SPECIALS

Φτιάξε καρδιά μου το δικό σου παιχνίδι…

του Τάσου “Omen” Κεχαγιά

Ως γνωστόν, η αρχή οποιουδήποτε πράγματος είναι ένα πολύ ευαίσθητο πράγμα. Ομολογουμένως προβληματίστηκα αρκετά για το είδος στο οποίο θα ανήκε το ιδεατό μου παιχνίδι. Θα έπρεπε να ήταν ένα adventure παλαιάς σχολής όπως αυτά που σημάδεψαν για πάντα τη νεότητά μου;  Μήπως άραγε έπρεπε να επιλέξω ένα Turn Based Strategy που να πατά πάνω στις καλύτερες παραδόσεις της κατηγορίας; Ή μήπως όφειλα να επιλέξω έναν σκληροπυρηνικό Εξομοιωτή Πτήσης που να περιλαμβάνει όλα τα πιθανά θέατρα επιχειρήσεων της εποχής μας;

OmenGuestSpecial 15What is best in life?

Τελικά, την εσωτερική μου διαμάχη κέρδισαν τα Role Playing παιχνίδια: μόνο αυτά μπορούν να δώσουν εκείνο το ιδιαίτερο αίσθημα στον παίκτη ότι βρίσκεται πραγματικά μέσα στον κόσμο τους και αποτελεί μέρος αυτού. Ναι λοιπόν, το πήρα απόφαση, το παιχνίδι μου θα ήταν ένα RPG!

ΣΕΝΑΡΙΟ

Ε, εδώ οι πολλές αναλύσεις περιττεύουν. Εννοείται ότι η πλοκή του παιχνιδιού θα είναι άμεσα συνυφασμένη με τα Μυστικά του Ατσαλιού. Απλά διαβάστε την περιγραφή της εισαγωγικής cutscene και θα καταλάβετε:
«Ο ήλιος είχε μόλις περάσει το ανώτερο ύψος της πορείας του πάνω στον ουράνιο θόλο, και η ζέστη ήταν αποπνικτική μέσα στην αχανή και αδυσώπητη έρημο. Ένας κάτασπρος σκελετός αλόγου βρισκόταν πεσμένος στο έδαφος, και λίγο πιο πέρα αυτός του αναβάτη του. Η στάση του σώματος του νεκρού ιππέα μαρτυρούσε ότι είχε πεθάνει ήρεμα και γαλήνια ακουμπισμένος πάνω σε ένα κομμάτι βράχου, ίσως αποδεχόμενος τη μοίρα του μέσα σε αυτό το άγριο και εχθρικό προς κάθε μορφή ζωής τοπίο.

Ένα ολοζώντανο κατάμαυρο άλογο, ήρθε και σταμάτησε κοντά στο νεκρό δίδυμο. Στη δυνατή ράχη του, κουβαλούσε τον Πολεμιστή του Μετάλλου: Ένα ηλιοκαμένο συνονθύλευμα από μύες, οστά, αίμα, και Ατσάλι, σχεδιασμένο και προορισμένο για μάχη. Ο άντρας είχε μακριά μαύρα μαλλιά, και διαπεραστικά γαλάζια μάτια. Ήταν γυμνός από τη μέση και πάνω, και στην πλάτη του είχε περασμένο ένα σπαθί με σκαλισμένη στη βάση της λεπίδας του τη φράση: «Μην έχεις καμία τύψη, εσύ που κραδαίνεις αυτό στο όνομα του Crom».

Κοιτώντας το σκελετικό σύμπλεγμα αλόγου και αναβάτη, ο Πολεμιστής του Μετάλλου, θυμήθηκε τι χρειάστηκε να περάσει για να φέρει στην κατοχή του το πολύτιμο αντικείμενο που τώρα είχε περασμένο στη ζώνη του. Ήταν ένα πανάρχαιο στέμμα, που κάποια έκπτωτη βασίλισσα στην Ανατολή το χρειαζόταν για να διεκδικήσει τον θρόνο της αυτοκρατορίας της, που τώρα τον σφετεριζόταν ένας Νεκρομάντης. Τελευταία της ελπίδα, ήταν το να προσλάβει τον ήρωα μας για να το ανακτήσει. Και τώρα που θα της το επιστρέψει, αυτή θα του ζητήσει να γίνει Βασιλιάς στο πλάι της, ζώντας μια ζωή απολαύσεων και ακολασίας. Αλλά ο ήρωας μας θα αρνηθεί, για να ψάξει την επόμενη πρόκληση του περιπετειώδους βίου του.

OmenGuestSpecial 7Είναι προφανές από τι θα διακατέχεται το σενάριο του παιγνίου.

Αυτή η αναζήτηση μπορεί να είχε πια τελειώσει, αλλά ο δρόμος της επιστροφής ήταν μακρύς. Τη σκέψη του ακόμα στοίχειωνε η στιγμή που ήρθε αντιμέτωπος με το Κτήνος, ένα γιγάντιο ερπετό με επτά κεφάλια, γνωστό και ως Ύδρα. Στο κεντρικό κεφάλι της, ο Νεκρομάντης είχε τοποθετήσει το στέμμα που είχε υφαρπάξει, βέβαιος ότι κανένας δεν θα μπορούσε ποτέ να της το αποσπάσει… Στα αυτιά του ατρόμητου άντρα, αντηχούσε ακόμα ο φρικιαστικός ήχος που έκαναν οι γυαλιστερές φολίδες του ερπετού σερνόμενες στο γρανιτένιο έδαφος της φωλιάς του, και η συριστική κραυγή με την οποία όρμησε καταπάνω του μόλις τον αντιλήφθηκε να πλησιάζει. Ο Μεταλλικός Πολεμιστής όμως έσφιξε δυνατά το σπαθί ανάμεσα στα χέρια του, και για άλλη μια φορά το Αίνιγμα του Ατσαλιού επιλύθηκε πάνω στην έξαρση της μάχης: Ο πειθαρχημένος συνδυασμός μεταξύ ενός ατσάλινου ξίφους και αυτού που το χειρίζεται, δεν λαθεύει ποτέ. Το Κτήνος έπεσε στο έδαφος μετά από μια αλληλουχία αστραπιαίων χτυπημάτων, και το στέμμα ήταν πια στα χέρια του σφαγέα του, τον οποίον περίμενε όμως και μία έκπληξη. Ενώ είχε κάνει μόλις ελάχιστα βήματα προς την έξοδο της σπηλιάς, πίσω του άκουσε ένα εκκωφαντικό τρίξιμο κοκκάλων. Από τα σπλάχνα του τέρατος έβγαιναν τώρα με ορμή τα «Παιδιά των Καταραμένων»!: Τα αμέτρητα θύματα της Ύδρας που αυτή είχε καταβροχθίσει κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ύπαρξης της, και που τώρα έτρεχαν ουρλιάζοντας προς το μέρος του διψώντας για τη ζωτική του ενέργεια, και υπακούοντας στις ορέξεις της αφέντρας τους ακόμα και πέρα από τον θάνατο. Ο Πολεμιστής επέλεξε να μη δώσει μάχη απέναντι σε αυτή την οστέινη ορδή. Δεν είχε τίποτα να χωρίσει με αυτά τα τραγικά πλάσματα. Τάχυνε το βήμα του και αποχώρησε. Ένα από τα Παιδιά των Καταραμένων του φώναξε από μακριά, και ένα ελαφρό ρίγος τον διαπέρασε ακούγοντας τα λόγια του: «Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τα δόντια της Ύδρας!»

Ο Πολεμιστής του Μετάλλου, σταμάτησε το νοητικό ποτάμι των αναμνήσεων από το άντρο της Ύδρας, και έδιωξε κάθε δυσοίωνη σκέψη από το μυαλό του. Δεν υπήρχε χρόνος για χάσιμο. Ανακίνησε ελαφρά τα χαλινάρια του αλόγου του, και αυτό ξανάρχισε τον αργό καλπασμό του. Από κάπου μακριά, του φάνηκε ότι άρχισαν να ακούγονται αμυδρά κλαγγές όπλων, που όλο και μεγάλωναν σε ένταση, βγάζοντας μια απόκοσμη -σχεδόν πένθιμη- μελωδία…»

Όπως καταλαβαίνετε, εκείνο το στέμμα θα μας απασχολήσει αρκετά. Ο Μεταλλικός Πολεμιστής μπορεί να έχει μόλις φέρει εις πέρας ένα τεράστιο άθλο, αλλά οι περιπέτειες του δικού μας χαρακτήρα μόλις ξεκινούν!

GAMEPLAY

Πρώτος στόχος μου θα ήταν να βεβαιωθώ ότι ο παίκτης θα είχε το μεγαλύτερο δυνατό έλεγχο πάνω στα χαρακτηριστικά, τις ικανότητες, και την όψη του πρωταγωνιστή. Customization πάνω από όλα, όπως μας δίδαξε και το πάνσεπτο Daggerfall! Τα attributes του ήρωα μας, επομένως, θα περιλάμβαναν Δύναμη, Εξυπνάδα, Θέληση, Ευελιξία, Προσωπικότητα, Ταχύτητα και Τύχη (απαραίτητη η τελευταία σε κάθε τυχοδιώκτη!).

OmenGuestSpecial 11Excuse the gloom…

Κάθε ένα από τα παραπάνω χαρακτηριστικά θα διασυνδεόταν με τα αντίστοιχα skills, που και αυτά θα ήταν ουκ ολίγα: Χειρισμός όπλων (ξίφη, τσεκούρια, ρόπαλα, τόξα, βαλλίστρες) , άλμα, κολύμπι, αναρρίχηση, εκτίμηση και εντοπισμός αντιπάλων, διάφορα είδη μαγείας (θεραπευτική, καταστρεπτική, παραπλανητική κλπ.) , πισώπλατο μαχαίρωμα, καλοί τρόποι, εμπορικό δαιμόνιο, αλχημεία, επισκευή εξοπλισμού, αποφυγή χτυπημάτων, τρέξιμο, κλοπή, μάχη με γυμνά χέρια, ανοσίες (σε φωτιά, πάγο, δηλητήρια κλπ.) και δεν συμμαζεύεται! Σε αφθονία θα βρίσκονταν προφανώς και οι διαθέσιμες φυλές και κλάσεις: Άνθρωποι, Ξωτικά, Νάνοι, Ερπετά, Αιλουροειδή, Λυκάνθρωποι, Βρικόλακες, και  Έντομα (!) . Βέβαια, από σεβασμό στους παίκτες που δεν θα έχουν τη διάθεση ή/και τη γνώση να εμπλακούν με μια τέτοια εις βάθος διαδικασία δημιουργίας χαρακτήρα θα υπήρχαν και οι «προκατασκευασμένες» κλάσεις. Ήτοι: Πολεμιστής, Κλέφτης, Τοξότης, Ληστής, Βάρβαρος (λείπει ο Μάρτης από τη Σαρακοστή; ), Μάγος, Καλόγερος, Ακροβάτης, Βάρδος, Ιππότης, Δολοφόνος, και κάποιες άλλες που καλύτερα να μην επιχειρήσω να μεταφράσω στα ελληνικά γιατί θα γελάσει και το ποικιλόμορφο ερίφιο (Battlemage, Nightblade, Spellsword κλπ.)

Το μεγάλο στοίχημα βέβαια θα ήταν όλες οι παραπάνω συνιστώσες του εκάστοτε χαρακτήρα να είχαν πραγματικό και ουσιαστικό αντίκτυπο πάνω στον τρόπο και τη μέθοδο του παιξίματος. Και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο όταν η σχεδιαστική ομάδα περιλαμβάνει υπερκαμένους βετεράνους επιτραπέζιων RPG αλλά και testers που να είναι εξίσου «τσακάλια»! Βεβαίως, στην εξισορρόπηση (balancing) όλου αυτού του κυκεώνα πολλές φορές βοηθά και η κοινότητα των παικτών, που διαρκώς προτείνει βελτιώσεις και ρυθμίσεις για τη βελτίωση του παιχνιδιού.

OmenGuestSpecial 4Hardcore παιχνίδι, αυστηρά μόνο για PC

Το παιχνίδι μου θα ήταν αποκλειστικά σε οπτική πρώτου προσώπου, γιατί μόνο αυτή παρέχει την απόλυτη ακρίβεια στον χειρισμό. Για να είμαι ειλικρινής (πείτε με στριμμένο/οπισθοδρομικό/κομπλεξικό, θα το δεχτώ στωικά), το τρίτο πρόσωπο εδώ και χρόνια μου προκαλεί μια δυσεξήγητη «κονσολοαλλεργία». Μα θα μου πείτε: «Και τα Witcher τρίτου προσώπου είναι και τα σπάνε». Ναι δεν αντιλέγω, το θέμα είναι ότι τα Witcher είναι τρίτου προσώπου -και πολύ καλά κάνουν- αφού το μεγάλο ατού τους είναι το γρήγορο και θεαματικό σύστημα μάχης τους. Το δικό μου παιχνίδι θα είχε μια πιο «παλαιομοδίτικη» προσέγγιση, με πιο αργές στην εξέλιξη συγκρούσεις όπου η τακτική και ο σχεδιασμός θα υπερίσχυαν των αντανακλαστικών. Βεβαίως, για να ικανοποιούνται και τα ναρκισσιστικά ένστικτα των παικτών, θα υπήρχε ένα πλήρως τρισδιάστατο paperdoll που θα περιστρεφόταν έτσι ώστε ο ιδιοκτήτης του να μπορούσε να θαυμάσει τον/την avatar του από κάθε οπτική γωνία.

OmenGuestSpecial 2Πρώτο πρόσωπο ftw

Το παίγνιο μου θα ήταν “story-driven”, αλλά μεταξύ των διάφορων αποστολών που θα προωθούσαν την πλοκή ο παίκτης θα είχε άπλετο χώρο και χρόνο να κάνει ότι θέλει. Όμως όταν τελείωνε η ιστορία, το παιχνίδι θα τελείωνε οριστικά, και ο παίκτης θα έπρεπε να ξεκινήσει ένα νέο playthrough. Αυτό κυρίως θα γινόταν για δύο λόγους: Πρώτον, οι αλλαγές που θα συνέβαιναν στον κόσμο του παιχνιδιού κατά την εξέλιξη της ιστορίας θα ήταν τόσο δραματικές που στο τέλος δεν θα απέμεναν παρά μόνο συντρίμμια και καμένη γη! Και δεύτερον, έχω κουραστεί με τα open-ended παιχνίδια που αφήνουν τον παίκτη να αλωνίζει και μετά τον τερματισμό τους, χωρίς όμως να του δίνουν κάτι ουσιαστικό να κάνει εκτός από το να καθαρίζει τυχαία μπουντρούμια, να φυτεύει ζαρζαβατικά και να παρακολουθεί τον κύκλο της μέρας των NPCs…

OmenGuestSpecial 14Βασικό πράγματα τα μη τυποποιημένα quests.

ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Και ποιος δεν θα ήθελε τα ομορφότερα και πιο αληθοφανή γραφικά για το παιχνίδι του; Όμως εγώ θα ήμουν ικανοποιημένος με οποιαδήποτε τίμια προσπάθεια των καλλιτεχνών του παιχνιδιού. Αρκεί τα γραφικά να έβριθαν από λεπτομέρεια! Επίσης, μεγάλη έμφαση θα δινόταν στην κλίμακα των γραφικών και στην άρτια αναπαράσταση των πάντων στο αρμόζον ύφος. Ζητάω πολλά; Η επιλογή της μουσικής θα γινόταν μέσω ανοικτού διαγωνισμού, καθιστώντας γνωστά τα κριτήρια που αυτή θα πρέπει να πληροί. Υπάρχουν εκεί έξω άγνωστοι δημιουργοί που παράγουν φανταστικά πράγματα και δεν χρειάζεται να είναι γνωστοί και «καταξιωμένοι» . Η παρότρυνση μου προς τους μουσικούς θα ήταν να αποφύγουν τις πολλές φανφάρες, και να πασχίσουν να επιτύχουν ένα ποιοτικό και δωρικό ηχητικό αποτέλεσμα που δεν θα ζαλίζει τον παίκτη αλλά αντίθετα θα τον εμπνέει, που θα συμβαδίζει με τις περιστάσεις και τις τοποθεσίες. Η μόνη ειδική «απαίτηση» που μπορεί να πρόβαλα προς τους μουσικούς μου θα ήταν ένας ήχος που θα ακούγεται αρχέγονος αλλά ταυτόχρονα «ψαγμένος». Δύσκολη ακροβασία ομολογουμένως. Ως τελευταία λύση, σε περίπτωση που τίποτα δεν με ικανοποιούσε, θα αγόραζα απλά το soundtrack των ταινιών με θέμα τον αγαπημένο μου Κιμμέριο, τον τεράστιο Βασίλη Πολυδούρη, και θα ξεμπέρδευα!

Εκεί που θα ήμουν πολύ απαιτητικός (δηλαδή θα έβαζα το χέρι πιο βαθιά στην τσέπη) θα ήταν στην επιλογή του επιτελείου των ηθοποιών που θα δάνειζαν τη φωνή τους στους χαρακτήρες του παιχνιδιού. Και αυτό γιατί όσες ερασιτεχνικές προσπάθειες voice-casting έχουν φτάσει μέχρι τώρα στα δύστυχα αυτιά μου ήταν επιεικώς μέτριες.  Ένας ηθοποιός που σίγουρα θα ήθελα να ακούγεται θα ήταν ο καταπληκτικός Travis Fimmel, τον οποίο γνωρίσαμε από την εκπληκτική σειρά “Vikings” του History Channel. Δεν πιστεύω να υπάρχουν βέβηλοι ανάμεσά μας που να μην την παρακολουθούν, έτσι δεν είναι;! Το «εσωτερικό», και σκοτεινό ύφος με το οποίο υποδύεται τον Ragnar Lothbrok είναι μοναδικό!

OmenGuestSpecial 3All hail Ragnar Lothbrok!

Από γυναικείες φωνές τώρα, δεν θα μπορούσε να λείπει η αγαπημένη μου Helen Mirren, την οποία λατρέψαμε (όλοι θέλω να πιστεύω!) στο τεράστιο κινηματογραφικό έργο “Excalibur”. Γενικά, η ομάδα θα περιείχε αρκετούς ηθοποιούς με πορεία στο Θέατρο. Όπως και να το κάνουμε, μια καλή αγγλική προφορά είναι πάντα ευπρόσδεκτη αφού ενισχύει την «επικούρα»!

OmenGuestSpecial 6Τα σέβη μου Μαντάμ…

GONE GOLD!

Εξυπακούεται ότι το κουτί του παιχνιδιού των ονείρων μου θα ερχόταν με όλα τα απαραίτητα συλλεκτικά καλούδια. Εκτός από τα «τετριμμένα» (χάρτες, soundtrack, “making of”, εικονογραφημένα βιβλία , αγαλματίδια, περιδέραια, δαχτυλίδια, χαρτοκόπτες κλπ) θα περιείχε τρισδιάστατες καρτ-ποστάλ, αυτοκόλλητα, τατουάζ, μπλούζα, κουπόνια για Heavy Metal συναυλίες, διαγωνισμό όπου οι νικητές θα δάνειζαν το πρόσωπο τους σε κάποιον χαρακτήρα, μια συλλογή από διηγήματα ηρωικής φαντασίας, αλλά και κάποιο αντικείμενο (π.χ. μια κρυστάλλινη σφαίρα) που θα ήταν απαραίτητο σε κάποια σημεία του παιχνιδιού (σαν το παλαιομοδίτικο copy-protection δεν έχει, χαχα! ).

OmenGuestSpecial 5Τα πλούσια περιεχόμενα ενός κουτιού είναι μέρος της όλης εμπειρίας

Εντάξει, ώρα για το reality check… Θα μπορούσε όντως να υπάρξει ένα τέτοιο παιχνίδι; Μα νομίζω πως ναι. Ήδη οι θιασώτες του χώρου θα έχουν εντοπίσει τις εμφανείς επιρροές αυτού που φαντασιώνομαι (Elder Scrolls, Might and Magic κλπ.). Θα τολμούσα να πω, μάλιστα, υπάρχουν και κάποιοι τίτλοι που πλησιάζουν πολύ την εικόνα που έχω στο μυαλό μου, με τη διαφορά ότι προς το παρόν υπάρχουν κάποιοι τεχνολογικοί περιορισμοί που δεν επιτρέπουν στα παιχνίδια να έχουν το κολοσσιαίο μέγεθος και την αχανή πολυπλοκότητα που όλοι θα θέλαμε. Ας σκεφτούμε θετικά όμως, γιατί κάθε χρονιά που περνά μας φέρνει όλο πιο κοντά στα όνειρα μας!

Α, παρά τρίχα να ξεχάσω κάτι τόσο σημαντικό όπως είναι το όνομα. Λοιπόν κατόπιν ώριμης σκέψης κατέληξα σε κάτι που δονεί κάποιες ευαίσθητες χορδές του gaming ψυχισμού μου, και μου φέρνει στο μυαλό ηρωικές μέρες που είμαι καταδικασμένος να μην ξαναζήσω ποτέ. Το παίγνιο μου, λοιπόν, θα ονομαζόταν “Vengeance of the Avatar” (οποιαδήποτε ομοιότητα με κάποιο spell κάποιου «καψιματικού» παιχνιδιού είναι εντελώς συμπτωματική και ο γράφων την ανακάλυψε κατόπιν εορτής!)

Τώρα το μόνο που απομένει είναι να σκεφτώ τι είδους DLC θα έβγαζα για το παιχνίδι μου (δύο βδομάδες μετά την κυκλοφορία του παιχνιδιού) έτσι ώστε να τα αρπάξω πιο χοντρά. Χμ, ένα πακετάκι γραφικών με emo φράντζες για τους χαρακτήρες ακούγεται καλή ιδέα! Επίσης, θεωρώ ότι ένα κομμάτι του χάρτη θα έπρεπε να κυκλοφορήσει αργότερα σε κάποιο add-on. Καλό θα ήταν, επίσης, το φινάλε να μην εξηγεί και πολλά-πολλά και να αφήνει τα πάντα ανοικτά ώστε όλοι να είναι ευχαριστημένοι και να περιμένουν το sequel. Αστειεύομαι φυσικά…

OmenGuestSpecial 12Ε, ναι!

Λοιπόν, ευχαριστώ που διαβάσατε, αν διαβάσετε, το παραπάνω ακατάσχετο rant μου και αν θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας τις δικές σας gaming φαντασιώσεις, ξέρετε πώς να το κάνετε.

Bonus υλικό (σημ. συντάκτη):

{youtube}6lgz6rhvPO8{/youtube}

Tags

Team Ragequit

Semi Hardcore Gestalt Consciousness

Related Articles

11 Comments

  1. Αγαπάμε τα παραληρήματα, αγαπάμε Helen Mirren με μεταλλικό μπικίνι, αγαπάμε τους καμμένους PC gamers όλου ετούτου του ντουνιά! Στην επέκταση τι θα βάλουμε Οιωνέ;

  2. Απολαυστικός (όπως πάντα!) Omen! Και απίστευτο θέμα! Όλοι μας κάποια στιγμή πλάσαμε στο μυαλό μας ΤΟ παιχνίδι! Χμμ..ωραίο θέμα για topic τώρα που το σκέφτομαι…;)

  3. Ένα κείμενο σφυρηλατημένο στο αμόνι του Κρομ για ένα επικό παιχνίδι \m/
    Ωραίος Ομεν καθηλωτικός όπως πάντα και με άρθρο που σε βάζει σε σκέψεις.

  4. Όποιος γράψει πρώτος από που είναι η εικόνα της επικεφαλίδας (header) κερδίζει …βασικά δεν κερδίζει τίποτα, έχει ήδη κερδίσει πολλά!

  5. Ultima, αλλά δεν ξέρω ποιο ακριβώς, ή το 8 ή το 7 μάλλον. Δυστυχώς δεν ασχολιόμουν ακόμη με τα PCs τότε.

  6. Φοβερος 🙂

    Μαζι σου σε ολα, αν και εγω θα προτιμουσα τακτικη καμερα τυπου dragon age ή drakensang για πιο οργανωμενα ξυλικια!

Leave a Reply

Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close