Παιχνίδια για τα όποια -δυστυχώς- μεγαλώσαμε πολύ.

[Northlander]

devilride wrote:


Kuivamaa wrote:
Ναι αλλά ας έβλεπε την Satu και κυρίως την Riia ο ΑΠΤ και θα αλλαζε γνωμη <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

<span class="bbcode_spoiler"><img src="http://s2.quickmeme.com/img/5b/5b8eb97ca224cfdd5b63c4127ca80fab96073453ef9f381f3351012fec3ceaff.jpg" alt="5b8eb97ca224cfdd5b63c4127ca80fab96073453ef9f381f3351012fec3ceaff.jpg" class="bbcode_img" />

h Riia φανταζομαι θα ειναι η δεξια???
</span></blockquote>

Όχι. Είναι η τσάντα. Γιατί πάνω από όλα, ο kuiv έχει γούστα και απαιτήσεις.
<span class="bbcode_spoiler"> </span>
<span class="bbcode_spoiler">toilet humour at its worst</span>

 

[chek2fire]

εγώ πάντως το divinity το έπαιξα και κόλησα μαζί του κυρίως για τις μάχες του. Είναι μια κατηγορία όσων παίζουν rpg που επικεντρώνονται στις μάχες και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου σχετικά το σενάριο. Σαν να λέμε υβρίδιο rpg με mmo gamer. Σε αυτή την κατηγορία μπορώ να προσαρμοστώ και εγώ. Δλδ να είναι το σενάριο σε ένα game ότι ναναι αλλά οι μάχες του φοβερές και ισοροπημένες. Ε θα το λατρέψω το game.
Σε μικρότερο βαθμό αλλά πολύ καλύτερο σενάριο ήταν και το drakensang ενώ το αξεπέραστο για μένα neverwinter nights 2 τα είχε όλα και σενάριο και μάχες

 

[Pain]

Σε single player παιχνίδια δεν μπορώ να πως ότι έχω προβληματισμούς ανάλογους του Βοράκιου. Τα genres που μου άρεσαν, μου αρέσουν, τα στοιχεία που αναζητούσα πάντα σε ένα παιχνίδι, ακόμα τα αναζητώ. Επιλεκτικός δεν νομίζω πως έχω γίνει, παρά το ότι και εμένα ο ελεύθερος χρόνος έχει μειωθεί δραματικά σε σύγκριση με ~3-4 χρόνια πριν.

Αλλαγές για εμένα έλαβαν χώρα στον τομέα των Multiplayer παιγνίων, αλλά για αυτό δεν ευθύνονται πάντα οι τίτλοι. Συνήθως όλα τα κακά πηγάζουν από τον διαρκή ξεπεσμό του επιπέδου των gamers.

 

[zombiecow]

Γενικα τα Single Player RPG δεν μου κανουν αισθηση πια.

Γι'αυτο δεν εχω παιξει το Planescape: Torment ακομα. Θελω τοσο πολυ αλλα και τα γραφικα του μου προκαλουν αναγουλα <img src="/frown.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Savatar]

Νομίζω πως εγώ πήγα στο άλλο άκρο! Δίνω 100 φορές περισσότερο σημασία στους μηχανισμούς και το gameplay από ότι στην ιστορία και τους χαρακτήρες από ότι παλιά. Εκτιμώ πως αυτό γίνετε λόγο έλλειψης ελεύθερου χρόνου κυρίως, οπότε θέλω το παιχνίδι να με ψυχαγωγήσει όσο τον δυνατόν ποιο γρήγορα. Βέβαια η λέξη "ψυχαγωγία" είναι το κλειδί, εδώ παίζει ρόλο ο υποκειμενικός παράγοντας το τι ψυχαγωγεί τον καθένα. Άλλος θέλει πλούσιο lore, χαρακτήρες, cinematics, κινηματογραφική αφήγηση κτλ. Άλλος τα θεωρεί δευτερεύοντα όλα αυτά και τον καιει να παίξει σωστούς μηχανισμούς με βαθύ gameplay που προκαλεί τις gaming ορέξεις του. Φυσικά το καλύτερο είναι να υπάρχει η χρυσή τομή, και ένα βαθύ και καλοστημένο gameplay να ντυθεί με ενδιαφέρον ιστορία και χαρακτήρες. Αυτό που δεν ανέχομαι ποια είναι ο "πεταμένος χρόνος", grind-αρισμα, άσκοπα πέρα δώθε, 100 συνεχόμενα tutorial messages κτλ. Αλλά αυτό θεωρώ πως είναι φυσιολογικό για κάθε gamer που έχει 15-20 χρόνια gaming στις πλάτες του. Βέβαια, όλα αυτά αλλάζουν και αναλόγως το mood της κάθε μέρας! Είναι μέρες που θες κάτι ποιο εγκεφαλικό και ατμοσφαιρικό, είναι μέρες που θες κάτι ποιο ανάλαφρο, γρήγορο και χύμα. Το καλό είναι πως στις μέρες μας έχουμε απίστευτη ποικιλία από τίτλους <img src="/wink.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[asgardlord]

Συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με Savatar. Παλιότερα έπαιζα κυριολεκτικά τα πάντα, πλέον λόγω περιορισμένου χρόνου αλλά και υπομονής αποζητώ κυρίως ποιοτικό και challenging gameplay της "easy to pick up - difficult to master" συνομοταξίας, εκτός και αν με ενδιαφέρει τόσο πολύ ο κόσμος/lore που θα αφιερώσω τον απαραίτητο χρόνο για immersion. Δηλαδή αυτό τον καρό κυρίως παίζω Hearthstone, Rocket League και Vermintide, που αν έχω μισή ωρίτσα να αφιερώσω τώρα και μισή πιο μετά μπορώ να έχω ένα ολοκληρωμένο και "γεμάτο" experience, ενώ το τελευταίο μεγάλο single player παιχνίδι που ασχολήθηκα είναι το Pillars. Τον Witcho-ρα τον έχω install-αρισμένο και περιμένει καρτερικά καμιά άδεια για να ασχοληθώ όπως του αρμόζει!
Y.Γ: ...α ναι, και Super Mario Maker στο Wii U

 

[Borracho]

Συντάσσομαι με αυτά που έγραψε ο Γκρότεν πιο πάνω.

Παλιότερα είχα και εγώ την πολυτέλεια και την ευχέρεια να παίζω σχεδόν ΟΛΕΣ τις σημαντικές κυκλοφορίες, ανεξαρτήτως κατηγορίας.

Πλέον, διαπιστώνω πως έχω όρεξη να ασχοληθώ μονάχα με noir, western, θρίλερ αστυνομικά ή ψυχολογικά και γενικά πράγματα ποτισμένα σε αλκοόλ, τύψεις και μια αιωνιότητα στην κόλαση. Ίσως είναι φάση, δεν ξέρω, αλλά αν δεν βρω σημεία ταύτισης σε ένα παιχνίδι, πλέον αδιαφορώ για τους μηχανισμούς του, κι ας είναι και οι καλύτεροι.

Για παράδειγμα, κόντρα σε κάθε προσδοκία, απολαμβάνω το The Bureau, γιατί; Γιατί έχει ρεπούμπλικες, Ψυχρό Πόλεμο, όλοι καπνίζουν και πίνουν σαν να είναι σε κηδεία, προσφέρει βασική cover based shooter δράση με ψευτοεπιφάσεις στρατηγικής και America Fuck Yeah! σενάριο που είναι φούλ διασκεδαστικό. Έχει και τα ψυχοτέτοια του ο πρωταγωνιστής και λέω γίναμε.

Όλσο, Τσόμπο να περάσεις στην αίθουσα με τον κηδεμόνα σου. Το Τόρμεντ δεν είναι παιχνίδι, αλλά έργο τέχνης.

 

[Northlander]

Τώρα τι μαθήματα θα πάρεις από κάποιον που λέει "meh, το Wasteland 2 δεν μου έκανε κλικ, καλύτερα θα λιώσω το Fallout 4" είναι ζήτημα. <img src="/tongue.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

Με κάθε σοβαρότητα όμως, Βίσκοβιτς πρέπει να δεις τα απαραίτητα mods για να τρέξεις το Planescape Torment. Θα γουστάρεις.

 

[Pain]

Borracho wrote:
Συντάσσομαι με αυτά που έγραψε ο Γκρότεν πιο πάνω.
Πλέον, διαπιστώνω πως έχω όρεξη να ασχοληθώ μονάχα με noir, western, θρίλερ αστυνομικά ή ψυχολογικά και γενικά πράγματα ποτισμένα σε αλκοόλ, τύψεις και μια αιωνιότητα στην κόλαση. Ίσως είναι φάση, δεν ξέρω, αλλά αν δεν βρω σημεία ταύτισης σε ένα παιχνίδι, πλέον αδιαφορώ για τους μηχανισμούς του, κι ας είναι και οι καλύτεροι.
</blockquote>

Ξεκίνα να διαβάζεις Jo Nesbo αν δεν το έχεις κάνει ήδη. Λογικά θα σου αρέσει.

 

[Borracho]

Ωωωπ, ευχαριστώ για την πάσα, είμαι κλασσική Ελροϊτσα που περιμένω την συνέχεια του δεύτερου LA Quartet για να ξαναθραφεί ο δαίμονας μέσα μου, αλλά αν ο άνθρωπος είναι Βορειοευρωπαίος έχει την κατάθλιψη και την αυτοκτονία στο αίμα του. Θα του δώκω μια ευκαιρία <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[kuivamaa]

chek2fire wrote:
εγώ πάντως το divinity το έπαιξα και κόλησα μαζί του κυρίως για τις μάχες του. Είναι μια κατηγορία όσων παίζουν rpg που επικεντρώνονται στις μάχες και δεν τους ενδιαφέρει καθόλου σχετικά το σενάριο. Σαν να λέμε υβρίδιο rpg με mmo gamer. Σε αυτή την κατηγορία μπορώ να προσαρμοστώ και εγώ. Δλδ να είναι το σενάριο σε ένα game ότι ναναι αλλά οι μάχες του φοβερές και ισοροπημένες. Ε θα το λατρέψω το game.
Σε μικρότερο βαθμό αλλά πολύ καλύτερο σενάριο ήταν και το drakensang ενώ το αξεπέραστο για μένα neverwinter nights 2 τα είχε όλα και σενάριο και μάχες</blockquote>

E αν θες φοβερές μάχες δες το DA:I.


Borracho wrote:
Ωωωπ, ευχαριστώ για την πάσα, είμαι κλασσική Ελροϊτσα που περιμένω την συνέχεια του δεύτερου LA Quartet για να ξαναθραφεί ο δαίμονας μέσα μου, αλλά αν ο άνθρωπος είναι Βορειοευρωπαίος έχει την κατάθλιψη και την αυτοκτονία στο αίμα του. Θα του δώκω μια ευκαιρία <img src="/smile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" /></blockquote>

To μοναδικο πραγμα που εχουν οι τυποι εδω πανω στο αίμα τους ειναι το αλκοολ. Και όχι σε νουαρ φάση, σε φάση κομμάτια ολα.

 

[Tony Corvus]

<blockquote>

To μοναδικο πραγμα που εχουν οι τυποι εδω πανω στο αίμα τους ειναι το αλκοολ. Και όχι σε νουαρ φάση, σε φάση κομμάτια ολα.</blockquote>
:rofl: Ειχα δει κατι βιντεακια των cob. Πολυ αλκοολ :mosh:

 

[Stamatimenos]

ΠΟΚΕΜΟΝ
αν μου δίνατε το Y στα 12 θα είχα χύσ- βγάλει υγρά, τώρα απλά μου φαίνεται "meh"

 

[Roronoa]

Stamatimenos wrote:
ΠΟΚΕΜΟΝ
αν μου δίνατε το Y στα 12 θα είχα χύσ- βγάλει υγρά, τώρα απλά μου φαίνεται "meh"</blockquote>

Χμμμ, και εγω τωρα πια δυσκολα να καταφερω να ασχοληθω με pokemon, δοκιμασα αλλα δεν.
Αλλα δεν νομιζω πως φταιει το οτι μεγαλωσα αλλα το οτι μοιαζουν οι νεες εκδοσεις πολυ με τις παλιες, που ειχα λιωσει και βαριεμαι το grinding.

 

[devilride]

To planescape ΔΕΝ χρειαζεται κανενα mod
...να εχεις μονο τη διαθεση να διαβασεις φτανει...
Οπως η Τζοκοντα ειναι αριστουργημα απο μονη της , ειτε την εχεις στα σκοταδια , ειτε εχεις φακουδακια κ λαμπιονια γυρω της να τη φωτιζουν καλυτερα..
παραμενει αριστουργημα

 

[Northlander]

Παρόλα αυτά μπορεί να βάλει το high resolution mod να παίζει έστω σε SHREDDER mode.

 

[Stamatimenos]

Roronoa wrote:


Stamatimenos wrote:
ΠΟΚΕΜΟΝ
αν μου δίνατε το Y στα 12 θα είχα χύσ- βγάλει υγρά, τώρα απλά μου φαίνεται "meh"</blockquote>

Χμμμ, και εγω τωρα πια δυσκολα να καταφερω να ασχοληθω με pokemon, δοκιμασα αλλα δεν.
Αλλα δεν νομιζω πως φταιει το οτι μεγαλωσα αλλα το οτι μοιαζουν οι νεες εκδοσεις πολυ με τις παλιες, που ειχα λιωσει και βαριεμαι το grinding.</blockquote>
Μπα, δε θέλει καν grinding τελικά, μπορείς απλά να τα solάρεις όλα με το αρχικό σου, με λίγο μόνο grinding στην αρχή, μετά το πρώτο έμβλημα είσαι κομπλέ. Αλλά ο μαγικός αριθμός είναι το 4, αν κρατήσεις από όσο πιο νωρίς γίνεται μια τετράδα που θα την πας μέχρι τα τελικά (έχοντας και 2 έξτρα για τα HM, τα οποία όμως δε θα πολεμάνε) μπορείς να το τερματίσεις χωρίς grinding, πέραν δηλαδή τους εκπαιδευτές που τοποθετούνται στα μονοπάτια. Αυτή τη τεχνική τη δοκίμασα στο Black (που στο προτείνει κιόλας NPC) και στη Red και έπιασε. Aυτό με το solorun το δοκίμασα επίσης στη Red και έπιασε. Το βαρετό ήταν να γίνεις απλά λίγο imba στην αρχή, επειδή είχα Charizard και ο Brock ήταν παλούκι. Η Μιστυ ούτε καν, είχα φτάσει σε level αρκετά πιο πάνω και ψόφαγαν 1-hit τα δικά της.

back on topic, νιώθω ότι ούτε τα Final Fantasy με γεμίζουν πια.

 

[nikoladim]

Borracho wrote:
Αφορμή για το νήμα η πρόσφατη, προς έκπληξή μου, αρνητική εμπειρία μου, με δυο, ουσιαστικά αρτιότατους τίτλους : Το Arkham Origins και το Divinity: Original Sin Enhanced Edition.

Είχα και τα δυο από καιρό στο backlog, και η πρόσφατη κυκλοφορία της Enhanced Edition του Divinity, με έσπρωξ να το εγκαταστήσω, μιας και είχα λίγες ελεύθερες ημέρες πριν την έλευση του Fallout 4, το οποίο ασχέτως ποιότητας, προβλέπω να με απασχολεί για αρκετές δεκάδες ώρες. Ενώ λοιπόν το παιχνίδι παρουσιάζει ένα εκπληκτικό turn based σύστημα μάχης, όμορφα και πολύχρωμα γραφικά, πλήρη voice-overs και ένα ανάλαφρο και κάφρικο χιούμορ σε κάθε εκατοστό του κόσμου του, πολύ απλά μου ήταν αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του για πάνω από 2-3 ώρες.

Κανείς χαρακτήρας δεν βρέθηκε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον αλλά και η κεντρική ιστορία μου φάνηκε εντελώς τετριμμένη. Όσο σπουδαία και να ήταν τα υποσυστήματά του, ανακάλυψα πως πλέον, εάν ένας τίτλος δεν με κάνει να ενδιαφερθώ για τους χαρακτήρες του, μου είναι αδύνατο να ασχοληθώ μαζί του. Ομοίως και το Arkham Origins. Παλαιότερα, απόλαυσα την μεταμόρφωσή μου σε Νυχτερίδα στα Asylum και City. Την τρίτη φορά όμως, απλώς ένιωθα παγιδευμένος σε ένα κακογραμμένο κόμικ. Άντεξα δέκα ώρες, κυρίως γιατί ευχαριστιόμουν το ξύλο και τη φτερωτή βόλτα στο Γκόθαμ, αλλά τελικά, συνειδητοποίησα πως καθόλου δεν με ενδιέφερε ο "χάρτινος" κόσμος του.

Αντίθετα, το Crimes & Punishments του Sherlock Holmes το βρήκα απολαυστικό και με κράτησε μέχρι τέλους, κάτι που συμβαίνει και με το The Testament of Sherlock Holmes.

Διαπιστώνω, όσο περνάει ο καιρός και περισσότερο, πως πλέον αυτός είναι ο κύριος λόγος που παίζω : καλογραμμένοι χαρακτήρες και δυνατά σενάρια. Οι μηχανισμοί από μόνοι τους, όσο καλοί και να είναι, απλώς δεν με γοητεύουν πια. Έχετε αντίστοιχες εμπειρίες; Έχετε διαπιστώσει τέτοιες αλλαγές στις γκέημινγκ συνήθειές σας όσο μεγαλώνετε;</blockquote>

Συμφωνω απολυτα. Μπαινοντας στα 31 και εχω παιξει πλεον τονους και τονους παιχνιδιων μπορω να πω πως αν δεν με κεντρισει η ιστορια και οι ηρωες δεν μπρω να ασχοληθω με το παιχνιδι. Ακομη ισως για λογους ηλικιας δεν μπορω να παιζω hardcore τιτλους με δυσκολους/παλιους μηχανισμους οπως η βανιλα εκδοση του WL2. Eπισης παρατηρω πως περισοτερο γουσταρω να παιζω Wolf among us παρα Bordelands ή Skyrim.
Aσχετο ίσως σχετικο, μετα το περας του Witcher 3, μια εμπειρια 4+ μηνων, δεν μπορω να αγγιξω παιχνιδι. Προτιμω να το ξαναρχισω απο την αρχη ωστε να το τελειωσω και σε death march. Aκομη και αν εχω για backlog απο Pillars,Knight, μεχρι WL2.///

 

[Northlander]

Καταραμένε Nikoladim ακόμη σε μπερδεύω με τον vtheofili. <img src="/bigsmile.gif" width="" height="" alt="" title="" class="bbcode_smiley" />

 

[Roronoa]

Stamatimenos wrote:


Roronoa wrote:


Stamatimenos wrote:
ΠΟΚΕΜΟΝ
αν μου δίνατε το Y στα 12 θα είχα χύσ- βγάλει υγρά, τώρα απλά μου φαίνεται "meh"</blockquote>

Χμμμ, και εγω τωρα πια δυσκολα να καταφερω να ασχοληθω με pokemon, δοκιμασα αλλα δεν.
Αλλα δεν νομιζω πως φταιει το οτι μεγαλωσα αλλα το οτι μοιαζουν οι νεες εκδοσεις πολυ με τις παλιες, που ειχα λιωσει και βαριεμαι το grinding.</blockquote>
Μπα, δε θέλει καν grinding τελικά, μπορείς απλά να τα solάρεις όλα με το αρχικό σου, με λίγο μόνο grinding στην αρχή, μετά το πρώτο έμβλημα είσαι κομπλέ. Αλλά ο μαγικός αριθμός είναι το 4, αν κρατήσεις από όσο πιο νωρίς γίνεται μια τετράδα που θα την πας μέχρι τα τελικά (έχοντας και 2 έξτρα για τα HM, τα οποία όμως δε θα πολεμάνε) μπορείς να το τερματίσεις χωρίς grinding, πέραν δηλαδή τους εκπαιδευτές που τοποθετούνται στα μονοπάτια. Αυτή τη τεχνική τη δοκίμασα στο Black (που στο προτείνει κιόλας NPC) και στη Red και έπιασε. Aυτό με το solorun το δοκίμασα επίσης στη Red και έπιασε. Το βαρετό ήταν να γίνεις απλά λίγο imba στην αρχή, επειδή είχα Charizard και ο Brock ήταν παλούκι. Η Μιστυ ούτε καν, είχα φτάσει σε level αρκετά πιο πάνω και ψόφαγαν 1-hit τα δικά της.

back on topic, νιώθω ότι ούτε τα Final Fantasy με γεμίζουν πια.</blockquote>


Πανω κατω αυτο εκανα μετα τις πρωτες ωρες του grinding για να φτιαξω την ισσοροπημενη ας πουμε αρχικη 3αδα που ηθελα. Το βασικο pokemon θα εφτανε 20+ lvl πανω απο ολα τα αλλα, μετα αλλα 2 ή 3 σε σχετικα καλο level γιατι αν θυμαμαι καλα η τελικες μαχες δεν βγαινανε ευκολα με το βασικο, και 2-3 εξτρα τα οποια ηταν ουσιαστικα για να τρωνε επιθεσεις κτλ. Αλλα ειναι λιγο βαρετο ετσι και αν θες να useαρεις καποιο pokemon που θα πιασεις αργοτερα θελει leveling αλλιως ειναι αχρηστο. Αλλα τελευταια φορα που επαιξα ποκεμον ηταν το black το οποιο παρατησα πολυ νωρις.



Τωρα που ανεφερες final fantasy, οχι τοσο σχετικο αλλα αντιμετωπιζω σοβαρο προβλημα οταν παιζω παιχνιδια μεγαλης διαρκειας, βαριεμαι γρηγορα <img src="/irritated.gif" width="" height="" alt=":/" title=":/" class="bbcode_smiley" />
Ισως για αυτο να βαριεμαι να ασχοληθω και με ποκεμον, νομιζω ειναι η σκεψη του οτι θα πρεπει να παιξω ενα παιχνιδι 40 ωρες το οποιο για να με κρατησει τοσο πρεπει να ειναι πραγματικα καλο. Για εμενα το ιδανικο ειναι ισως 25-30ωρες για την βασικη ιστορια σε παιχνιδια rpg, οποτε με καποια sidequests (δεν με νοιαζει να εχει απειρα, απλα εγω κανω λιγα) δεν θα ξεπερασει τις 35-40ωρες (που και παλι τις βλεπω πολλες). Καποια που ειναι 60-70 δεν θελω ουτε να τα σκεφτομαι πια. Και δεν ειναι οτι δεν εχω χρονο, μεγαλωσα? :S