγας Μπόκολης 🙂

  10. Βρε καθάρματα, λυπηθείτε με, ούτε για αστείο μην τα λέτε αυτά! Δεν λυπάστε την καημένη την γκικοκαρδιά μου (που θα έλεγε και ο Borracho :p);

Leave a Reply

Check Also

Close

Close
Close