Καλά αυτή η μλκ είναι μάλλον κατάρα των στελθ γκέημς γενικά. Να μη σε βλέπουν ενώ θα έπρεπε να το κάνουν με τα χίλια. Εδώ στο γκέημπλεϊ βίντεο το σκίζει εκεί που κάθεται και τους κοιτάει υπό γωνία και ο ένας φαινόταν στεγνά να κοιτάει προς το μέρος του. Ελπίζω να ήταν θέμα γελοιωδώς εύκολου ντιφίκαλτι σέτινγκ και το ντητέκτιον πήγαινε περίπατο. Να βελτιώνεται έστω λίγο όσο ανεβαίνει δυσκολία, αν υπάρχει τέτοιο πράμα δηλαδή. Στο wildlands πχ είχε αισθητή διαφορά, άλλο που κάποιες φορές μουλάρωνε και δημιουργούνταν γελοία σκηνικά για πολλά φέησπαλμ, λωλζ, ή κράξιμο, ανάλογα το μουντ καθενός.<br><br>Αλλά γενικά ακόμα και πίσω να πάμε, αυτή η ιστορία θυμάμαι να εμφανίζεται σχεδόν πάντα σε γκέημς που παίζοταν παραδοσιακά και ως στελθ. Ακόμα και στο πρώτο ντέους εξ. Στα θηφ μου διαφεύγει, αλλά και πάλι, σε συνθήκες απόλυτου σκότους να περνάνε σχεδόν από πάνω σου ήταν λίγο κάπως. Δε με χαλούσε πάντως, γιατί έπρεπε ίσως να υπάρχει κάποιο μπάλανς για να είναι πλέηαμπλ το παιχνίδι χωρίς να ανεβάζει την πίεση της πλειοψηφίας.<br><br>Στους ασσασσίνους πάντως γενικά το πάω επιθετικό στελθ <strike>όπως ο Σρέντερ</strike>, δεν αφήνω τίποτα όρθιο αλλά προσπαθώ να μη με καταλάβει κανείς. Κυρίως με γκάτζετς, κέρματα, καπνό, δηλητήρια, μπλεντ κτλ. Και πέρα από το σινγκλ, από το μπράδερχουντ και μετά είχε ένα μούλτι που ήταν ίσως η επιτομή του στελθ για 'μένα. Όλοι οι παίκτες να κυκλοφορούν σε χαμηλό προφίλ στη πόλη. Ο καθένας να έχει έναν από τους άλλους για στόχο και να ψάχνεις να τον βρεις χωρίς να φανερωθείς ο ίδιος. Δημιουργούνταν μοναδικές καταστάσεις και όσοι χάνανε την υπομονή τους και περνούσαν σε υψηλό προφίλ, να τρέχουν σε ταράτσες, να τρέχουν γενικά κτλ, ήταν σημαδούρες που απλά ήταν οι πρώτοι που πέθαιναν.