REVIEWS

DUST: AN ELYSIAN TAIL

To Dust το είχα βάλει στο μάτι από καιρό. Δεν ξέρω, κάτι παθαίνω όταν βλέπω υπερκαρτουνιστικά, θαυμάσια animated παιχνίδια που σου επιτρέπουν να στροβιλίζεσαι σε όλο το μήκος της οθόνης, σφάζοντας και μακελεύοντας με την ταχύτητα του φωτός. Υποπτεύομαι πως το κακό ξεκίνησε από τα μικράτα μου, τότε που κολλούσα τη μούρη μου στο τζάμι του συνοικιακού φλιπεράδικου και θαύμαζα τα “απίστευτα” γραφικά των coin-ops της εποχής. Θυμάμαι πάντα γυρνούσα σπίτι με μια αίσθηση πικρής απογοήτευσης, που το ταπεινό μου 8088 XT με την Hercules κάρτα γραφικών, έπαιζε μόνο το Kingdom of Kroz και αυτό στα μεγάλα κέφια.

Ευτυχώς, η απήχηση του Xbox Live Arcade και οι -έστω και καθυστερημένες- μεταφορές των περισσότερων από τους εξαιρετικούς τίτλους του, ήρθαν να γλυκάνουν την γκικοκαρδιά μου και να επουλώσουν σταδιακά όλα εκείνα τα τραύματα της παιδικής ηλικίας.

Dust4

Παίζοντας το Dust, σου είναι αδιανόητο να πιστέψεις ότι έχεις να κάνεις με τη δουλειά ενός μόνο ανθρώπου. Μπορεί ο Dean Dodrill να μην είναι κανένας τυχαίος, αλλά και πάλι, το γεγονός ότι δημιούργουσε ολομόναχος ουσιαστικά, ένα τόσο άρτιο, πλήρες και διασκεδαστικό Metroidvania-Action RPG, αξίζει ατελείωτα εύσημα.

ΔΩΣΕ ΚΛΩΤΣΟ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ, ΠΑΡΑΜΥΘΙ Ν’ΑΡΧΙΝΙΣΕΙ…

To Dust ξεκινά όσο πιο παραδοσιακά γίνεται : ένας πολεμιστής με αμνησία, ξυπνά πλάι σε ένα ομιλών σπαθί και κάποια άκυρη διασταύρωση μεταξύ αλεπούς, γάτας και νυφίτσας, της οποίας ο κύριος λόγος ύπαρξης είναι να δίνει εκνευριστικές anime αποχρώσεις σε κάθε διάλογο του παιχνιδιού. Χωρίς να διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας (ειδικά αν έχετε “ψηθεί” λίγο στο χώρο των fantasy RPG’s), λειτουργεί σωστά και βοηθιέται εξαιρετικά από τα πολύ ταιριαστά voice-overs. Είναι το είδος σεναρίου που αν πρωτοπαίξετε γύρω στα δώδεκα, θυμάστε για πάντα, κι ας μην είναι στην πραγματικότητα κάτι σπουδαίο.

Dust1Ακριβώς το είδος του στόρι που στοιχειώνει και διαμορφώνει παιδικές συνειδήσεις.

Φυσικά, για ένα τέτοιο παιχνίδι, το σενάριο είναι καθαρά προσχηματικό. Όλο το ζουμί βρίσκεται στο ίδιο το gameplay και στην περίπτωση του Dust, τα εκπληκτικά hand-drawn 2D γραφικά τα οποία ειλικρινά είναι σαν να παρακολουθείτε κάποια ταινία της χρυσής εποχής των Disney Studios. Εκπληκτικό animation, χρωματισμοί που κάθεσαι να χαζεύεις και μια δουλειά στο art direction που δεν μπορείς παρά να εκτιμήσεις, ακόμη και αν σε αφήνει αδιάφορο το υπόλοιπο πακέτο. Το “παιδί” του Dodrill αποτελεί περίτρανη απόδειξη πως, όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει και τρόπος. Ακόμη και εγώ που έχω τεράστια προκατάληψη απέναντι στην τεχνοτροπία των anime και τη σχετική κουλτούρα, δεν μπορούσα παρά να θαυμάζω με το στόμα ανοικτό το επίπεδο της δουλειάς που έχει γίνει στο παιχνίδι.

TO THE WIND I WILL SING ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ

Η one-two ιδιοφυία του Dust, έγκειται στον μελετημένο συνδυασμό πανέμορφων γραφικών με καραμπινάτα old-school gameplay. Εκτός από ατελείωτο και ποιοτικό platforming (ειδικά τα τελευταία επίπεδα είναι βγαλμένα από τις άγιες, διεστραμμένες μέρες του Super Nintendo), έχουμε τρεις επιθέσεις στη διάθεσή μας, οι οποίες συνδυάζονται μεταξύ τους σε θεαματικότατα -αν και ουσιαστικά ελάχιστα και επαναλαμβανόμενα- combos. H δε απεικόνιση του χάους που προκαλούμε όταν έχουμε γεμίσει την οθόνη projectiles άξια των σπουδαιότερων shmups, τα στροβιλοανατινάζουμε σε Golden Axe-ικές φιέστες καταστροφής ,ενώ λιώνουμε στο σπαθοάπερκατ ό,τι βρίσκεται στο διάβα μας, δείχνει τόσο όμορφη και εντυπωσιακή που δεν κουράζει σχεδόν ποτέ, ακόμη κι αν επαναλαμβάνεται διαρκώς σχεδόν, στις 12-13 ώρες που διαρκεί το παιχνίδι.

Dust2Από τα πιο “κολλητικά” secrets του παιχνιδιού, η ανακάλυψη των “χαμένων” μασκότ άλλων indie τίτλων. Αναγνωρίζετε το Μεσιέ;

Προσθέστε τώρα το γεγονός ότι οι κινήσεις και οι “μαγκιές” του χαρακτήρα μας ξεκλειδώνονται σταδιακά όσο προχωράμε στο παιχνίδι και μας επιβάλλουν ουσιαστικά να γυρίσουμε σε παλιότερες περιοχές ώστε να ανακαλύψουμε κάθε τελευταίο μυστικό τους (ένα πολύ καλοσχεδιασμένο σύστημα χάρτη και teleports διευκολύνει εξαιρετικά την ευγενή αυτή αναζήτησή μας) και έχετε ένα τίτλο στον οποίο μπορείτε άνετα να “ρίξετε” γύρω στις 20 ώρες αν θέλετε να ανακαλύψετε τα πάντα και να ξεκλειδώσετε κάθε τελευταίο ατσίβμεντ.

Και εκεί που τα περισσότερα παιχνίδια θα ήταν ικανοποιημένα έστω με τα μισά από αυτά τα χαρακτηριστικά, το Dust προσθέτει ένα μικρό αλλά καλοσχεδιασμένο σύστημα leveling και upgrades, inventory και “μαγαζάκια” στην καλύτερη παράδοση των JRPG’s , ακόμη κι ένα ολόκληρο crafting σύστημα το οποίο πραγματικά θα σας λύσει τα χέρια και θα σας στείλει σαν τα ψυχάκια να αναζητάτε components στις πιο άκυρες γωνιές του χάρτη.

ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΡΑΒΟ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΔΗΛΑΔΗ ΡΕ ΜΠΑΡΜΠΑ;

Dust5Ρομαντικό βρωμόξυλο. Περιμένετε να πιάσετε και 1000 hit combo και πάνω να δείτε τί γίνεται…

Ειλικρινά, το μοναδικό στραβό που μπορώ να καταλογίσω στο Dust, είναι κάτι καθαρά υποκειμενικό. Η anime κληρονομιά του παιχνιδιού, είναι τόσο “cute”, με Καστοράνθρωπους, Λαγουδάνθρωπους, Νυφιτσάνθρωπους και διάφορους κομπάρσους της Κάντι-Κάντι να προσπαθούν να πείσουν για Κουροσαβικά δράματα, κάτι που σε εμένα τουλάχιστον φαινόταν εντελώς γελοίο και με έκανε να προσπερνώ σχεδόν ακαριαία κάθε διάλογο.

Φυσικά εάν κάποιος αγαπά (ή έστω ανέχεται) τη συγκεκριμένη τεχνοτροπία, θα βρίσκεται στον παράδεισο. Για την ακρίβεια, αν παίξετε το Dust γύρω στα δώδεκα, το πιο πιθανό είναι να το θεωρήσετε το Lion King των video-games. Ακόμη και στα -αντακάτι να το δείτε όμως, το απλό μα εθιστικό gameplay, η πληθώρα των secrets και τα στοιχειώδη αλλά λειτουργικά RPG στοιχεία, θα σας κρατήσουν κολλημένους στην οθόνη να ψάχνετε “άλλο ένα σεντούκι” μέχρι την ανατολή του ηλίου.

Dust3H Dust Attack μας σε όλο της το μεγαλείο.

Από τα καλύτερα -αν όχι το καλύτερο- καρτουνίστικα 2D brawlers που θα έχετε ποτέ την ευχαρίστηση να παίξετε.

Pros

  • Πανέμορφα γραφικά και animation
  • Εξαιρετική ηχητική επένδυση
  • Φοβερή σχέση τιμής/απόδοσης. Άφθονο περιεχόμενο για την τιμή που πληρώνετε
  • Πολύ καλός χειρισμός τόσο με gamepad όσο και με keyboard + mouse
  • Εξαιρετική ενσωμάτωση των RPG στοιχείων

Cons

  • Η απλότητα του συστήματος μάχης ίσως απογοητεύσει όσους περίμεναν κάτι περισσότερο
  • Το “παιδικό”, cute στύλ γραφικών ενδέχεται να ξενερώσει άσχημα μια μερίδα του κοινού
  • Το σενάριο δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 90%

90%

Tags

Στέφανος Κουτσούκος

Ο Στέφανος Κουτσούκος ή αλλιώς "The Artist Formerly Known As Borracho", διέπραξε ποικίλα εγκλήματα τα οποία τον οδήγησαν σε μια ριζική επανεκτίμηση των προτεραιοτήτων και αξιών του.Το gaming ευτυχώς παρέμεινε σταθερό στην πρώτη πεντάδα και εξακολουθεί να μοιράζεται τις ψευδοχαρντκόρ, ημιθανείς, σαφώς ελιτιστικές του απόψεις μαζί σας, από την πειρατική συχνότητα του Ragequit.gr

Related Articles

10 Comments

  1. Χμμμμ, δεν έχω ψηθεί 100% ακριβώς λόγω του στυλ γραφικών. Από την άλλη το gameplay δείχνει θαυμάσιο. Δίλημμα!

  2. Ακριβώς το ίδιο Ναύαρχε συνέβη και σε εμένα. Σε σέηλ το χτυπάς με τα τσαρούχια και το καταευχαριστιέσαι, αγνοώντας διαλόγους/closeups 🙂

  3. Κι εσύ τέκνον Ναύαρχε; Oh well, αν εγώ είμαι φαν της μέταλ αλλά δε μ’ αρέσουν οι Μετάλλικα, υποθέτω πώς θα υπάρχουν και οι νέρντς/γκέημερς που δεν αρέσκονται στα κινούμενα σχέδια της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου. :p Είδα γκέημπλέι βίντεο πάντως, ωραίο είναι, αν και θα ήθελα να το αγοράσω μόνο και μόνο για να πω μπράβο σ’ αυτόν τον τύπο που στην ουσία το έφτιαξε όλο μόνος του! Ρησπέχτ

  4. Θα συμφωνήσω με τον φίλο σκετς πάντα υπάρχουν ορισμένες εξαιρέσεις στον κανόνα αλλά είναι κάτι απολύτως αποδεκτό

    Και εγώ στην ουσία δεν το είχα πάρει στα σοβαρά εξαιτίας του στυλ του αλλά μόλις το είδα στη δράση άλλαξα αμέσως γνώμη..

    …μου θύμισε αρκετά μάλιστα παραμύθι σε στυλ μπάστιον αν και δεν νομίζω να έχει τόσο δυνατή πλοκή και αφήγηση

  5. και διάφορους κομπάρσους της Κάντι-Κάντι

    Αχαχαχα, παραλίγο να μου βγει ο καφές από τη μύτη… 🙂
    Το παιχνίδι το έχω κοζάρει από τότε που ανακοινώθηκε για pc, είμαι και φανατικός του metroidvania gameplay οπότε σίγουρη αγορά στις steam sales που έρχονται. Και ναι, τα γραφικά και η γενικότερη απεικόνιση είναι απίστευτα (πρέπει να τα δείτε από κοντά για να καταλάβετε)!

  6. Αν και έχω καιρό να παίξω platform, αυτό φαίνεται πολύ ωραίο και από την πρώτη στιγμή που το είδα, ότι ανακοινώθηκε, το ήθελα ! Φαίνεται ωραίο και χαλαρό ! Ντάξει, σίγουρα, story δε θα έχει, αλλά δεν είναι πάντα πρόβλημα 😉 !

    Ωραίο Review !! Αναμένουμε τα sales να το τσιμπήσουμε !!

    Υ.Γ. Και γω γέλασα με το Κάντι-Κάντι ! Πού τη θυμήθηκες; Σε έχει τραυματίσει έτσι; Χαχαχαχα !!!

  7. Το Bastion δεν το πλησιάζει ούτε κατά διάνοια σε στόρι και πλοκή, αλλά από άποψη εθιστικού gameplay, πλάι πλάι βρίσκονται 🙂

  8. Το κακό ναύαρχε είναι ότι την παρακολουθούσα και γω… Τελικά είμαστε πολλοί αλλά είμαστε σκόρπιοι, που λένε… Μήπως βλέπατε και Σάντιμπελ; Με τη δημοσιογραφία της; 😛

  9. Το παιχνίδι είναι ένα αριστούργημα της 10ης τέχνης!!! <3 <3
    Aν τα γραφικά φέρνανε λίγο πιο πολύ σε disney ταινία (70s-90s) και όχι σε γιαπωνέζικο , για μένα θα άγγιζε το τέλειο.

Leave a Reply

Follow on Feedly

Close
Close