REVIEWS

CASTLEVANIA: LORDS OF SHADOW

Castlevania. Μία από τις παλαιότερες και ιστορικότερες σειρές βιντεοπαιχνιδιών, γνωστή για το συμπαγές, εθιστικό gameplay, την εκπληκτική μουσική υπόκρουση και την υψηλή πρόκληση. Κατηγορούμενος για τους γοτθικούς εφιάλτες που στοιχειώνουν τις αναμνήσεις χιλιάδων παικτών ανά τον κόσμο, η ιαπωνική Konami.  Ας ξεκινήσουμε όμως από τη ρίζα του Κακού.  Όλα ξεκίνησαν το μακρινό 1986 όταν το πρώτο μέλος της σειράς έκανε την εμφάνιση του στο πρώτο οικιακό σύστημα της Nintendo.  Επρόκειτο για ένα side-scrolling platform action παιχνίδι που αποτελούσε φόρο τιμής στο σινεμά του γερμανικού εξπρεσιονισμού και του φανταστικού (βλ. ταινίες της Universal Studios) γενικότερα. Η σειρά έμεινε σχετικά στάσιμη (κάποια επεισόδια που αποτέλεσαν εξαίρεση φυσικά υπήρχαν) όσο αφορά το gameplay της. Μέχρι που φτάνουμε στο 1997 και το Symphony of the Night, για την πρώτη παιχνιδομηχανή του τεχνολογικού κολοσσού που ακούει στο όνομα SONY. Ριζικές αλλαγές επήλθαν, με τη σειρά να αποκτά τον χαρακτηρισμό Metroidvania λόγω της μη γραμμικής εξερεύνησης κυρίως, που «δανείστηκε» από την (παλιο)σειρά Metroid. Επιπλέον εξαλείφθηκε σε μεγάλο ποσοστό ο arcade χαρακτήρας των προκατόχων του και ενσωματώθηκαν rpg στοιχεία (αναβάθμιση χαρακτήρα, εξοπλισμός κτλ.)

LoS 1“…Nine for Mortal Men doomed to die…”

Διακτινιζόμαστε στο 2010. Η Konami κυκλοφορεί το Castlevania: Lords of Shadow (LoS για συντομία) για τα PS3 και Xbox360.  Σύμφωνα με τα λεγόμενα των δημιουργών πρόκειται για “a different take on the Castlevania mythos”. Για πρώτη φορά στη σειρά, δημιουργός είναι κάποιο studio εκτός Ιαπωνίας. Η ισπανική MercurySteam (Jericho, Blade of Darkness ως Rebel Act Studios) ανέλαβε τα ηνία για τη διεκπεραίωση του τίτλου, σε συνεργασία με τον γνωστό δημιουργό Hideo Kojima (Snatcher, Metal Gear Solid κ.α.) που είχε κυρίως συμβουλευτικό ρόλο στο «στήσιμο» των cutscenes και την σκηνοθεσία γενικότερα.

Επιστροφή στο σήμερα. Το Σεπτέμβριο του 2013 η Konami αποφασίζει να κυκλοφορήσει το LoS, σε ένα πακέτο που περιλαμβάνει και τα 2 DLC του, στην απόλυτη gaming πλατφόρμα. To παρελθόν των Ιαπώνων είναι ελαφρώς βεβαρημένο καθώς δεν φημίζονται για την αρτιότητα των port τους στα PC (βλ. MGS).  Έχει δοθεί όμως η δέουσα προσοχή στη συγκεκριμένη κυκλοφορία ώστε να πρόκειται όντως για την Απόλυτη Έκδοση [sic];

“What is a man? A miserable little pile of secrets”.

Η ιστορία λαμβάνει χώρα τον 11ο αιώνα, σε μια εναλλακτική πραγματικότητα (κάπου στην Ευρώπη)  όπου ο κόσμος είναι παρηκμασμένος και βαδίζει αργά, αλλά σταθερά, προς το τέλος του. Τα πνεύματα των νεκρών δεν βρίσκουν γαλήνη και ξεχασμένα πλάσματα των θρύλων περιπλανώνται μεταξύ των ανθρώπων. Η Brotherhood of Light, ένα τάγμα ιπποτών που προστατεύει τους αθώους από κάθε λογής ανίερα πλάσματα, ανακαλύπτει πως υπεύθυνοι πίσω από το Σκότος που σαρώνει τη γη είναι οι μυστηριώδεις Lords of Shadow. Έτσι, η αδελφότητα στέλνει τον Gabriel Belmont, που χειριζόμαστε κατά τη διάρκεια της περιπέτειας, να ερευνήσει περαιτέρω. Σε αυτό το μοναχικό κατά τα φαινόμενα ταξίδι θα λάβουμε καθοδήγηση από διάφορους χαρακτήρες μεταξύ αυτών η νεκρή γυναίκα του ήρωα μας Marie, που είχε σκοτωθεί από κάποια μυστηριώδη φιγούρα, όπως υποδηλώνεται από τους εφιάλτες που τον βασανίζουν. Εδώ εισέρχεται και το προσωπικό κίνητρο του πρωταγωνιστή, όπου μαθαίνοντας για την ύπαρξη της God Mask, ενός περιβόητου artifact που επιτρέπει στον κάτοχο του μεταξύ άλλων να φέρει πίσω στη ζωή τους νεκρούς, αποφασίζει να το αναζητήσει.

LoS 2The Great God Pan. Αρωγός ή εμπόδιο στην αναζήτηση μας…;

 Σε γενικές γραμμές το ύφος γραφής κρίνεται ικανοποιητικό, χωρίς να λείπουν βέβαια και οι υπέρ του δέοντος μελοδραματικές-ηρωικές στιγμές. Η ιστορία κατά τη γνώμη μου,  είναι μία από τις 2-3 καλύτερες της σειράς με αρκετές σημαντικές ανατροπές. Το σενάριο παρουσιάζεται μέσω των αφηγήσεων του Sir Patrick Stewart (που υποδύεται το Zobek) στην αρχή του κάθε επιπέδου των cutscenes, αλλά και μέσω των διαλόγων του κεντρικού χαρακτήρα με τους NPCs που θα συναντήσει, φιλικούς ή εχθρικούς. Το δε lore του σύμπαντος ξετυλίγεται κυρίως μέσα από παπύρους που βρίσκουμε διάσπαρτους μέσα στο παιχνίδι. Το voice-acting κυμαίνεται σε ικανοποιητικά επίπεδα αν και παρατηρούνται κάποια σκαμπανεβάσματα στην ερμηνεία του Robert Carlyle ως Gabriel Belmont και πιθανώς η σκωτσέζικη προφορά του να αφήσει ανάμεικτα συναισθήματα στον παίκτη.

Set the controls for the dark heart of the Sun

Ας ρίξουμε μια ματιά στο τεχνικό σκέλος του port. Το παιχνίδι υποστηρίζει μεγάλο εύρος αναλύσεων (μέχρι και 1920×1080) και επιτρέπει αρκετές επιλογές στο πείραγμα των ρυθμίσεων. Πέρα από τις αναλύσεις, υπάρχουν επιλογές για ρύθμιση του antialiasing, του anisotropic filter κ.α. Σίγουρα όχι τόσες πολλές όπως σε ένα αμιγώς PC game (π.χ. S.T.A.L.K.E.R.) αρκετές όμως για να ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς users. Το optimization που έχει γίνει είναι φαινομενικό (πόντοι και στην Climax για τη σοβαρότητα που επέδειξε), σε τέτοιο βαθμό ώστε το παιχνίδι να τρέχει απρόσκοπτα ακόμα και σε pc 4ετίας με όλες τις ρυθμίσεις στο μέγιστο επίπεδο.

LoS 3Ο κεντρικός χάρτης του παιχνιδιού. Από εδώ μπορείτε να επισκεφτείτε όποιες τοποθεσίες έχετε ξεκλειδώσει, νέων ή προηγούμενων chapters.

Όσον αφορά στον τομέα του χειρισμού, το παιχνίδι επιτρέπει τόσο τη χρήση πληκτρολογίου όσο και gamepad. Ο τίτλος υποστηρίζει τα περισσότερα σύγχρονα χειριστήρια και το mapping των πλήκτρων είναι ιδανικό, αλλά όλως περιέργως δεν προσφέρεται η δυνατότητα για remapping, τουλάχιστον μέσω του αρχικού μενού. Αν έχετε κάποιο παλαιότερο gamepad (που δεν υποστηρίζει XInput) μπορείτε να δοκιμάσετε αυτό. Με πληκτρολόγιο επίσης υπάρχει η δυνατότητα προσαρμογής των κινήσεων του χαρακτήρα όπου θέλουμε. Εδώ πρέπει να τονιστεί ότι το LoS δεν αξιοποιεί την κίνηση του mouse γεγονός που φαντάζει αρκετά αναχρονιστικό. Και εδώ ο έλεγχος έχει καλή ανταπόκριση και σε αντίθεση με την προηγούμενη περίπτωση υπάρχει δυνατότητα για key binding (όπου επιθυμούμε στο πληκτρολόγια καθώς και στα κουμπιά του ποντικιού).

Painting my horror

Το οπτικό αποτέλεσμα είναι αρκούντως εντυπωσιακό, σε βαθμό που δε φαίνεται η ηλικία του τίτλου. Οι υφές είναι στην πλειοψηφία των περιστάσεων υψηλής ποιότητας. Το frame rate είναι επίσης σταθερό και ακόμα σε περιπτώσεις που στην οθόνη επικρατεί χαμός από εχθρούς ή εφέ, δεν πέφτει κάτω από 55-60. Την παράσταση θεωρώ όμως ότι κλέβουν οι πανέμορφοι χρωματισμοί, το εμπνευσμένο design των επιπέδων και η καλαίσθητη καλλιτεχνική διεύθυνση που χαρακτηρίζει το παιχνίδι. Χωρίς ίχνος υπερβολής, υπάρχουν σημεία που θα σταματήσετε για να θαυμάσετε το έργο των Ισπανών δημιουργών.

Los 4Τα επίπεδα παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ώστε να κρατάνε το ενδιαφέρον αμείωτο.

Στο τομέα της ηχητικής επένδυσης το LoS προσπαθεί να διαφοροποιηθεί σημαντικά από τους προκατόχους του. Εδώ απουσιάζουν οι ως επί το πλείστον ambient και goth pop/rock μελωδίες και τη θέση τους έχουν πάρει οι συμφωνικές ενορχηστρώσεις. Άλλοτε επικές και ατμοσφαιρικές κι άλλοτε μελαγχολικές και ταξιδιάρικες προσδίδουν το απαραίτητο υπόβαθρο σε κάθε περίπτωση. Τα περισσότερα κομμάτια είναι νέα ενώ υπάρχουν και κάποια λίγα που είναι re-arranged εκδόσεις παλαιότερων για την απαραίτητη νότα (no pun intended) νοσταλγίας. Υπεύθυνος για το soundtrack είναι ο Oscar Araujo, ο οποίος έχει αναλάβει να ντύσει μουσικά και το επερχόμενο sequel. Σε υψηλά επίπεδα κυμαίνονται και τα διάφορα ηχητική εφέ με πειστική απόδοση των τεκταινόμενων επί της οθόνης.

“No man knows till he has suffered from the night how sweet and dear to his heart and eye the morning can be”.

Τι γίνεται όμως με την καρδιά του παιχνιδιού, το gameplay? Το LoS σε πρώτη βάση μπορεί να χαρακτηριστεί ως action-adventure προοπτικής 3ου προσώπου. Διεισδύοντας εις τα ενδότερα διαπιστώνουμε ότι το gameplay απαρτίζεται από 3 δομικά στοιχεία: μάχες, platforming-εξερεύνηση και puzzles.

Ο ήρωας μας είναι εξοπλισμένος με το combat cross, ένα είδος αλυσίδας με αιχμηρούς κρίκους. Στο ρεπερτόριο των κινήσεων υπάρχουν δυνατά χτυπήματα επικεντρωμένα σε ένα στόχο, πιο αδύναμα που πλήττουν ομάδες αντιπάλων, λαβές, άλματα, αποφυγές, κ.ά. Νέες κινήσεις, combos καθώς και ξόρκια μπορούν να αποκτηθούν και κυρίως να αγοραστούν κατά τη διάρκεια της περιπέτειας. Η εξαγορά πραγματοποιείται πληρώνοντας το κατάλληλο αντίτιμο σε experience points τα οποία αποκτώνται με κάθε νίκη μας στις μάχες. Δυνατότεροι εχθροί ανταμείβουν με περισσότερα xp, πόσο μάλλον όταν έχουμε να κάνουμε με κάποιο boss. Υπάρχει μεγάλος αριθμός από αυτά στο παιχνίδι και οι αναμετρήσεις με τα περισσότερα είναι απολαυστικές. Στην πλειοψηφία αυτών των μαχών κάνουν την εμφάνισή τους και κάποια quick-time events, τα οποία όμως είναι πολύ εύκολο να εκτελεστούν.  Πέρα από το βασικό όπλο, ο Gabriel έχει στην διάθεση του και δευτερεύων εξοπλισμό που περιλαμβάνει από ασημένια στιλέτα μέχρι και φλασκιά με αγιασμένο νερό. Τα sub-weapons είναι αναλώσιμα αλλά μπορούν να αναπληρωθούν διαλύοντας destructible αντικείμενα του περιβάλλοντα χώρου ή κατατροπώνοντας εχθρούς.

LoS 5Κάποιοι γνώριμοι εχθροί της σειράς (Living Armor) κάνουν την εμφάνιση τους και στο Lords of Shadow.

Σχετικά νωρίς στην περιπέτεια μας θα αποκτήσουμε και τη δυνατότητα χρήσης μαγείας. Έτσι έχοντας ενεργή την light magic μπορούμε να θεραπευτούμε με κάθε χτύπημα που επιφέρουμε στους αντιπάλους (όσο περισσότερη η ζημιά που προκαλούμε τόσο μεγαλύτερη η υγεία που ανακτούμε). Η χρήση της shadow magic έχει ως αποτέλεσμα κάθε χτύπημα του Gabriel να προκαλεί επιπλέον φθορά στον αντίπαλό μας. H μαγεία εξαντλείται τόσο στην περίπτωση που την χρησιμοποιούμε   όσο στην περίπτωση που είναι παθητικά ενεργή (με σχετικά αργό ρυθμό).  Αναπληρώνεται με 2 τρόπους: είτε από αγάλματα που αναβλύζει κίτρινη ενέργεια (υπάρχουν κι αυτά που αναδύουν πράσινη ενέργεια και αναπληρώνουν health) είτε από orbs που αφήνουν πίσω τους ηττημένοι εχθροί. Υπάρχει και η δυνατότητα να παίρνουμε orbs με κάθε χτύπημα που δέχονται οι αντίπαλοί μας, αλλά αυτό απαιτεί περισσότερη μαεστρία. Νωρίς στο παιχνίδι αποκτάμε την Focus bar η οποία όταν γεμίσει έχει το προαναφερθέν αποτέλεσμα. Θα μπορούσε κανείς να το παρομοιάσει με ένα είδος βαθμολόγησης του παίκτη κατά τη διάρκεια της μάχης. Όσο ο Gabriel επιφέρει απανωτά χτυπήματα χωρίς να δέχεται ζημιά από τους αντιπάλους τόσο πιο γρήγορα θα γεμίζει αυτή η μπάρα. Αυτό επιτυγχάνεται κι ακαριαία με τη χρήση parry (block με κατάλληλο timing που αφήνει τον επιτιθέμενο εκτεθειμένο για μερικά free hits ) σε εισερχόμενο χτύπημα, αν όμως δεχτούμε έστω και ελάχιστη ζημιά τότε το focus αδειάζει. Αναμφίβολα πρόκειται για ένα ενδιαφέρον σύστημα που ωθεί τον παίκτη να βελτιώνεται, ειδικά όταν τα αποθέματα σε μαγεία είναι πενιχρά.

LoS 6Αψεγάδιαστη προσέγγιση στη μάχη επιτρέπει την γρήγορη πλήρωση της Focus Bar.

Ο ρυθμός του LoS περιλαμβάνει και στιγμές ξεγνοιασιάς  που παρέχονται μέσα από την απαραίτητη εξερεύνηση των επιπέδων. Κατά τις περιηγήσεις μας θα συλλέξουμε χειρόγραφα που δίνουν επιπλέον πληροφορίες για την περιοχή που βρισκόμαστε ή για κάποιο γρίφο που πρόκειται να συναντήσουμε και θα ανακαλύψουμε κρυφές τοποθεσίες που περιέχουν αναβαθμίσεις (υπό την μορφή πετραδιών) για την υγεία και τη μαγεία του χαρακτήρα μας καθώς και για τον αριθμό των διαθέσιμων sub-weapons. Το παιχνίδι είναι χωρισμένο σε κεφάλαια. Ο κεντρικός χάρτης απαρτίζεται από μικρότερους χάρτες, αυτούς των κεφαλαίων. Κάθε chapter απαρτίζεται από διακριτά επίπεδα. Η ποικιλία τους είναι μεγάλη και έτσι θα βρεθούμε από αρχαία ερείπια και εγκαταλειμμένα κάστρα έως και καταθλιπτικά δάση και δυστοπικές ερημιές. Η μετάβαση από το ένα επίπεδο στο άλλο είναι απολύτως γραμμική αλλά υπάρχει η δυνατότητα επιστροφής σε κάποιο level που έχουμε ολοκληρώσει κάτι που θα πράξουμε ορισμένες φορές ειδικά αν θέλουμε να ενδυναμώσουμε στο μέγιστο τον Gabriel (η πρόσβαση σε μερικές αναβαθμίσεις όπλων προϋποθέτει την κατοχή artifacts που αποκτούμε αργότερα στην ιστορία).

LoS 7Κάθε μεγάλη περιπέτεια περιλαμβάνει ισορροπία σε δοκούς πάνω από αγκάθια!

Platforming όπως και σε κάθε Castlevania που τιμάει το όνομά του, υπάρχει κι εδώ. Παρόλο που το παιχνίδι χρησιμοποιεί 3rd person perspective, μεγάλο μέρος των αλμάτων και των ακροβατικών που θα εκτελέσουμε πραγματοποιείται στις 2 διαστάσεις. Αυτό πιθανόν να ήταν συνειδητή επιλογή από τους δημιουργούς καθώς η κάμερα του παιχνιδιού δεν περιστρέφεται ελεύθερα αλλά είναι fixed σε συγκεκριμένες γωνίες και ύψη και αλλάζει μόνο σε συγκεκριμένες στιγμές, αναλόγως που βρίσκεται ο Gabriel. Πάρα το παράδοξο του πράγματος, γενικά η κάμερα συμπεριφέρεται σωστά στις περισσότερες περιπτώσεις και δε θα σας στοιχίσει φθηνούς και πρόωρους θανάτους. Σε αυτό βοηθάει και το σύστημα των συχνών checkpoints που αποθηκεύει την πρόοδο μας (ακόμα κι αν βγούμε από το παιχνίδι). Πτώση σε κενά προκαλεί απώλεια ζωτικής ενέργειας. Αν η health bar αδειάσει για οποιοδήποτε λόγο μας δίνεται η δυνατότητα να συνεχίσουμε από το κοντινότερο checkpoint. Πέρα από την προσπέλαση χασμάτων και εμποδίων, υπάρχουν και σημεία που θα χρειαστεί να αναρριχηθούμε για να προχωρήσουμε. Ούτε κι εδώ θα συναντήσουμε κάποιο θέμα, καθώς αρκετά από τα σημεία που μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε εκπέμπουν μια μικρή λάμψη.

Τέλος, κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης θα κληθούμε να λύσουμε διάφορα puzzles. Τα περισσότερα είναι απολύτως λογικά και η συχνότητά τους είναι τέτοια ώστε να συνεισφέρουν θετικά στις εναλλαγές του gameplay. Υπάρχουν τόσο αυτά που επιλύονται με τη χρήση/μετακίνηση αντικειμένων που υπάρχουν στο χώρο όσο και τα πιο παραδοσιακά που η κατανόηση τους επέρχεται μέσα από κάποια περιγραφή που μας δίνεται. Η επίλυση τους ανταμείβει τον παίκτη με αρκετά experience points. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι προαιρετικά και στην περίπτωση που επιλέξουμε την αυτόματη λύση, χάνουμε τα xp.

LoS 8Δείγμα των puzzles του παιχνιδιού.

The morning sun has vanquished the terrible ports!

Στο πακέτο περιλαμβάνεται ως έξτρα περιεχόμενο και τα 2 DLC που είχαν κυκλοφορήσει για κονσόλες, το Reverie και το Resurrection. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω το παρασκήνιο κυκλοφορίας τους (όσοι δείτε την περίφημη post-credits σκηνή θα καταλάβετε) αλλά αυτό που μπορώ να εικάσω είναι ότι είχαν σχεδιαστεί κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του LoS (συνηθισμένη σε γενικές γραμμές πρακτική σε σύγχρονους τίτλους) ώστε να εξηγήσουν τη σκηνή που παίζει μετά το φινάλε. Το καθένα από αυτά προσθέτει από 1 chapter, ανεβάζοντας το συνολικό αριθμό στα 14! Το Reverie συνεχίζει αμέσως μετά το ending και προσφέρει ποιοτικό gameplay, με μερικές ιδέες έξυπνα υλοποιημένες και κάποια ομολογουμένως αρτιότατα set pieces. To Resurrection αποτελεί άμεση συνέχεια του Reverie και ενώ επίσης προσπαθεί να πρωτοτυπήσει, χάνει λίγο στην υλοποίηση. Θα αρκεστώ να πω ότι υπάρχουν κάποια θεματάκια στο balancing που ίσως προκαλέσουν εκνευρισμό. Έτσι, ο τερματισμός του Resurrection οδηγεί στα γεγονότα της post-credits scene. Η αιτιολόγηση ήταν αρκετά καλή (αν και λίγο τραβηγμένη) και υπήρχαν 1-2 σεναριακά κενά που ευελπιστώ ότι καλύπτονται στη συνέχεια που έρχεται εντός ολίγων ημερών (βέβαια υπάρχει και η φριχτή υποψία ότι μπορεί να έχουν μπαλωθεί στο συνδετικό κρίκο Mirror of Fate).

Los 9Από το φινάλε της περιπέτειας… ΝΟΤ.

Εν κατακλείδι, στην ερώτηση που θέσαμε στην αρχή τι θα απαντούσαμε; Πρόκειται όντως για την απόλυτη έκδοση; Χωρίς δισταγμό θα έλεγα ναι. Κάποια θέματα σίγουρα υπάρχουν όπως η fixed κάμερα (κάτι που γνωρίζουμε ότι έχει αλλάξει στο LoS 2) ή ο αργός ρυθμός που προωθεί ελάχιστα την ιστορία κατά τα πρώτα 2-3 chapters (κι αρκετά levels εκεί να φέρνουν ένα déjà vu στον παίκτη). Τίποτα από αυτά όμως δεν μπορεί να αναιρέσει το γεγονός ότι πρόκειται για ένα τίτλο με υψηλά στάνταρ παραγωγής, χορταστικό gameplay, καλό replayability (4 επίπεδα δυσκολίας, trials, achievements, μυστικά), τεράστια διάρκεια στο είδος του (γύρω στις 30 ώρες μαζί με το έξτρα υλικό, παραπάνω αν είστε completionists) και πολύ καλό optimization (δεν συνάντησα το παραμικρό bug ή crash). Αποτελεί έναν από τους καλύτερους action-adventure τίτλους που κυκλοφορούν σε PC και για αυτά που προσφέρει η απόκτησή του προτείνεται ακόμα και σε full τιμή (25 € στο Steam, λίγο φθηνότερο retail).

Review system: CPU: Intel i5-750/RAM: 4GB DDR3 1333Mhz/GPU: ASUS HD 5850/OS: Windows 7 64 bit

Pros

  • Art direction
  • Μουσική επένδυση
  • Replayability
  • Συνεκτικό, πολυποίκιλο gameplay
  • Διάρκεια
  • Value for money

Cons

  • Στατική (cinematic) κάμερα
  • Αργός ρυθμός εξέλιξης κατά τα πρώτα κεφάλαια
  • Χρήση keyboard μόνο, για την κίνηση του χαρακτήρα
  • Υπάρχουν σεκάνς που ο χειρισμός με πληκτρολόγιο είναι άβολος συγκριτικά με αυτόν με gamepad

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ - 88%

88%

Tags

Παναγιώτης Μητράκης

Τέκνο των 80's, ξεκίνησε τη gaming πορεία του με κερματορουφήχτρες και το κλασικό GameBoy. Συνέχισε με διάφορες άλλες πλατφόρμες κατά τα 90's (ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του κατέχει το SNES) και ήρθε σε επαφή με το PC gaming το 1998, με παιχνίδια σταθμούς όπως Half-Life και System Shock 2. Δε λέει όχι σε (σχεδόν) κανένα είδος αλλά δείχνει μια προτίμηση σε RPG και survival horror και προσπαθεί να μυήσει κι άλλους στη θρησκεία των Silent Hill, των S.T.A.L.K.E.R. και των δημιουργιών της Looking Glass και της Obsidian.E-mail | Steam profile

Related Articles

29 Comments

  1. Εξαιρετικό ρηβιού και εις ανώτερα με θάρρητα και υγεία!

    Με περιμένει καρτερικά στο μπάκλογκ το Καστλβάνια, το ντέμο με είχε ενθουσιάσει. Μόλις τελειώσει επιτέλους το μαρτυρικό πλέιθρου Game of Thrones και το Assassin’s Creed IV, μου φαίνεται θα είναι το επόμενο!

  2. Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια! 😀
    Βασικά εδώ θέλω να ευχαριστήσω το RQ για την φιλοξενία! Special credits go to: Παύλος (Northlander) για τις πολύτιμες συμβουλές του και Γιώργος (Sephir) για την ευκαιρία που μου έδωσε να γράψω το κείμενο (ήμουν 99% βέβαιος ότι αυτός θα το έγραφε 😉 )!
    Σε συνομιλία που είχε ο Northlander με τον επίγειο εκπρόσωπο του Gabe (Admiral) του είπε να καθυστερήσει το ανέβασμα του review μέχρι να έρθει το κατάλληλο promo. 🙂 So… as we speak… (“http://store.steampowered.com/app/234080/”)

  3. Ωραίος Παναγιώτη. Xθες έψαχνα το review στο rq, σήμερα το βρήκα. 😀 Τα’ παμε και στον ατμό βέβαια για το LoS. Περιμένω την έκδοση τού gog και δεν το έχω αγοράσει ακόμα. Ελπίζω μόνο να μην καθυστερήσει.

    Μπράβο και για το ότι έγραψες το σύστημα στο οποίο έπαιξες. Τ’ ακούτε οι από πάνω? :p

  4. Will this be a wonderful night to have a curse…? Διαβάζω αυτό, βλέπω οτι το γράφει Guest, λεω: Αμα δεν ειναι ο Ανταν αυτός, θα παγώσει η κόλαση 😀
    Μπράβο, άριστη και αναλυτικότατη παρουσίαση, μου θύμισε πόσο υπέροχο ειναι αυτο το παιχνίδι.
    Η αλήθεια ειναι οτι ο χειρισμός με χειρηστήριο ειναι ο ιδανικός, απαραίτητος θα ελεγα απαραίτητος θα έλεγα αφου παίζεται default μόνο στο πληκτρολόγιο λες και παίζουμε κανα emulator του SNES :p

  5. Ευχαριστώ παιδιά!
    Άρη αυτό με τα specs είναι περίεργη κατάσταση (τα παιδιά του RQ γνωρίζουν καλύτερα). Το έχω παρατηρήσει κι εγώ ότι σε κάποια reviews (ακολουθούν τυχαία παραδείγματα) όπως π.χ. Jazzpunk ότι λείπουν ενώ σε άλλα υπάρχουν, για παράδειγμα Rayman Legends. Οκ, ίσως κάποια που είναι πολύ ελαφριά/indie κτλ. και τα τρέχει ακόμα και καβουρντιστίρι 8ετίας να μην χρειάζονται ενώ σε βαριά παιχνίδια όπως Rage κα. να είναι απαραίτητα. Ή απλά κάποιοι είναι πιο ξεχασιάρηδες από τους υπόλοιπους… :p

  6. Τελικά, εκτός των άλλων, το RQ μπορεί να υπερηφανεύεται ότι φέρνει στην επιφάνεια συντακτικά ταλέντα.
    Εξαιρετικός Παναγιώτη, τα συγχαρητήριά μου!

  7. Α, και όσο για κυκλοφορία στο GoG δεν μπορώ να βάλω το χέρι μου στη φωτιά αλλά, δεν μπορώ να θυμηθώ περίπτωση που η retail να χρησιμοποιεί steam και να υπάρχει αντίστοιχη έκδοση για GoG. Αν κάνω λάθος, διορθώστε με. :p

  8. ποσο γλυκια η γευση της δικαιωσης… τελικα εχω ματι. καλοριζικος.

    δε φοβηθηκες το μεγαλο μεγεθος του ρηβιου, κι ετσι ηταν κατατοπιστικοτατο, πληρες κι ευχαριστο. μεχρι που με ψιλοεψησες μπορω να πω, αν και οι ισορροπιες σε δοκαρια, τα σκαρφαλωματα κλπ με τρομαζουν λιγακι.
    μπορω ακομα να σου μιλαω στον ενικο, ε? :p

  9. Much appreciated παίδες! 😀
    Brother πήρα λίγο προσωπικά το “understatement of the century” κι έβγαλα εδώ το άχτι μου, χαχαχα!!
    Θα έλεγα ότι το platforming είναι μάλλον το ευκολότερο από τα 3 στοιχεία του gameplay, όσο περιέργο κι αν ακούγεται αυτό για castlevania τίτλο. Και γενικά παίζοντας στο Warrior (normal) επίπεδο, δε συνάντησα ιδιαίτερη δυσκολία, Ok spikes υπάρχουν (αν και λίγα, π.χ. ένα ψιλοζόρικο υπάρχει στο τελευταίο chapter) και τα checkpoints είναι αρκετά κοντινά οπότε δε θα συναντήσετε πρόβλημα . :p

  10. Και κάτι ακόμα, προσοχή στα spoilers! Όσο κι αν θέλετε να δείτε ποια achievements σας απομένουν μην τα κοιτάξετε μέχρι να τελειώσετε με το 12ο chapter (μα καλά κανείς δεν τους είπε ότι τα story-related πρέπει να είναι κρυφά!). Επίσης αν θέλετε να δείτε κανα video στο youtube για κάποιο τυχόν κόλλημα που έχετε, προσέξτε στις αναζητήσεις τι γράφετε γιατί τα βίντεο με τα bosses έχουν περισσότερα views και εμφανίζονται συχνότερα στις λίστες (ειδικά με αυτό του προαναφερθέντος chapter), και κάποιοι uploaders είχαν την φαεινή ιδέα να γράψουν και παραπάνω λεπτομέρειες απ’ ότι θα ‘πρεπε στον τίτλο…

  11. Πάνο χίλια μπράβο και από εμένα φίλε! Έχεις κάνει εξαιρετική δουλειά και ελπίζω να δούμε κι άλλο υλικό από σένα αγορίνα. Πολύ καλό review. Για το παιχνίδι τώρα, είναι καιρό στη whishlist μου και μάλλον θα το πάρω τώρα στο sale.

  12. Περίμενα ένα άρθρο από εσάς αγαπητέ. Αργά η γρήγορα θα γινόταν και έχετε τα συγχαρητήρια μου! Πολύ ωραίο κείμενο που κάλυψε όλες τις πτυχές του παιχνιδιού.

  13. Τώρα το είδα. Ήμουν σίγουρος, όταν είδα το παιχνίδι, ότι το review είναι του Adhan ! Θα το διαβάσω και θα επιστρέψω, αν και είμαι σίγουρος ότι θα μου αρέσει ! Πολλά συγχαρητήρια για την πρώτη σου δουλειά στο RQ ! Και εις ανώτερα !!!! Εύγε φίλε !!!

  14. Ευχαριστούμε για την παρουσίαση Adhan! Ήταν πολύ ευχάριστη στο διάβασμα και μας μετάδοσες με ουσία τα στοιχεία του παιχνιδιού! Στα του παιχνιδιού : φαίνεται πραγματικά από τα καλύτερα action – adventure, σίγουρα θα το τσεκάρω κάποια στιγμή!

  15. Born a pro. Το πράγμα που σαλεύει φαίνεται. Λές και κάνεις χρόνια review. Αν ντέ και καλά πρέπει να βρώ κάτι έτσι, για να βγάλω από την μύγα ξίγκι, λέω πως μάλλον ήθελες να είναι τέλειο το αποτέλεσμα και είχες λίγο άγχος. Και το λέω διότι ενώ κάνεις το game φύλλο και φτερό με μαεστρία, σου λείπει (προσωπική εκτίμηση) ο ανάλαφρος τόνος των πόστς σου. Other than this, total respect bro. Εξαιρετική γραφή.

  16. Ώπα, δεν το’ ξερα αυτό. Θα περιμένω τότε μέχρι τα επόμενα sales και αν δεν έχει βγει και στο gog, τότε θα το πάρω απ’ τον ατμό. Αν κρατηθώ μέχρι αύριο που λήγει η προσφορά βεβαίως βεβαίως. :p

  17. Ώπα, δεν το’ ξερα αυτό. Θα περιμένω τότε μέχρι τα επόμενα sales και αν δεν έχει βγει και στο gog, τότε θα το πάρω απ’ τον ατμό. Αν κρατηθώ μέχρι αύριο που λήγει η προσφορά βεβαίως βεβαίως. :p

  18. Χαχαχα, πόσο ανάλαφρος δηλαδή…? :p
    Εντάξει, λίγο άγχος υπήρχε αλλά πρώτο μου review EVER ήταν, οπότε… 🙂 Τζαστ φορ δε ρέκορντς, πέρα από ενα walkthrough που είχα ανεβάσει στο gamefaqs για το Icewind Dale πριν κάτι χρόνια, δεν έχω ξαναγράψει κείμενο σχετικό με games.
    Σας ευχαριστώ παιδιά, να΄στε καλά!

  19. Ωραίος! Είδα guest, είδα Castlevania, μύρισε Adhan από χιλιόμετρα. 😛

    Ragequit έχεις ταλέντο, πάει και τελείωσε. Thumbs up.;)

  20. Εννοείται ότι είμαι παρτάλι και όλη την ώρα ξεχνάω να βάλω σύστεμ σπέκς, αλλά όπως πολύ σωστά είπες, αν μιλάμε για καμμένο ίντι, δεν έχει νόημα να γράψω GTX 760 από κάτω, καθώς θα τρέχει σε οποιοδήποτε σύστημα. Στα πιο “βαριά” παιχνίδια, ναι, έχει νόημα να μπει.

  21. Ναι, τώρα το διάβασα και μπορώ να πω μετα βεβαιότητος ότι πρόκειται για ένα εξαιρετικό review. Περιμένω καιρό να αγοράσω αυτό το παιχνίδι. Μία η τιμή του, μία ότι έχω αρκετά παιχνίδια να παίξω το καθυστερούσα. Δεν είχα και μια σαφή εικόνα περί του τι παίζει με το παιχνίδι και δίσταζα. Τώρα ξέρω 🙂 Το τσιμπάμε σίγουρα !!!

    Πολύ ωραίο το review σου ! Μη διστάζεις καθόλου, το έχεις, όπως μας απέδειξες με το συγκεκριμένο ! Περιμένω και άλλα όποτε μπορέσεις ! Να ‘ναι καλά και τα παιδιά του RQ που επέτρεψαν κάτι τέτοιο ! Αναδεικνύει το κλίμα που επικρατεί εδώ (εύκρατο μεσογειακό? ) 😀 !!!

    Keep up the good work !!!

  22. Ρε τον Adhan τι έγραψε..Μπράβο σου φίλε,μακάρι να διαβάσουμε κ άλλα στο μέλλον! Αν μου επιτρέπεται να πω πάλι ένα ευχαριστώ(πιστεύω εκ όλης της κοινότητας) που το ragequit μας δίνει βήμα να κάνουμε και εμείς που και που κάτι που αγαπάμε κ είχαμε και σαν όνειρο ίσως!

Leave a Reply

Back to top button
Follow on Feedly

Close
Close