FINAL FANTASY TACTICS – THE IVALICE CHRONICLES

Η υστεροφημία του παιχνιδιού που παρουσιάζουμε σήμερα έχει αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις στις τάξεις των οπαδών του Final Fantasy αλλά και γενικότερα του console gaming. Θεωρείται ένα από τα κορυφαία tactics games όλων των εποχών και πιθανώς το κορυφαίο Final Fantasy, παρόλο που δεν ανήκει πλήρως στο είδος των jRPGS στο οποίο εντάσσονται τα υπόλοιπα παιχνίδια του franchise. Σήμερα λοιπόν είναι μια ευκαιρία να απαντήσουμε σε δύο κρίσιμα ερωτήματα: Πρώτο, μπορεί ένα παιχνίδι που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το μακρινό 1997 να σταθεί αξιοπρεπώς και σήμερα; Και δεύτερο, είναι όντως ένα από τα καλύτερα tactics games ή είναι απλά κορυφαίο “για console game”;

Το σενάριο του Final Fantasy Tactics – The Ivalice Chronicles (εφεξής FFT για συντομία) μας μεταφέρει στο fantasy βασίλειο του Ivalice το οποίο κλονίζεται από την διαμάχη για την διαδοχή του θρόνου μετά τον θάνατο του βασιλιά. Ο πόλεμος μεταξύ των δελφίνων ταλαιπωρεί τον λαό και εμπλέκει τον πρωταγωνιστή μας Ramza, γόνο της φημισμένης οικογένειας των Beoulves, σε μια δαιδαλώδη συνομωσία που θα τον καταστήσει persona non grata για τις αντιμαχόμενες πλευρές, για την εκκλησία αλλά και για μυστηριώδεις φατρίες και σκοτεινές δυνάμεις που δρουν στο παρασκήνιο με τα δικά τους μοχθηρά κίνητρα. Η πλοκή και οι διάλογοι του FFT θεωρούνται ευρέως ένα από τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού και δικαίως καθώς οι εξελίξεις είναι συχνά καταιγιστικές και οι ανατροπές ουκ ολίγες, ενώ οι κύριοι χαρακτήρες έχουν αρκετό βάθος για console game του 1997. Ωστόσο, νομίζω πως το παιχνίδι έχει ένα παρόμοιο πρόβλημα με αυτό που σχολίασα στο review του Triangle Strategy, παιχνίδι που ήταν ξεκάθαρα spiritual successor του FFT: Ειδικά στις πρώτες ώρες της campaign, οι διάλογοι αναφέρουν τόσα πολλά ονόματα προσώπων και φατριών που χρειάζεται αρκετή προσπάθεια (και συχνή παραπομπή στο σχετικό βοήθημα στα menus που συνοψίζει τις εξελίξεις) για να μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει την ιστορία χωρίς να χαθεί.

Η ροή του gameplay μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: Μετακινείστε στον χάρτη του παιχνιδιού μεταξύ διαφορετικών τοποθεσιών στον δρόμο σας για το επόμενο objective της campaign και συμμετέχετε σε turn-based μάχες όταν η πλοκή το απαιτεί ή εάν πέσετε πάνω σε κάποια random encounter. Στις πόλεις μπορείτε επίσης να προβείτε σε αγοραπωλησίες εξοπλισμού, recruiting νέων μονάδων για προσθήκη στην ομάδα σας και κάποιες επιπλέον ενέργειες αναλόγως της τοποθεσίας. Ένα παράξενο στοιχείο που παρατήρησα είναι ότι το παιχνίδι σάς επιτρέπει να έχετε μέχρι πενήντα μονάδες στο ρόστερ της ομάδας αλλά δεν βρήκα κάποιο λόγο για να έχω περισσότερες από 7-8, δεδομένου ότι οι περισσότερες μάχες έχουν μέγιστο όριο πέντε μονάδων που μπορείτε να παρατάξετε. Φαντάζομαι ότι κάποιοι παίκτες μπορεί να θέλουν να έχουν ένα βαθύ ρόστερ με όλων των ειδών τις classes (ή Jobs όπως ονομάζονται στο παιχνίδι) αλλά είναι τόσο εύκολο να αλλάξεις class ανά πάσα στιγμή που προσωπικά μου μοιάζει περιττό, δεδομένου ότι οι μονάδες που βρίσκονται “στον πάγκο” θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να μην μείνουν πίσω στα levels.

Το σύστημα μάχης θα το χαρακτήριζα ως κλασικό turn based στα πρότυπα των jRPGs, με την σειρά παιξίματος να ορίζεται μέσω της initiative bar και με κάθε μονάδα να έχει στη διάθεσή της μια σειρά πιθανών ενεργειών σε κάθε turn: attack, special abilities, wait, ξέρετε. Η βασική διαφορά με τα περισσότερα jRPGs και αυτό που καθιστά το Final Fantasy Τactics περισσότερο παιχνίδι στρατηγικής και λιγότερο jRPG είναι ότι οι μονάδες δεν είναι στατικές αλλά μετακινούνται ελεύθερα στο πεδίο της μάχης. Το positioning των μονάδων έχει μάλιστα αρκετά μεγάλη σημασία, δεδομένου ότι οι χάρτες είναι μεν μικροί σε μέγεθος αλλά έχουν διάφορα vantage points (σημεία σε ύψος που ευνοούν ranged units και casters) και choke points (στενά σημεία που προσφέρονται για μπλόκα με τις melee μονάδeς σε στυλ Λεωνίδα στις Θερμοπύλες). Υπάρχουν επίσης διάφοροι άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τις επιδόσεις των μονάδων όπως physical/elemental weaknesses, το terrain, ο καιρός, ακόμα και τα… ζώδια! Η μάχη εκ πρώτης όψεως φαίνεται αρκετά απλή αλλά έχει κάποιο κρυμμένο βάθος για τους μερακλήδες που θέλουν να εντρυφήσουν σε όλα τα παρεχόμενα systems, δυστυχώς όμως σε αρκετές μάχες θα έχετε έναν απρόσμενο εχθρό, την κάμερα! Το παιχνίδι δεν έχει free cam αλλά υποστηρίζει μόνο τέσσερις συγκεκριμένες οπτικές γωνίες με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις να μην έχετε την ορατότητα που θα έπρεπε. Υπάρχει μια overhead view κρατώντας πατημένο ένα κουμπί αλλά δεν μπορείτε να δώσετε εντολές από αυτή την οπτική γωνία.

Μακράν όμως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της μάχης είναι το Job system και ο τρόπος που αυτό επιδρά στις μονάδες. Οι Jobs είναι το αντίστοιχο των classes σε άλλα RPGs και η επιλογή μιας job δίνει στην εκάστοτε μονάδα τόσο bonuses σε βασικά attributes όσο και πρόσβαση σε ισχυρές special abilities. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του συστήματος που χρησιμοποιεί το Final Fantasy Tactics είναι ότι αφενός μπορείτε να αλλάξετε job ανά πάσα στιγμή εκτός μάχης, αφετέρου η κάθε μονάδα μπορεί να χρησιμοποιήσει κατ’ επιλογήν του παίκτη χαρακτηριστικά από όλες τις jobs που έχει ξεκλειδώσει, με αποτέλεσμα την δυνατότητα δημιουργίας ισχυρών υβριδικών classes με στοιχεία από 4-5 διαφορετικές jobs. Το όλο σύστημα είναι πολύ ευέλικτο και ενθαρρύνει τον πειραματισμό και την δημιουργία εντελώς αντισυμβατικών classes που προσθέτουν μια επιπλέον διάσταση στο gameplay. Θέλετε ο Knight σας να έχει επίσης τα spells του White Mage για να κάνει heal τον εαυτό του και άλλους; Γίνεται. Θέλετε ο Black Mage σας να φοράει την heavy armor του Dragoon για να έχει καλύτερο survivability; Γίνεται. Θέλετε ο Ninja σας να έχει την ability auto potion του Chemist ώστε να κάνει αυτόματο heal όταν δέχεται damage; Γίνεται. Θέλετε ο thief σας να έχει την ability First Strike του Monk ώστε να επιτίθεται πρώτος όταν γίνεται στόχος; Γίνεται!

Αυτή η ελεύθερη μείξη jobs και abilities για την δημιουργία νέων classes είναι τόσο ενδιαφέρουσα που κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να κάνω grinding μέσω random encounters αποκλειστικά και μόνο για να ξεκλειδώσω νέα jobs και abilities και να δοκιμάσω καινούριους συνδυασμούς που δεν είχα φανταστεί. Επίσης το job system αποδείχθηκε πολύτιμος σύμμαχος σε κάποιες μάχες της campaign που αποδείχθηκαν ιδιαίτερα δύσκολες για το κανονικό party μου, λίγο tweaking των abilities και του εξοπλισμού ήταν αρκετό ώστε να αντιμετωπίσω πιο αποτελεσματικά τις ιδιαίτερες απαιτήσεις των συγκεκριμένων μαχών και να αναδειχθώ τελικά νικητής. Μάλιστα, επειδή τα διαθέσιμα jobs και abilities είναι τόσα πολλά που είναι απίθανο να τα δείτε όλα σε ένα playthrough χωρίς ατελείωτο grinding, υπάρχει και ο παράγοντας του replayability. Σίγουρα θα ήθελα κάποια στιγμή στο μέλλον να ξαναπαίξω στην campaign στο Hard (Tactician) και να minmax-άρω όλες τις jobs.

Για την συνολική αξιολόγηση του Final Fantasy Tactics – The Ivalice Crhonicles βρήκα ιδιαίτερα χρήσιμη την σύγκριση με το Triangle Strategy που είναι ένα παιχνίδι ξεκάθαρα εμπνευσμένο από το FFT. Θα έλεγα λοιπόν ότι το καθαρά tactical κομμάτι του Triangle Strategy ήταν κάπως πιο βαθύ ενώ το ίδιο ισχύει και για τον παράγοντα του role playing λόγω του στοιχείου της λήψης αποφάσεων σε κομβικά σημεία. Ωστόσο, το Final Fantasy Tactics έχει το μεγάλο πλεονέκτημα του Job system που προσθέτει βάθος και replayability ενώ νομίζω πως η πλοκή και το writing είναι καλύτερα σε σχέση με το Triangle Strategy. Εντέλει νομίζω ότι και τα δύο games είναι πολύ αξιόλογες αγορές για όσους ψάχνουν ένα “ελαφρύ” tactical game με γεύση από jRPG αλλά θα δώσω ένα ελαφρύ προβάδισμα στο Final Fantasy Tactics διότι δεν αισθάνθηκα σε κανένα σημείο κόπωση, σε αντίθεση με το Triangle Strategy το οποίο κάποια στιγμή όντως με κούρασε με την φλυαρία του. Ο παλιός είναι τελικά αλλιώς, ωστόσο και τα δύο παιχνίδια της Square είναι υψηλής ποιότητας και προτείνω την αγορά τους.

Ευχαριστούμε την CD Media για την παροχή του review code.

Go to discussion...